Het HondenForum

Tja, ik blijf er toch over nadenken en ben nu tot een conclusie gekomen die ik even wil overleggen met jullie of zoiets mogelijk is of niet.

Even een korte samenvatting: Kaya accepteert geen onbekende honden op 'haar' uitlaatrondje. We hebben hier vlak naast het huis een losloopgebiedje waar de honden iig 's ochtends en 's avonds altijd uitgelaten worden.
Kaya beschouwt dit, volgens mij, als haar terrein.
Honden die ze kent, reu of teef maakt niet uit, zijn allemaal in orde en worden gewoon genegeerd of heel soms even begroet.

Onbekende honden echter niet, dat is foute boel (wederom reu of teef maakt niet uit).
Als ze de kans krijgt, wat echter zelden is omdat ik haar zoveel mogelijk afleid, ketst ze bovenop de onbekende hond. Dit gaat met een hoop geweld, maar zonder daadwerkelijk te bijten. De hond wordt ondersteboven gegooid, geeft zich meestal over en dan is het klaar en gaat Kaya verder met haar 'ding' en negeert ze de hond volkomen. Ze blijft dus absoluut niet loeren naar de hond.

Komen we de onbekende hond echter daarna regelmatig tegen (dus is het een echte vaste nieuwkomer) dan is alles goed en zal Kaya de hond verder accepteren.

Ik hoef neem ik aan niet te zeggen dat ik dit heel vervelend gedrag vind, maar dat er weinig aan te doen is behalve het voorkomen.

Nu is mijn theorie dus als volgt: Kaya heeft op zich helemaal geen hekel aan die nieuwkomers, maar wil alleen meteen bij de eerste ontmoeting duidelijk maken dat zij de baas hier is. Dus meteen duikt ze erbovenop zodat de ander zich niet in z'n kop haalt om de boel over te nemen.
Zodra ze de hond te pakken heeft genomen is het dus afgelopen en gaat ze verder waar ze mee bezig was, ook al is de hond nog in de buurt.

Is zoiets mogelijk in de hondenwereld? Lijkt mij op zich wel toch?
Maar waaruit komt dit gedrag dan voort? Echt dominantie lijkt het me niet, want dan heeft ze het vechten niet nodig Onzekerheid misschien juist? Maar ze duikt er vol vertrouwen bovenop en wint eigenlijk altijd.
Wat zou de exacte motivatie kunnen zijn?

Klinkt mij gewoon alsof ze het als haar territorium ziet en of iedereen dat maar eventjes wil begrijpen................

Ik denk dat het toch wel vervelend is voor de andere partij, als er een hond zo reageert. Zoals bijvoorbeeld Buck van mij, kan wel een stootje hebben, maar ik zou toch echt heel kwaad worden als er een rottweiler bovenop Balou of Beer dook, al gebeurt er verder weinig.

terwijl ik een hoop laat gaan, maar zoiets pik ik echt niet. Krijg je daar nooit problemen mee?

Baily schreef:Klinkt mij gewoon alsof ze het als haar territorium ziet en of iedereen dat maar eventjes wil begrijpen................

Ik denk dat het toch wel vervelend is voor de andere partij, als er een hond zo reageert. Zoals bijvoorbeeld Buck van mij, kan wel een stootje hebben, maar ik zou toch echt heel kwaad worden als er een rottweiler bovenop Balou of Beer dook, al gebeurt er verder weinig.

terwijl ik een hoop laat gaan, maar zoiets pik ik echt niet. Krijg je daar nooit problemen mee?

Zoals ik al zei gebeurt dit dus bijna nooit
Ik weet hoe ze is, dus zie ik een vreemde hond dan leid ik Kaya direct af en zet haar onder appel (ik mis het streepje ).

Een hele enkele keer, en dan moet je denken richting 2 of 3 keer per jaar, let ik zelf niet goed op en gaat het even fout. Sommige mensen reageren heel laconiek 'ach, het zijn honden hoor' en sommige mensen worden dus boos en weer andere worden boos omdat ik dan ingrijp en ze vinden dat de honden het zelf moeten uitzoeken (zoveel mensen zoveel meningen ).

Bij echt kleine hondenrassen of bij pups vertoont ze dit gedrag overigens niet.

Ik heb geen idee wat de motivatie is, wat ik wel weet is dat mijn teef exact hetzelfde doet.... nou ja wil doen...

tja klinkt bekend
mijn jr had dat ook altijd de honden die van dat hij pup af kon in zijn wijk zeg maar waren goed
en nieuw komende pups waren ook oke
maar volwassen honden dulde hij niet in zijn wijk zijn teratorium
een op losing daar voor heb ik ook nooit gevonden
ja andere routes lopen enz maar al snel werd ook dat zijn eigendom
ben benieuwt wat ze voor oplosing hebben hier

twinkeltje schreef:tja klinkt bekend
mijn jr had dat ook altijd de honden die van dat hij pup af kon in zijn wijk zeg maar waren goed
en nieuw komende pups waren ook oke
maar volwassen honden dulde hij niet in zijn wijk zijn teratorium
een op losing daar voor heb ik ook nooit gevonden
ja andere routes lopen enz maar al snel werd ook dat zijn eigendom
ben benieuwt wat ze voor oplosing hebben hier

Een oplossing zoek ik niet echt, want veel meer dan afleiden en voorkomen kan je toch niet doen.

