Het HondenForum

Tip is een maand geleden gecastreerd. Hij is al een oudere hond, ik heb hem nu 2,5 maanden en ik wilde hem graag laten castreren omdat hij achter alles wat teef was aancrosste en ik niet het risico wilde lopen dat hij ongewild papa werd. En het was een mooie ervaring voor mijzelf als aankomend dierenarts, omdat ik het zelf mocht doen met hulp van 'n 'echte' dierenarts
Tot zover het inleidende verhaaltje.

Voor de castratie was hij 'n ietwat dominant hondje naar kleine honden en gewoon 'normaal' naar grotere honden. Op die kleine hondjes reed hij dan om zijn dominantie te laten blijken, maar na een snauw was het ook goed.
Na de castratie lijkt hij zijn sociale gedrag te zijn kwijt geraakt. Ik ben meegeweest met een stabij-wandeling (ook al is Tip dan geen stabij, maar 'n boerenfox-geval). Het was een grote groep honden (ongeveer 10) en dat ging op zich met de meeste honden heel goed, maar met een paar honden deed hij echt debiel. Zelfs toen hij op zijn plek werd gezet door een van de grotere honden, zich toch verzetten ipv zich gewonnen geven.
Met wandelen komen we ook wel eens een enkele hond tegen en daar doet hij nu veel anders tegen dan voor de castratie.

In zijn gedrag naar mij toe is hij stukken verbeterd. Hij is veel meer gefocusd op mij (dat kan ook komen omdat we elkaar nu beter kennen natuurlijk). Hij luistert veel beter en is nog net zo'n grote knuffel als dat hij was.

Hebben jullie hier ervaringen mee? Honden die erg veranderen na een castratie als ze al wat ouder zijn?

Als jij aankomend dierenarts bent zou je toch ook moeten weten dat er gedragsveranderingen kunnen optreden na castratie...

Ik kan hier nu een heel lang verhaal ophangen maar ik denk dat je het best even de zoekfunctie kunt gebruiken. Er is al veel over gezegd en geschreven..

Ik ben nog heel erg aankomend dierenarts (als in: pas vanaf september bezig). Ik wist dat honden kunnen veranderen na 'n castratie, maar ik had het idee dat dat meer lichamelijk (dikker worden), dan geestelijk was.

Met honden op zich heb ik wel veel ervaring, veel gewandeld en opgepast. Maar nu ik 'n eerste eigen hond heb, is het toch wel even wennen en uitvogelen hoe het precies zit . Voel me echt 'n dom beginnend blondje

En ben pas 'n beginnend gebruiker hier op het forum, dus ik wist niet dat hier blijkbaar al veel topics over zijn geweest. Ik ga even zoeken. Maar toch ben ik nog wel benieuwd naar reacties op dit specifieke geval

Oke dat is inderdaad wel heel erg beginnend

Maar inderdaad kunnen honden na een castratie veranderen qua gedrag. Je haalt immers de hele hormoon huishouding overhoop en dat doet nogal wat met een levend wezen.

Ik ben zelf helemaal geen voorstander van castreren (zowel bij een reu als teef niet) tenzij er een medische noodzaak voor is.

Hoe een castratie uitpakt weet je van te voren nooit zeker, de hond kan dominanter worden, luier, aanhankelijker, moeilijker in de omgang met andere honden etc. Maar dat hoeft dus niet perse zo te zijn.

Succes in ieder geval met zoeken en als je er niet uitkomt dan gewoon blijven posten hier hoor.

Tja ik heb het met Fangio ook meegemaakt, moest op zijn 8e nog gecastreerd (medische gronden)worden en is behoorlijk veranderd in zijn sociale gedrag, het was al nooit een reuen-vriend, maar je kon letterlijk ALLE teven bij hem zetten wat ze ook deden en hoe ze ook reageerden Fangio vond alles okej....
Maar na zijn castratie is ook daar verandering in gekomen... jammer genoeg.. nu bijna een jaar later is het wel iets verminderd maar het is zeker niet meer zo geworden als dat het was.

Assie schreef:Ik ben nog heel erg aankomend dierenarts (als in: pas vanaf september bezig). Ik wist dat honden kunnen veranderen na 'n castratie, maar ik had het idee dat dat meer lichamelijk (dikker worden), dan geestelijk was.

