Het HondenForum

Saar (nu 15 weken) begint nu een beetje een grootte te krijgen dat ze met andere kleine honden (zeg maar tot een kilo of 10-12) kan spelen. Hiervoor kon ze wel achter andere honden aanrennen, maar echt stoeien ging gewoon niet, omdat Saar na een klein tikje van een andere hond meteen drie saltos achterover maakte. Dus het bleef tot nog toe vooral bij rennen en snuffelen. (Behalve natuurlijk met Moos, daar speelt ze vanaf dag 1 mee, maar die is dan ook niet zo groot ).

Nu wil ze heel graag spelen, maar bij sommige wat wildere honden (zelfs al zijn ze ook relatief klein) gaat het een beetje lastig. Saar daagt dan uit, die andere hond gaat daar op in, en als het te ruw gaat, gaat Saar op haar rug liggen totdat de hond in kwestie stopt. Gelukkig stoppen ze altijd wel direct als Saar eventjes piept of op haar rug gaat liggen.
Het 'spel' gaat dan verder, en als die andere hond ruw blijft wordt Saar ook wat feller. Ze 'bijt' dan ook wat terug.
Nu heb ik een beetje het idee dat ze dat doet, niet omdat ze het spelen zo leuk vindt, maar omdat ze toch iets moet doen om zich te verweren als een andere hond over haar heen walst. Aan de andere kant, als het 'spel' stopt mijdt Saar zo'n hond even , maar begint dan na een tijdje toch zo'n andere hond weer uit te dagen, en dan herhaalt het hele verhaal zich.

Ik wil niet dat Saar feller in haar gedrag wordt naar andere honden toe omdat ze zich zo vaak heeft moeten verdedigen, dus als ik daarvan uit ga zou ik zo'n manier van spelen af willen kappen.
Aan de andere kant, Saar blijft ook wel weer uit dagen, waardoor ik me weer afvraag of het niet alleen maar puur verdedigen is, maar dat ze het dus ook leuk vindt. (wat opzich vreemd is, want wie vindt het nou leuk als er 4 keer haar lichaamsgewicht over d'r heen walst?)

Moet ik zo'n 'spel' afkappen, of is het echt gewoon spelen en leert Saar hier ook weer iets van?

Afkappen. Ze leert hier niets van. Ze heeft Moos om mee te spelen en als je honden buiten de roedel tegenkomt met wie het leuk spelen is is dat geweldig, maar als je ziet dat ze fel wordt zou ik afbreken.
Er zijn niet voor niks zoveel kleine keffertjes.

Eline* schreef:Afkappen. Ze leert hier niets van. Ze heeft Moos om mee te spelen en als je honden buiten de roedel tegenkomt met wie het leuk spelen is is dat geweldig, maar als je ziet dat ze fel wordt zou ik afbreken.
Er zijn niet voor niks zoveel kleine keffertjes.

Ik zag Saar zich door dit soort voorvallen ook al ontpoppen tot zo'n irritante keffer, en dat moeten we dus echt niet hebben!

Gelukkig is de hond die dit vooral doet er eentje van goede kennissen, en die zijn prima voor rede vatbaar als ik vraag of ze hun hond niet op Saar willen laten inrennen.
In het bos heeft Saar twee hele leuk vriendinnetjes, die heel zachtjes spelen en vooral gewoon met haar rennen

Moos schreef:
Moet ik zo'n 'spel' afkappen, of is het echt gewoon spelen en leert Saar hier ook weer iets van?

Ik kap het gelijk af en ik haal ook mijn hond weg als die over een klein Malthezertje heenwalst.

Ik heb het zelf gezien met mijn pup bij een bepaalde hond (leeftijdgenote ook een teefje) die steeds groter werd. In het begin was het vijf minuten leuk eer ik in moest grijpen, maar daarna nog geen 10 seconden. Mijn hond wilde daarna ook wel weer verder "spelen"., maar op die manier spelen wil ik helemaal niet dat ze aanleert. Ze komt in het nauw, wordt platgewalst en draait uit op snauwen en bijten en dat is zij straks de sigaar met haar kleinere maat.

Anne (geen onderlegd antwoord overigens, is meer mijn gevoel)

starfleet schreef:

Moos schreef:
Moet ik zo'n 'spel' afkappen, of is het echt gewoon spelen en leert Saar hier ook weer iets van?

