Het HondenForum

Dootje (3 jaar, mishandelingsverleden, wel speels met andere honden) houdt totaal niet van speeltjes. Hij kijkt er niet eens naar. Als ik een bal gooi gaat hij er een enkele keer achteraan tot hij door heeft dat het maar een bal is dan is het niet interessant meer. Eigenlijk geeft hij nergens om behalve om dingen die hij kan eten en om andere honden.

Tijdens de lessen bij de hondenschool wordt er tussendoor gespeeld met de hond of bijvoorbeeld gespeurd naar speeltjes, dan ga ik meestal maar wat stoeien of met koekjes 'spelen', want speeltjes kijkt hij niet eens naar.

Ik heb gehoord dat je speeltjes leuk kan maken door er steeds een koekje op te leggen en de hond te belonen als hij het speeltje aanraakt en dan zo de hond te leren dat het speeltje leuk is, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat hij speeltjes dan ineens wel leuk zal gaan vinden.

Hebben mensen hier ervaring mee en kunnen honden speeltjes op latere leeftijd ineens wel leuk gaan vinden? Het lijkt me bijvoorbeeld wel handig om hem achter een bal aan te laten rennen als hij veel energie heeft, maar er bijvoorbeeld geen hond is om mee te rennen. Daarnaast kan het tijdens de training ook wel eens handig zijn i.p.v. altijd maar belonen met koekjes.

Kortom, hoe leer je een hond spelen?

Nou Missy vond het als pup al niet interessant en idd op cursus moet je spelen met je hond maar ik kon haar aandacht alleen vast houden door wat te stoeien of met BROKJES. Zelfs de trainer zei dat het spelen bij haar niet werkte.
Maar die brokjes vond ik ook niet echt tof want ze deed daar echt alles voor. Dus dat betekent; eerst naar je hand kijken i.p.v. naar mij en als het brokje binnen was, was ik niet meer belangrijk, en dan al die andere hondjes maar leuk spelen met een flos of een bal.

Nu is ze 3 1/2 maar ze vind het nog steeds niets. Alleen haar knuffels zijn belangrijk maar daar loopt ze alleen mee in haar bek en heel af en toe laat ze zich verleiden tot een trekspelletje met Sally. Voor de rest is het een enorme kroelkont en ze luistert best goed maar buiten zijn alleen geuren belangrijk. Vreemd want Sally rent wel achter ballen aan maar ook dan negeert Missy die bal volkomen. Dus wij fietsen gewoon vaak of maken lange wandelingen.

Ik heb het spelen dus nooit aan kunnen leren maar wie weet hebben anderen goede tips die wel werken.

Wil

Laura W schreef:Dootje (3 jaar, mishandelingsverleden, wel speels met andere honden) houdt totaal niet van speeltjes. Hij kijkt er niet eens naar. Als ik een bal gooi gaat hij er een enkele keer achteraan tot hij door heeft dat het maar een bal is dan is het niet interessant meer. Eigenlijk geeft hij nergens om behalve om dingen die hij kan eten en om andere honden.

Tijdens de lessen bij de hondenschool wordt er tussendoor gespeeld met de hond of bijvoorbeeld gespeurd naar speeltjes, dan ga ik meestal maar wat stoeien of met koekjes 'spelen', want speeltjes kijkt hij niet eens naar.

Ik heb gehoord dat je speeltjes leuk kan maken door er steeds een koekje op te leggen en de hond te belonen als hij het speeltje aanraakt en dan zo de hond te leren dat het speeltje leuk is, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat hij speeltjes dan ineens wel leuk zal gaan vinden.

Hebben mensen hier ervaring mee en kunnen honden speeltjes op latere leeftijd ineens wel leuk gaan vinden? Het lijkt me bijvoorbeeld wel handig om hem achter een bal aan te laten rennen als hij veel energie heeft, maar er bijvoorbeeld geen hond is om mee te rennen. Daarnaast kan het tijdens de training ook wel eens handig zijn i.p.v. altijd maar belonen met koekjes.

