Het HondenForum

Een van mijn honden is met zes weken weggehaald bij de moeder, (niet door mij, ik kreeg hem een tijd later), het is een kruising met een pittig karakter. Juist een hond die in mijn ogen veel zou moeten leren in het nest.

Nou heb ik ergens gelezen dat de pup dan niet leert om met frustraties om te gaan omdat hij niet gecorrigeerd wordt door de moeder op bepaalde momenten.

Als zo'n hond dan later snel opgefokt is en slecht met frustraties om kan gaan, zou dat mede daardoor kunnen komen?

Martijn schreef:Snel opgefokt raken is een vrij breed begrip. Het aanleren van grenzen is wel iets wat moeders aanleert maar agressie zul je bij nestpups niet vaak zien. Zeker niet richting moeders. Het zijn meer de manieren bij het spelen die de teef ze goed aan kan leren. (sommige teven juist niet hoor...er zijn er zat die wat dat betreft meer kwaad dan goed doen door echt alles of juist helemaal niets te pikken)

In welke omstandigheden raakt de hond opgefokt?

Vooral bij schrik, en dan herstelt hij zich ook niet snel, zeker niet als hij dan niet kan vluchten. En dat zijn de situaties waar ik agressie kan verwachten.

En ook bijvoorbeeld in de auto, (hij breekt de auto bijna af) en hij weet dat hij ergens naar toe gaat waar het leuk is, dan is hij de eerste vijf minuten dat hij er uit is erg nerveus. Heel druk en alert op dingen waar hij normaal gesproken niet zo fel op reageert. Ik zoek dus altijd een hele rustige plek waar ik hem er uit laat, zodat hij eventjes bij kan komen.

Het is niet de auto zelf waar hij nerveus van wordt want op de terugweg is er niks aan de hand, dan zit hij rustig.

Inge O schreef:het is natuurlijk goed als een pup lang genoeg in het nest blijft, maar ik ben het met martijn eens dat het effect ervan ook heel sterk afhankelijk is van de teef. onze huishonden zijn wat dat betreft qua reacties toch vaak een stuk nonchalanter geworden in hun zorggedrag naar de jongen, lijkt me.
er zijn tegenwoordig genoeg teven die zich, behalve voor het zogen, niet echt bekommeren om hun pups; en doen ze dat wel, dan wordt ook vóór de leeftijd van 6 weken al één en ander duidelijk gemaakt.
uiteraard is dit geen reden om puppen dan ook maar vroeger uit het nest te halen, maar ik betwijfel of dit de hoofdverklaring is voor buck's gedrag (ik neem aan dat je op hem doelt). naar mijn idee is aangeboren karakteraanleg in zijn geval zeker ook heel belangrijk.

Ja, ik bedoel Buck..... Zijn moeder vertoonde trouwens toen, en nu nog steeds erge angstagressie.

Ongeremdheid is iets wat je kan zien bij pups die te vroeg uit het nest gehaald zijn. Ongeremdheid in de vorm van geen grenzen kennen, hyperaktiviteit en gewoon enorm druk gedoe. Overigens is dat gedrag wat je dus ook kan zien bij honden uit grote nesten, waarbij de aandacht van de moederhond gewoonweg niet voldoende is om de hele bups netjes groot te krijgen. Ook hele zachtaardige moeders, die hun pups niet durven aan te pakken kunnen dit soort gedrag laten zien.
Ook scheidingsangst kan een gevolg zijn van het te vroeg bij de moeder weghalen.
Verder zit er een verschil tussen te vroeg weg bij de moeder of te vroeg weg bij nestgenootjes. Van nestgenoten leert een pup sociaal gedrag. Een sociaal gehandicapte hond, die geen of onvoldoende bijtrem heeft ontwikkelt kan daar dus weer het gevolg van zijn.