Ik kap het gelijk af en ik haal ook mijn hond weg als die over een klein Malthezertje heenwalst.

Ik heb het zelf gezien met mijn pup bij een bepaalde hond (leeftijdgenote ook een teefje) die steeds groter werd. In het begin was het vijf minuten leuk eer ik in moest grijpen, maar daarna nog geen 10 seconden. Mijn hond wilde daarna ook wel weer verder "spelen"., maar op die manier spelen wil ik helemaal niet dat ze aanleert. Ze komt in het nauw, wordt platgewalst en draait uit op snauwen en bijten en dat is zij straks de sigaar met haar kleinere maat.

Anne (geen onderlegd antwoord overigens, is meer mijn gevoel)

Dit is inderdaad ook mijn gevoel. Maar aangezien mijn gevoel niet altijd aangeeft wat het verstandigst is, dacht ik, laat ik het hier maar even checken
Ik vind het ook niks als een hond van 12 kilo over mijn 4 maanden oude Maltezer van amper 3 kilo heenwalst; ik kapte het meestal ook af, gewoon omdat het gevoelsmatig niet goed leek, maar ben ook blij te horen dat dat het juiste is om te doen.

Wat je je altijd voor ogen moet houden bij het opvoeden van jonge honden (of mensen ) is wat je later graag als wenselijk gedrag zou willen zien.
Elke leerervaring moet je proberen zo te sturen dat het dus winst oplevert en geen ongewenst gedrag. In dit geval wil je graag een sociaal hondje, wat zich vriendelijk en netjes gedraagt ten opzichte van vreemde honden.
Als spelen uitloopt op jezelf verdedigen en de competitie steeds opzoeken is dat niet wat je wil. Immers wilde je naar een hondje toe wat vriendelijk in contact was en geen fanaat, die met iedere hond wil armpje drukken. Dus lok je op dat moment vrolijk je hondje mee met wat lekkers ..want dat is wel weer wat je graag wil.

Ik ben helemaal niet van het soort ze zoeken het zelf maar uit"". Ik ben baas en ik zoek het uit. Als er wat is wil ik dat Nelson bij mij komt en ik los het op. Zo zijn de regels en gelukkig is Nelson in die mate een lulletje dat hij zich er graag aan houdt.
Ik heb zelf Laika zien veranderen van een pissende schijtbange hond voor andere honden naar een agressieve flippende teef..allemaal omdat ik toen ook nog dacht dat ze het zelf maar moest uitzoeken, want dat zei de hondenschool.
Zij was bang voor andere honden, kwam bij mij steun zoeken in al haar paniek en ik moest haar negeren..uiteindelijk vluchtte ze een paar keer gewoon maar blind het bos in ( aan die baas heb je toch niets) en nadat ze gesteriliseerd was en zelfverzekerder werd knauwde ze een keer van zich af. Dat werkte en werd dus haar strategie, waarin ze, zoals Laika nou eenmaal was, nogal in doortikte, mede omdat haar gedrag angst als drijfveer had.
Bij mij wordt er dus nooit meer niks zelf uitgezocht. Wil niet zeggen dat het soms wel gewoon het slimste is je even buiten armpjedruktoestanden te houden tussen twee honden. Ik doel met ingrijpen voornamelijk op voorkomen. Ben ik te laat en staan er bv twee reuen met hoge staarten en gespannen houdingen tegenover elkaar hou ik gepast mijn muiltje en wacht af.

Eline* schreef:Wat je je altijd voor ogen moet houden bij het opvoeden van jonge honden (of mensen ) is wat je later graag als wenselijk gedrag zou willen zien.
Elke leerervaring moet je proberen zo te sturen dat het dus winst oplevert en geen ongewenst gedrag. In dit geval wil je graag een sociaal hondje, wat zich vriendelijk en netjes gedraagt ten opzichte van vreemde honden.
Als spelen uitloopt op jezelf verdedigen en de competitie steeds opzoeken is dat niet wat je wil. Immers wilde je naar een hondje toe wat vriendelijk in contact was en geen fanaat, die met iedere hond wil armpje drukken. Dus lok je op dat moment vrolijk je hondje mee met wat lekkers ..want dat is wel weer wat je graag wil.

