Het HondenForum

Het valt me op dat honden de laatste week minder vriendelijk doen tegen Bram. Hij is nu vier maanden, heeft hij dan geen kredieten meer als puppy? Oftewel: zien ze hem niet meer als klein hondje waartegen ze aardig doen?

De afgelopen week kon hij alleen maar spelen met honden die minder dan een jaar oud waren en van die goedzakken. Het is overigens niet erg hoor, want de oudere honden grommen een keer en dan gaat Bram wat anders doen, maar ik ben wel nieuwsgierig.

Op 1 incident na (ik moet het toch even kwijt). We liepen gisterochtend op Vlieland op de dijk. Bram was los en aan het snuffelen. Ineens komt er van ver een boerenfox aan die bovenop hem springt en hem bijt. Ik probeer de hond te pakken, maar lukt niet. Bram ligt op z'n rug en de hond bijt nog een keer. Bram gaat vreselijk piepen en het lukt me om tussen de hond en Bram in te staan en ik schreeuw de hond weg.

Toen de hond ver genoeg weg was, naar Bram gelopen. Hij hield niet meer op met piepen en ik heb hem opgepakt. Het hele dorp kwam uitgelopen om te zien wat er aan de hand was. Uiteindelijk werd Bram stil en ik ben snel met hem naar huis gelopen. Er is daar geen dierenarts, anders was ik direct gegaan. Zelf onderzoek gedaan en geconcludeerd dat z'n ribben gekneusd waren. Hij hield niet meer op met trillen, het was zo zielig. Een uur later moesten we al uit het appartement zijn. Ik heb Bram overal naartoe getild (hij wilde niet lopen) (fijn met al die bagage). Gisteravond werd hij weer redelijk normaal en vandaag is hij weer z'n vrolijke zelf.

Ben wel erg geschrokken zeg! Gelukkig kwamen we gisteravond tijdens het plasrondje een vertrouwde hond tegen. Vanochtend ging het ook goed met de labrador die we vaak zien.

Heeft het eigenlijk zin om aangifte te doen tegen de baasjes van zo'n bijthond? Ik hoop het niet, maar voor een eventuele volgende keer.

Voor zover ik weet is Bram nu inderdaad pup-af voor andere honden. Hij heeft geen 'ik ben een klein pupje dus doe mij niks' krediet meer.

Ik merkte bij Saar ook dat zo rond de 4.5 maand andere honden opeens doorkregen dat ze een teefje was i.p.v. geslachtsloos, en dat ze dus regelmatig opdringerig snuffelende reuen aan haar gat kreeg, en krijgt.

Over aangifte doen, weet ik niet, heb ik me ook regelmatig afgevraagd. Zoals je wel weet is Moos twee keer heel hard gegrepen. Ik heb toen geen aangifte gedaan, eigenlijk omdat ik niet wist wat dat uit zou halen.

Moos schreef:Voor zover ik weet is Bram nu inderdaad pup-af voor andere honden. Hij heeft geen 'ik ben een klein pupje dus doe mij niks' krediet meer.

Ik merkte bij Saar ook dat zo rond de 4.5 maand andere honden opeens doorkregen dat ze een teefje was i.p.v. geslachtsloos, en dat ze dus regelmatig opdringerig snuffelende reuen aan haar gat kreeg, en krijgt.

Over aangifte doen, weet ik niet, heb ik me ook regelmatig afgevraagd. Zoals je wel weet is Moos twee keer heel hard gegrepen. Ik heb toen geen aangifte gedaan, eigenlijk omdat ik niet wist wat dat uit zou halen.

Dat is toch wel jammer voor hem, zal wennen zijn! Ik zal eens informeren of aangifte doen iets uithaalt. Zo'n hond mag gewoon niet los lopen. De volgende keer pakt hij zo weer een pup, dat is toch idioot.

Zoek stok! schreef:

Moos schreef:Voor zover ik weet is Bram nu inderdaad pup-af voor andere honden. Hij heeft geen 'ik ben een klein pupje dus doe mij niks' krediet meer.

Ik merkte bij Saar ook dat zo rond de 4.5 maand andere honden opeens doorkregen dat ze een teefje was i.p.v. geslachtsloos, en dat ze dus regelmatig opdringerig snuffelende reuen aan haar gat kreeg, en krijgt.

