Het HondenForum

bobbie is van het begin af aan heel voorzichtig geweest met kleine kinderen. en het is een behoorlijke springer geweest. en nu nog gebeurt het wel eens dat hij opspringt, als ik van tevoren het commando "laag"geef gaat het wel goed.
maar dit heeft hij dus nooit bij kleine kinderen gedaan. mijn neefje van nu 2 komt hier ook regelmatig en dan valt mij op hoe voorzichtig hij is. pakt heel voorzichtig bv de mouw van zijn truitje vast.hij vind hem ook wel interessant en laat zich graag aaien( hier ben ik altijd bij trouwens) en het is anders een zeeeer enthousiate hond hoor. is dit nu instinctief? alhoewel ik wel een paar honden ken die kleintjes ondersteboven lopen in hun enthousiasme.
bob moet ook niks hebben van piepspeeltjes(ik ook niet)toen ik hem net had bracht een vriendin zo'n ding mee en hij was er echt bang voor.
volgens de insructeur was dit juist een goed teken, had ermee te maken dat in het nest zo,n geluid betekent dat je elkaar pijn doet ofzoiets.
zal dat met elkaar in verband liggen?
ben gewoon benieuwd wat jullie hiervan denken

Als ik het zo lees is mijn interpretatie dat hij geen kinderen gewend is en het allemaal dus wat eng vindt!

zou je denken?
ik heb zelf inderdaad geen hele kleintjes meer maar mijn jongste is 7 en 1 van 10 en 1 van 12. die brengen veel kinderen mee maar geen kleintjes inderdaad.
we wonen in een kinderrijke buurt met veel kleine kinderen. het buurmeisje komt hier ook wel eens (3 jaar) hij gaat ook naar haar toe.
hij gaat dan ook bij ze zitten/liggen en oogt relaxed

bobientje schreef:zou je denken?
ik heb zelf inderdaad geen hele kleintjes meer maar mijn jongste is 7 en 1 van 10 en 1 van 12. die brengen veel kinderen mee maar geen kleintjes inderdaad.

Ja, dat denk ik ja!

Eline* schreef:

bobientje schreef:zou je denken?
ik heb zelf inderdaad geen hele kleintjes meer maar mijn jongste is 7 en 1 van 10 en 1 van 12. die brengen veel kinderen mee maar geen kleintjes inderdaad.

Ja, dat denk ik ja!

vind het goed dat je op dit tijdstip nog kan denken.
heb er zelf veel moeite mee

De meeste jachthonden die ik ken vinden piepspeeltjes prachtig. Geen van mijn Groenendaelers kijkt er ooit naar om, maar de jonge Groenendaelerteef van 10 maanden die ik nu heb vindt ze prachtig!!! Ze heeft ook erg veel buitdrift, ik heb geen idee of het er iets mee te maken heeft?
Groetjes,
Elly en de hondjes.

bobientje schreef:bob moet ook niks hebben van piepspeeltjes(ik ook niet)toen ik hem net had bracht een vriendin zo'n ding mee en hij was er echt bang voor.
volgens de insructeur was dit juist een goed teken, had ermee te maken dat in het nest zo,n geluid betekent dat je elkaar pijn doet ofzoiets.
zal dat met elkaar in verband liggen?
ben gewoon benieuwd wat jullie hiervan denken

Zoë was echt heel bang voor piepspeeltjes. Ze had o.a. in een gezin gezeten waar het niet goed was gegaan met de kleinste. Heb altijd gedacht dat het daar iets mee te maken had, maar weten doe ik het niet. Kan ook gewoon het geluid zijn, denk ik. Spok speelt wel met piepballetjes, maar bijzonder interessant vindt hij het piepje geloof ik niet.

Op de puppencursus is ons verteld dat het niet goed is om je pup met piepspeeltjes te laten spelen omdat het piepgeluid (van een andere hond) betekent dat deze pijn heeft en de pup moet leren om dan te stoppen met spelen. Daarom heb ik in het eerste jaar ook nooit een piepspeeltje gegeven. Nu is Billy 15 maanden en ik denk dat een hond dan het verschil wel weet tussen een piep uit een speeltje en een piep uit een andere hond. Het gekke is dat Billy het balletje wel leuk vindt maar hij laat hem nooit bewust piepen. Dit terwijl het regelmatig gebeurt dat een andere hond het speeltje pakt en hem wèl laat piepen.