Kortom, hoe leer je een hond spelen?

Onze Bordeaux is ook niet zo'n ballen haler enzo.
In het begin vond ze eigenlijk niks leuk, heel frustrerend.
Want dan zat ik op m'n hurken en haar te roepen, maar nee hoor het eigenwijze pupje kwam niet van haar plek.

Toen heb ik haar een beetje getreiterd met een stok en een kauwbot (die vond ze wel erg interessant) gewoon een beetje plagen.
O ja, ze had ook een knuffelvlinder met een muziekje en een piepertje erin, dan deed ik het muziekje aan en gooide de vlinder weg.
Daarna is ze pas echt achter dingen aangegaan, maar achter een bal aanrennen vindt ze niet leuk. :N:
Wel vindt ze het leuk om de bal af te pakken en er vervolgens zelf mee te gaan rennen, het liefst met een andere hond er achteraan.

Het blijft eigenlijk een beetje uitproberen, maar als het echt niet werkt is het misschien gewoon niet weggelegd voor je Missy...
Wat voor 'n ras is het eigenlijk, misschien zit het 'm daar in?

Sophia

Zara houdt ook helemaal niet van speeltjes, stokken of ballen.
Die vind het gewoon fijn om lekker te snuffelen, te graven en met andere honden rond te rennen.
Ik zie het probleem niet hoor

Tijdens de cursus ging ik gewoon zelf met haar spelen, de trainster stelde voor om eerst in mijn handen te klappen en dan zeggen, kom we gaan spelen.
Werkte prima, ze vindt het geweldig om tegen mijn arm op te springen, of achter mijn handen aan te jagen

een hond die niet graag speelt kun je leren spelen leuk te vinden

meestal gebruik ik een oude sok doe daar snoepjes in en vooral over de grond voor de hond zijn neus;
bij elke poging in het begin om te ruiken nog niet nemen goed zo
snoepje uit de sok en aan de hond geven
geen droge brokjes maar lekker ruikend kaas of vlees;
en zo stapje voor stapje verder , kan zijn dat ze uiteindelijk alleen maar met een sok willen spelen maar spelen doen ze
de meeste geven te vlug op en beginnen ook niet met op de grond te spelen.

Ik ken het probleem een beetje.

Bij puppencursus had hij enkel aandacht voor andere geuren en honden, ik kon zijn aandacht trekken met een koekje ofzo, maar dan keek hij inderdaad naar het koekje en was weer afgeleid zodra het koekje op was.

Nog steeds houd hij buiten niet van met speeltjes spelen, alles buiten is veel interessanter. (Je denkt toch niet serieus dat ik met DAT ga spelen als ik een hond zou kunnen tegenkomen?? ) Binnen wel, daar heeft hij zijn flos waar hij echt in kan hangen, is hij gek op tennisballen en zijn stukke piepbeest en kan hij uren met een kleine lekke voetbal spelen.

Neem ik de tennisbal mee naar buiten, dan speelt hij er niet zelf mee. Hij kijkt er niet eens naar om. Als ik mee ren en gek doe, dan wordt hij oppeens wel leuk.

Ik speel dus tegenwoordig als er geen andere honden zijn gewoon maar zelf met hem. Ik hou de bal vast of ren er samen achteraan (overgooien met mijn vriend werkt ook, lummelen ), ik doe ook wel gek met hem zonder speeltjes of gewoon met een tak. Ik spoor hem aan te gaan zoeken naar geuren en dingen (vind hij helemaal geweldig maar snapt gelukkig niet hoe je zo´n geur moet volgen). We doen ook veel met nieuwe en oude kunstjes, hij is gek op de hemel in geprezen worden.

