Het HondenForum

Moos wist totdat hij een jaar was niet eens wat blaffen was; nu blaft hij wel maar heel soms, dus dat vind ik prima.
Saar weet duidelijk al wel wat blaffen is; ze blaft absoluut niet veel, maar toch wel af en toe. Als ze erg opgewonden is, of als er iemand aan de deur staat blaft ze twee of drie keer. Nu is dat allemaal niet zo erg, maar ze moet het blaffen niet uit gaan bouwen.
Ik vroeg me af hoe je een pup het beste kan begeleiden zodat blaffen geen aangeleerde gewoonte wordt, die je later misschien met veel moeite weer af moet leren.

Ik heb me weleens laten vertellen dat je er een commando aan moet koppelen. Dus leer je hond eerst blaffen áán op commando. En leer hem daarna stil zijn op commando.

Werkt bij mijn hond in de praktijk goed.

Mijn honden hebben heel lang niet geblaft voor de deurbel. Als de bel ging bleef ik gewoon nog een tijdje zitten en reageerde helemaal niet. Dus alsof ik eigenlijk niks hoorde. Precies hetzelfde als de post door de brievenbus viel.

Verder heb ik ze het commando "genoeg "aangeleerd. Een paar blafjes mogen wel maar niet te lang.

Ik roep ze bij me als ze gaan blaffen, op het moment dat ze eventjes stil zijn, zeg ik heel rustig "genoeg". En beloon dan. Op een gegeven mometn valt dan het kwartje wat 'genoeg"betekent.

Als je zelf druk gaat roepen van "stil"enzo denken ze dat je meeblaft en gaan ze nog beter hun best doen...........

Omdat Shita met trainen in het verstek ook moet aanblaffen hebben we het commando "luid" aangeleerd. "Zwijg" kan ze ook dus als ze thuis blaft voor iets dan is het zwijg en dan is ze stil.

Baily schreef:Mijn honden hebben heel lang niet geblaft voor de deurbel. Als de bel ging bleef ik gewoon nog een tijdje zitten en reageerde helemaal niet. Dus alsof ik eigenlijk niks hoorde. Precies hetzelfde als de post door de brievenbus viel.

Dat doe ik ook, en eigenlijk reageer ik op elk geluid waarop Spok alert is op dezelfde manier. Gewoon net doen alsof er niks aan de hand is. Mezelf opbellen - er gaan hier door het hele huis knipperlichten aan - , voor niks aanbellen heb ik ook gedaan.

Tot nu toe blaft hij niet of nauwelijks in huis.

Ik herken je verhaal wel, Moos.

Mijn Shi Tsu blafte ook niet voor de leeftijd van 6 maanden. Daarna blafte hij wel veel, maar meestal uit angst. Bv als er iemand aan de deur belde en hij kende hem niet.

Hier een beetje hetzelfde verhaal. Tommie blaft enkel op comando of wanneer hij de boel echt niet vertrouwd. (of wanneer hij een hond niet kan bijhouden )
Maar Femke is vanaf het begin af aan veel 'kefferiger' dan hem. Wanneer ze een andere hond ziet laat ze altijd wat brommerige blafjes horen, puur uit waaksheid. Omdat ik geen keffertje wil probeer ik het haar nu al af te leren. Ik probeer haar af te leiden en negen van de tien keer lukt dat wel. Een enkele keer is ze hardnekkig en dan leg ik zacht mijn hand om haar snuit en zeg stil terwijl ik oogcontact maak. Helemaal zal ik het er niet uitkrijgen, maar ik hou het wel binnen de perken.