Het HondenForum

misschien een stomme vraag, maar toch houdt het me bezig.

Spok woont voor 90% bij mij boven. Maar echt alleen is hij nooit, want als ik weg ben of ga is mijn moeder thuis, beneden, net als met Zoë.

Nu voorzie ik in de toekomst een situatie waarin ik alleen kom te wonen. Zal hopelijk nog jaren duren. Maar dan heb ik natuurlijk mijn werk - 's nachts - en verplichtingen overdag zodat hij af en toe toch alleen moet zijn.

Nu vraag ik me af of het verstandig zou zijn hem het alleen zijn nu al aan te leren, ofdat dat geen zin heeft en hij het net zo goed later kan leren. Eigenlijk komt het nu maar zo zelden voor dat het handig zou zijn hem alleen te kunnen laten dat het de moeite niet loont het hem daarvoor aan te leren. Maar je zou ook kunnen redeneren, als hij ouder wordt, wordt het alleen maar moeilijker.

iemand een mening of ervaring met het alleen leren zijn aanleren op oudere leeftijd ?

Over het algemeen leren jonge honden makkelijker dan oude honden. Wij hebben met onze layka ( 15 maanden) veel problemen gehad met het alleen thuis laten en dus ook stap voor stap moeten opbouwen. NU heb je nog de tijd en de mogelijkheid om dat stap voor stap te doen, dus ik raad het je aan. Het hangt ook af van de hond, de een is veel gevoeliger voor alleen thuisblijven dan de ander.

Succes ermee

rianne en layka

Ik zou het nu alvast wat oefenen.
Weet je ook hoe Spok erop reageert.
Ons blondje kon ook een periode heel moeilijk alleen zijn. Gelukkig hadden wij de mogelijkheid om vanaf het begin weer te trainen.

Ik zou ook nu alvast beginnen te oefenen, kan altijd van pas komen. Gewoon heel langzaam opbouwen, begin met 5 minuutjes en bouw dit langzaam uit. Maak er ook geen drama van als je weg gaat, dus niet eerst een kwartier afscheid nemen.
Daarnaast kun je je hond ook een gevulde Kong geven bijv. is hij even bezig in de tijd dat je weg bent.

Succes

Ik zou ook nu beginnen, dat je niet in de problemen komt als het ineens moet.

bedankt voor jullie advies. Denk idd dat het het beste is om het hem nu al een beetje aan te leren, weet ik idd ook meteen hoe hij erop reageert.

Ik zou ook zeker nu beginnen, aangezien je nu het echt gewoon stap voor stap kan opbouwen. Als je situatie in de toekomst verandert, en Spok moet opeens uren alleen thuis blijven zonder dat je dat echt geoefend hebt, zou dat ene groot probleem kunnen zijn.

Moos schreef:Ik zou ook zeker nu beginnen, aangezien je nu het echt gewoon stap voor stap kan opbouwen. Als je situatie in de toekomst verandert, en Spok moet opeens uren alleen thuis blijven zonder dat je dat echt geoefend hebt, zou dat ene groot probleem kunnen zijn.

ja, een uurtje alleen zijn - boodschappen doen - dat kan ik hem wel alvast aanleren. Het grootste probleem wordt misschien dat hij in de toekomst de nacht alleen moet doorbrengen, en dat kan ik eigenlijk niet aanleren.

nou ja, mocht hij het daar echt moeilijk mee hebben, dan zijn er ook wel weer andere oplossingen te bedenken.

Gewoon nu al aanleren, lekker op het gemak zonder dat er noodzaak bij is, rustig aan opbouwen.
Het kan altijd een keer voorkomen dat je hond alleen moet blijven en dan is het wel zo fijn dat hij dat ook kan
Fangio kon het ook niet, ik ben gewoon op en neer gaan lopen, van binnen naar buiten en na zoveel keer bleef hij binnen liggen, dat ben ik gaan uitbouwen, hem leren dat er geen paniek was als ik even uit het zicht verdween, en langzaam maar zeker vond het het steeds minder erg en op een gegeven moment boeide het hem niet meer zo erg, zeker niet toen Chira erbij kwam, maar die kon gelijk al alleen blijven zolang zij de bank maar had

Martijn schreef:Tuurlijk! Gewoon aanleren en er een beetje inhouden.
Niet alleen om de redenen die je al aangeeft maar er kan zoveel gebeuren in een hondenleven. Het is gewoon fijn als hij dan geen bijkomend probleem heeft en je maakt het voor jezelf makkelijker.

is ook zo.

Cleo heeft het niet hoeven leren. Die interesseert het geen donder of ik kom of ga. Hahahaha. De trut!

haha, ja, dat kan ook nog. Spok volgt me trouwens wel nauwlettend, maar dat kan ook zijn om te kijken of er iets te beleven valt. Afscheid nemen gaat relatief probleemloos met een pensstaafje of kong, en volgens mijn moeder is hij dan rustig, dus ik denk dat het niet op al te grote problemen gaat stuiten.

cloris schreef:Het kan altijd een keer voorkomen dat je hond alleen moet blijven en dan is het wel zo fijn dat hij dat ook kan

Is ook zo, mijn moeder heeft ook wel eens in het ZH gelegen, en dat kan natuurlijk weer gebeuren. Kan mij ook overkomen trouwens.