Ik ben helemaal niet van het soort ze zoeken het zelf maar uit"". Ik ben baas en ik zoek het uit. Als er wat is wil ik dat Nelson bij mij komt en ik los het op. Zo zijn de regels en gelukkig is Nelson in die mate een lulletje dat hij zich er graag aan houdt.
Ik heb zelf Laika zien veranderen van een pissende schijtbange hond voor andere honden naar een agressieve flippende teef..allemaal omdat ik toen ook nog dacht dat ze het zelf maar moest uitzoeken, want dat zei de hondenschool.
Zij was bang voor andere honden, kwam bij mij steun zoeken in al haar paniek en ik moest haar negeren..uiteindelijk vluchtte ze een paar keer gewoon maar blind het bos in ( aan die baas heb je toch niets) en nadat ze gesteriliseerd was en zelfverzekerder werd knauwde ze een keer van zich af. Dat werkte en werd dus haar strategie, waarin ze, zoals Laika nou eenmaal was, nogal in doortikte, mede omdat haar gedrag angst als drijfveer had.
Bij mij wordt er dus nooit meer niks zelf uitgezocht. Wil niet zeggen dat het soms wel gewoon het slimste is je even buiten armpjedruktoestanden te houden tussen twee honden. Ik doel met ingrijpen voornamelijk op voorkomen. Ben ik te laat en staan er bv twee reuen met hoge staarten en gespannen houdingen tegenover elkaar hou ik gepast mijn muiltje en wacht af.

Ik snap 'm

Ik vind het zowiezo wat moeilijker om Saartje echt goed te doorgronden dan dat ik dat vond met Moos. Moos is namelijk heel duidelijk; hij vindt zichzelf leuk, en verwacht dat anderen dat ook vinden. Hij zoekt met andere honden geen conflicten op, maar stelt zich ook zelden onderdanig op. Hij is Moos, hij is leuk, en anderen hebben dat ook maar te zien is geloof ik een beetje zijn levenshouding. En als hijzelf iets niet leuk vind is dat altijd al heel duidelijk aan hem te merken geweest.

Saartje was toen ze hier kwam heel timide en angstig. Ze schrok bij wijze van spreken al van een langslopende slak, en wilde dan echt wegvluchten. Als ze niet op straat aan de riem zou hebben gezeten zou ze zo weggerend zijn uit angst bij elke auto of fiets.
Als mensen haar wilde aaien schoot ze ook weg, ze moesten echt door de knieeen en haar heel lief lokken, en dan kwam ze kruipend kwispelend contact zoeken. Zelfde met andere honden, pas na een week liep ze zelf op ze af, en als ze er dan was rolde ze zich direct op haar zij, en liet zich besnuffelen. Binnen durfde ze wel wat meer, konden mensen haar ook makkelijker aaien.

Binnen twee weken is ze van een angstig hondje naar een veel vrijer hondje gegaan, en ik denk dat Moos daar een hele grote rol in heeft gespeeld. Hij begroette iedereen in het hondenbos, dus dacht Saar na een tijdje dat dat zo hoorde en rende gewoon heel hard achter Moos aan. Nu doet ze het ook zonder hem. Ze kan nu zonder angst langs de 50 km. weg lopen (na weken steeds iets langer oefenen) en vreemde honden worden nu ook door haar besnuffeld, en hun bek wordt gelikt.
Ze is nog wel minder onderzoekend dan Moos, als ik haar roep komt ze altijd, ook als ze bijv. naar een andere hond toerent. Roep ik haar, dan draait ze om en komt hard kwispelend mijn kant op. Moos heeft daar 1.5 jaar over gedaan, die vond alles veel te leuk en spannend.

Daarom verbaasd het me eigenlijk ook weer zo dat ze nu met sommige honden echt heel wild kan spelen. Nergens bang voor lijkt ze dan wel, dan springt en rent ze, en vaak gromt en blaft ze ook nog tijdens spel. Soms zelf als twee van haar vriendjes (waarvan een Golden nota bene) aan het spelen zijn, gaat ze er gewoon tussen staan en springt ze tegen een van de twee op, zodat ze ook even met haar gaan spelen. Terwijl ze dan daarvoor kruipend de bek van een andere hond heeft gelikt en op haar rug is gaan liggen zodat ze haar kunnen besnuffelen.