Over aangifte doen, weet ik niet, heb ik me ook regelmatig afgevraagd. Zoals je wel weet is Moos twee keer heel hard gegrepen. Ik heb toen geen aangifte gedaan, eigenlijk omdat ik niet wist wat dat uit zou halen.

Dat is toch wel jammer voor hem, zal wennen zijn! Ik zal eens informeren of aangifte doen iets uithaalt. Zo'n hond mag gewoon niet los lopen. De volgende keer pakt hij zo weer een pup, dat is toch idioot.

Ja, is ook idioot. Als je geinformeerd hebt ben ik ook wel geintereseerd hoe of wat. Mochten er zich hier nog meer incidenten voordoen (god verhoede).

En da's inderdaad wel sneu voor zo'n hondje dat hij opeens geen puprechten meer heeft, maar volgens mij hebben ze dat zelf ook heel snel door.

Zoek stok! schreef:Het valt me op dat honden de laatste week minder vriendelijk doen tegen Bram. Hij is nu vier maanden, heeft hij dan geen kredieten meer als puppy? Oftewel: zien ze hem niet meer als klein hondje waartegen ze aardig doen?

Rond de 17 weken is meestal DE omslag. Kan iets later zijn, maar het gaat vaak van de ene dag op de andere. In het geval van ons hondje betekende het dat we reuen achter ons aankregen die eerst nooit geïnteresseerd waren in haar als pup, maar nu wel wilden snuffen.

Anne

starfleet schreef:

Zoek stok! schreef:Het valt me op dat honden de laatste week minder vriendelijk doen tegen Bram. Hij is nu vier maanden, heeft hij dan geen kredieten meer als puppy? Oftewel: zien ze hem niet meer als klein hondje waartegen ze aardig doen?

Rond de 17 weken is meestal DE omslag. Kan iets later zijn, maar het gaat vaak van de ene dag op de andere. In het geval van ons hondje betekende het dat we reuen achter ons aankregen die eerst nooit geïnteresseerd waren in haar als pup, maar nu wel wilden snuffen.

Anne

Ja, hier dus ook! Echt van het ene op het andere moment was Saar heeeeel duidelijk een teefje.

Zoek stok! schreef:
Dat is toch wel jammer voor hem, zal wennen zijn! Ik zal eens informeren of aangifte doen iets uithaalt. Zo'n hond mag gewoon niet los lopen. De volgende keer pakt hij zo weer een pup, dat is toch idioot.

Was de eigenaar er bij?

Anne

starfleet schreef:

Zoek stok! schreef:
Dat is toch wel jammer voor hem, zal wennen zijn! Ik zal eens informeren of aangifte doen iets uithaalt. Zo'n hond mag gewoon niet los lopen. De volgende keer pakt hij zo weer een pup, dat is toch idioot.

Was de eigenaar er bij?

Anne

Ver weg, hond kwam echt van honderd meter aanrennen. Eigenaar kwam er uiteindelijk aan, maar kreeg de hond niet te pakken. Pas 5 minuten later had ze hem en liep toen naar me toe. Ik was te geschrokken om echt een gesprek te kunnen beginnen. Heel normaal mens hoor, niks mis mee. Maar zij loopt nu weer gewoon rond met haar hond terwijl Bram en ik er een knauw van hebben gekregen.

starfleet schreef:

Zoek stok! schreef:Het valt me op dat honden de laatste week minder vriendelijk doen tegen Bram. Hij is nu vier maanden, heeft hij dan geen kredieten meer als puppy? Oftewel: zien ze hem niet meer als klein hondje waartegen ze aardig doen?

Rond de 17 weken is meestal DE omslag. Kan iets later zijn, maar het gaat vaak van de ene dag op de andere. In het geval van ons hondje betekende het dat we reuen achter ons aankregen die eerst nooit geïnteresseerd waren in haar als pup, maar nu wel wilden snuffen.

Anne

Van 1 maart (geboorte) tot nu is volgens mij precies 17 weken! Zijn er nog meer dingen waar ik op deze leeftijd rekening mee moet houden ivm andere honden?

Izzy is met pups ook niet gemakkelijk. Soms gaat het prima en soms ook niet. Het ligt er maar net aan hoe opdringerig de pup in haar ogen is. En vooral als ze op de leeftijd van Bram komen. Zie ik een pup aankomen, dan roep ik haar bij me en gaat ze bij mij aan de lijn. Ik wil geen risico's nemen. Want ik moet er niet aan denken dat het een keer fout zou gaan.

