Het HondenForum

Nou, met het konijn en de hond ging het de eerste dag al niet goed, dus die is toen even naar boven verhuist.
Nu dacht ik vandaag, het is lekker weer, dus konijn naar buiten (gewoon in z'n hok!) en Leo nog eens heel voorzichtig het konijn laten zien.
Volgens mij zag hij het konijn liever gebraden aan een spit, hij draaide helemaal door.
Na een paar minuten begon hij flink te blaffen en te piepen, terwijl hij als een idioot langs het hok heen rende.
Toen heb ik hem na (weer) een paar minuutjes bij me gehouden, ik had z'n grote kussen buiten gelegd en ik dacht dat hij ooit wel eens zou gaan zitten.
Niet dus.
Hij bleef van die afstand maar blaffen en piepen, toen heb ik hem dus maar weer naar binnen gedaan.
Nu is hij eindelijk (na een half uur, 3 kwartier) opgehouden met piepen, hij bleef maar heel zachtjes piepen.
Dit had dus geen succes, maar hoe zou ik het dan wel kunnen doen?
Ik heb liever niet dat het konijn eeuwig boven blijft staan.
Met de parkietjes, de katten en de vissen is trouwens geen probleem.
De zwarte kat had een hekel aan Leo, maar dat gaat nu al veel beter, hij durft er zelfs al langs te lopen.
Maarja, nu Leo nog met het konijn.

Leo is een terrier toch? Voor een terrier is een konijn een prooidier. Terriers zijn eeuwenlang gefokt om op konijnen, ratten enz. te jagen.

sypke schreef:Leo is een terrier toch? Voor een terrier is een konijn een prooidier. Terriers zijn eeuwenlang gefokt om op konijnen, ratten enz. te jagen.

Dat weet ik en het was ook het eerste dat me te binnenschoot.
Maar is het dan sowieso al niet mogelijk om hem er ooit aan te laten wennen?

Saartje schreef: Dat weet ik en het was ook het eerste dat me te binnenschoot.
Maar is het dan sowieso al niet mogelijk om hem er ooit aan te laten wennen?

Ik weet het niet. Zijn eerste reactie is niet veelbelovend. Ik denk dat een pup veel makkelijker went aan andere huisdieren dan een volwassen hond.

Ja inderdaad, maar hij leert aardig snel.
De eerste dag wist hij niet wat ie zag met de andere dieren en rende hij er constant heen, nu is het (na 3 weken al) al stukken beter.
Hij kijkt wel raar op af en toe, maar hij sjeest er niet meer meteen naartoe.
Misschien zou het gaan als ik elke dag even met hem langs het konijn loop, dat het dan na een paar maanden beter gaat, dan zou ik het steeds een beetje kunnen opbouwen.

ik had al een konijntje toen we onze max uit het asiel haalden dino was toen nog geen jaar oud heb ze heel rustig met elkaar kennis laten maken ze vonden elkaar niet echt lief maar deden elkaar ziets terwijl max een terrier is. heb toen nog een konijntje gekregen nijntje was 8 weken en ging meteen bij max in de mand om kennis te maken was een soort liefde op het eerste gezicht. ben inmiddels uit huis en max bij me komt krijgt nijntje eerst een kusje en dan pas ik. het kan dus wel al ben ik bang dat max in dit geval misschien wel een grote uitzondering is en heb ik reuze geboft. mijn advies geef niet op laat ze rustig kennis maken en misschien is dan het leuke er wel af voor de hond en word het konijn geaccepteerd

gr miranda en xantos

Nou, Leo doet er niet zomaar niet lief tegen in ieder geval
Hij gromt niet zoals hij naar honden doet, hij laat niet z'n tanden zien, maar hij raakt er wel helemaal 'hysterisch' van zeg maar.

Ik durf Tirsa echt niet bij m'n cavia. Daar flipt ze nog steeds op. De cavia maakt het allemaal niks uit, maar volgens Tirsa is de cavia een lekker hapje.

Het konijn kan het ook niet zoveel schelen, maar hij was net toch wel even boos op me
Hij heeft weer een schoon hok en blaadjes witlof, nu is het weer helemaal vergeven en vergeten natuurlijk

Saartje schreef:Nou, Leo doet er niet zomaar niet lief tegen in ieder geval
Hij gromt niet zoals hij naar honden doet, hij laat niet z'n tanden zien, maar hij raakt er wel helemaal 'hysterisch' van zeg maar.

Grommen e.d. doe je niet naar eten. Daar doe je hysterisch tegen van verkneukelend genot omdat je je verheugt op die heerlijke zachte smaak van konijnenbout!!
Ik weet niet of Leo ( ) nog bereikbaar is voor straf? Maak dat konijn maar gewoon niet leuk. Schiet hem voor zijn leohoofd met een waterpistool als hij zijn neus in het hok wil steken of gooi iets naast zijn gat waar hij van schrikt.
Het is handig om iets te nemen waarmee je hem kan laten schrikken zonder dat hij de link met jou legt, omdat hij anders als jij de kamer uitbent alsnog snel naar het konijn zou gaan.

