Het HondenForum

Gisteren zijn we nog even met Djinny naar het bos geweest.
Ze mag dan los lopen, maar toen ik zag dat er in de verte een trimmer aan kwam heb ik even gewacht om haar los te laten.
Toen de man passeerde was Djinny bijna niet te houden en ze wilde met de trimmer mee rennen.
Even later verdween de man uit het zicht en Djinny werd los gelaten.

Ze bleef goed bij ons lopen totdat ze een vogel zag in de struiken.
Daar is ze helemaal wild van en ze vertikte het om terug te komen.
We oefenen regelmatig de "kom hier" met een stukje Rodi worst en dat gaat altijd goed, behalve gisteren dus.

Ze verdween steeds verder uit ons zicht in de bossen en struiken en we raakten lichtelijk in paniek toen we haar helemaal niet meer zagen.

Een stukje verderop komt de trimmer weer voorbij en ineens zien we Djinny achter hem aan sprinten.
En wij maar roepen en roepen.....en erachteraan rennen.
Djinny stopte even, keek om maar ging toch weer achter de trimmer aan.
Wij ook weer rennen, ze stopte weer en even later kwam ze toch voor de Rodi worst naar ons gelopen.

Pffffffff wat zijn wij geschrokken zeg!!

Misschien een hele gekke vraag, maar hoe kunnen we zoiets in het vervolg voorkomen?
We weten dat Djinny helemaal gek is van vogels maar het is niet de bedoeling dat ze er elke keer achteraan gaat.
Heeft iemand tips?

Exact hetzelfde verhaal is ons ook overkomen...

Wij zijn Rimpel als pupje van 5 maand een half uur kwijt geweest in het bos.
HIj liep niet achter een trimmer aan maar zag wat anders...
En steeds verder bij ons weg...wij roepen..
Nog eens kijken...en foetsie was meneertje!

Ongekende paniek...half uur lang zoeken..
Eindelijk gevonden en vanaf die tijd is hij nietmeer los geweest...
Ergens heel dom van ons...maar goed, is niets meer aan te veranderen.

Ik zou het toch weer proberen als ik jou was...desnoods aan een lang lijn van 10 meter of zo...en dan oefenen op kom voor/kom hier

Djinny schreef:Gisteren zijn we nog even met Djinny naar het bos geweest.
Ze mag dan los lopen, maar toen ik zag dat er in de verte een trimmer aan kwam heb ik even gewacht om haar los te laten.
Toen de man passeerde was Djinny bijna niet te houden en ze wilde met de trimmer mee rennen.
Even later verdween de man uit het zicht en Djinny werd los gelaten.

Ze bleef goed bij ons lopen totdat ze een vogel zag in de struiken.
Daar is ze helemaal wild van en ze vertikte het om terug te komen.
We oefenen regelmatig de "kom hier" met een stukje Rodi worst en dat gaat altijd goed, behalve gisteren dus.

Ze verdween steeds verder uit ons zicht in de bossen en struiken en we raakten lichtelijk in paniek toen we haar helemaal niet meer zagen.

Een stukje verderop komt de trimmer weer voorbij en ineens zien we Djinny achter hem aan sprinten.
En wij maar roepen en roepen.....en erachteraan rennen.
Djinny stopte even, keek om maar ging toch weer achter de trimmer aan.
Wij ook weer rennen, ze stopte weer en even later kwam ze toch voor de Rodi worst naar ons gelopen.

Pffffffff wat zijn wij geschrokken zeg!!

Misschien een hele gekke vraag, maar hoe kunnen we zoiets in het vervolg voorkomen?
We weten dat Djinny helemaal gek is van vogels maar het is niet de bedoeling dat ze er elke keer achteraan gaat.
Heeft iemand tips?

Geef iets lekkerders dan Rodi worst! Bram zou namelijk ook niet komen voor worst. Als hij in volle galop achter een trimmer of vogel aangaat, roep ik Brrrrram hierrrrrrrr! Ik heb dan een stuk kaas in m'n hand en hij weet niet hoe snel hij het moet komen halen.

Je kunt dit oefenen met een lange lijn en met z'n tweeen. De een houdt Djinny vast, de ander houdt de lijn vast en gaat verder weg staan. Diegene roept en zo gauw Djinny er is, krijgt ze (?) de kaas (of rood vlees als dat lekkerder is). Komt ze niet, dan trek je haar naar je toe via de lijn.