Met honden op zich heb ik wel veel ervaring, veel gewandeld en opgepast. Maar nu ik 'n eerste eigen hond heb, is het toch wel even wennen en uitvogelen hoe het precies zit . Voel me echt 'n dom beginnend blondje

En ben pas 'n beginnend gebruiker hier op het forum, dus ik wist niet dat hier blijkbaar al veel topics over zijn geweest. Ik ga even zoeken. Maar toch ben ik nog wel benieuwd naar reacties op dit specifieke geval

Je hond wordt een heel andere hond nu aangezien hij dus geen hormonen meer heeft. Geslachtshormonen maken nogal een verschil wat betreft gedrag en ondanks dat mensen dat soms juist niet zo zien kan een heel stabiel hondje onder hormonen helemaal gefucked raken zonder hormonen. Als je hondje nl licht onzeker was, om maar wat te noemen, kan je er nu een hondje van gemaakt hebben dat zeeeeer onzeker wordt en dus niet meer onderwerpt maar doorvecht vanwege angst.

Wat hormonen allemaal doen leer je nog wel denk ik/hoop ik.

Ik vind het persoonlijk wel jammer dat je de hond niet eerst een kans hebt gegeven zich op jou te richten aangezien je hem net hebt. Je had kunnen weten dat je nu een ander hondje terug krijgt. Weglopen en puppies maken gebeurd niet zoveel in NL en dat is toch ook meer de verantwoordelijkheid van de eigenaar van de teef. Als je loopse teven los laat en alleen laat rondlopen worden ze toch wel gedekt, is het niet door jou hondje dan is het wel door een ander hondje.

Wij moeten waarschijnlijk ook onze reu laten castreren ivm een aantal problemen (vechten, binnen plassen en een vergrootte prostaat) die opgestapeld wel erg zwaar gaan wegen nu omdat hij nauwelijks los kan er daardoor een steeds saaier leven krijgt, soms nauwelijks kan poepen, vaak uit logeren moet en daar ook plast, de teef die bij hem zit lijdt daar ook onder natuurlijk aangezien ze beiden echt wel een hele flinke wandeling nodig hebben met heel veel rennen iedere dag, moeilijk met een reu die reuen opzoekt en dan steeds weer bonje krijgt. Dat wordt een doordachte keus die helaas op noodzaak gebaseerd is en niet op "zomaar" Apart uitlaten is moeilijk aangezien ze niet alleen kunnen zonder elkaar.

Castratie is nog maar een maand geleden, echte veranderingen aan gedrag tgv veranderde hormoonhuishouding laten vaak wat langer op zich wachten. Denk, dat de gedragsverandering niet zozeer met de castratie te maken heeft als met t feit dat je hondje zich nu pas echt bij jou op zn gemak voelt en wat meer praatjes krijgt. Het "wat meer op jou gericht zijn" kan hier natuuurlijk ook door komen.
ps, wandel je met je boerenfox-geval ook in het parkje in de Bilt? (dan ben ik je nl van de week wrs tegengekomen!)

@annepanne: Eh 'het parkje in De Bilt"... Hihi, ik weet even niet welk parkje je bedoeld . Maar ik loop meestal over dat veld bij het Sportcentrum (de witte) en dat paadje dat er achter langs loopt.
Gezellig zo'n onwetende meet

@Marc_S: Onzeker was Tip absoluut niet, eerder heel zelfverzekerd. Hij lijkt nu gewoon nóg zelfverzekerder te worden. Het asiel zag graag dat ik hem liet castreren, zodat ze zeker wisten dat ik er niet mee ging fokken. Nouja, het asiel zegt het, dus dat doe ik dan maar heel braaf he En ik had het zelf ook wel graag omdat hij gewoon op íedere hond sprong die hij tegenkwam.
Maar nu, door al deze verhalen begin ik toch wel 'n beetje te twijfelen, "had ik niet beter toch niet kunnen castreren en gewoon nog moeten afwachten en trainen ofzo?" Maarja, die balletjes zijn er écht af nu en eraan plakken gaat niet meer zo goed zeg maar.

Op de uni zijn we nu bezig met Biochemie en ja daar komen de hormonen ook bij kijken, maar meer op cel-niveau, ipv gedragsniveau. Dat ga ik ooit nog wel leren ja.

in september begonnen met de studie en nu al je eigen hond opereren

Nog effe nagevraagd: Daling in testosteron pas na 6 wkn! Dus ik denk echt dat dit gedrag voortvloeit uit meer zelfvertrouwen door het wat langer bij jou zijn. Ook: Verlaging in het testosteron zou juist voor minder macho/zelfvertrouwen moeten zorgen, denk echt dat t door binding komt...
Sportpark in de Bilt weet ik zo niet, over onwetend gesproken, hihi!

anca schreef:in september begonnen met de studie en nu al je eigen hond opereren

Klinkt vaag en als 'n grote duim he. Ik heb het ook niet helemaal zelf gedaan (lijkt me logisch). Ik heb maar de helft gedaan; opgesneden en 1 bal, de échte dierenarts heeft de andere (moeilijkere) helft gedaan, de andere bal en het dichtnaaien.
Het was gewoon een erg leerzame ervaring en er was in principe geen verschil met een normale castratie, behalve dan dat deze misschien wat langer duurde omdat ik nog niet handig ben.

cloris schreef:Tja ik heb het met Fangio ook meegemaakt, moest op zijn 8e nog gecastreerd (medische gronden)worden en is behoorlijk veranderd in zijn sociale gedrag, het was al nooit een reuen-vriend, maar je kon letterlijk ALLE teven bij hem zetten wat ze ook deden en hoe ze ook reageerden Fangio vond alles okej....
Maar na zijn castratie is ook daar verandering in gekomen... jammer genoeg.. nu bijna een jaar later is het wel iets verminderd maar het is zeker niet meer zo geworden als dat het was.

