Het HondenForum

Beau is een ongeholpen reu, 23 maanden oud. Hij volgt nu voor de tweede keer de gehoorzaamheid B cursus. De eerste keer waren we gewoonweg niet klaar voor het examen. Nu beheersen we alle oefeningen wel maar ik zit met een probleem dat ik maar de macht van de lijn genoemd heb.

In de klas zitten nog 3 ongeholpen reutjes: een labrador, een jachthondtypje (kan het ras niet benoemen) en een golden retriever. Met de golden geen probleem. Maar met de andere twee wel. Dat wil zeggen: dat Beau ze niet wil negeren. Als we door elkaar volgen, moet ik opletten, want dan vliegt ie naar die jachthond (Eron) toe. Bij los volgen is die kans ook groter. Is Eron ook los, dan lost het zichzelf meestal op en na een paar snauwen over en weer staan ze gewoon tegenover elkaar. Is de eigenaar van Eron echter sneller met aanlijnen dan ik dan kan ik ervan uitgaan dat Beau alsnog een poging doet om aan te vallen (hij weet volgens mij dat ie zonder de restrictie van de lijn behoorlijk in het voordeel is). Hetzelfde met de labrador. Gooien ze de lijn dan weer los, komt het meestal wel weer goed.
Alledrie de hondjes zijn, zo heb ik geobserveerd, heel sterk in fixeren en ik vermoed dat ze alledrie een beetje van hetzelfde karakter zijn. Als ik zie dat Beau fixeert, leid ik hem af (probeer dat tenminste).

De oefeningen die voor de groep uitgevoerd worden (terugplaats, tandjes, voorkomen etc..), zijn verder geen probleem. Maar om de groep lopen is voor de mijne inmiddels een crime want zodra hij Beer of Eron in het oog krijgt, moet ie uitvallen. Door het volgen op een sneller tempo te doen, lukt het me nog een beetje om de aandacht van Beau vast te houden maar zelfs het allerlekkerste snoepje is niet voldoende om zijn obsessie voor die twee reuen teniet te doen.
Af liggen op afstand is gek genoeg weer geen probleem terwijl de honden dan los zijn en Beau zijn kans zou kunnen zien om alsnog naar Beer of Eron te gaan, maar dat doet ie dan weer niet (ze liggen uiteraard niet naast elkaar).

Kom ik Eron tegen in het uitlaatgebied en ze zijn los, gebeurt er ook niets met uitzondering van wat verhoogde rugharen maar het komt dan nooit tot een confrontatie. Sterker nog; ik heb ze dan zelfs nog nooit horen grauwen! Die keer dat ik Beer tegenkwam buiten de klas, had Beau totaal geen belangstelling voor de labrador. Als ik met Beau aan het lijntje loop buiten de lesuren, heb ik ook geen problemen.

Dus mijn vraag is: waar gaat het fout? Want hij mag een dergelijke snauw echt niet vertonen tijdens het examen en een aantal weken terug deed ie dit ook niet tijdens de lessen. Hij ziet het klasje waar ie nu een half jaar deel van uitmaakt, nu toch niet als 'zijn' roedel ofzo? De trainer noemt hem wel eens een mannetjesputter, maar ik vind het niet echt leuk en ik denk de eigenaren van Eron en Beer ook niet...

Ik heb wel eens begrepen dat als je een hond iets wilt leren, je dan de situatie waarin hij in de fout kan gaan, moet vermijden. Ik zie het gedrag wat ie tijdens de les toont niet graag. Maar het is de enige plek waar ie dit gedrag toont. Het is in mijn ogen dan ook de enige plek waar ik hem af kan leren dat gedrag te vertonen. Maar het is ook de enige plek waar ie behoorlijk de fout in kan gaan. Immers, in de dagelijkse wandelingen kom ik niet met hem in soortgelijke omstandigheden dus valt er op dat moment ook niets te oefenen (ik zal niet zeggen dat ie nooit eens een ruzietje heeft, hoor). Alleen op de training gedraagt hij zich zo buitengewoon macho.

Iemand hier een verklaring voor of een reactie op?

Groeten,

Barbara

Ik wil je geen advies geven want daarvoor heb ik er niet genoeg verstand van en kun je beter antwoord krijgen van echte kenners. Maar als je hond op afstand tijdens het afliggen niet reageert en tijdens het volgen wel, ben je volgens mij op een te kleine afstand tijdens het volgen.

Ik zou persoonlijk stoppen met mijn hond in die situatie brengen en het eerst terugbrengen naar een situatie die hij wel aan kan zonder uit te vallen. Als je gaat afleiden met snoepjes trouwens als hij al aan het fixeren is, dan ben je het fixeren aan het belonen. Dus gaat hij dat steeds beter doen.
Dat zijn de dingetjes die mij aan je berichtje opvallen omdat ik zelf ook met soortgelijk gedrag van mijn hond aan het trainen ben. Welliswaar niet als hij los is maar als hij aan de riem is.

Het om de groep was op een meter of twee afstand. Eh ik probeer eerst de aandacht te krijgen van de hond en daarna met een spelletje of een commando en het snoepje af te leiden

Maar ik heb even een beter voorbeeld van wat ik bedoel met 'de macht van de lijn'. Deze is van vanmorgen.