Angeniet schreef:Izzy is met pups ook niet gemakkelijk. Soms gaat het prima en soms ook niet. Het ligt er maar net aan hoe opdringerig de pup in haar ogen is. En vooral als ze op de leeftijd van Bram komen. Zie ik een pup aankomen, dan roep ik haar bij me en gaat ze bij mij aan de lijn. Ik wil geen risico's nemen. Want ik moet er niet aan denken dat het een keer fout zou gaan.

Een blaf, een snauw en een lichte beet bij een opdringerige pup is heel wat anders dan een hond die uit het niets gaat bijten hoor!

Als Bram op z'n donder krijgt vanwege z'n gedrag, snapt hij waardoor het komt. Als het uit het niets gebeurt, snapt hij het niet en is z'n vertrouwen weg.

Overigens vind ik het heel goed dat je hem aanlijnt. Mensen die me zeggen dat hun hond niet goed is met pups, behandel ik als helden. Dan weet ik tenminste dat ik Bram bij me moet houden. Als Bram op een vreemde hond afrent, zoek ik altijd contact met de baas. Als ze alleen al zorgelijk kijken, roep ik hem terug.

Zoek stok! schreef:Overigens vind ik het heel goed dat je hem aanlijnt. Mensen die me zeggen dat hun hond niet goed is met pups, behandel ik als helden. Dan weet ik tenminste dat ik Bram bij me moet houden. Als Bram op een vreemde hond afrent, zoek ik altijd contact met de baas. Als ze alleen al zorgelijk kijken, roep ik hem terug.

Ik zou het anders doen eerlijk gezegd, als Bram op een andere hond afrent is al te ver gegaan. Waarom roep je Bram niet als je een andere hond ziet en zoek je contact om te bepalen OF Bram op de andere hond mag afrennen?
Nu heb je kans dat hij zich aanwent op alle honden af te rennen en dus op een gegeven moment gaat puberen en niet meer luisterd. Hij rent dan naar alle honden en jij hebt niks meer te roepen. Die fase komt hoe dan ook en dat moet je voor zijn.

Verder is het jammer dat je hem op moest tillen en hij zo geschrokken was. Nu je hem bevestigd hebt over zijn zieligheid kan je hem dus een klein trauma gegeven hebben. Dat hij niet meer wilde lopen en dat je hem steeds moest dragen kan aanstel zijn geweest maar ook echt van de pijn, dat kan ik niet bepalen.

Probeer als zoiets weer gebeurd zo neutraal mogelijk te reageren en hem eigenlijk zelf verder te laten lopen. Dan heb je de minste kans op een hond die later agressief of bang op andere honden gaat reageren.

Nakijken op wonden doe je als hij de andere hond volledig vergeten is zeg maar.

MARC_S schreef:

Zoek stok! schreef:Overigens vind ik het heel goed dat je hem aanlijnt. Mensen die me zeggen dat hun hond niet goed is met pups, behandel ik als helden. Dan weet ik tenminste dat ik Bram bij me moet houden. Als Bram op een vreemde hond afrent, zoek ik altijd contact met de baas. Als ze alleen al zorgelijk kijken, roep ik hem terug.

Ik zou het anders doen eerlijk gezegd, als Bram op een andere hond afrent is al te ver gegaan. Waarom roep je Bram niet als je een andere hond ziet en zoek je contact om te bepalen OF Bram op de andere hond mag afrennen?
Nu heb je kans dat hij zich aanwent op alle honden af te rennen en dus op een gegeven moment gaat puberen en niet meer luisterd. Hij rent dan naar alle honden en jij hebt niks meer te roepen. Die fase komt hoe dan ook en dat moet je voor zijn.

Verder is het jammer dat je hem op moest tillen en hij zo geschrokken was. Nu je hem bevestigd hebt over zijn zieligheid kan je hem dus een klein trauma gegeven hebben. Dat hij niet meer wilde lopen en dat je hem steeds moest dragen kan aanstel zijn geweest maar ook echt van de pijn, dat kan ik niet bepalen.

Probeer als zoiets weer gebeurd zo neutraal mogelijk te reageren en hem eigenlijk zelf verder te laten lopen. Dan heb je de minste kans op een hond die later agressief of bang op andere honden gaat reageren.

