Het HondenForum

Saar is nu 5.5 maand is loopt in het bos altijd heel goed mee, ze rent niet ver weg (zelfs als Moos een flinke sprint erin zet blijft ze netjes achter om op mij te wachten) en een keer "Saartje" is genoeg om haar mijn kant op te laten komen. Dat deed ze trouwens al vanaf dat ik haar kreeg met 8 weken.

Vandaag moest ik met de honden naar mijn ouders lopen, is ongeveer 20 min. Dat loopt over een voetpad wat van het (drukke) fietspad is gescheiden door wat kleine lage bosjes. Moos heb ik altijd aan de riem, behalve in het bos. Ik laat hem op dat voetpad alleen maar soms los als ik er om 7 uur 's ochtends loop, want dan is er verder toch helemaal niemand. Maar dan nog moet ik altijd op blijven letten; hij blijft dan vaak achter, of loopt gewoon de oprit van een huis op om even te snuffen
En als hij een andere hond ziet, of een gezellig mens, ben ik ook altijd bang dat hij er enthousiast op af gaat rennen.

Vanmiddag liep Saar weer zo netjes mee dat ik haar maar los heb gelaten om te kijken hoe dat zou gaan (Saar rent ook nooit opeens op vreemde honden of mensen af). Met twee honden loopt het toch wat prettiger als er een los kan op plekken waar dat eventueel zou kunnen.
En het ging prima. Ze loopt gewoon netjes los mee, alsof ze aan de riem loopt. Ze volgt gewoon zonder commando. Een keertje bleef ze een heel klein beetje achter, maar een keer 'Saartje' was genoeg om haar weer netjes mee te laten lopen.

Dat vind ik nou zo apart. Met Moos train ik al bijna 3 jaar, en die zou ik nooit zomaar op de stoep los kunnen laten lopen. Hoogstens met het commando 'volg' maar dat houdt hij ook geen 20 min. vol (en ik ook niet )
Saar heb ik pas 3.5 maand, en op een of andere manier is zij van kleins af aan zo aan mij gebonden en gehoorzaam dat ze gewoon netjes los volgt zonder dat ze het commando 'volg' uberhaupt kent.

Waar zou dat nou mee te maken hebben? Puur aangeboren karakter? Of heeft het te maken met dat ze mijn tweede hond is en ik haar toch (onbewust) beter van pup af een heb geleerd in de buurt te blijven?
Of zal het ook iets te maken hebben met het feit dat Saar een teefje is en Moos een reu?

Miep, mijn tweede teefje doet het ook. Dat is dan ook ons Turkse wijffie. Sjouwt of braaf achter ons aan, òf achter Saar aan. Volgzaam typetje dus

Ik denk dat het heel veel te maken heeft met een pup die bij een oudere hond in huis komt. Miep heeft ongeveer alles van Saar geleerd, en anders van ons. Zij weet dat òf Saar, òf wij haar wel uit de brand zullen redden. Het is een vorm van afhankelijkheid, die je snel hebt bij een tweede hond denk ik. Miep is ook liever lui dan moe, en heeft ook liever dat iemand anders voor haar bedenkt wat ze moet doen

Marion. schreef:Miep, mijn tweede teefje doet het ook. Dat is dan ook ons Turkse wijffie. Sjouwt of braaf achter ons aan, òf achter Saar aan. Volgzaam typetje dus

Ik denk dat het heel veel te maken heeft met een pup die bij een oudere hond in huis komt. Miep heeft ongeveer alles van Saar geleerd, en anders van ons. Zij weet dat òf Saar, òf wij haar wel uit de brand zullen redden. Het is een vorm van afhankelijkheid, die je snel hebt bij een tweede hond denk ik. Miep is ook liever lui dan moe, en heeft ook liever dat iemand anders voor haar bedenkt wat ze moet doen

hahaha, Turks wijffie, zo zou je Saar ook kunnen omschrijven ja

Saar sjouwt inderdaad als ze zo los volgt achter mij aan, of achter Moos. in ieder geval volgt ze inderdaad braaf een van de twee. Het komt op mij ook een beetje over alsof Saar, omdat ze de tweede hond is, een heel duidelijk roedel gevoel heeft, en die roedel gewoon braaf, zonder zelf na te denken, in de gaten houdt.