Als het aan de lijn lukt, doe je het los in gecontroleerde omstandigheden. Dus als ze aan het snuffelen is ofzo. Als dat er ook goed in zit, kun je het in 'noodsituaties' gebruiken. Ik ben er weken mee bezig geweest en nu gaat hij als een speer. Ik kan hem ten alle tijden terugkrijgen met dat commando.

Zo heb ik het geleerd op de hondenschool.

Succes!

Zoek stok! schreef:

Djinny schreef:Gisteren zijn we nog even met Djinny naar het bos geweest.
Ze mag dan los lopen, maar toen ik zag dat er in de verte een trimmer aan kwam heb ik even gewacht om haar los te laten.
Toen de man passeerde was Djinny bijna niet te houden en ze wilde met de trimmer mee rennen.
Even later verdween de man uit het zicht en Djinny werd los gelaten.

Ze bleef goed bij ons lopen totdat ze een vogel zag in de struiken.
Daar is ze helemaal wild van en ze vertikte het om terug te komen.
We oefenen regelmatig de "kom hier" met een stukje Rodi worst en dat gaat altijd goed, behalve gisteren dus.

Ze verdween steeds verder uit ons zicht in de bossen en struiken en we raakten lichtelijk in paniek toen we haar helemaal niet meer zagen.

Een stukje verderop komt de trimmer weer voorbij en ineens zien we Djinny achter hem aan sprinten.
En wij maar roepen en roepen.....en erachteraan rennen.
Djinny stopte even, keek om maar ging toch weer achter de trimmer aan.
Wij ook weer rennen, ze stopte weer en even later kwam ze toch voor de Rodi worst naar ons gelopen.

Pffffffff wat zijn wij geschrokken zeg!!

Misschien een hele gekke vraag, maar hoe kunnen we zoiets in het vervolg voorkomen?
We weten dat Djinny helemaal gek is van vogels maar het is niet de bedoeling dat ze er elke keer achteraan gaat.
Heeft iemand tips?

Geef iets lekkerders dan Rodi worst! Bram zou namelijk ook niet komen voor worst. Als hij in volle galop achter een trimmer of vogel aangaat, roep ik Brrrrram hierrrrrrrr! Ik heb dan een stuk kaas in m'n hand en hij weet niet hoe snel hij het moet komen halen.

Je kunt dit oefenen met een lange lijn en met z'n tweeen. De een houdt Djinny vast, de ander houdt de lijn vast en gaat verder weg staan. Diegene roept en zo gauw Djinny er is, krijgt ze (?) de kaas (of rood vlees als dat lekkerder is). Komt ze niet, dan trek je haar naar je toe via de lijn.

Als het aan de lijn lukt, doe je het los in gecontroleerde omstandigheden. Dus als ze aan het snuffelen is ofzo. Als dat er ook goed in zit, kun je het in 'noodsituaties' gebruiken. Ik ben er weken mee bezig geweest en nu gaat hij als een speer. Ik kan hem ten alle tijden terugkrijgen met dat commando.

Zo heb ik het geleerd op de hondenschool.

Succes!

Wij hebben het zo ook geleerd op de hondenschool en tot op heden is Djinny ook elke keer op het commando "Hier" naar ons toegekomen.
Ook als ze ergens aan het snuffelen was of als ze een stuk achter bleef.
Normaal gesproken doet ze alles voor Rodi worst, maar als ze een vogel ziet, dan lijkt het erop of ze ons helemaal niet wil horen.
We oefenen dit commando regelmatig in het bos en we weten dat we dat ook moeten blijven doen, maar het is op deze manier wel beangstigend hoor.

Er werd ons aangeraden om op een voor Djinny onbekend afgesloten terrein te oefenen, maar dan moet je dat ook een weten te vinden.

Voorlopig durf ik haar in de bossen niet meer los te laten, dus we gaan toch maar weer proberen om een geschikte plek te zoeken waar we kunnen oefenen op het commando "Hier" en dan kijken we wel wanneer Djinny er klaar voor is om meer vrijheid te krijgen.
En we zullen ook eens gaan oefenen met kaas.

Djinny vindt jou een hele saaie baas zo te lezen! Rodiworst..ach, die komt toch wel als ze terugkomt en de rest van de wereld is leuker dus Tjuuuuusssss!!
Is er iets wat ze leuk vindt? Balletjes? Zoekspelletjes? Kuilen graven? Samen rennen en gek doen? Gebruik dat om het leuk te maken bij je te blijven. De kunst om weglopertjes niet te laten gaan zit hem toch in het feit dat je ze niet laat ontdekken wat er allemaal voor kattekwaad is uit te halen in de rest van de wereld, omdat jij leuker bent.
Hierkomen oefenen, maar dan is het dus zonloos te roepen tot je een ons weegt om hondje lief vervolgens worst te geven. De groetjes.
Eerst aandacht en dan pas gehoorzamen. Ook een hond die 20 meter verderop scharrelt hoort aandacht te hebben voor de baas.