Nakijken op wonden doe je als hij de andere hond volledig vergeten is zeg maar.

Op vertrouwde honden mag hij afrennen, dat doen zij ook naar hem. Bij vreemde honden houd ik hem nu idd bij me. Hij luistert prima hoor, als ik 'nee' zeg.

Hem niet optillen, was echt geen optie. Hij krijste het hele eiland bij elkaar. Dan vind ik het totaal onnatuurlijk om gewoon door te lopen. Had ook niet gekund met al die mensen erbij trouwens.

Bij een 'gewone' nare ervaring til ik hem niet op, maar dit was iets anders wat hopelijk niet vaker voorkomt.

Natuurlijk was het niet willen lopen een combinatie van 'aanstellen' (psychisch) en pijn. Hij had even een aantal uren extra aandacht nodig, daarna liep hij weer gewoon te zwaaistaarten.

Ik zou toch de tip van Marc toch serieus nemen.
Ik heb zelf wel de fout gemaakt om Ameno een keer helemaal te troosten (ze werd bijna aangereden door een auto die zijlings de stoep op reed) en ze schrok zich wezenloos. (ik ook overigens)
Na Bach bloesems, veel koekjes e.d. durft ze weer over te steken op een normale manier. Nou ja ze trekt nog steeds om maar zo snel mogelijk over te kunnen steken. Dus we zijn er nog steeds aan het werken en het is nu zeker 5 maanden geleden....

Ik heb ook mijn verstand toen aan de kant gezet en "medelijden" getoond met mijn pupje.
Als ik haar had genegeerd en door was gelopen was er waarschijnlijk niets aan de hand geweest.

pooh schreef:.

Ik heb ook mijn verstand toen aan de kant gezet en "medelijden" getoond met mijn pupje.
Als ik haar had genegeerd en door was gelopen was er waarschijnlijk niets aan de hand geweest.

Ik denk dat het heel "gunstig" is dat het op Vlieland is gebeurd en niet in de bekende, vertrouwde wandelomgeving.

Anne

starfleet schreef:

pooh schreef:.

Ik heb ook mijn verstand toen aan de kant gezet en "medelijden" getoond met mijn pupje.
Als ik haar had genegeerd en door was gelopen was er waarschijnlijk niets aan de hand geweest.

Ik denk dat het heel "gunstig" is dat het op Vlieland is gebeurd en niet in de bekende, vertrouwde wandelomgeving.

Anne

Dat denk ik ook, en ik denk ook dat helemaal totaal niet troosten ook niet altijd even positief werkt.

Toen Moos 3 minuten lang gegrepen werd door die Bull terrier heb ik hem achteraf ook even getroost. Even opgetild, en geknuffeld. Hij was zodanig in de stress dat hij helemaal niet meer wist waar hij was.

Daarna heb ik hem wel neergezet, en heb ik met hem aan de riem (want hij wilde wegvluchten uit het bos) nog een klein stukje in het bos gelopen. En de volgende dag zijn we daar ook meteen weer heengegaan.
Aan Moos merk ik nu helemaal niks meer qua gedragsverandering naar andere honden toe.

Ik zou Bram dus ook in eerste instantie even getroost hebben. En aanval van een andere hond is eng, het is niet zo dat hij schrok van een vrolijk kwispelend labje dat rustig kwam snuffelen.

Of het zo verstandig is geweest om hem daarna nog te tillen e.d betwijfel ik ook wel, maar ik kan me heel goed voorstellen dat je dat als puppenbaasje doet, puur omdat je zelf ook geschrokken bent, en niet zo goed weet wat je met de hele situatie aanmoet.

Als jou hond, en met name je pup, wordt aangevallen dan schrik je je gewoon helemaal het schompes!

Zoek stok! schreef:

Angeniet schreef:Izzy is met pups ook niet gemakkelijk. Soms gaat het prima en soms ook niet. Het ligt er maar net aan hoe opdringerig de pup in haar ogen is. En vooral als ze op de leeftijd van Bram komen. Zie ik een pup aankomen, dan roep ik haar bij me en gaat ze bij mij aan de lijn. Ik wil geen risico's nemen. Want ik moet er niet aan denken dat het een keer fout zou gaan.

Een blaf, een snauw en een lichte beet bij een opdringerige pup is heel wat anders dan een hond die uit het niets gaat bijten hoor!

