Het HondenForum

Nog even een lichtelijk truttig-baasje vraagje

Moos en Saar zullen vanaf Sept. 1 dag in de week alleen thuis zijn vanwege mijn opleiding. Verder moet ik nog 's avonds naar school, en zijn ze dan twee avonden alleen, maar dan liggen ze toch altijd te pitten, en bovendien is dat dus maar een avondje.
Kortom er is genoeg tijd om de rest van de week meerdere keren per dag een lange wandeling te maken, zodat ze meer dan genoeg beweging krijgen.

Nu heb ik met mijn moeder afgesproken dat zij, die ene dag dat ik weg ben, tussen de middag even met de hondjes komt wandelen. Dit zal dan zo'n half uurtje zijn, waarin ook nog even met de bal gegooid wordt. Sommige dagen zal mijn moeder wel een uur of langer lopen, maar daar heeft ze niet elke week zin in.
Ook heeft de baas van Saars vriendje aangeboden om ze af en toe mee te nemen met haar middagwandeling (wat dus wel een uur wandelen is, waarin met name Saar flink zal spelen). Alleen dat zal dus maar af en toe zijn, niet elke week.

In eerste instantie dacht ik dat dat wel lekker voor ze was, als ze af en toe met Saars vriendje mee kunnen, maar aan de andere kant denk ik dat dat misschien stressvoller voor ze is, omdat er dan dus geen vast ophaalritme is.

Als mijn moeder elke week die ene dag komt is het heel duidelijk. Ik ga weg, oma komt spelen, en daarna kom ik weer thuis.
Ik vraag me af of ik het misschien juist moeilijker voor ze zal maken door soms dan opeens oma niet te laten komen maar het baasje van Saars vriend.

Wat is prettiger voor ze; het overzicht van baasje gaat weg, oma komt, baasje komt weer terug, dat elke keer hetzelfde is?
Of, af en toe mee met de baas van Saars vriend, zodat ze lekker kunnen spelen, maar wat het ook weer onverwachter voor ze maakt, en dus onoverzichtelijker wie er nou weer zal komen 's middags?

ik denk dat je het af moet kijken hoe het gaat hoe ze reageren.

idd kijken hoe ze reageren...

lola kan ik zeer onregelmatig op laten halen enz. maar sam raakt ervan in de stress.

elk hondje heeft zo zijn knopjes

Inge O schreef:ik ben geneigd te denken dat ze eerder stress zouden krijgen van onregelmatige akties, maar dat is waarschijnlijk omdat ik zelf zo denk en voel... .

Ja, dat zou ik dus ook denken. Dat het ze meer rust in hun gat geeft als het heel duidelijk is dat op die ene dag altijd oma komt om even met ze te wandelen.

Ik dacht dat honden vaak sowieso ook beter alleen kunnen zijn als dat volgens een bepaald ritme gebeurt.

Inge O schreef:ik ben geneigd te denken dat ze eerder stress zouden krijgen van onregelmatige akties, maar dat is waarschijnlijk omdat ik zelf zo denk en voel... .

Haha, volgens mij zouden die van mij iets hebben van "afwisseling doet eten". Maar dat zal ongetwijfeld ook met mijn eigen denken en voelen te maken hebben

Inge O schreef:

Moos schreef: Ik dacht dat honden vaak sowieso ook beter alleen kunnen zijn als dat volgens een bepaald ritme gebeurt.

denk ik ook hoor (zelfs los van mijn eigen gevoel ), maar er zullen altijd wel individuele uitzonderingen op die regel zijn.

Ja, dat denk ik ook wel inderdaad. Opzich kunnen Moos en Saar heel goed alleen zijn op elk moment van de dag, en meerdere keren per dag; dat maakt ze allemaal niet uit. Ze weten dat als ik mijn jas aantrek, en hen niet roep dat ze dan thuisblijven. Dan krijgen ze een grote koek (daar staan ze al likkebaardend op te wachten in de keuken zo van "Baasje, ga nou weheeeeeeeeeg!" ), en dan ga ik dus.

Maar iets zegt me dat het rustiger voor ze is als steeds oma komt om te wandelen, dan als dat steeds afwisselt...

Mijn honden hebben geen regelmaat in hun leven (bewust) en die zouden er totaal geen problemen mee hebben.

Ik wil namelijk ook niet dat mijn honden precies om 8 uur, om 12 uur, om 16 uur en om 20 uur klaar staan om te wandelen en om 9 uur en 18 uur klaarstaan om te eten, zou er gek van worden.

Zij zijn dat onregelmatige leven meer dan gewoon en heb nog nooit gemerkt dat ze er last van hebben.

Inge O schreef:

Moos schreef: Ik dacht dat honden vaak sowieso ook beter alleen kunnen zijn als dat volgens een bepaald ritme gebeurt.

denk ik ook hoor (zelfs los van mijn eigen gevoel ), maar er zullen altijd wel individuele uitzonderingen op die regel zijn.

