Het HondenForum

Wie kan het volgende gedrag verklaren?

Als ik thuis kom zijn mijn honden helemaal wild en blij Luna kan van enthousiastme soms niet kiezen , eerst mij bespringen of eerst mij een speeltje brengen. Wat ze ook als eerste kiest, het speeltje brengen doet ze evengoed. Dat speeltje brengt ze naar me toe maar staat het vervolgens niet af. Ik schenk er wel aandacht aan maar mag het niet van haar afpakken. Ze drukt het speeltje tegen me aan, kwispelt en piept en ik doe dan heel enthousiast, alsof het de Nobel Prijs is die ze in dr bekkie heeft.

Wat betekend dit?

Beau doet dit ook, zogauw ik binnen kom van het boodschappen doen of als ik s'morgens uit bed kom, pakt hij een speeltje, bal of bot en laat mij dat zien ondertussen heel blij kwispelend, dan gaat hij lopen showen met hetgeen dat hij in zijn bekkie heeft, hij loopt dan rondjes in de kamer, zo de gang in naar de keuken en weer terug de kamer in, zo loopt hij een aantal rondjes, springt dan op de bank en legt hetgeen hij in zijn bek heeft op de bank.
Ik noem het gewoon blij zijn en showen.

Bonk, de hond van mijn hospita, doet dit ook. Als er iemand binnenkomt die hij leuk vindt (daar hoor ik inmiddels ook bij met alle lange wandelingen die ik met hem maak ) komt hij met een botje of speeltje op je af en geeft het dan aan je. En dan staat ie heeeeeeel blij voor je te kwispelen.

Ik zie het 'n beetje als een soort eh beloning ofzo dat je weer thuis komt. Dat hij jou beloont. Maar dat is echt puur gelul en fantasie van mij volgens mij

Juda doet dit ook, ik vind het elke keer weer een heerlijke begroeting!
Je honden zijn gewoon hartstikke blij als je thuiskomt

Spok doet het ook, en ik heb geen idee wat het te betekenen heeft.

Oberon pakt eerst een speeltje en komt daarmee begroeten.
Daarna sleept hij zijn deken naar buiten en gaat heerlijk liggen sabbelen.
Ze is weer thuis, een teken van ultieme tevredenheid.

Puck pakt niks, die gaat alleen maar voor je staan om geknuffeld te worden.

Ja, Luna loopt er inderdaad ook rondjes mee en piept een beetje. Sanuk wil gewoon gekriebeld worden

Takkie doet dit ook als ik sochtens beneden kom. Hij loopt dan de hele kamer door met een speeltje of de riem. Ondertussen hevig kwispelen.

Bram doet dit ook. Zodat Thijs erin trapt en het speeltje pakt waardoor hij rustig kan komen knuffelen.

Rossi pakt ook altijd zijn beertje of iets anders wat voor zijn neus ligt en brengt het ter begroeting.

Sypke doet het ook. Zij moet iets in haar bek hebben als ze me begroet. Als er geen speeltje ligt pakt ze een schoen oid. Als er een keer helemaal niks ligt gaat ze gefrustreerd piepen en rondjes draaien.

Scooby doet ook, maar komt altijd met schoen of slof aanzetten.
Loopt dan heen en weer te pronken.
Hij heeft ook vaak als we thuiskomen schoenen, sloffen en zijn riem op de bank liggen.

Kaya doet het dus ook maar die loopt bijna d'r hele leven met iets in d'r smoeltje. Zij staat het overigens wel af: ze komt het helemaal enthousiast brengen en legt het bij me neer (om te spelen).

Sowieso voelen honden zich zekerder met iets in hun bek, het geeft een soort 'status'.
Al vermoed ik dat het begroeten bij thuiskomst met iets hun bek, meer met gewoon blijdschap te maken heeft, want onzeker komt ze dan sowieso (met of zonder iets in d'r bek) niet over.

Boris doet het ook, als de bel gaat, zoekt hij eerst snel een speeltje voor hij naar de deur loopt. Bij mij geeft hij het af, maar bij vreemden springt hij weg als ze het willen afpakken.