Als Izzy ergens voor gaat, dan gaat ze voluit.
Ze kan heel voorzichtig zijn met pups, maar als het gedrag haar niet aanstaat kan ze ook ongelooflijk fel zijn en dan blijft het echt niet bij een blaf, een knauw en een lichte beet. Ik ben er erg voorzichtig door geworden met haar en zal altijd mensen op afstand al waarschuwen die roepen dat "pup niks doet". Nee pup niet, maar Izzy wellicht wel.
Vaak zijn het al bepaalde signalen die worden afgegeven. De eerste keer zag ik dat niet en ben ik me wezenloos geschrokken. Inmiddels weet ik goed waar ik op moet letten en gaat ze zonder pardon aan de riem.

Achteraf zou ik toch weer hetzelfde doen, sorry. Het gaat echt tegen mijn gevoel in om een pup die het uitschreeuwt van de angst en pijn niet te troosten. Ik heb hem een stuk getild en toen weer neergezet. Hij rende toen al hinkelend naar het appartement toe. Toen hij aangevallen werd, heb ik Bram niet opgetild, maar de hond weggestuurd.

Toen we naar de boot moesten e.d. heb ik hem getild omdat hij elke keer een paar meter liep en toen ging zitten. Ik had hem sowieso in het drukste van de strijd getild omdat hij anders onder de voet wordt gelopen.

Zoals ik al zei, is er nu niks meer aan de hand. Ik ga er vanuit dat dit niet weer gebeurd en als dat wel zo is, ligt het aan de situatie hoe ik het dan doe. Zie ik dat het meevalt, dan lopen we door (zoals onlangs met een border collie). Is hij gek van angst en pijn dan troost ik hem. Ik vraag me af hoe ver het moet gaan voordat je de hond mag troosten van 'jullie'.

Prima om jullie mening te horen, maar jullie waren er niet bij. Zoals ik al zei, kwamen er allemaal mensen geschrokken aanlopen. Het was echt behoorlijk heftig wat er gebeurde. Ik heb een inschatting gemaakt en ben daar achteraf tevreden over. Het enige dat ik mezelf verwijt, is dat ik de andere hond niet eerder te pakken kreeg. De volgende keer spring ik er bovenop voordat hij een tweede keer kan bijten.

pooh schreef:Ik zou toch de tip van Marc toch serieus nemen.
Ik heb zelf wel de fout gemaakt om Ameno een keer helemaal te troosten (ze werd bijna aangereden door een auto die zijlings de stoep op reed) en ze schrok zich wezenloos. (ik ook overigens)

Het ging hier dus niet om schrikken, maar om een aanval! Dat vind ik wel wat anders hoor.

Moos schreef:En aanval van een andere hond is eng, het is niet zo dat hij schrok van een vrolijk kwispelend labje dat rustig kwam snuffelen.

Nee dat zou lekker worden. Dat ik net moet doen alsof het heel normaal is. Hij hoeft niet te wennen aan honden die hem uit het niets aanvallen!

Zoek stok! schreef:Achteraf zou ik toch weer hetzelfde doen, sorry. Het gaat echt tegen mijn gevoel in om een pup die het uitschreeuwt van de angst en pijn niet te troosten. Ik heb hem een stuk getild en toen weer neergezet. Hij rende toen al hinkelend naar het appartement toe. Toen hij aangevallen werd, heb ik Bram niet opgetild, maar de hond weggestuurd.

Toen we naar de boot moesten e.d. heb ik hem getild omdat hij elke keer een paar meter liep en toen ging zitten. Ik had hem sowieso in het drukste van de strijd getild omdat hij anders onder de voet wordt gelopen.

Zoals ik al zei, is er nu niks meer aan de hand. Ik ga er vanuit dat dit niet weer gebeurd en als dat wel zo is, ligt het aan de situatie hoe ik het dan doe. Zie ik dat het meevalt, dan lopen we door (zoals onlangs met een border collie). Is hij gek van angst en pijn dan troost ik hem. Ik vraag me af hoe ver het moet gaan voordat je de hond mag troosten van 'jullie'.

Prima om jullie mening te horen, maar jullie waren er niet bij. Zoals ik al zei, kwamen er allemaal mensen geschrokken aanlopen. Het was echt behoorlijk heftig wat er gebeurde. Ik heb een inschatting gemaakt en ben daar achteraf tevreden over. Het enige dat ik mezelf verwijt, is dat ik de andere hond niet eerder te pakken kreeg. De volgende keer spring ik er bovenop voordat hij een tweede keer kan bijten.