Eline* schreef:Djinny vindt jou een hele saaie baas zo te lezen! Rodiworst..ach, die komt toch wel als ze terugkomt en de rest van de wereld is leuker dus Tjuuuuusssss!!
Is er iets wat ze leuk vindt? Balletjes? Zoekspelletjes? Kuilen graven? Samen rennen en gek doen? Gebruik dat om het leuk te maken bij je te blijven. De kunst om weglopertjes niet te laten gaan zit hem toch in het feit dat je ze niet laat ontdekken wat er allemaal voor kattekwaad is uit te halen in de rest van de wereld, omdat jij leuker bent.
Hierkomen oefenen, maar dan is het dus zonloos te roepen tot je een ons weegt om hondje lief vervolgens worst te geven. De groetjes.
Eerst aandacht en dan pas gehoorzamen. Ook een hond die 20 meter verderop scharrelt hoort aandacht te hebben voor de baas.

Zou het echt aan de saaie baasjes liggen?
Ik betwijfel het Eline.

We oefenen het hierkomen niet alleen door te roepen en worst te geven.
Verstopspelletjes worden elke boswandeling gespeeld en aan rennen en gek doen ontbreekt het ook absoluut niet.
Waarschijnlijk moeten we nog gekker doen en nog meer verzinnen om het voor Djinny interessant te maken.

Mijn ouders hebben een behoorlijke tuin waar Djinny ook los mag en als ze daar achter een vogel aan gaat, dan kun je op je kop gaan staan, maar hierkomen zal ze niet doen.

Maar we gaan ons best doen om het voor Djinny allemaal nog leuker en interessanter te maken.

Als dat het is, kun je denneappels weggooien, samen stokken vinden en de hond aan de stok mee laten lopen en af en toe een stukje samen huppelen. Dat vindt die van mij tenminste leuk

En als ze achterblijft en totaal niet op je let: verstoppen achter een boom. Dat werkte bij mij als een tierelier.

Djinny schreef: Maar we gaan ons best doen om het voor Djinny allemaal nog leuker en interessanter te maken.

Ik kan zo interessant zijn als ik wil, maar als er een muis voorbijsjeest is mijn kooikertje weg denk ik.


Anne

Djinny schreef: Mijn ouders hebben een behoorlijke tuin waar Djinny ook los mag en als ze daar achter een vogel aan gaat, dan kun je op je kop gaan staan, maar hierkomen zal ze niet doen.

Maar die vogels vliegen toch al snel weg en dan is er niks meer om achteraan te gaan, of denk ik nu te simpel?

Onze hond is alleen met "NEE" te stoppen als ze echt wil gaan jagen.

Anne

starfleet schreef:

Djinny schreef: Mijn ouders hebben een behoorlijke tuin waar Djinny ook los mag en als ze daar achter een vogel aan gaat, dan kun je op je kop gaan staan, maar hierkomen zal ze niet doen.

Maar die vogels vliegen toch al snel weg en dan is er niks meer om achteraan te gaan, of denk ik nu te simpel?

Onze hond is alleen met "NEE" te stoppen als ze echt wil gaan jagen.

Anne

Haha, die van mij is er idd achter gekomen dat achter vogels aangaan geen zin heeft. Hij heeft het een paar keer gedaan en toen heb ik hem dus teruggeroepen. Nu zie ik al dat hij het wil doen en zeg dan direct 'nee'. Dan kijkt hij me eens aan, zucht diep en loopt verder. Erg komisch.

We kunnen gewoon op een terras zitten waar op 30 cm afstand musjes rondhupsen. Hij zit wel te loeren, maar doet niks.

Zou Djinny er ook niet achter komen dat het geen zin heeft?

Je zou inderdaad denken dat er niks aan is om achter een vogel aan te gaan die al lang weg is, maar Djinny denkt daar inderdaad anders over.

Als ze bij mijn ouders in de tuin achter een vogel aan gaat, dan blijft ze maar rond rennen en komt ze steeds uit op de plek waar de vogel de struiken in is gevlucht.
Ze blijft maar zoeken en ze is dus echt in de veronderstelling dat de vogel ergens op haar zit te wachten.
Dit gaat zo 10 tot 15 minuten door en als je denkt dat ze de vogel weer vergeten is dan gaat ze na bijvoorbeeld een uur toch weer even zoeken.
Ze is in heel veel opzichten een slim dametje, maar wat vogels betreft moet ze toch nog heel wat leren.