Hier dan de uitzondering. Saar. En dus Miep ook, want die vind alles wat Saar ook vindt
Ze kunnen heel erg goed alleen zijn, en normaal waren ze dat eigenlijk maar heel zelden. En onregelmatig. Zeg een keer of 3 per jaar (dan heb ik het over een paar uur dus).
Maar de afgelopen 6 weken was het dus dagelijks. Ging goed hoor, maar dat half uur wat ik 's morgens nog had tussen wandeling en naar het werk gaan, ging Saar vast zuchtend slapen. Keurde me ook geen blik waardig meer. Zat ik met mijn kop koffie gezellig naar slapende meiden te kijken

Saar is heel erg gevoelig voor ritme. Bij haar moet het spannend blijven. Ik zou dus kiezen voor de afwisseling.
Maar dat is dus inderdaad heel afhankelijk van de hond

~Tine~ schreef:Mijn honden hebben geen regelmaat in hun leven (bewust) en die zouden er totaal geen problemen mee hebben.

Ik wil namelijk ook niet dat mijn honden precies om 8 uur, om 12 uur, om 16 uur en om 20 uur klaar staan om te wandelen en om 9 uur en 18 uur klaarstaan om te eten, zou er gek van worden.

Zij zijn dat onregelmatige leven meer dan gewoon en heb nog nooit gemerkt dat ze er last van hebben.

Nee, dat hebben ze hier ook niet. Ze eten ook elke dag op andere tijden, en we wandelen ook niet elke dag op dezelfde tijd. Ook ben ik elke dag op een andere tijd weg.

Maar dat zijn allemaal dingen waar ik altijd bij betrokken ben. Da's in mijn ogen wat anders dan als ik de hele dag weg ben en de ene dag komt die ze ophalen en de andere dag iemand anders.

Ik zou ze lekker af en toe met de baas van het Westie vriendje laten meegaan als jij je daar prettig bij voelt. Het is uiteindelijk maar één dag in de week dus echte regelmaat is er toch al niet. En met het Westie vriendje mogen ze langer uit dus dat is dus leuker voor ze. Ik zou ze dat plezier gewoon gunnen. Misschien kun je het zelfs zo regelen dat ze op sommige dagen 2 keer uit mogen. Eén keer met de Westie en één keer met je moeder. Dan zijn ze vast zo moe dat ze gelijk gaan slapen.

Inge O schreef:ze moeten niet éten, marion, ze moeten RUSTIG alleen blijven .

In mijn ogen is alleen zijn vaak niet eens de stress als een hond alleen kan zijn. De stress zit hem in de momenten dat er iemand komt of weggaat. Ik denk dus dat je het goed inschat om een vast ritme aan te brengen voor de meeste rust. Ik zou dat ieder geval wel doen.

Volgens mij maakt het helemaal niet uit of die dag je moeder komt of iemand anders, er komt gewoon iemand, punt.
Als ik langere tijd weg moet heb ik inderdaad ook altijd wat geregeld. De ene keer komt mijn vriendin ze even uitlaten, de andere keer komt mijn vader en soms komen mijn ouders ze gewoon halen en gaan ze mee naar hen, maakt voor mijn meiden niet uit, als ze maar ff kunnen plassen

Eline* schreef:In mijn ogen is alleen zijn vaak niet eens de stress als een hond alleen kan zijn. De stress zit hem in de momenten dat er iemand komt of weggaat. Ik denk dus dat je het goed inschat om een vast ritme aan te brengen voor de meeste rust. Ik zou dat ieder geval wel doen.

Ja, dat dacht ik dus ook. Het alleen zijn geeft bij beiden geen stress. Tenminste voor zover ik dan ik kan schatten. Ze blaffen of janken niet (da's vrij makkelijk te checken als je onder en naast je buren hebt. Ik heb nu nieuwe buren, en de waren helemaal verbaasd toen ze mij eens buiten tegenkwamen met de hondjes; ze wisten niet eens dat ze naast iemand woonden met twee honden ). Ze slopen niet, ik kan alles laten liggen, ze zijn niet onzindelijk, en ze eten en drinken als ik weg ben. Ook begroeten ze me blij, maar niet over-the-top enthousiast. Dus daar leid ik dan maar uit af dat het alleen zijn wel goed gaat.

Alleen ze zijn helemaal gek van oma, en helemaal gek van hun westie vriendje. Ik denk dus dat als die elkaar afwisselen dat dat stressvoller voor ze is (omdat ze dan elke keer opnieuwe super, super blij zijn) dan als oma alleen maar komt. Dan zijn ze ook wel blij, maar dan leren ze ook snel dat oma altijd komt, wandelt en dan weer weggaat.
Denk ik tenminste. Dus ik denk dat ik inderdaad maar alleen mijn moeder laat komen.

Ik ga ook best onregelmatig met mijn hond om. Het gaat meestal prima.