Grappig dat Miep dat ook heeft

Moos schreef: zonder zelf na te denken, in de gaten houdt.

Grappig dat Miep dat ook heeft

Bij Miep is het duidelijk: "zonder zelf na te moeten denken" hoor. Die is veel slimmer dan Saar (hè, wat praat dat lastig, 2 Saartjes ), en die vind het gewoon wel erg makkelijk dat er voor haar gedacht wordt.

En ik denk dat als Miep ergens als enig hond groot was geworden, dat het best eens een bazig typje had kunnen zijn hoor. En nu is het gewoon een heel lief, onderdrukt meisje. Die zelfs als de collecte-meneer "LOS" tegen haar zegt, gewoon braaf de portemonnee los laat die ze in haar bek heeft

Marion. schreef:

Moos schreef: zonder zelf na te denken, in de gaten houdt.

Grappig dat Miep dat ook heeft

Bij Miep is het duidelijk: "zonder zelf na te moeten denken" hoor. Die is veel slimmer dan Saar (hè, wat praat dat lastig, 2 Saartjes ), en die vind het gewoon wel erg makkelijk dat er voor haar gedacht wordt.

En ik denk dat als Miep ergens als enig hond groot was geworden, dat het best eens een bazig typje had kunnen zijn hoor. En nu is het gewoon een heel lief, onderdrukt meisje. Die zelfs als de collecte-meneer "LOS" tegen haar zegt, gewoon braaf de portemonnee los laat die ze in haar bek heeft

Ja, da's bij mijn Saar (inderdaad lastig twee Saartjes ) ook duidelijk zo. Als ze niet na hoeft te denken is het lekker makkelijk, maar als ze iets wil dan is ze oh zo slim om dat voor mekaar te krijgen. Slimmer dan Moos ook inderdaad. Moos is gewoon een doedel, Saartje is een onderdanig teefje, en zal dat denk ik in elk huishouden wel geweest zijn, een leidersrol zou zij ook nooit op zich kunnen nemen denk ik, maar bijster snugger in bepaalde dingen.

Als Moos bijv. een speeltje heeft wat zij wil heeft ze twee manieren om dat te krijgen.

Manier 1: Moos net zolang een beetje sarren totdat hij haar wegsnauwt, waardoor het speeltje uit zijn bek valt en Saar het snel weg kan grissen. Moos verbijsterd achterlatend, met zo'n blik van "wat is er nou net gebeurd"

Manier 2: Net doen alsof ze dat speeltje van Moos toch niet wil hebben en heel interessant gaan doen met een ander speeltje, of met mij. Als Moos dan komt kijken rent ze snel naar zijn speeltje toe, en Bingo, de buit is binnen.

Moos is te doedelig om dit soort fratsen te kunnen bedenken, maar wel overduidelijk de onbetwiste baas.

Jammer dat Bram niet wat meer geleerd heeft van Saar

Zoek stok! schreef:Jammer dat Bram niet wat meer geleerd heeft van Saar

hahahaha, hij was ook maar een paar uur in de leer natuurlijk

Hij mag weleens gezellig een nachtje komen logeren; kijken of ie dan nog wat van d'r oppikt.

(alleen zal je dan altijd zien dat hij het snuffel-gedrag van Moos overneemt )

Moos schreef:Als Moos bijv. een speeltje heeft wat zij wil heeft ze twee manieren om dat te krijgen.

Haha, nou Miep heeft maar 1 manier hoor. Zo snel mogelijk, al rennend, uit de bek van Saar trekken. En haar babietje mag dat allemaal. Bij een andere hond haalt ze het niet in haar hoofd hoor, maar van Saar mag ze alles. En dat weet ze

Marion. schreef:

Moos schreef:Als Moos bijv. een speeltje heeft wat zij wil heeft ze twee manieren om dat te krijgen.

Haha, nou Miep heeft maar 1 manier hoor. Zo snel mogelijk, al rennend, uit de bek van Saar trekken. En haar babietje mag dat allemaal. Bij een andere hond haalt ze het niet in haar hoofd hoor, maar van Saar mag ze alles. En dat weet ze

hahaha, Saar hier is heel slim, die kent haar eigen krachten, en die van Moos (die twee keer zo zwaar is) en weet dat ze dat toch noooooooit zal kunnen.

