Het HondenForum

Mees heb ik gekregen toen hij 18 maanden was. Hij woont nu anderhalf jaar bij mij. Bij zijn eerste eigenaren is hij niet goed gesocialiseerd. Toen ik hem kreeg wat het een vrij angstige hond. Bang in nieuwe omgevingen (vertoonde hij vluchtgedrag), bang voor verkeer, bang voor vreemde mannen enz. Deze angsten zijn grotendeels verdwenen. Ik heb - gedoseerd - veel nieuwe situaties met hem opgezocht, angst genegeerd, rustig gedrag beloond. Sinds een paar maanden train ik ook met hem (Obedience) en dat geeft hem ook veel zelfvertrouwen.

Wat gebleven is, is de angst voor bewegende objecten, bijvoorbeeld wapperende handdoeken aan de waslijn, schuifdeuren die plotseling opengaan, uitgevouwen verhuisdozen enz. Hij durft er wel langs te lopen. Hij ziet een object, schrikt, herstelt snel en gaat het object onderzoeken.

Ik zou die angst ook graag willen wegtrainen maar weet niet goed hoe ik dat moet aanpakken. Als ik zelf met dingen ga lopen zwaaien is hij niet bang. Als we onverwachts iets tegenkomen wel. Voor mij zijn die objecten ook onverwachts. Angst voor verkeer kun je er goed uittrainen omdat je verkeer op kunt zoeken en kunt beginnen in een rustige straat. Enge mannen kun je koekjes laten geven en vragen of ze even door hun hurken gaan. Bewegende objecten opzoeken echter is erg moeilijk.
Heeft iemand tips?

Ik ben benieuwd naar de tips die je krijgt want Woopy heeft precies hetzselfde probleem.
DIe is ook voor zoveel dingen bang dat hou je niet voor mogelijk.
idd van schuifdeuren tot een uitgevouwen verhuisdoos aan toe.

Zo krijg ik Woopy ook geen 'vreemde' deuren door van bijv. gebouwen dan laat hij al z'n plas lopen, zet zich vol in de remmen, staart tegen zijn buik.....
Maar Woopy heeft het ook als ikzelf met iets zwaai dan schrikt hij zich ook het apezuur en maakt izch vlug uit de benen, vaak slaakt die ook een angstpiep op het moment dat ik bijv. mijn armen iets te snel omhoog beweeg of als ik een handdoek uitklop....

ik lees dus even mee!

Als het mogelijk is loop ik naar "het monster" toe, ga erbij staan en negeer hen verder, meestal komen ze dan naar me toe en is het verder goed.

Bij Mees is er langs lopen geen probleem. Hij schrikt, herstelt snel en gaat dan het vreemde object onderzoeken. Misschien moet ik de titel van het bericht even aanpassen.

Ik wil graag dat dit gedrag verdwijnt (als dat mogelijk is) omdat een pup (die er over 1-2 jaar komt) zulk soort gedrag snel overneemt.

sypke schreef:Ik wil graag dat dit gedrag verdwijnt (als dat mogelijk is) omdat een pup (die er over 1-2 jaar komt) zulk soort gedrag snel overneemt.

Oef, ik weet niet of dat mogelijk is want ik ben niet op de hoogte met de raseigenschappen van jouw honden. Bij mijn honden lukt het niet, het is bij hen ook niet zozeer angst alswel het signaleren van een nieuwe situatie: de container staat op een andere plaats of in het bos is iets veranderd en daar willen zij ons op attenderen.

bram en thijs schreef:

sypke schreef:Ik wil graag dat dit gedrag verdwijnt (als dat mogelijk is) omdat een pup (die er over 1-2 jaar komt) zulk soort gedrag snel overneemt.

Oef, ik weet niet of dat mogelijk is want ik ben niet op de hoogte met de raseigenschappen van jouw honden. Bij mijn honden lukt het niet, het is bij hen ook niet zozeer angst alswel het signaleren van een nieuwe situatie: de container staat op een andere plaats of in het bos is iets veranderend en daar willen zij ons op attenderen.

Dat gedrag ken ik, maar dat is niet wat ik bedoel. Ik bedoel wel angst of eigenlijk een schrikreactie. Mees herstelt wel snel maar hij schrikt dus wel eerst. Hij deinst dan achteruit en gaat soms paranoide naar boven kijken, het gaat ook meestal om 'hoge' objecten.

sypke schreef: Hij durft er wel langs te lopen. Hij ziet een object, schrikt, herstelt snel en gaat het object onderzoeken.

Ik zou die angst ook graag willen wegtrainen maar weet niet goed hoe ik dat moet aanpakken. Als ik zelf met dingen ga lopen zwaaien is hij niet bang. Als we onverwachts iets tegenkomen wel. Voor mij zijn die objecten ook onverwachts.

Ik zie het probleem niet zo. Hij schrikt even en herstelt snel, wil vervolgens onderzoeken. Prima gedrag lijkt tme dat. Het is geen blinde geleidehond.

Anne

Wat Anne zegt. Hij reageert toch perfect? Hij stormt er niet grommend op af, gaat er niet vandoor, weigert niet er langs te lopen, gaat het object zelfs onderzoeken na de eerste schrik. Schrikken voorkom je niet, alle honden schrikken wel eens ergens van. Tuurlijk zal een pup ook schrikken als Mees ergens van schrikt, maar dat lijkt mij geen punt als hij vervolgens ziet dat Mees aangeeft dat het blijkbaar allemaal niet zo eng is en er alsnog op af stapt.

