Het HondenForum

Ik zit met een probleem.
Mijn oudste hond, Mykos, is nu bijna 2 en valt sinds een paar maanden uit naar jongere reutjes.
Het is normaal echt een watje eerste klas maar zodra er een jongere reu in de buurt komt, is het feest. Teefjes en oudere reuen zijn geen probleem. Daar is ie vaak ook van onder de indruk en loopt ie, met zijn staart tussen de benen, met een grote boog omheen.
Waarschijnlijk heeft ie bij de jonge reutjes teveel succes gehad met wegjagen want hij gaat steeds beter zijn best doen. Het ziet er ook heel indrukwekkend uit en als je niet beter zou weten, zou je denken dat ie de andere hond ging verslinden. Hij raakt de andere hond echter niet aan.
Als hij aangelijnd is, gaat ie in de riem hangen met voorpoten van de grond en gaat ie ontzettend tekeer. Als ik het op tijd in de gaten heb, kan ik hem afleiden met een koekje of , zijn favoriet, een tennisbal. Als we er dan voorbij zijn, beloon ik hem met het koekje of krijgt hij de bal.
Echter los is het moeilijker. Hij stuift dan met veel geluid op de andere hond af, maakt zich groot en staat er ook een beetje bij te springen. Ik kan me voorstellen dat baasjes daar van zullen schrikken.
Gister hadden we al een akkefietje toen Mykos eigenlijk niks bijzonders deed.
Is nu de enige oplossing hem bij me te roepen( en evt aanlijnen) en af te leiden tot de hond voorbij is?
Nu ik het zo teruglees, lijkt de oplossing zo makkelijk. Maar leer ik het zo ook echt af en is het dan niet alleen symptoombestrijding?

Je zult het moeten voorkomen om het te kunnen bestrijden.....als je niks doet en je laat het gebeuren dan valt je reutje uit en zal dit gedrag alleen maar toenemen, zeker als hij er succes mee heeft en andere reutjes ervan onder de indruk zijn.
Symptoombestrijding.....ik zie dat toch niet zo hoor. Je voorkomt ongewest gedrag door gewenst gedrag te vragen. Als je het daarmee kunt oplossen is dat heel goed.
Voorkomen is prima. Anticiperen, goed opletten, je hond bij je roepen en afleiden op de momenten dat je dat nodig lijkt. Daarmee voorkom je het probleem op een positieve manier....

Grappig, zit je je probleem te beschrijven omdat je een oplossing wilt. Kom je er aan het eind van het typen achter dat je de oplossing eigenlijk al weet.

Nou, ik ben dus druk bezig met Mykos af te leiden met een tennisbal als we andere honden tegen komen. Dat gaat heel goed aangezien Mykos verslaafd is aan die bal.
Maar dan kom je weer baasjes tegen die het weer nodig vinden om hun hond kennis te laten maken met jouw hond.
We liepen op een voetpad en ik zag die man met zijn labrador aan komen. Dus de bal tevoorschijn gehaald en Mykos volgde perfect. Die lab was niet op zijn gemak en het baasje moest hem vooruit trekken onze richting op. Toen hij vlak voor ons was, bleef ie staan zodat de lab de weg van Mykos blokkeerde. Zoals baasje zei : kunnen ze even kennis maken. Maar misschien wil ik dat wel niet??
Mykos kon dus niet verder lopen en voelde zich dus genoodzaakt om die lab duidelijk te maken dat ie hier niet van gediend was. Hij viel dus uit. En daarna kon ie weer verder lopen.
Hier baal ik zo van! Doe ik mijn best en dan komt er weer zo iemand die vind dat passerende honden aan elkaar moeten kunnen snuffelen om kennis te maken.