Djinny schreef:Je zou inderdaad denken dat er niks aan is om achter een vogel aan te gaan die al lang weg is, maar Djinny denkt daar inderdaad anders over.

Als ze bij mijn ouders in de tuin achter een vogel aan gaat, dan blijft ze maar rond rennen en komt ze steeds uit op de plek waar de vogel de struiken in is gevlucht.
Ze blijft maar zoeken en ze is dus echt in de veronderstelling dat de vogel ergens op haar zit te wachten.
Dit gaat zo 10 tot 15 minuten door en als je denkt dat ze de vogel weer vergeten is dan gaat ze na bijvoorbeeld een uur toch weer even zoeken.
Ze is in heel veel opzichten een slim dametje, maar wat vogels betreft moet ze toch nog heel wat leren.

Zeg maar tegen Djinny dat ze geen jachtinstinct hoort te hebben als je de rasberschrijving mag geloven

Zoek stok! schreef:Als dat het is, kun je denneappels weggooien, samen stokken vinden en de hond aan de stok mee laten lopen en af en toe een stukje samen huppelen. Dat vindt die van mij tenminste leuk

En als ze achterblijft en totaal niet op je let: verstoppen achter een boom. Dat werkte bij mij als een tierelier.

Denneappels, stokken, huppelen, verstoppen.....het werkte hier ook als een tierelier, maar het kan allemaal niet op tegen een vogel.

Moos schreef:

Djinny schreef:Je zou inderdaad denken dat er niks aan is om achter een vogel aan te gaan die al lang weg is, maar Djinny denkt daar inderdaad anders over.

Als ze bij mijn ouders in de tuin achter een vogel aan gaat, dan blijft ze maar rond rennen en komt ze steeds uit op de plek waar de vogel de struiken in is gevlucht.
Ze blijft maar zoeken en ze is dus echt in de veronderstelling dat de vogel ergens op haar zit te wachten.
Dit gaat zo 10 tot 15 minuten door en als je denkt dat ze de vogel weer vergeten is dan gaat ze na bijvoorbeeld een uur toch weer even zoeken.
Ze is in heel veel opzichten een slim dametje, maar wat vogels betreft moet ze toch nog heel wat leren.

Zeg maar tegen Djinny dat ze geen jachtinstinct hoort te hebben als je de rasberschrijving mag geloven

Ik zal het aan haar doorgeven, maar of het helpt....

Djinny schreef:

Moos schreef:

Djinny schreef:Je zou inderdaad denken dat er niks aan is om achter een vogel aan te gaan die al lang weg is, maar Djinny denkt daar inderdaad anders over.

Als ze bij mijn ouders in de tuin achter een vogel aan gaat, dan blijft ze maar rond rennen en komt ze steeds uit op de plek waar de vogel de struiken in is gevlucht.
Ze blijft maar zoeken en ze is dus echt in de veronderstelling dat de vogel ergens op haar zit te wachten.
Dit gaat zo 10 tot 15 minuten door en als je denkt dat ze de vogel weer vergeten is dan gaat ze na bijvoorbeeld een uur toch weer even zoeken.
Ze is in heel veel opzichten een slim dametje, maar wat vogels betreft moet ze toch nog heel wat leren.

Zeg maar tegen Djinny dat ze geen jachtinstinct hoort te hebben als je de rasberschrijving mag geloven

Ik zal het aan haar doorgeven, maar of het helpt....

vrees van niet voor je....

Hoe vaak loopt Djinny los en op welke leeftijd zijn jullie daarmee begonnen?

sypke schreef:Hoe vaak loopt Djinny los en op welke leeftijd zijn jullie daarmee begonnen?

Bij de vorige hondenschool zijn we begonnen op een afgesloten terrein, toen was Djinny ongeveer 14 weken.
We durfden haar toen nog niet in de bossen los te laten dus daar zijn we eigenlijk veel te laat mee begonnen.
Hier in de buurt zijn nergens veldjes of wat dan ook waar ze veilig los kan.

Het is gewoon de leeftijd. Ik ken bijna geen hond van onder het jaar die hem niet zo nu en dan peert om een vogel of wat dan ook. Een baasje kan niet leuker zijn dan een vogel of trimmer.
Over een paar maanden is je hondje daar helemaal op uitgekeken en stopt het vanzelf. Gewoon door oefenen en veel spelen en de intresse van de hond op jou proberen te houden, gaat allemaal vanzelf over.

