toelaten of niet?
Geplaatst: 21 mei 2005 12:59
Vandaag waren we weer in het hondensbos, zoals praktisch elke ochtend.
Vanwege mijn verrekte enkelbanden was ik bij de vijver met het strandje gaan zitten, zodat Moos en Saar lekker konden rauzen met elkaar, en met alle hondenvriendjes die we 's ochtends altijd tegenkomen.
Saar heeft vreselijk gespeeld met haar westie-pup vriendje, en met een Cairn terrier en nog wat andere klein grut (en met Moos natuurlijk). Ging hardstikke leuk.
Op een gegeven moment kwamen er drie reuen langszetten, een Bouvier, een grote lab, en een Border Collie (die wij trouwens allemaal kennen), die duidelijk niet echt leuk aan het spelen waren. Ze waren meer bezig om met veel gegrom, gegrauw en geduw de anderen te imponeren. Moos houdt daar gelukkig al niet van, dus die ging even op een afstandje wat graven en jong gras eten.
Saartje liep eerst rustig op de honden af, zo van, ik ken jou, hallo ik ben er ook. Maar had al snel door dat ze alleen maar onder de voet werd gelopen, en bovendien vond ze al dat gesnauw ook niet erg prettig. Dus ze schoot met haar staart uit de krul weg van die groep.
Toen liep ze rustig naar mij toe, en sprong bij mij op schoot om het allemaal eens van een afstandje te bekijken. Ze oogde verder niet bang ofzo, maar vond het duidelijk te veel en te gortig voor haar.
Ik heb haar maar laten zitten, en toen die reuen verdwenen ging ze weer lekker verder zwemmen en graven.
Kan ik dat gewoon toelaten, dat ze bij mij een beetje steun en bescherming komt zoeken in dit soort situaties? Vooral omdat ze dus niet angstig naar mij toe kwam gerend, maar gewoon rustig bij mij kwam zitten.
Of geef ik dan de boodschap af dat andere honden inderdaad een beetje eng kunnen zijn? Maar ja, ze had ook wel gelijk in deze situatie, want ze moest daar inderdaad echt niet tussen gaan staan.
Vanwege mijn verrekte enkelbanden was ik bij de vijver met het strandje gaan zitten, zodat Moos en Saar lekker konden rauzen met elkaar, en met alle hondenvriendjes die we 's ochtends altijd tegenkomen.
Saar heeft vreselijk gespeeld met haar westie-pup vriendje, en met een Cairn terrier en nog wat andere klein grut (en met Moos natuurlijk). Ging hardstikke leuk.
Op een gegeven moment kwamen er drie reuen langszetten, een Bouvier, een grote lab, en een Border Collie (die wij trouwens allemaal kennen), die duidelijk niet echt leuk aan het spelen waren. Ze waren meer bezig om met veel gegrom, gegrauw en geduw de anderen te imponeren. Moos houdt daar gelukkig al niet van, dus die ging even op een afstandje wat graven en jong gras eten.
Saartje liep eerst rustig op de honden af, zo van, ik ken jou, hallo ik ben er ook. Maar had al snel door dat ze alleen maar onder de voet werd gelopen, en bovendien vond ze al dat gesnauw ook niet erg prettig. Dus ze schoot met haar staart uit de krul weg van die groep.
Toen liep ze rustig naar mij toe, en sprong bij mij op schoot om het allemaal eens van een afstandje te bekijken. Ze oogde verder niet bang ofzo, maar vond het duidelijk te veel en te gortig voor haar.
Ik heb haar maar laten zitten, en toen die reuen verdwenen ging ze weer lekker verder zwemmen en graven.
Kan ik dat gewoon toelaten, dat ze bij mij een beetje steun en bescherming komt zoeken in dit soort situaties? Vooral omdat ze dus niet angstig naar mij toe kwam gerend, maar gewoon rustig bij mij kwam zitten.
Of geef ik dan de boodschap af dat andere honden inderdaad een beetje eng kunnen zijn? Maar ja, ze had ook wel gelijk in deze situatie, want ze moest daar inderdaad echt niet tussen gaan staan.