Hij is dus juist onaardig geworden naar teefjes?
Dominant?

AnneMarie schreef:

cloris schreef:Tja ik heb het met Fangio ook meegemaakt, moest op zijn 8e nog gecastreerd (medische gronden)worden en is behoorlijk veranderd in zijn sociale gedrag, het was al nooit een reuen-vriend, maar je kon letterlijk ALLE teven bij hem zetten wat ze ook deden en hoe ze ook reageerden Fangio vond alles okej....
Maar na zijn castratie is ook daar verandering in gekomen... jammer genoeg.. nu bijna een jaar later is het wel iets verminderd maar het is zeker niet meer zo geworden als dat het was.

Hij is dus juist onaardig geworden naar teefjes?
Dominant?

Hij maakt geen onderscheid meer tussen reuen en teven hij is nu ook onaardig tegen teven idd.

castratie brengt inderdaad een daling aan testoron bij de reu mee
bij de teef een stijging
het evenwicht om het zo te zeggen is uit balans
als een reu nog jong is en hij heeft nog geen besef dat hij reu is
markeren bv pootje op zal hij zulke dingen waarschijnlijk niet gaan doen
is je reu al ouder , word hij wel rustiger in die zin dat andere reutjes
hem anders gaan zien , ruiken dus , hij ruikt als een teef,
vandaar dat hij zich minder macho gaat gedragen net omdat hij niet word uitgedaagd, dat maakt hem over het algemeen ook rustiger ook thuis
een teef is net omgekeerd die krijgt meer mannelijke hormonen heel dominate teven van geboorte sommige gaan poot opheffen en markeren
zelf ben ik voorstander voor castatie van beide als je niet wil kweken
baarmoeder kanker borstkanker

als je meer teven hebt wisslende hormonen met bijbehorende gevechten
naargelang ras
reutjes daar zijn geen gezondheidsproblemen bij gekend is enkel een gedragsprobleem bij velen door hun testoron waar ze geen blijf mee kunnen
mannen he niks persoonlijk bedoeld hoor voor niemand

annepanne schreef:Nog effe nagevraagd: Daling in testosteron pas na 6 wkn! Dus ik denk echt dat dit gedrag voortvloeit uit meer zelfvertrouwen door het wat langer bij jou zijn. Ook: Verlaging in het testosteron zou juist voor minder macho/zelfvertrouwen moeten zorgen, denk echt dat t door binding komt...

Ik denk dat je helemaal gelijk hebt, en dat die gedragsverandering niks te maken heeft met de castratie. Tegenstanders van castratie gooien vaak *al* het ongewenste gedrag op die verandering van de hormoonhuishouding. Er zitten voor- en nadelen aan castratie, maar ik blijf erbij dat je het *karakter* van een hond niet verandert, en het gedrag maar in heel beperkte mate. Ik vind castreren om een gedragsverandering te bewerkstelligen dan ook niet echt zinvol.

(En die van mij heeft allang geen ballen meer, maar zat vanochtend wel weer op een teef die net loops was geweest. "Ze snauwt hem wel af", zei het baasje. Nou, niet hoor, ze vond hem erg leuk. Okee, hij is natuurlijk ook erg leuk. )

martine schreef:

castratie brengt inderdaad een daling aan testoron bij de reu mee
bij de teef een stijging
het evenwicht om het zo te zeggen is uit balans
als een reu nog jong is en hij heeft nog geen besef dat hij reu is
markeren bv pootje op zal hij zulke dingen waarschijnlijk niet gaan doen
is je reu al ouder , word hij wel rustiger in die zin dat andere reutjes
hem anders gaan zien , ruiken dus , hij ruikt als een teef,
vandaar dat hij zich minder macho gaat gedragen net omdat hij niet word uitgedaagd, dat maakt hem over het algemeen ook rustiger ook thuis
een teef is net omgekeerd die krijgt meer mannelijke hormonen heel dominate teven van geboorte sommige gaan poot opheffen en markeren
zelf ben ik voorstander voor castatie van beide als je niet wil kweken
baarmoeder kanker borstkanker

als je meer teven hebt wisslende hormonen met bijbehorende gevechten
naargelang ras
reutjes daar zijn geen gezondheidsproblemen bij gekend is enkel een gedragsprobleem bij velen door hun testoron waar ze geen blijf mee kunnen
mannen he niks persoonlijk bedoeld hoor voor niemand