Ik loop wel eens met Beau in Mariendal hier, een gebied vlakbij de duinen. Een keer eerder kwam ik een man tegen met een middelgrote hond. Ook een ongeholpen reu. Beide honden waren los en zagen elkaar voor het eerst. De ontmoeting was kort; zonder gesnuffel; zonder aanraken. De andere reu zette meteen een hoge rug op en hield de staart erg hoog toen hij Beau zag, die eveneens met een hoge rug reageerde. Toen de hond Beau passeerde, gromde deze even licht op Beau. Dat was ontmoeting 1. Ik denk dat die nog geen 10 seconden duurde.

De tweede ontmoeting verliep net zo. Een hele hoop spanning, nog geen grauwen en uitvallen, maar je voelt gewoon dat als er een van die twee te lang door gaat met fixeren of draaien, dat je daar op kan wachten en dus hebben we Beau gemaand met doorlopen en met het balletje proberen af te leiden. En ook nu dus niets aan het handje. Maar zowel de eigenaar van de andere hond als ik voelen de spanning tussen onze beide, ik denk nogal dominante, hondjes. Het klikt gewoon niet tussen die twee.

Vandaag kwam ik het hondje weer tegen en er was nog een balletje in het spel ook. Zowel de eigenaar van de andere hond als ik zijn dan alert. Hij besloot zijn hond aan te lijnen en dan blijf ik niet achter. Want Beau is een slimmerd. Want die weet heel goed dat hij met zijn kleine lijfje en machogedrag erg in het voordeel is bij een grotere hond die aan de lijn is.
Er was op dat moment volgens mij nog niet gegromd (in ieder geval niet hoorbaar), wel hadden we weer signalen van spanning opgemerkt.
Omdat de andere eigenaar zijn hond aanlijnde, pakte ik Beau ook bij zijn tuig. En ja hoor, op het moment dat ik Beau vast heb, dan snauwt hij (Beau dus) toch nog even! En dan denk ik wel eens: ja hoor, het is die lijn!

Nou ja, hond gepasseerd, even door laten lopen en Beau weer los en die ging weer snuffelen en samen met de Golden die in de buurt liep het stukje terrein verkennen. Ik had alleen zoiets van: als we de honden los hadden gehouden, was er misschien niet eens een grauw gevallen (hoewel ontmoeting 3 iets anders was dan de eerste keren, omdat de andere hond een balletje had en er ook een Goldenteefje in de buurt liep).

Maar dat bedoel ik met het verschil dat de lijn lijkt te maken.

(even voor de volledigheid: Beau heeft dit dus niet bij iedere (ongeholpen) reu hoor, maar soms komt ie een hond tegen waarmee het gewoon niet klikt (andersom gebeurt ook, een hond waar het buitengewoon goed mee klikt )).

Oh en ik heb het examen maar gelaten voor wat het was. Beau besloot een week geleden dat ZIT tijdens het volgen hetzelfde is als een STA tijdens het volgen en het apporteren ging ook niet zo en dat in combinatie met zijn antipathie tegen Beer (Eron zou niet aan het examen meedoen) deden me van het examen doen afzien. Ik geloof ook niet dat ie geslaagd zou zijn.

Martijn schreef:De keuze is of je je hond zodanig gaat corrigeren dat je duidelijkheid kunt geven aan wat wel en niet bij de oefening hoort of dat je de cursus helemaal niet belangrijk genoeg vind om je hond te gaan lopen straffen. Voor mij was het het laatste.

Zo voelde het de afgelopen dagen ook. Ik wil dat ie niet uitvalt naar andere honden aan de lijn. Maar als ik met hem aan de lijn op de dijk of in het duingebied wandel, kom ik eigenlijk nauwelijks in zo'n situatie. Op de training echter meteen. En dat was eerst niet zo, maar ik krijg ook de indruk dat Beau het niet leuk meer vind. Zo van: Baasje, ik heb laten zien dat ik de oefeningen beheers en ik vind dat wel goed zo. En dan trekt ie zijn eigen plan. En daarbij zal hij zal wel een keer succes gehad hebben met dat uitvallen of juist niet. Als Beau door een hond gebeten is (Beer heeft hem een keer gebeten toen Beau zo moeilijk deed), dan lijkt hij het idee van 'terugpakken' te blijven houden en willen uitvoeren (bull eigen, eigenwijs en koppig (en dom) denk ik dan).
Met de gehoorzaamheidstraining breng ik hem dus bewust weer in die situatie of de verleiding en ik vind dat tegenstrijdig met het idee dat je een hond niet in de verleiding moet brengen om in de fout te gaan. En een hond continu corrigeren moeten tijdens de training dat vind ik ook niets. We zijn op training gegaan om a) een luisterende hond te krijgen die je los kan laten lopen zonder problemen en die je kan terugroepen en b) omdat we er beide lol aan hebben. Dat eerste, daar zijn we met zijn beidjes al zeg ik het zelf, aardig in geslaagd. En dat laatste dat betwijfel ik dus nu sterk. Ik krijg er in ieder geval weinig zin in om veel te gaan moeten corrigeren en/of opletten.



Beau doet trouwens ook nog behendigheid en dat vind ie wel het einde. Gaan we daar wel in verder.