MARC_S schreef:Het is gewoon de leeftijd. Ik ken bijna geen hond van onder het jaar die hem niet zo nu en dan peert om een vogel of wat dan ook. Een baasje kan niet leuker zijn dan een vogel of trimmer.
Over een paar maanden is je hondje daar helemaal op uitgekeken en stopt het vanzelf. Gewoon door oefenen en veel spelen en de intresse van de hond op jou proberen te houden, gaat allemaal vanzelf over.

Fijn, dat geeft weer een beetje zelfvertrouwen.

Djinny is zo anders in vergelijking met mijn vorige hond.
Jessy ging ook achter vogels aan maar als ze te dicht in de buurt kwam, dan rende ze van schrik weer heel hard de andere kant op.
Helemaal het tegenovergestelde dus van Djinny.

Djinny schreef:

MARC_S schreef:Het is gewoon de leeftijd. Ik ken bijna geen hond van onder het jaar die hem niet zo nu en dan peert om een vogel of wat dan ook. Een baasje kan niet leuker zijn dan een vogel of trimmer.
Over een paar maanden is je hondje daar helemaal op uitgekeken en stopt het vanzelf. Gewoon door oefenen en veel spelen en de intresse van de hond op jou proberen te houden, gaat allemaal vanzelf over.

Fijn, dat geeft weer een beetje zelfvertrouwen.

Djinny is zo anders in vergelijking met mijn vorige hond.
Jessy ging ook achter vogels aan maar als ze te dicht in de buurt kwam, dan rende ze van schrik weer heel hard de andere kant op.
Helemaal het tegenovergestelde dus van Djinny.

Wat ik deed is samen zoeken, dan riep ik al van te voren "duifies" of "muisjes" en ging ie als een gek rond lopen snuffelen. Dan keek hij mij weer aan zo van "ik kan niks vinden " en dan weer roepen dat ie moest zoeken. Werkte wel, want wanneer ik ermee stopte stopte Chipie ook. Zo van "o oké, er zal wel niks meer zitten".

Dat probeer ik ook met Donna, nou dat werkt niet echt, als ze al de vogel in de gaten heeft, is het beest al gevlogen .
Vroeger sluipte ze erheen maar ze is zo groot en opzichtig dat dat beest allang weg was voordat ze daar aankwam geen gezicht!

Ik zou het loslopen en hierkomen heel veel oefenen. Liefst met iemand erbij.

sypke schreef:Ik zou het loslopen en hierkomen heel veel oefenen. Liefst met iemand erbij.

We zijn altijd met z'n tweeën als we haar los laten.
En we gaan zeker veel oefenen.

Djinny schreef:

sypke schreef:Ik zou het loslopen en hierkomen heel veel oefenen. Liefst met iemand erbij.

We zijn altijd met z'n tweeën als we haar los laten.
En we gaan zeker veel oefenen.

't Is een hele dagtaak he, zo'n rothond

Zoek stok! schreef:

Djinny schreef:

sypke schreef:Ik zou het loslopen en hierkomen heel veel oefenen. Liefst met iemand erbij.

We zijn altijd met z'n tweeën als we haar los laten.
En we gaan zeker veel oefenen.

't Is een hele dagtaak he, zo'n rothond

Echt wel....maar gelukkig is het een lieve rothond.

Djinny schreef:
Echt wel....maar gelukkig is het een lieve rothond.

Meestal dan he

Moos schreef:

Djinny schreef:Je zou inderdaad denken dat er niks aan is om achter een vogel aan te gaan die al lang weg is, maar Djinny denkt daar inderdaad anders over.

Als ze bij mijn ouders in de tuin achter een vogel aan gaat, dan blijft ze maar rond rennen en komt ze steeds uit op de plek waar de vogel de struiken in is gevlucht.
Ze blijft maar zoeken en ze is dus echt in de veronderstelling dat de vogel ergens op haar zit te wachten.
Dit gaat zo 10 tot 15 minuten door en als je denkt dat ze de vogel weer vergeten is dan gaat ze na bijvoorbeeld een uur toch weer even zoeken.
Ze is in heel veel opzichten een slim dametje, maar wat vogels betreft moet ze toch nog heel wat leren.

Zeg maar tegen Djinny dat ze geen jachtinstinct hoort te hebben als je de rasberschrijving mag geloven

Zal het ook eens tegen Benno zeggen. Die ging laatst achter een konijn aan Wist niet wat ik meemaakte. Nu is hij niet zo snel dus hij was het konijn snel kwijt maar goed