Ik zou niks gaan trainen ofzo. Hoogstens vrolijk 'mee-onderzoeken' wat dat vreemde ding nou toch is.

Als hij zich daarna herstelt lijkt het me niet zo'n ramp toch . Als hier ineens iemand voor me springt schrik ik ook Niet omdat ik bang ben van die persoon maar meer dat hij er ineens is...

Hanneke2 schreef:Wat Anne zegt. Hij reageert toch perfect? Hij stormt er niet grommend op af, gaat er niet vandoor, weigert niet er langs te lopen, gaat het object zelfs onderzoeken na de eerste schrik. Schrikken voorkom je niet, alle honden schrikken wel eens ergens van.

Dat is natuurlijk zo. Maar Mees schrikt van allerlei dingen waar Sypke bijvoorbeeld niet van schrikt.
Ik vind het heel moeilijk om bij mezelf na te gaan of dit schrikgedrag de afgelopen anderhalf jaar is verminderd bij Mees. Zijn andere angsten wel. Misschien dat daarom het schrikken nu extra opvalt?

Omgekeerd slaat Sypke trouwens bij allerlei dingen aan waar Mees niet bij aanslaat. Die kijkt dan heel verbaasd omdat ze blaft.

sypke schreef:Omgekeerd slaat Sypke trouwens bij allerlei dingen aan waar Mees niet bij aanslaat. Die kijkt dan heel verbaasd omdat ze blaft.

Dat is gewoon het verschillende karakter. Hetzelfde ras zijn wil niet zeggen dat je exact hetzelfde doet, de jongens verschillen hier ook in als dag en nacht. Ik denk dan ook niet dat de pup het gedrag van Mees persé overneemt, Thijs had dan een kloon van Bram moet zijn (zoals zoveel honden uit één huis) maar zo werkt het niet.

Martijn schreef:

sypke schreef: Omgekeerd slaat Sypke trouwens bij allerlei dingen aan waar Mees niet bij aanslaat. Die kijkt dan heel verbaasd omdat ze blaft.

Weet je zeker dat zijn ogen goed zijn?

daar is niks mis mee. sypke reageert ook vooral op geluiden.

Martijn schreef:

Hanneke2 schreef: Ik zou niks gaan trainen ofzo. Hoogstens vrolijk 'mee-onderzoeken' wat dat vreemde ding nou toch is.

Waaat? Nee joh!
Ik zou er absoluut geen beloning in de vorm van aandacht aan gaan koppelen.

Ik ken deze methode en weet dat je er heel voorzichtig mee moet zijn om de angst inderdaad niet te bevestigen. Ik doe het ook niet bij Mees omdat hij zelf op onderzoek uitgaat.

Je moet niet de perfectie na gaan streven met Mees. Ergens heeft iedere hond zijn plafond. Ik vind dat hij het echt gewoon erg goed doet. Je bent in staat geweest veel van zijn angsten weg te trainen. Schrik is een hele primaire reactie. Een belangrijke reactie om te overleven.
Dat kan je niet wegtrainen. Hij herstelt zodra hij ziet dat het niets ie en dat is okee. Ik denk dat je er niet iets mee moet willen. Hij is gewoon gevoelig en dat hoort ook gewoon bij wie hij is denk ik.

Okay, ik zal niet doorslaan
Ik vind ook dat het heel erg goed gaat met Mees. Hij hoeft van mij niet perfect te zijn natuurlijk. Vanmiddag was ik met hem op ringtraining en dan ben ik heel trots op hem als hij lekker ontspannen staat en vol aandacht rondjes met mij loopt. Ook de 'brug' (voor de veterinaire keuring) ging prima.

Martijn schreef:

Hanneke2 schreef: Ik zou niks gaan trainen ofzo. Hoogstens vrolijk 'mee-onderzoeken' wat dat vreemde ding nou toch is.

Waaat? Nee joh!
Ik zou er absoluut geen beloning in de vorm van aandacht aan gaan koppelen.

Waarom niet? Als Jack ergens van schrikt, bijvoorbeeld 's avonds een plastic tas in de struiken, wil hij na de eerste schrik ook kijken wat het precies is. Nou, dan gaan we even kijken. En ligt dat ding er de volgende avond nog, dan is het niet eng meer en negeert Jack het ding.

Toen ik hem pas had was Jack panisch van 'nepbeesten', zoals die grote stenen honden die je wel eens ziet. Daar zijn we ook altijd samen op afgestapt. Ik heb zelfs wel eens frolicjes op een stenen hond in iemand z'n voortuin gelegd om Jack duidelijk te maken dat het echt geen eng ding was. Okee, je staat effe voor paal , maar bij Jack heeft die aanpak wel gewerkt, want tegenwoordig *ziet* hij die beesten niet eens meer. Zelfs de olifant hier voor de Blokker, zo'n ding waar je een kind op zet en geld in gooit, loopt hij nu gewoon straal voorbij.

Ik begrijp dat je geen aandacht moet geven aan de schrik, maar de nieuwsgierigheid die erop volgt is in mijn ogen prima, en daar in mee gaan werkt in mijn ervaring dus heel goed.

Als je je pup veel alleen meeneemt of met je stabielere hond gaat het wel lukken toch?

Ivan heeft dit gedrag ook, alleen hij blijft er angstig voor. B.v. 's avonds, dan is hij zo bang als een wezel, een blaadje wat ritselt en hij is weg. Ik negeer het. Nou ziet hij ook niet goed (tot niets) met een oog, dus dat zal ook meespelen.
Ik zou het gewoon negeren