Inge O schreef:

Baily schreef:

Inge O schreef:het is natuurlijk goed als een pup lang genoeg in het nest blijft, maar ik ben het met martijn eens dat het effect ervan ook heel sterk afhankelijk is van de teef. onze huishonden zijn wat dat betreft qua reacties toch vaak een stuk nonchalanter geworden in hun zorggedrag naar de jongen, lijkt me.
er zijn tegenwoordig genoeg teven die zich, behalve voor het zogen, niet echt bekommeren om hun pups; en doen ze dat wel, dan wordt ook vóór de leeftijd van 6 weken al één en ander duidelijk gemaakt.
uiteraard is dit geen reden om puppen dan ook maar vroeger uit het nest te halen, maar ik betwijfel of dit de hoofdverklaring is voor buck's gedrag (ik neem aan dat je op hem doelt). naar mijn idee is aangeboren karakteraanleg in zijn geval zeker ook heel belangrijk.

Ja, ik bedoel Buck..... Zijn moeder vertoonde trouwens toen, en nu nog steeds erge angstagressie.

denk dat je het in zijn geval zeker voor een groot deel in die richting moet zoeken. zo'n teef had natuurlijk nooit puppies moeten krijgen, maar dat zijn natuurlijk vijgen na pasen, en daar heb jij ook niks mee te maken. alleen kan het je misschien wel helpen om zijn gedrag te plaatsen en te proberen sturen.

Precies, misschien als ik weet waar het vandaan komt dat ik er dan beter op in kan spelen. Zijn moeder kwam uit het buitenland, het was ook niet een gepland nest.

Eline* schreef:Ongeremdheid is iets wat je kan zien bij pups die te vroeg uit het nest gehaald zijn. Ongeremdheid in de vorm van geen grenzen kennen, hyperaktiviteit en gewoon enorm druk gedoe. Overigens is dat gedrag wat je dus ook kan zien bij honden uit grote nesten, waarbij de aandacht van de moederhond gewoonweg niet voldoende is om de hele bups netjes groot te krijgen. Ook hele zachtaardige moeders, die hun pups niet durven aan te pakken kunnen dit soort gedrag laten zien.
Ook scheidingsangst kan een gevolg zijn van het te vroeg bij de moeder weghalen.
Verder zit er een verschil tussen te vroeg weg bij de moeder of te vroeg weg bij nestgenootjes. Van nestgenoten leert een pup sociaal gedrag. Een sociaal gehandicapte hond, die geen of onvoldoende bijtrem heeft ontwikkelt kan daar dus weer het gevolg van zijn.

Hij heeft nog wel bij nestgenootjes gezeten, maar die waren enorm fel en degene die ze toen verzorgde kon het daardoor niet aan. Daarna zijn ze verdeelt maar wel per twee ergens gebracht. Daarna is hij opgegroeid met mijn honden.

Impulscontrole heeft te maken met beheersing en dus ook met geremdheid van gedrag. In die zin zou zijn vroege scheiding dus een steentje hebben kunnen bijdragen in, evenals zijn geflipte moeder en het feit dat de kruising op zich al moeilijk is.
Spit niet te diep..de oorzaken van zijn gedrag kunnen niet op 1 bordje worden geschoven. Moet je ook niet willen en het is ook niet belangrijk.
Waar gedrag echt vandaan komt blijft toch altijd gissen, omdat je eigenlijk nooit precies weet welke invloed erfelijke componenten hebben en welke invloed het milieu heeft gehad op het gedrag.

Martijn schreef:

Baily schreef:

Martijn schreef:Snel opgefokt raken is een vrij breed begrip. Het aanleren van grenzen is wel iets wat moeders aanleert maar agressie zul je bij nestpups niet vaak zien. Zeker niet richting moeders. Het zijn meer de manieren bij het spelen die de teef ze goed aan kan leren. (sommige teven juist niet hoor...er zijn er zat die wat dat betreft meer kwaad dan goed doen door echt alles of juist helemaal niets te pikken)

In welke omstandigheden raakt de hond opgefokt?