Hoe kom je erbij dat een jonge reu niet weet dat hij een reu is???? Zoals Cloris al beschrijft loop je met een reu ook het risico dat hij een hekel krijgt aan teven. En andersom teven hebben geen "respect" meer voor hem. Het voordeel wat jij noemt dat hij niet meer word uitgedaagd weegt naar mijn mening niet op tegen het feit dat hij constant kan worden gedomineerd door zowel teven als reuen. Daarbij ruikt een gecastreerde reu echt net als een teef. Hij ruikt naar iets vreemds iets onnatuurlijks. Dit hoeft niet erg te zijn en als het nodig is moet je je reu vooral castreren maar zo simpel als jij het schets is het echt niet.

Kun je uitleggen waarom je voorstander bent van de castratie van beide sexe? De teven kan ik nog inkomen. Ik ben het er niet mee eens maar ik kan begrijpen waarom mensen dat wel zijn. Hoewel ik het pure egoisme vind als je je teef laat castreren omdat je zo graag 2 teven wil. Reuen daar zie ik het nut totaal niet van in. Behalve het feit dat ze wellicht makkelijker worden.

martine schreef:

reutjes daar zijn geen gezondheidsproblemen bij gekend is enkel een gedragsprobleem bij velen door hun testoron waar ze geen blijf mee kunnen

Bekend bij jou dan. Zeker nog nooit van een vergrote prostaat gehoord? Komt bij zowel jonge als oudere reuen voor.............

Hutsje schreef:

martine schreef:

reutjes daar zijn geen gezondheidsproblemen bij gekend is enkel een gedragsprobleem bij velen door hun testoron waar ze geen blijf mee kunnen

Bekend bij jou dan. Zeker nog nooit van een vergrote prostaat gehoord? Komt bij zowel jonge als oudere reuen voor.............

ff offtopic

Gaaf onderschrift. Hele mooie foto

Dank

Mijn reu is gecastreerd omdat hij constant op het randje van ondergewicht zat. Daarnaast heb ik er nu een teef bij die hij absoluut niet mag dekken omdat hij HD heeft.
Sinds hij gecastreerd is is hij wat speelser geworden en zijn eten smaakt hem eindelijk beter waardoor hij eindelijk 8 kilo is bijgekomen (en er zit nog steeds geen gram te veel aan).
Voor zijn castratie kon hij niet met grote reuen omgaan en dat kan hij nog steeds net zo slecht. Verder lijkt hij iets knuffeliger maar dat werd hij de afgelopen tijd toch al omdat hij wat ouder werd. En hij heeft nooit meer op mijn teef proberen te rijden, wat ook erg fijn is want het is voor een opgroeiende pup ook niet bepaald gezond als er telkens zo'n gewicht op haar rug gaat hangen.
Maar echt duidelijke karakterverschillen zie ik echt niet bij mijn reu. Hij is nog steeds net zo waaks, luisteren is nog steeds geen hobby en er zijn echt geen reuen die hem nu gaan lastig vallen omdat hij anders ruikt. Daar krijgen ze niet eens de kans voor want hij heeft ze eerder.

Hallo allemaal,

Met veel intresse heb ik net alle reactie´s gelezen want onze Spike gaat maandag geholpen worden. Na een aantal weken nu met een compleet onhandelbare hond zodra hij zijn snuit buiten de deur steekt, heb ik vandaag de knoop doorgehakt en een afspraak met de dierenarts gemaakt. Wij hebben hiervoor 2 reuen gehad en niet meegemaakt wat onze Spike doet. Zodra hij buiten is ziet hij volgens mij alleen nog maar het woord TEEF en ruikt hij alleen nog maar TEEF. Hij luisterd niet meer is vanmiddag bijna onder een auto gekomen, eet slecht...noem maar op, en dat omdat er weer een loopse teef rondloopt in de omgeving.
Aan de riem laten is de enige optie en twee extra tussendeuren plaatsen omdat hij anders ontsnapt. En ik vind het zo zalig dat ik hem lekker kan laten rennen. Wel was ik ook bang voor de vele gedragsveranderingen waarvan men zegt dat we nu het risico lopen. Dat mijn reu zich wel eens een teef of onzijdig kon gaan voelen is nieuw voor me. Ik hoop dat ik de goede keus heb gemaakt. Spike is 1 jaar gisteren geworden en ik hoop nog jaren met mijn maatje lekker vrij rond te wandelen maar de laatste weken waren slechts ergenis en angst.

groetjes Eefje