Het HondenForum

Hoe reageren jullie honden op hun eigen spiegelbeeld?

De eerste keer dat Vegas zichzelf in de spiegel zag schrok hij zich rot en ging als een gek tekeer tegen dat andere hondje wat zomaar tegenover hem bleef staan en al zijn bewegingen kopieërde

Inmiddels reageert hij niet echt meer op, hoe is/was dat bij jullie honden?

Takkie staat regelmatig naar zichzelf te kijken (beetje ijdel). Eerst ging ie ook met zijn voorpootje tegen de spiegel tikken om naar dat hondje te mogen (ik ben nogal goed afgericht, als er hondjes op het veld spelen die hij leuk vindt, krijg ik een commando ). Hij heeft ook weleens 1 van zijn speeluitdaag kreten laten horen tegen de spiegel.

Leo reageert er helemaal niet op, ik vraag me af of hij dan snapt dat het geen echte hond is of dat het hem niet interesseert.
Ik had namelijk verwacht dat hij weer ging grommen toen hij hier langs de oven liep (spiegelglas) maar hij reageerde niet eens.

Blitz ging steeds achter de spiegel gaan kijken
Nu let hij er niet meer op
Lana begon als een gek te blaffen toen die koppie van haar exact nadeed wat zij deed
Nu let ze er ook niet meer op
Wito neej die is te dom om ook maar in de spiegels te kijken

Djinny reageert er helemaal niet op.
Maar ze reageert wel als we langs een grote etalage lopen waarin ze zichzelf ziet lopen in de raam.
Daar snapt ze dus helemaal niks van.

En soms wil ze nog wel eens schrikken van haar eigen schaduw.

Quasar vind zichzelf helemaal niet leuk als hij in de spiegel kijkt. Hij begint dan te grommen en te blaffen

Djinny schreef:Djinny reageert er helemaal niet op.
Maar ze reageert wel als we langs een grote etalage lopen waarin ze zichzelf ziet lopen in de raam.
Daar snapt ze dus helemaal niks van.

En soms wil ze nog wel eens schrikken van haar eigen schaduw.

Ja inderdaad, dat doet Donna dus ook.
Ze vindt zichzelf in de spiegel niet interessant.
Maar als ze zichzelf ziet in een ruit ofzo..dan wil ze spelen!

Reini schreef:
Inmiddels reageert hij niet echt meer op, hoe is/was dat bij jullie honden?

Buffy wil spelen met het hondje in de spiegel. Ze vindt zichzelf hartstikke leuk blijkbaar

Anne

Toen ze pup waren reageerden ze wel. Eerst "heyyy een puppenkind". Later met pootjes slaan "hallo waarom wil jij niet spelen?"

En nu (ze zijn 3 en 5) communiceren wij ook via de spiegel. Ik zwaai, en ik geef ze tongzoenen. En ze weten helemaal perfect dat ik eigenlijk achter hun zit ipv vóór ze.
Maar ja, ik heb gewoon slimme hondjes. Die snappen het principe van een spiegel

Hij kwam voor het eerst in aanraking met een spiegel toen ik de grote spiegel van boven het dressoir op de grond had gezet om die schoon te maken. De spiegel stond voor de water- en lege voerbak van mijn hond. Die wilde wat gaan drinken, maar zag, ipv een waterbak, een andere hond

Hij bleef stokstijf staan en staarde wel een minuut ofzo naar de spiegel. Toen begon hij mij aan te kijken, of hij een spook zag
Ik reageerde maar niet, kijken wat hij zou doen. Hij sprong als in een reflex achteruit en nam een aanloopje en sprong met zijn voorpoten tegen de spiegel aan. Zo reageert hij ook op hondjes buiten als hij wil spelen, eerst snuffelen en dan ineens heel druk springen en draaien.
Deze hond sprong dus ook tegen hem aan, dat vond hij maar raar. Hij zette een hoge rug op en draaide om de spiegel heen, gromde wat en....

HEEE, daar is mijn waterbak!! Over...

Toen wij een nieuw gasfornuis kregen keken sommige honden steeds in het glas van de ovendeur. Daar zagen ze zichzelf in. Sommigen werden kwaad, want ja, als zij blaften begon de hond achter die deur ook. Het gasfornuis werd aan alle kanten bekeken, 'k heb ze in de oven laten kijken dat er niets in zit. Nu is het zover dat ze weten dat als ik er iets instop wat ik op het aanrecht gemaakt heb, dat er dan lekkers uit de oven komt. Ze kijken nu ook niet meer in de ovendeur, ze hebben nu meer interesse naar wat er in zit en uitkomt.