Vooral bij schrik, en dan herstelt hij zich ook niet snel, zeker niet als hij dan niet kan vluchten. En dat zijn de situaties waar ik agressie kan verwachten.

Het zich niet kunnen herstellen van een schrikreactie vind ik een schoolvoorbeeld van slechte socialisatie.
Hij kan waarschijnlijk slecht relativeren. (voor zover je dat bij een hond zo kunt noemen)

Ik kan me voorstellen dat de angstagressie maar vooral de angst van de teef daar iets mee te maken heeft net zoals het te vroeg moeten missen van de teef.

En ook bijvoorbeeld in de auto, (hij breekt de auto bijna af) en hij weet dat hij ergens naar toe gaat waar het leuk is, dan is hij de eerste vijf minuten dat hij er uit is erg nerveus. Heel druk en alert op dingen waar hij normaal gesproken niet zo fel op reageert. Ik zoek dus altijd een hele rustige plek waar ik hem er uit laat, zodat hij eventjes bij kan komen.

Dit is op zich vrij normaal. Een gevolg van de fout die veel mensen maken door de hond alleen in de auto mee te nemen als je naar het bos of strand gaat of op visite waar hij schandelijk verwend wordt. Geeft niet...mijn honden zijn net zo maar op zich zegt het niets over het wel of niet vroeg uit het nest gaan of een ontaarde moeder.

Het is niet de auto zelf waar hij nerveus van wordt want op de terugweg is er niks aan de hand, dan zit hij rustig.

Dank u. Dan weet hij namelijk dat er naar huis gegaan wordt en het feest over is.

Ja, klopt, hij gaat alleen maar naar leuke dingen als hij in de auto zit........dus als ik dan bijvoorbeeld andere dingen met hem ga doen, of ergens heen rijd en hem er niet uit laat en weer terug ga of eventjes alleen laat wachten in de auto (met tijd opbouwen uiteraard) dan zou ik dit gedrag kunnen veranderen misschien?

Want hij breekt echt mijn auto af namelijk, en hij wurmt zich zelfs door het autorek heen, en dat zijn toch echt geen grote openingen en het is een grote hond. Dus de situatie is ook nog gevaarlijk. Als hij naast me zit is hij rustiger (met gordel) maar dat is ook geen optie want hij mepte laatst met zijn poot tegen mijn sleutel en zette dus de auto uit onder het rijden. Niet echt handig...... :N:

Op de achterbank vastzetten met gordel gaat ook niet want die heeft hij doorgebeten........

Martijn schreef:Het zich niet kunnen herstellen van een schrikreactie vind ik een schoolvoorbeeld van slechte socialisatie.

Mee eens, maar het is tevens erfelijk. Dat hebben ze wel onderzocht.

Martijn schreef:

Baily schreef: Ja, klopt, hij gaat alleen maar naar leuke dingen als hij in de auto zit........dus als ik dan bijvoorbeeld andere dingen met hem ga doen, of ergens heen rijd en hem er niet uit laat en weer terug ga of eventjes alleen laat wachten in de auto (met tijd opbouwen uiteraard) dan zou ik dit gedrag kunnen veranderen misschien?

Nee. Zou ik niet op hopen.
Niet zodanig dat je straks een rustige hond achter in de auto hebt.
Het is geen videobandje dat je terug kunt draaien. Als iets er eenmaal in zit krijg je het er vaak niet meer totaal uit

Maar....

Want hij breekt echt mijn auto af namelijk, en hij wurmt zich zelfs door het autorek heen, en dat zijn toch echt geen grote openingen en het is een grote hond. Dus de situatie is ook nog gevaarlijk. Als hij naast me zit is hij rustiger (met gordel) maar dat is ook geen optie want hij mepte laatst met zijn poot tegen mijn sleutel en zette dus de auto uit onder het rijden. Niet echt handig...... :N:

Dit kun je wel onder controle krijgen.
Gezellig voor hem dat hij vast lekker druk wordt maar je kunt een hond wel manieren leren. Het is niet nodig dat een hond als een idioot door de auto vliegt.
Je laat zelf al steken vallen door het uberhaupt mogelijk te maken dat hij naar voren toe komt. Als hij door het rek komt span je er gaas op, als hij dat stukmaakt plexiglas.