Zo zou ik het dus ook gedaan hebben. En zo heb ik het dus met Moos ook gedaan. Ik vind ook dat als je hond terecht zich helemaal het schompes schrikt, en pijn heeft doordat hij aan is gevallen, dat je dan de band meer verprutst door hem niet te troosten.
En dan nog zit er een verschil vind ik tussen optillen en gewoon wat knuffelen en contact maken, en bijv. helemaal panisch de hond van de grond af sjorren, en vreselijk hysterisch gaan lopen schreeuwen (wat sommige mensen in zo'n situatie waarschijnlijk gedaan zouden hebben)
Er is m.i. ook een heel duidelijk verschil tussen een hond die schrikt van een rakelings langsscheurende auto, en een hond die gegrepen wordt, en daardoor niet alleen schrikt maar ook nog eens echt behoorlijk pijn heeft.

Alletwee de keren dat Moos echt grof gegrepen is heb ik hem opgetild en even geknuffeld, contact met hem gemaakt, en dat had hij ook echt nodig op dat moment. Moos is ook weleens lichtjes aangevallen zoals Bram met die Border Collie, en dan loop ik ook gewoon door, ga niet staan tuttelen, omdat Moos in dat geval niet krijsend van angst en pijn onder die hond vandaan getrokken moest worden, en daarna nog door bleef krijsen.

Enneh, ik til Moos en Saar ook altijd op op bijv. een hele drukke markt (of in jouw geval dan bij het ingaan van een drukke boot) Als ik ze dan gewoon laat lopen staat er inderdaad elke 5 meter iemand bovenop een poot of struikelt iemand bijna over ze.

Zoek stok! schreef: Ik vraag me af hoe ver het moet gaan voordat je de hond mag troosten van 'jullie'.

Prima om jullie mening te horen, maar jullie waren er niet bij. Zoals ik al zei, kwamen er allemaal mensen geschrokken aanlopen. Het was echt behoorlijk heftig wat er gebeurde. Ik heb een inschatting gemaakt en ben daar achteraf tevreden over. Het enige dat ik mezelf verwijt, is dat ik de andere hond niet eerder te pakken kreeg. De volgende keer spring ik er bovenop voordat hij een tweede keer kan bijten.

Je mag troosten wanneer je wil en je mag doen wat je wil, moet jij weten.

Het duurde alleen uren en eigenlijk was het al wel over maar hij bleef opgetild worden en wilde niet lopen.
Daarmee heb je dus wel precies gezegd wat ik bedoelde en dat was alles wat ik wilde aangeven. Dat wil je nl niet.

Wat ik zelf zou doen is knielen en naast de hond gaan zitten. Hij mag steun komen zoeken door tegen je aan te zitten. Jouw steun aan je hond is je aanwezigheid en kalmte, meer niet.

Hij kalmeert dan veel sneller. Zoals je zelf aangaf heb je hem uren moeten dragen, hij heeft uiteindelijk nauwelijks wat blijkt nu, dus je hebt hem uren na het gebeuren nog steeds niet weten te kalmeren door troosten, je hebt alleen maar bevestigd hoe erg het was en hoe zielig hij daardoor is. Zelfs je hondje was liever binnen 10 minuten weer zichzelf geweest met alleen een pijnlijke kneuzing dan helaas.

Honden onderling steunen nooit en honden in grote groepen en op straat hebben nooit trauma's na een gevecht. In NL en dan met name in de steden lopen allemaal gebeten zieltjes rond die doordat ze ooit aangevallen zijn nu ineens heel bang of ontzettend agressief zijn geworden. De baasjes zeggen dat hij er niks aan kan doen want hij is als pup heel erg gepakt.

Reken maar dat de baasjes meer met de problemen te maken hebben dan ze zelf zouden willen geloven

MARC_S schreef:

Zoek stok! schreef: Ik vraag me af hoe ver het moet gaan voordat je de hond mag troosten van 'jullie'.

Prima om jullie mening te horen, maar jullie waren er niet bij. Zoals ik al zei, kwamen er allemaal mensen geschrokken aanlopen. Het was echt behoorlijk heftig wat er gebeurde. Ik heb een inschatting gemaakt en ben daar achteraf tevreden over. Het enige dat ik mezelf verwijt, is dat ik de andere hond niet eerder te pakken kreeg. De volgende keer spring ik er bovenop voordat hij een tweede keer kan bijten.