Ik kan me niet voorstellen dat er een relatie is met de omgang met kinderen. Als alles goed gaat piept het kind immers niet. Gelukkig is Billy ook voorzichtig met kinderen.

Seahorse schreef:Op de puppencursus is ons verteld dat het niet goed is om je pup met piepspeeltjes te laten spelen omdat het piepgeluid (van een andere hond) betekent dat deze pijn heeft en de pup moet leren om dan te stoppen met spelen. Daarom heb ik in het eerste jaar ook nooit een piepspeeltje gegeven. Nu is Billy 15 maanden en ik denk dat een hond dan het verschil wel weet tussen een piep uit een speeltje en een piep uit een andere hond. Het gekke is dat Billy het balletje wel leuk vindt maar hij laat hem nooit bewust piepen. Dit terwijl het regelmatig gebeurt dat een andere hond het speeltje pakt en hem wèl laat piepen.

Ik kan me niet voorstellen dat er een relatie is met de omgang met kinderen. Als alles goed gaat piept het kind immers niet. Gelukkig is Billy ook voorzichtig met kinderen.

wat jij hebt gehoord heb ik dus ook gehoord op de cursus.
ik gaf hem zelf ook geen piepdingen meestal krijgt hij die van iemand. nu nog moet hij er niets van hebben. was gewoon nieuwsgierig.
en tja, beardies staan er ook wel een beetje om bekend dat het "mutsen" m.b.t geluiden zijn

Seahorse schreef:Op de puppencursus is ons verteld dat het niet goed is om je pup met piepspeeltjes te laten spelen omdat het piepgeluid (van een andere hond) betekent dat deze pijn heeft en de pup moet leren om dan te stoppen met spelen.

Ik geloof daar niet in. Het piepen doet beslist wel denken aan een piepende prooi en speeltjes werden hier met veel misbaar doodgeschud. Niet te vergelijken met het spel met een andere hond of de omgang met een kind.

Veel kleine jachthondjes zijn helemaal bezeten van een piepspeeltje, mijn hondje was geen uitzondering. Nu vindt ze er overigens niet meer veel aan, wel een piep die heel melodieus is, daar ligt ze echt "muziek" mee te maken, hard, zacht kort na elkaar, langere tussenpozen.

Anne

misschien reageert je hond ook voorzichitg op kinderen omdat je zelf ook voorzichtiger bent als er kinderen zijn. Misschien heb je het onbewust aangeleerd bij hem? Onze enthousiasteling weet heel goed dat hij "zachtjes" moet doen bij kinderen. Hij is niet onwennig met ze of bang voor ze, maar gewoon voorzichtig. (heb zelf geen kinderen)

Inge O schreef:dat van die piepspeeltjes herken ik iig wel : geen van mijn hovawarten, vindt ze leuk (de twee herplaatsertjes wel), maar ze zijn er ook niet angstig voor. wel laten ze het meteen weer uit hun muil vallen bij het eerste piepje, en doen er heel onwennig mee, onderzoekend ook, waaróm dat nou piept.

Ik heb er één die het ontzettend leuk vind
Knetter word je ervan, piepepiepepiepepiep.

Luka gaat ook altijd van op afstand naar kinderen van rond 4 jaar staan kijken, omdat hij ze niet vaak ziet, hij is ook voorzichtig,
maar zoals Eline al zei denk ik dat dat eerder uit schrik is.

heylane schreef:misschien reageert je hond ook voorzichitg op kinderen omdat je zelf ook voorzichtiger bent als er kinderen zijn. Misschien heb je het onbewust aangeleerd bij hem? Onze enthousiasteling weet heel goed dat hij "zachtjes" moet doen bij kinderen. Hij is niet onwennig met ze of bang voor ze, maar gewoon voorzichtig. (heb zelf geen kinderen)

dat zou ook zeker kunnen ja.