Nu mag Saar ook uitzonderlijk veel bij Moos, veeeeel meer dan elke andere hond. En ze mag ook best aan een speeltje wat hij in zijn bek heeft trekken, maar met die kippekracht van haar krijgt ze dat nooit los. En zolang haar dat niet lukt laat Moos meestal ook niet vrijwillig los.

Moos schreef:Nu mag Saar ook uitzonderlijk veel bij Moos, veeeeel meer dan elke andere hond. En ze mag ook best aan een speeltje wat hij in zijn bek heeft trekken, maar met die kippekracht van haar krijgt ze dat nooit los. En zolang haar dat niet lukt laat Moos meestal ook niet vrijwillig los.

Ohhh, maar Miep deed dit al toen ze 8 weken was hoor. 7 kilo tegen 40 kilo. Saar laat gewoon los. "Ach baby, wil jij mijn speeltje hebben? Tuurlijk mag je dat, pak maar"
Met alles hoor. Saar zou ook met liefde haar eten aan Miep geven, maar daar taant Miep dan weer niet naar. Als Saar aan het eten is, heeft ze daar heilig ontzag voor en kijkt alleen maar kwijlend toe. Pas als Saar klaar is, dan gaat Miep de plek inspecteren of het eventueel achtergebleven botje opeten. Terwijl ze echt nog nooit is afgesnauwd hoor, maar met eten heeft ze toch heilig respect voor Saar

Moos schreef:
(alleen zal je dan altijd zien dat hij het snuffel-gedrag van Moos overneemt )

Da's altijd zo, dan leren ze alleen de stomme dingen van elkaar. Even denken....dan gaan Moos en Saar dus in je handen bijten, heel hard rondjes rennen in de kamer, op de lectuurbak bijten en opspringen

Marion. schreef:

Moos schreef:Nu mag Saar ook uitzonderlijk veel bij Moos, veeeeel meer dan elke andere hond. En ze mag ook best aan een speeltje wat hij in zijn bek heeft trekken, maar met die kippekracht van haar krijgt ze dat nooit los. En zolang haar dat niet lukt laat Moos meestal ook niet vrijwillig los.

Ohhh, maar Miep deed dit al toen ze 8 weken was hoor. 7 kilo tegen 40 kilo. Saar laat gewoon los. "Ach baby, wil jij mijn speeltje hebben? Tuurlijk mag je dat, pak maar"
Met alles hoor. Saar zou ook met liefde haar eten aan Miep geven, maar daar taant Miep dan weer niet naar. Als Saar aan het eten is, heeft ze daar heilig ontzag voor en kijkt alleen maar kwijlend toe. Pas als Saar klaar is, dan gaat Miep de plek inspecteren of het eventueel achtergebleven botje opeten. Terwijl ze echt nog nooit is afgesnauwd hoor, maar met eten heeft ze toch heilig respect voor Saar

Hmm, nou zo lief is Moos nou ook weer niet voor Saar. Ja, toen ze 8 weken was mocht ze echt alles, tot een week of 12, toen moest er wel even duidelijk gemaakt worden dat ze niet zomaar een speeltje uit zijn bek mag sjorren, en dat, als er wat op de grond valt het voor Moos-de-koning is.
Hij heeft haar denk ik 3 keer afgesnauwd, en toen was alles heel duidelijk. Nu is er al maanden geen snauw meer gevallen. En ook als er hier eten ligt doet Saar een stap opzij zodat Moos het op kan eten. Als hij dan klaar is mag zij zijn bak uitlikken, of overgebleven kruimeltjes oplikken.

Zoek stok! schreef:

Moos schreef:
(alleen zal je dan altijd zien dat hij het snuffel-gedrag van Moos overneemt )

Da's altijd zo, dan leren ze alleen de stomme dingen van elkaar. Even denken....dan gaan Moos en Saar dus in je handen bijten, heel hard rondjes rennen in de kamer, op de lectuurbak bijten en opspringen

Zal je altijd zien inderdaad!

Hmmm...ik herken het wel een beetje maar toch in mindere mate. Femke is wat minder zelfstandig als Tommie, dat zeker. Maar ze trekt net zo goed haar eigen plan, ook als ze bijvoorbeeld los loopt. Misschien toch wat meer een terrier trekje?