Je mag troosten wanneer je wil en je mag doen wat je wil, moet jij weten.

Het duurde alleen uren en eigenlijk was het al wel over maar hij bleef opgetild worden en wilde niet lopen.
Daarmee heb je dus wel precies gezegd wat ik bedoelde en dat was alles wat ik wilde aangeven. Dat wil je nl niet.

Wat ik zelf zou doen is knielen en naast de hond gaan zitten. Hij mag steun komen zoeken door tegen je aan te zitten. Jouw steun aan je hond is je aanwezigheid en kalmte, meer niet.

Hij kalmeert dan veel sneller. Zoals je zelf aangaf heb je hem uren moeten dragen, hij heeft uiteindelijk nauwelijks wat blijkt nu, dus je hebt hem uren na het gebeuren nog steeds niet weten te kalmeren door troosten, je hebt alleen maar bevestigd hoe erg het was en hoe zielig hij daardoor is. Zelfs je hondje was liever binnen 10 minuten weer zichzelf geweest met alleen een pijnlijke kneuzing dan helaas.

Honden onderling steunen nooit en honden in grote groepen en op straat hebben nooit trauma's na een gevecht. In NL en dan met name in de steden lopen allemaal gebeten zieltjes rond die doordat ze ooit aangevallen zijn nu ineens heel bang of ontzettend agressief zijn geworden. De baasjes zeggen dat hij er niks aan kan doen want hij is als pup heel erg gepakt.

Reken maar dat de baasjes meer met de problemen te maken hebben dan ze zelf zouden willen geloven

Ik snap je verhaal en zal er rekening mee houden. Overigens heb ik hem niet uren getroost hoor. Na tien minuten trillen op de bank vond ik het genoeg en heb ik hem laten eten. M'n vriend en ik hebben toen weer 'normaal' gedaan. Daarna heeft hij liggen pitten op een stoel op een terras. Toen we naar de boot moesten, heb ik hem getild, maar niet troostend tegen hem gedaan. Dus nee, ik heb hem niet constant bevestigd in z'n gedrag, dat snap ik echt wel. Naar de boot heb ik hem getild, mede uit praktische redenen omdat ik niet met twee tassen en een hond die steeds gaat zitten kan lopen in een mensenmassa. Dan maar even de tanden op elkaar en de hond erbij tillen. Hij vond het niet eens leuk omdat het natuurlijk pijnlijk was.

Eenmaal op de boot heeft hij liggen pitten, hebben we samen op het dek gestaan en heeft er een halve schoolklas bij hem gestaan. De boot af heb ik hem weer getild omdat het lopen nog niet goed ging. En nogmaals, da's niet handig in de drukte.

Hij was pas 's avonds weer normaal, dat klopt. Maar ik denk dat het behoorlijk heftig is voor een puppy van 4 maanden. Ja, in de natuur en op straat zal het heel anders gaan, maar mensen die niet zo beschermd leven als wij, reageren ook heel anders. Je beschermde leefomgeving maakt dat je de kans krijgt langer te 'zitten' met incidenten.

Zoals ik zei, ik neem de adviezen mee, maar achteraf ben ik toch tevreden over mezelf. Ik ben niet in paniek geraakt, niet boos geworden...en dat terwijl ik m'n kleine mannetje gebeten zag worden. Ik heb goed nagedacht wat ik moest doen en dit kwam eruit.

Het was ook helemaal geen kritiek, dacht alleen dat je het zo opvatte dus vandaar de extra uitleg.
Zoals je het nu beschrijft klinkt het ook een stuk beter allemaal

MARC_S schreef:Het was ook helemaal geen kritiek, dacht alleen dat je het zo opvatte dus vandaar de extra uitleg.
Zoals je het nu beschrijft klinkt het ook een stuk beter allemaal

Haha, dat bedoel ik dus. Vaak is het niet het hele verhaal wat ik optik, alleen dat wat me dan heel hoog zit. En gelukkig heb ik een hele kritische vriend die zegt EN NU OPHOUDEN WANT JE BEVESTIGT HEM IN Z'N ZIELIGE GEDRAG en me boos aankijkt. Want het zit wel in me hoor, dat troosten