Het HondenForum

Mijn hond neemt weleens de benen wanneer de poort per ongeluk openstaat. Ze kan in de buurt lekker lopen en ze valt niemand lastig maar het is toch vervelend. Ik heb vanaf dat ze dat deed geprobeerd dit af te leren maar hoe?
Als je boos wordt dan komt ze zeker niet terug en met stukjes worst heb ik het ook geprobeerd (dat ze dan iets goeds en lekkers koppelt aan het terugkomen) maar dat doet ze ook niet. Niet dat dit een goede oplossing is want dan zou ze voor de sport telkens ontsnappen om een stukje worst te krijgen haha.

Aan een lange lijn heb ik haar gehad en wanneer ze dan weg wilde sprinten heb ik daar een flinke ruk aan gegeven maar ze blijft toch weglopen.

Nu zag ik op internet een systeem dat men de hond een halsband omdoet en dat is dan weer aangesloten op een systeem dat per zoveel vierkante meter in te stellen is. Nu had ik gehoord van elektrische schrokken en dat leek me niets maar dit systeem is middels een niet schadelijk spuitsysteem. hebben jullie daar ervaring mee?

Is het dan niet zo dat de hond helemaal angst krijgt om buiten die bepaalde vierkante meters te komen, ook al loopt ze met mij mee?

Hebben jullie andere trainingsmethodes?

Ik heb een hele simpele oplossing en het klinkt flauw. Maar: zorg gewoon dat de poort niet "per ongeluk" open staat! Zet er een veer aan of zo...

Volgens mij geef je zelf het antwoord al Ik zou ook kiezen voor een poort met een veer of iets dergelijks of contoleren voor je de hond naar buiten doet of de poort dicht zit.

Zou zorgen dat de poort altijd dicht is...
Wat ik aan zo'n systeem met halsband oa. niet goed vind is dat bij sommige honden de prikkel om toch van het terrein af te lopen zo groot is (omdat ze iets interessants gezien hebben bvb.) dat ze ondanks de waarschuwing van de halsband toch doorlopen en ontsnappen. Als ze terug willen komen schrikken ze opnieuw van de halsband, maar de prikkel om er doorheen te lopen is niet meer zo groot en ze durven dan niet meer terug op het eigen terrein te komen.

Leonie73 schreef: Is het dan niet zo dat de hond helemaal angst krijgt om buiten die bepaalde vierkante meters te komen, ook al loopt ze met mij mee?

Denk idd dat je dan een angst uberhaupt door die poort te lopen aanleert.

een stevige dranger op de poort (eventueel gecombineerd met een slot dat met de dranger vanzelf dicht valt) en volgens mij ben je helemaal van je probleem af...

en ja, als je je hond eerst aanleert dat er iets naars gebeurt als ze door de poort loopt zal dat zeker ook spelen op momenten dat je wél wilt dat ze er door loopt.

Ik zat aan zoon kinderboerderijhek te denken zoe en scheve die vanzelf dichtvalt.
Ik heb zelf geprobeert mijn hond te leren dat het tuinhekje iets is waar je alleen in kan en niet uit, mislukt!

de boxer van mn vader zn ex baas deed dat ook, ze waren met zn 2en en liepen vaak het terrein af. Toen kregen ze ook zo`n halsband die elektrische schokjes gaf als ze een bepaald punt voorbijliepen. De ene boxer bleef er netjes achter want die schrok zich kapot. Maar die andere... die schudde een keer met zn kop, keek ff om van "was da nou??" en liep gewoon door. Werkte ook niet echt he??

Gewoon poortje dichthouden denk ik, anders zou ik het ook niet weten...

Is er iemand die dit toevallig getraind heeft toen de hond nog jong was en waarbij het is gelukt? Of lopen ze toch weg als ze de kans krijgen?

Als ze al één keertje weglopen en daar een prettig gevoel bij krijgen (dus lekker kunnen spelen of iets lekkers vinden bijvoorbeeld) dan kan je dat volgens mij toch nooit meer wegtrainen?

Leonie73 schreef:Is er iemand die dit toevallig getraind heeft toen de hond nog jong was en waarbij het is gelukt? Of lopen ze toch weg als ze de kans krijgen?

Als ze al één keertje weglopen en daar een prettig gevoel bij krijgen (dus lekker kunnen spelen of iets lekkers vinden bijvoorbeeld) dan kan je dat volgens mij toch nooit meer wegtrainen?

Je gaat totaal niet in op wat er genoemd wordt. Hoe komt dat?
Vind je het zelf niet wat krom je hond onder stroom te gaan zetten omdat het te veel moeite is te kijken of er een oplossing is om te voorkomen dat je poort steeds open staat? Blijkbaar heb je je hond dan ook onbeheerd lopen in de tuin. Allemaal dingen waar je iets aan kan doen lijkt me en allemaal dingen die in mijn ogen beter zijn dan een invisible fence, wat in mijn ogen een ontzettend naar middel is omdat je het basisveiligheidsgevoel van je hond afbreekt. Dan kan je nog beter een stuk schrikdraad spannen, dan weet de hond tenminste zichtbaar hoe hij een schok kan ontwijken.