Zo rent hij als een gek om mij heen en ben ik zijn speelkameraadje. Binnen en in de tuin maar weer spelen met speelgoed.

martine schreef:een hond die niet graag speelt kun je leren spelen leuk te vinden

meestal gebruik ik een oude sok doe daar snoepjes in en vooral over de grond voor de hond zijn neus;
bij elke poging in het begin om te ruiken nog niet nemen goed zo
snoepje uit de sok en aan de hond geven
geen droge brokjes maar lekker ruikend kaas of vlees;
en zo stapje voor stapje verder , kan zijn dat ze uiteindelijk alleen maar met een sok willen spelen maar spelen doen ze
de meeste geven te vlug op en beginnen ook niet met op de grond te spelen.

Een sok vol koekjes of een gevulde kong vindt Zara wel leuk, maar voor mij valt dat meer onder bezigheidsterapie dan spelen
Trouwens waarom MOET een hond het leuk vinden om met speeltjes te spelen

Als je hond baasgericht is dan kan het volgende werken:

Onze hond vond alleen zijn bal leuk, andere dingen keek ie niet naar om. Wat hier heeft gewerkt is om als de hond niets te doen had, zelf met het speeltje gaan spelen en de hond negeren. Als de hond dan mee wilde doen, gewoon wegdraaien. Toen de hond echt mee wilde gaan doen eens een keer het speeltje gooien. Pakte die het dan kreeg ie wat lekkers en zo weer van voor af aan. Binnen twee dagen was het gepiept.

Dit werkte dus bij ons, maar hier gaat de hond zich op een gegeven moment met alles bemoeien wat ik aan het doen ben.

Ik denk dat je een volwassen hond niet altijd kan interesseren voor speeltjes. Je hebt in mijn ogen dan twee soorten honden: honden die nog nooit eerder gespeeld hebben en het gewoon moeten leren. De manier die Remco78 aangeeft is dan een leuke manier om het spelen met flosjes/balletjes/piepdingetjes aan te leren. Je ziet die hond dan echt wakker worden: heeee, dat is leuk!! En dan kan je dat verder uitbouwen. En je hebt honden die er helemaal geen interesse voor hebben. Die kan je verleiden tot spelletjes wat je wilt, maar die gaan dat nooit leuk uit zichzelf doen. Die snuffelen liever in muizengaatjes of aan lekkere luchtjes.
Toby, mijn herder die ik vanaf puppie heb, is heel makkelijk tot spelletjes te verleiden. Hij begint er vaak ook zelf mee. Ook Yentie, de fox, vindt spelen erg grappig, maar doet het nooit uit zichzelf en als ik niet constant het spel met bal of flos blijf aanmoedigen laat ze het liggen en loopt door.
Beertje idem, die vindt een bal een paar minuten leuk, maar dan is hij allang weer met wat anders bezig. Mijn vroegere boerenfoxje vond spelen met speelgoed echt totale onzin, wat je ook deed om hem te motiveren. En dat komt omdat Beertje, Yentie en de boerenfox het nooit geleerd hebben van kleins af aan. En dat is ook niet erg. Het is leuk als ze wel spelen, maar spel kan ook in andere dingen zitten. Yentie kan zich heerlijk vermaken langs een waterkant, muisjes/ratjes proberen uit te graven, achter vliegjes en vlinders springen. En dat gold voor Beertje ook.
Dus het is leuk als een hond wil spelen met speelgoed, maar als dat niet lukt zijn er meestal andere dingen die de honden wel leuk vinden en dan ga ik dat spel met speelgoed niet opdringen.
Maar sommige volwassen honden moet je eerst wakker maken voor speelgoed, omdat ze het nooit geleerd hebben. En dan merk je snel genoeg of er wel of geen interesse voor is.
Yentie vindt buiten een bal wel hoogst interessant, terwijl ze een half jaar geleden echt niet snapte waar dat ding voor is. Maar ja, Toby rende erachter aan, dus ging ze ook maar rennen. En na een paar maanden had ze door dat het om de bal ging. Nu moet ze ook een balletje buiten.
Maar zodra ik dat ding in mijn zak stop is ze hem vergeten, terwijl Toby die bal never nooit vergeet, die blijft aan mijn jaszak geplakt met zijn neus.
(beetje onsamenhangend verhaal, maar goed )