Overigens; persoonlijk zou ik ervoor kiezen het konijn zo te zetten dat hij er in geen geval bij kan, ook niet als jij wegbent en misschien dat nijn wel gewoon bij iemand anders plaatsen waar hij gezelliger zit.
Honden met dan ook maar de minste lol in konijnen kunnen obsessief een hok kapot proberen te maken als jij even leuk boodschappen doet of bent werken. Dan kom je thuis en ligt het hok kapot op de grond en nijn is alsnog biefstuk.
En een konijn is een prooidier..dat zit zo lang mogelijk bewegingloos stil als hij denkt in gevaar te zijn. Mensen denken dan dat het konijn het niet erg vindt, terwijl het dier met bonzend hartje zit.

Eline* schreef:

Saartje schreef:Nou, Leo doet er niet zomaar niet lief tegen in ieder geval
Hij gromt niet zoals hij naar honden doet, hij laat niet z'n tanden zien, maar hij raakt er wel helemaal 'hysterisch' van zeg maar.

Grommen e.d. doe je niet naar eten. Daar doe je hysterisch tegen van verkneukelend genot omdat je je verheugt op die heerlijke zachte smaak van konijnenbout!!
Ik weet niet of Leo ( ) nog bereikbaar is voor straf? Maak dat konijn maar gewoon niet leuk. Schiet hem voor zijn leohoofd

Wat ben jij erg
Maar dat waterpistool vind ik wel een heel goed idee!
Dat ga ik in ieder geval proberen, kijken óf hij er uberhaupt al op reageert, maar als hij er van schrikt zou het wel eens wat kunnen helpen.
Als ik het konijn beneden zet, dan is dat pas als Leo er niet meer op reageert en ook op een plek waar hij er niet bij kan, ik zou nooit zo'n risico nemen met kenijnemans.
Achja, anders zit er niets anders op dan het beestje boven neer te zetten (het is niet zo dat hij dan de hele dag alleen zit, er is 2/3 van de tijd wel iemand boven), Leo mag toch niet bovenkomen.

Even een update (topic is al van een tijdje terug, maargoed), ik heb die tip van Eline uitgeprobeerd.
Alleen dan niet met een waterpistool, die heb ik niet, maar met een lege fles allesreiniger gevuld met water en een goed spuitdingetje
Hij kwam vanochtend nog stiekem de slaapkamer op en die spuitfles stond naast me, dus zodra hij weer pogingen deed tot konijn-opvreten kon ik meteen op hem 'schieten'.
Zo had ik het een paar dagen terug ook al steeds gedaan, maar toen kwam er behalve een schrikreactie niet veel verandering in.
En nu liep hij een rondje door de kamer heen! Hij keek zelfs even in een kast en hij snuffelde wat rond.
Dus in ieder geval al geen hysterisch gillende hond meer!

Mijn honden negeerden het konijn ook, totdat we vergaten dat het konijn haar hok zelf open kon maken.
Ze was nergens bang voor, samen met de katten opgegroeid, speelde daar ook mee.
Uurtje weggeweest en begroet worden door twee gezellig kwispelende honden.
Wat er precies gebeurd is weet ik niet, feit was wel dat het konijn dood lag. Geen bloed, van buitenaf niets te zien, waarschijnlijk een hartstilstand door de stress.
Ik zou ze in ieder geval nooit zonder toezicht bij elkaar laten.

Bij elk nieuw konijn dat hier kwam heeft Yis ongeveer een week constant voor de kooi gestaan (met voorpootje omhoog).

Hierna minderde de aandacht vanzelf. Ik heb haar er nooit voor gestraft, na een tijdje kreeg ze zelf door dat het beessie hier bleef en niet als maaltijd diende.

Ondertussen (2 jaar later) loopt ze gewoon los rond bij de nijntjes als deze ook los mogen.

Even iets anders: ik hoorde een leuk verhaal over een hond en een konijn en moest er weer aan denken toen ik hier over een konijn las.

Er kwam een hond thuis met het konijn van de buren in zijn bek. Dood en helemaal onder de modder. Ja, hoe moesten ze dat de buren vertellen......dat durfde ze niet goed. Daarom hadden ze besloten om niks te zeggen en het konijntje te wassen, te fohnen en weer in zijn hokje te leggen. Zo zou het lijken of ie een natuurlijke dood was gestorven. Gelukkig waren de buren een weekendje weg, dus hadden ze tijd genoeg.
Zondagsavonds komen ze weer thuis en zien het konijntje dood in zijn hokje liggen. Ze snappen er niks van. Een paar dagen later zien ze de buurvrouw en vertellen haar dat hun konijntje dood in zijn hokje lag. Ze vertelde haar toen dat ze er niks van snapte omdat voor het weekend het konijntje dood was gegaan en ze hem in de tuin hadden begraven. En zondags ligt ie weer in zijn hokje Toen schiet die buurvrouw natuurlijk in haar lach, haar hond had het dode konijntje opgegraven! Toen heeft ze het natuurlijk opgebiecht.