Er zijn gevallen waarin hij echt even tot rust moet komen. Bijvoorbeeld als we een wandeling gemaakt hebben in onbekend gebied. Dan is hij helemaal over de zeik van enthousiasme en hij herstelt zich daar niet snel van. Dan zorg ik gewoon dat ik daarna nog een uurtje in dezelfde kamer ben en rustig mijn eigen dingetjes ga doen. Dan kalmeert hij ook weer en dan is het weer goed.

Zo gaat het ook als hij lang met een andere hond gespeeld heeft of met een onbekende (bijvoorbeeld buurmeisje) meegewandeld heeft.

Zolang het onregelmatige iets is wat hij eerder gezien heeft dan gaat alles prima.

Ik denk dat je het uit het karakter van je hondje ook wel goed op kan maken. Ik heb bijvoorbeeld een reuze vrolijk beestje wat dat wat minder stabiel is.
Als je nou een ontzettend stabiele hond hebt kan het niet zoveel kwaad denk ik.

Moos en Saar zijn allebei zeer stabiele hondjes, die dus ook niet een heel regelmatig leven hebben. Sommige dagen ben ik werken, sommige dagen niet. Soms moet ik heel vroeg werken en wandelen we 's middags lang, soms laat en dan wandelen we 's ochtends lang. En de etenstijden varieren dus ook.

Dat maakt ze allemaal helemaal niet uit, het zijn rustige, tevreden hondjes.

Alleen denk ik dat een onregelmatig leven samen met de baas iets anders is dan een onregelmatig leven zonder de baas. Ik wil graag dat ze die dag dat ik weg ben zo rustig en tevreden moglijke doorbrengen, en ik denk dat je die rust in hun koppies eerder bereikt door een vast ritme op die dag, dan door elke keer een ander ritme

Zelf heb ik de mogelijkheid om tussen de middag naar huis te gaan.
Echter mijn vorige hond Nimo had hier moeite mee en Boy ook. Ik kom dan nl thuis, laat ze uit en ben weer weg.
Nu moet ik wel omdat ik een pup heb en Boy is daar echt niet blij mee.
Na de bouwvak ga ik dit opbouwen om te kijken wat voor die kleine beter werkt. Ik hoop eigenlijk dat hij hetzelfde heeft als Boy en Nimo. Maar zo niet dan moet ik gewoon tussen de middag naar huis blijven gaan.

Waarschijnlijk kun je het het best proberen en dan afhankelijk hoe je hond hierop reageert gaan besluiten wat je doet.

pippy schreef:Zelf heb ik de mogelijkheid om tussen de middag naar huis te gaan.
Echter mijn vorige hond Nimo had hier moeite mee en Boy ook. Ik kom dan nl thuis, laat ze uit en ben weer weg.
Nu moet ik wel omdat ik een pup heb en Boy is daar echt niet blij mee.
Na de bouwvak ga ik dit opbouwen om te kijken wat voor die kleine beter werkt. Ik hoop eigenlijk dat hij hetzelfde heeft als Boy en Nimo. Maar zo niet dan moet ik gewoon tussen de middag naar huis blijven gaan.

Waarschijnlijk kun je het het best proberen en dan afhankelijk hoe je hond hierop reageert gaan besluiten wat je doet.

Dat heb ik dus ook. Hij vind het feit dat ik er ben en bijna meteen weer afscheid moet nemen (ook als ik dat niet groots doe) niet leuk. Hij raakt er van slag van.
Als het dan voor komt dat hij een dagje alleen moet zijn, dan is het voor zijn gemoedsrust beter om even zijn plas op te houden (en bij mijn thuiskomst een grote wandeling maken natuurlijk) dan dat ik thuis kom tussen de middag.
Ik heb het alleen niet wekelijks.

Ik denk dat als je je er beter bij voelt dat je moeder het doet, dat je dat dan beter kunt doen. Dat heeft voor je honden geen nadelige gevolgen en je voelt jezelf er rustiger onder.

Al denk ik wel dat als ze weten dat ze tussen de middag uit mogen dat het niet zoveel uit maakt wie dat doet. Als ze maar weten dat jij weer terug komt aan het eind van de dag.

En dan doelde ik een beetje op wat je zei dat het stabiele hondjes zijn. Als ze hier nou anders op reageren is het wel nodig om bijvoorbeeld je moeder het te laten doen. Dat ze daarna bijvoorbeeld nog een half uurtje bij ze blijft.

Maar ik schat uit jouw beschrijving dat het wel meevalt, maar dat weet je natuurlijk nooit.

Kun je niet opbouwen met alleen je moeder. Als zij je verteld dat het eigenlijk super gaat kun je altijd nog je hond met de westie laten lopen.

Ik heb een tijd om en om met Buuf voor de Cairn van een andere buurvrouw gezorgd. Het beestje kende ons allebei goed en het ging prima.

Bij de Buuf blafte hij niet aan het poortje, bij mij wel. Bij Buuf trok hij als een gek aan de lijn, bij mij liep hij netjes mee.

Hij had zelfs prima door wie wat belangrijk vond

Ik denk dat het ook heel erg scheelt dat Moos en Saar elkaar als constante, stabiele factor hebben.

Anne