Heel veel vervelend gedrag kun je in één keer afkappen door het fysiek onmiogelijk te maken. Je hodn hoort domweg achterin. Het is veel te gevaarlijk om een grote hond als buck als een balletje door de rijdende auto te laten springen.

Een hond hoort niet op de passagiersstoel. Veel te gevaarlijk.

Op de achterbank vastzetten met gordel gaat ook niet want die heeft hij doorgebeten........

Daar heb je muilkorven voor.

Oke....realitycheck: hoeveel doe jij er eigenblijk aan om die hond op het rechte pad te krijgen?

Ik ben er constant in gedachten mee bezig, hoe ik dingen kan veranderen. Zoals met de auto, daar ben ik ook mee bezig omdat ik nu dus twee kennelpanelen in de auto wil laten monteren die echt goed vast zitten en daardoor mijn auto in drie vakken kan verdelen. Maar ik probeer steeds iets, en tot nu toe werkte dat dus niet. Hij zit nu ook weer achter het rek met stevig groen gaas ervoor, maar ik weet dat het maar tijdelijk helpt. Maar om dit eventjes te overbruggen tot ik de juiste spullen heb moet het voldoen.

Verder ga ik veel apart met hem weg, aan de lijn zowiezo altijd al apart en los nu ook altijd. Dan oefen ik met hem dingen en speel met hem.

Ben begonnen met hem aan de fiets te wennen, ik fiets er nog niet op maar loop er naast met Buck aan de lijn. Dus langzaamaan laten wennen.

Ik zorg ervoor dat hij zijn energie kwijt kan.

Ook heb ik een gedragstherapeute ingeschakeld toen er problemen waren. Omdat de problemen niet zo lang aanwezig waren is het vrij snel ook opgelost. Dus ik probeer erg alert te zijn op dingen die een bepaalde kant op gaan.

Ook heb ik zijn gedrag verandert ten opzichte van fietsers, joggers, paarden en voorbijkomende voetgangers.

maar wat ik niet doe is trainen met hem in clubverband, dat zou ik wel graag willen maar is er nooit van gekomen. Daar zou ik meer aan kunnen doen denk ik.

Ook heb ik niet echt veel regels in huis, zoals een eigen plaats, ik stuur ze nooit naar hun plaats want die hebben ze gewoon niet. Er liggen wel hondenmanden en kussens enzo, maar het ligt er maar net aan waar ze neer ploffen.

Wel moeten ze zitten voor het aanlijnen, zitten voor hun eten, direct naar binnen vanuit de tuin als ik het zeg, niet blaffen, niet rennen in huis.

Ik weet niet of je dit soort dingen bedoelt?

En ik was trouwens nog vergeten te schrijven dat ik een muilkorf heb besteld, die komt volgende week binnen als het goed is.

Die wil ik dan inderdaad gaan gebruiken in situaties waarin ik verwacht dat het mis kan gaan zoals met name als het donker is en ik zelf ook niet goed kan zien wat er allemaal aan komt.

Train je met de clicker? Je zou hem met wat gerichte oefeningen kunnen leren om zich in toom te houden.

sypke schreef:Train je met de clicker? Je zou hem met wat gerichte oefeningen kunnen leren om zich in toom te houden.

Ja dat is een goed idee, bij de kc Delft hier in de buurt geven ze clickertraining. Maar het nadeel is dat hij waarschijnlijk aan de riem in een groep niet zo'n geweldig gedrag vertoont, maar ik kan het wel overleggen met de trainster daar. Ik ben wel lid van k.c. Delft trouwens want ik wilde ooit met Dino een clickertraining gaan doen maar die was toen het begon net geopereerd aan zijn poot.

Clickertraining spreekt me wel erg aan.