met de sok is geen bezigheidstherapie
je leert hun spelen , je legt de sok er niet zo maar je speelt;
en ja spelen heeft veel waarde en is ook handig in de training.
is ook rangordepepalend , je hond kan even zijn stress kwijt en is een beloning
spelen is heeeeel belangrijk

met de sok is geen bezigheidstherapie
je leert hun spelen , je legt de sok er niet zo maar je speelt;
en ja spelen heeft veel waarde en is ook handig in de training.
is ook rangordepepalend , je hond kan even zijn stress kwijt en is een beloning
spelen is heeeeel belangrijk

www.dogs-dream.com

Ja, spelen is heel belangrijk,absoluut, het geeft je hond geestelijke inspanning en daardoor dus ontspanning, maar dat hoeft niet zozeer met speeltjes. Dat kan ook op andere manieren. Speur spelletjes, samen gekke gehoorzaamheidsoefeningetjes doen (bijvoorbeeld maffe doggydance dingetjes ofzo), dus niet specifiek gericht op gehoorzaamheid maar puur op aandacht en ten aller tijde leuk omdat het voor de gein is. Daar kan je een hond ook goed mee geestelijk laten inspannen terwijl het ontspannend werkt. Zolang jij en je hond het maar als een spelletje zien en niet als dwang. En dat vind ik ook van het spelen met speeltjes.

Blitz heeft ook een verleden en is als volwassen hond bij mij gekomen. Hij heeft leren spelen, maar dat is niet gemakkelijk gegaan. Wat hierboven staat is vooral belangrijk: dat het geen dwang moet worden.

Het heeft vooral geholpen om andere honden hier te laten en met die honden te gaan spelen met speeltjes. Of tussen mensen met een piepbeestje te gaan spelen om zo zijn interesse te wekken.

Iets weggooien is niet interessant, wat hij heel leuk vind is (nu dan) een bijtrol en die houd ik laag en beweeg ik bijna over de grond heen en weer. Dat is een trekspelletje.

Dan met een balletje lopen tijdens het volgen dat vind hij ook geweldig sinds kort. En activityballen / kubussen, maar dat doet hij voornamenlijk alleen.

martine schreef:met de sok is geen bezigheidstherapie
je leert hun spelen , je legt de sok er niet zo maar je speelt;
en ja spelen heeft veel waarde en is ook handig in de training.
is ook rangordepepalend , je hond kan even zijn stress kwijt en is een beloning
spelen is heeeeel belangrijk

Je stopt koekjes in die sok! Dan gaat het in het geval van Zara om de koekjes en niet om het spelen!
Als de sok leeg zou zijn, keek ze er echt niet naar om hoor.
Met koekjes verleiden tot spelen vind ik iets anders dan spelen om het spelen.
Niet dat het verder errug is hoor

metaveenendaal schreef:

martine schreef:met de sok is geen bezigheidstherapie
je leert hun spelen , je legt de sok er niet zo maar je speelt;
en ja spelen heeft veel waarde en is ook handig in de training.
is ook rangordepepalend , je hond kan even zijn stress kwijt en is een beloning
spelen is heeeeel belangrijk

www.dogs-dream.com

Maar wat als de hond zoals onze Justin ook niets om koekjes en ander eten geeft
Hoe leer ik die dan spelen
Heel af en toe doet hij een trekspelletje met Moritz
Maar meer ook niet
Ook met andere honden speelt hij niet

Wat ik bij Zara doe is maseren, vind ze heerlijk!
Zo hebben we toch baas/hondcontact en daar gaat het om in mijn ogen.
Ik vind dat belangrijker dan dat mijn honden alleen kunnen spelen met een of ander speeltje