Het HondenForum

Hoi Hoi,

Mijn moeder en ik hebben een theorie bedacht enk wil weten wat jullie er van vinden

We hebben dus sinds gisteren een hond, en wat heel erg opviel is dat ie mijn vader en moeder de hele tijd achterna liep als ze opstonden. Bij mij bleef ie altijd liggen en luisterde die alleen maar... Dat vonden we erg vreemd aangezien ie wel veel bij me kwam liggen dus toch wel geinteresseerd was. Nu is het zo dat ik op krukken loop op t moment omdat ik een operatie heb gehad. Dus mijn moeder dacht van heeej misschien is t wel zo dat hij precies hoort waar je loopt vanwege die krukken en dat dat bij ons niet zo duidelijk is... Dus mam en ik testen... Ja hoor bij mam volgde ie meteen. Bij mij bleef ie liggen maar z'n oortjes gingen stijf omhoog... Tot ik op een gegeven moment fftjes stil staat... Toen kwam ie meteen kijken....

K vond dit wel heel grappig en typisch, maar ik vraag me eigk wel af of t idd zo kan zijn dat ie gewoon "hoort" waar ik loop vanwege de krukken? of dat het ook iets anders kan zijn...

Groetjes Maya

Ik denk dat hij die krukken een beetje eng vindt. Als je stilstaat staan de krukken ook stil en is het minder eng.

Als ik gewoon in de huiskamer loop, loopt ie anders niet weg of zo, dan maakt t m niets uit, loopt ie me wel gewoon achter na... Maar deze hond houdt echt ALLES in de gaten.... Er zal niets gebeuren zonder dat hij t in de gaten heeft

hoezo nieuwsgierig?

nieuwsgierig... of bang dat ie weer alleen gelaten wordt...

Ik denk dat het geen nieuwsgierigheid is, eerder een uiting van verlatingsangst. Ik las op je weblog dat hij alleen zijn niet leuk vindt. Dat hebben veel herplaatsers. Ik weet niet wat de voorgeschiedenis van Bobby is.
Ik zou meteen beginnen hem zelfstandiger te maken door het achterna lopen te verbieden.

daar zit idd nog wel wat in... Wij weten ook niet precies wat z'n voorgeschiedenis is, maar hij heeft al veel plekken gezien in dat ene jaartje dat ie oud is... Waarschijnlijk is hij gevonden in Roemenië en daar naar het asiel gebracht als hele jongen pup, en na 3-4 maanden is ie naar nederland gestuurd, daar heeft ie zo'n 5-6 maanden bij een gezin gezeten, toen heeft ie een maand in t asiel gezeten en nu zit ie bij ons... dus dat ie verlatingsangst heeft is best logisch....

We zijn ook al aant proberen m zelfstandiger te maken... hij maakt nix stuk of zo dus dat scheelt. We hebben m net al een een tijdje weer alleen gelaten en mam en ik hebben toen een stukje gewandeld... Toen heeft ie ook alleen op het begin ff geblaft want toen we terugkwamen was ie doodstil...

Maar als dat achterna lopen ook zo'n teken is van verlatingsangst moet k daar ook mss maar eens op letten dat ie dat niet meer doet...

Groetjes Maya

Mayatjuh schreef:
K vond dit wel heel grappig en typisch, maar ik vraag me eigk wel af of t idd zo kan zijn dat ie gewoon "hoort" waar ik loop vanwege de krukken? of dat het ook iets anders kan zijn...

Groetjes Maya

Dan zou je moeder eens met de krukken moeten lopen, kijken hoe het dan is. Maar dat volgen is wel normaal hoor. Hij vertrouwt het allemaal nog niet en wil erbij zijn. Pups hebben dat ook. Als hij wat gewend is, kun je hem wat zelfstandiger proberen te maken.

Anne

je hond moet denk ik wennen aan zijn nieuwe omgeving.
geef hem maar lekker de tijd om in alle rust zijn draai te vinden. niet te hard van stapel lopen met alleen laten. voorzichtig her en der 'ns een deur achter je dicht doen of een minuutje naar buiten. maar ook niet te opdringerig aan hem zitten. vindt-ie ook een beetje engig.

gefeliciteerd met je hond! hou je ons op de hoogte van alle gebeurtenissen?

dat zeker... we laten m ook wel rustig wennen hoor t enige wat we m nu duidelijk maken is "de regels van het huis" oftewel als ie dingen probeert die niet mogen (bijv op de bang, is hier een regeltje dat ie dat niet mag) dan zeggen we dat meteen, want anders is het ook niet duidelijk

K hou jullie wel op de hoogte hoor Trouwes hij heeft vandaag kennis gemaakt met de konijnen en dat vond ie erg leuk... zijn staart krulde meteen op z'n rug

Groetjes Maya