Dus ze is op veel momenten erg onderdanig, en vaak ook terughoudend, terwijl ze op andere momenten zich gedraagt alsof het woord 'angst' niet in haar vocabulaire voorkomt.
Ook daarom vond ik de situatie die ik hierboven heb verteld wat lastig in te schatten. Is ze wat angstig en onderdanig naar die andere hond, of is ze gewoon wild aan het spelen, zoals ze ook vaak doet, en leuk vindt ook?

Juist omdat ze ook wel bangig kan zijn, wil ik niet dat haar extra angst wordt aangedaan door het ruwe spel van die andere hond. Maar aan de andere kant kan ze zelf ook best pittig zijn, dus hoef ik haar misschien niet zo te beschermen.

Nou ja, lang verhaal geworden dit alleen maar ter illustratie van mijn vraag

Probeer je niet al te veel te verplaatsen in de beleving van je hond. Kijk en observeer en als jij gedrag ziet wat je niet zou willen zien als ze straks volwassen is moet je dat nu niet laten ontstaan en dus ombuigen. Je ontneemt haar niets als je haar wegroept en verder loopt.

Mijn dove border is dit gedrag gaan vertonen toen ze loops was.

Het lijkt soms wel alsof je het over mijn honden hebt! Ook tommie is een hond die zichzelf gewoon heel leuk vind, en hij gaat er ook vanuit dat andere honden dat ook vinden.
Maar femke is weer een heel ander verhaal; ook zij is wat minder open naar mensen en vreemde voorwerpen. Ze houdt helemaal niet van spelende kinderen en wil er dan echt weg sprinten.
Nou ja, kan wel weer hetzelfde verhaal vertellen als wat jij gedaan hebt, maar het komt er dus op neer dat het af en toe echt lijkt alsof je over mijn hondjes zit te vertellen!

Zou die witte onderdeurtjes van jou graag een keer ontmoeten!

miekmiek schreef:Het lijkt soms wel alsof je het over mijn honden hebt! Ook tommie is een hond die zichzelf gewoon heel leuk vind, en hij gaat er ook vanuit dat andere honden dat ook vinden.
Maar femke is weer een heel ander verhaal; ook zij is wat minder open naar mensen en vreemde voorwerpen. Ze houdt helemaal niet van spelende kinderen en wil er dan echt weg sprinten.
Nou ja, kan wel weer hetzelfde verhaal vertellen als wat jij gedaan hebt, maar het komt er dus op neer dat het af en toe echt lijkt alsof je over mijn hondjes zit te vertellen!

Zou die witte onderdeurtjes van jou graag een keer ontmoeten!

Nou, ik zou zeggen, kom een keertje langs, kunnen we lekker over het strand en in de duinen wandelen

Ga eens speuren waar Schoorl ligt en hoe je er het makkelijkst kan komen met het openbaar vervoer.

miekmiek schreef:Ga eens speuren waar Schoorl ligt en hoe je er het makkelijkst kan komen met het openbaar vervoer.

Schoorl ligt bij Alkmaar, en er gaan vanaf A'dam centraal elke kwartier treinen naar Alkmaar. Vanaf Utrecht elke half uur een supersnelle intercity (die dus ook via A"dam gaat)

Als je tot Alkmaar kan komen kan ik je op komen halen van het station (dan hoef je niet ook nog eens met de bus naar Schoorl).

Ik zou zeggen, zoek het eens uit

Heb het uitgezocht. 't Is gelukkig maar zo'n drie uur reizen met zo'n vier keer overstappen. Maarrrr....daar laat miekmiek zich niet door tegenhouden. Ik hou even in de gaten waarneer manlief richting amsterdam moet en dan rij ik een stukje met hem mee. Ik laat het je tijdig weten!

miekmiek schreef:Heb het uitgezocht. 't Is gelukkig maar zo'n drie uur reizen met zo'n vier keer overstappen. Maarrrr....daar laat miekmiek zich niet door tegenhouden. Ik hou even in de gaten waarneer manlief richting amsterdam moet en dan rij ik een stukje met hem mee. Ik laat het je tijdig weten!

hahaha, wil je meteen maar blijven slapen dan?

Maar als manlief je al in de buurt van Amsterdam kan krijgen scheelt dat natuurlijk een hoop.
Ik ben twee jaar lang dagelijks op en neer gereisd naar A'dam, da's prima te doen. Trein doet er 35 min. over, en bij het station staat je taxi klaar

Lijkt me leuk als je een keertje komt, laat maar even weten wanneer het uitkomt!