Leonie73 schreef:Is er iemand die dit toevallig getraind heeft toen de hond nog jong was en waarbij het is gelukt? Of lopen ze toch weg als ze de kans krijgen?

Ja wij hebben er een hond op getraind, en daarbij is het gelukt.
We hebben heel simpel een "onzichtbare barriere" gemaakt.
In het begin met terug roepen op het moment dat hij de stap te ver wilde gaan en belonen. Op den duur was een simpele NEE voldoende hem achter een "onzichtbare barriere" te houden. Je kunt zelfs bij hem weglopen en hij loopt de "streep" niet voorbij.
Hier heb ik geen lange lijn, elektriciteit of wat dan ook bij nodig gehad. Alleen maar het GOEDE gedrag belonen
Hij steekt hier nooit zelf de straat over, hij komt hier niet verder dan het begin van de voortuin. In Zweden bleef hij keurig op het balkon van het gastenhuis waar hij makkelijk weg kon. We konden ook rustig spullen uit de auto in de garage halen en hij stond gewoon keurig te wachten.
Maar dan moet je ook niet vragen hoe ik doe als ik terug kom en hij staat er nog, want hij is dan echt de geweldigste hond die ik ken

Ik vraag me wel eens af hoe ze dat dan toch met die boerderijhonden doen. Als ik hier aan de buurt met Sunny aan het fietsen ben, kom ik langs wel 5 of 6 boerderijhonden die stuk voor stuk de longen uit hun lijf blaffen, meerennen met ons via de tuin maar dus absoluut NIET van het erf afgaan. Er staan dus geen hekken, dat is ook erg lastig als je een landbouwbedrijf hebt waar de hele dag trekkers en ander groot verkeer het pad op- en af rijdt. Vind het altijd wel het toppunt van gehoorzaamheid, het hele erf open, ik kom langs met een vreemde hond en toch (ook al is er niemand thuis) zullen ze niet het pad afgaan....

Sunnybunny schreef:Ik vraag me wel eens af hoe ze dat dan toch met die boerderijhonden doen. Als ik hier aan de buurt met Sunny aan het fietsen ben, kom ik langs wel 5 of 6 boerderijhonden die stuk voor stuk de longen uit hun lijf blaffen, meerennen met ons via de tuin maar dus absoluut NIET van het erf afgaan. Er staan dus geen hekken, dat is ook erg lastig als je een landbouwbedrijf hebt waar de hele dag trekkers en ander groot verkeer het pad op- en af rijdt. Vind het altijd wel het toppunt van gehoorzaamheid, het hele erf open, ik kom langs met een vreemde hond en toch (ook al is er niemand thuis) zullen ze niet het pad afgaan....

het is maar net wat een hond leert, vaak kennen die honden ook niks buiten het erf, dat is hun terrein, meer weten ze niet en hoeven ze niet te weten.. bv mijn honden lopen ook in de tuin, maar weten ook dondersgoed wat daarbuiten is, dus is het hek weg gaan ze zelf wel ff aan de gang... ik denk dat dat bij bepaalde honden, de grens naar het willen ontsnappen wat groter maakt... ook heeft de ruimte er uiteraard mee te maken... en het ras en en en .....

Maar zou elke hond niet in principe de neiging hebben om bij de roedel te blijven als de roedel 'thuis' is? Plus wat Sylvia aangeeft, met een beetje training is het toch wel aan te leren dat je niet zonder toestemming de deur of de tuin uit mag?
Ik heb bepaald geen herdershond , maar het verbaast me hoe makkelijk Jack geleerd heeft om in de voortuin te blijven als ik de ramen sta te zemen, en om niet de tuin uit te lopen als kinderen de poort open laten staan. Vorig jaar op vakantie kon hij gewoon los voor het huisje, gewoon een kwestie van opletten en even roepen als hij in onze ogen te ver weg liep of bij andere huisjes naar binnen wilde lopen.

Leonie73 schreef:Is er iemand die dit toevallig getraind heeft toen de hond nog jong was en waarbij het is gelukt? Of lopen ze toch weg als ze de kans krijgen?

Als ze al één keertje weglopen en daar een prettig gevoel bij krijgen (dus lekker kunnen spelen of iets lekkers vinden bijvoorbeeld) dan kan je dat volgens mij toch nooit meer wegtrainen?

De mijne lopen er "normaal" niet voorbij,maar ik geef ze nooit de kans.Ik denk als er een hond ofzo langs de straat passeert dat ze al die regeltjes gw vergeten