Wij lopen daar ook wel eens sporadisch en hoopten al dat je daar ook zou lopen Nu ik dit hoor is het maar beter van niet want Cleo was zeker even komen snuffelen aan Kaya en dat was dan fout gegaan denk ik. Hoewel een klein aframmelingetje wel verhelderend voor haar zou zijn ivm haar lolletjes andere honden te laten schrikken. Misschien dat ze daar dan eens mee zou stoppen als ze op haar kop zou krijgen. Of ze gaat ook vechten en dat willen we natuurlijk niet.

Totaal of topic maarja

Inge O schreef:voor mij valt dit dus wel onder puur dominantie. in zoverre dat je natuurlijk nooit over 'puur' kan spreken, omdat er zoveel factoren tegelijk mee het gedrag bepalen.

maar hier zou het eigenlijk net zo zijn, als ik ze zou laten doen tenminste. iets minder fanatiek misschien, maar toch behoorlijk duidelijk.

het nadeel dat je ze, voornamelijk omwille van het goede fatsoen tov. baas én hond, onder appèl (mooi streepje hè ) moet houden, is dat ze de spanning tov. die 'vreemde' hond veel langer blijven houden, ook bij volgende ontmoetingen dus. maar ja, er zit eigenlijk niks anders op hé?

Op zich bouwt ze niet echt veel spanning op, omdat ik het bijna altijd eerder zie dan Kaya en haar dan echt afleid (dus echt koekje, balletje, stokje). Dan heeft ze dolle pret en let verder helemaal niet meer op.

Het echte vervelende is, dat andere mensen dat dan weer niet doorhebben en hun hond gewoon naar Kaya laten gaan en dan moet ik haar dus wel echt onder appel zetten (m'n streepjeeeee )

Maar jij denkt dus dat dit wel een vorm van dominantie is? Mijn gedachten gaan ook die richting op, maar ik had juist begrepen dat echt dominante honden dit helemaal niet nodig hebben

MARC_S schreef:Wij lopen daar ook wel eens sporadisch en hoopten al dat je daar ook zou lopen Nu ik dit hoor is het maar beter van niet want Cleo was zeker even komen snuffelen aan Kaya en dat was dan fout gegaan denk ik. Hoewel een klein aframmelingetje wel verhelderend voor haar zou zijn ivm haar lolletjes andere honden te laten schrikken. Misschien dat ze daar dan eens mee zou stoppen als ze op haar kop zou krijgen. Of ze gaat ook vechten en dat willen we natuurlijk niet.

Totaal of topic maarja

Hihihihi, laat Cleo andere honden schrikken? *proest* Hoe dan?

Het zou gezellig zijn, maar idd grote kans dat als we gezellig staan te kletsen en ik dan dus niet Kaya goed in de gaten kan houden, dat ze haar kans grijpt.

Stang schreef:Hihihihi, laat Cleo andere honden schrikken? *proest* Hoe dan?

Het zou gezellig zijn, maar idd grote kans dat als we gezellig staan te kletsen en ik dan dus niet Kaya goed in de gaten kan houden, dat ze haar kans grijpt.

Ja het is best erg Cleo is zo vlug als water want die is deels podenco, deels huskie en wat bordercollieachtig. Supersnel dus en dat weet ze. Ze rent dan keihard en ineens op een hond af die niks door heeft om vervolgens een enorme grauwel te geven en ertegenaan te beuken. Direct daarna loopt ze trots wat rond en geniet echt na van de geschrokken hond

Ze heeft nog nooit gevochten en wil rustig spelen met zo'n hond later.

Eigenlijk een beetje hetzelfde als wat Kaya doet eigenlijk maar dan in een andere vorm

Kan het niet zijn dat ze haar territorium wil verdedigen. Hierbij dus telkens succes heeft gehad en dus ook lekker blijft doen. Dit prettig vindt omdat ze zich daardoor zekerder voelt.
Carmen

Carmen schreef:Kan het niet zijn dat ze haar territorium wil verdedigen. Hierbij dus telkens succes heeft gehad en dus ook lekker blijft doen. Dit prettig vindt omdat ze zich daardoor zekerder voelt.
Carmen

Ja, dat zou ook zeker kunnen.
Het duurde toch eventjes voordat ik de link kon leggen tussen haar gedrag en vreemde honden en dan hebben ze altijd wat winnaarservaring opgedaan.

Het is gewoon even patseren..MIJN MIJN MIJN en je laat me met rust!! Even haar punt duidelijk maken en als ze weet dat ze van de andere hond niets te duchten heeft is het klaar.
Ik zou het wel goed in de gaten houden, want dit gedrag kan zich echt onaangenaam gaan ontwikkelen na haar castratie. Voorkomen en afstraffen als ze een poging waagt.

Stang schreef:

Carmen schreef:Kan het niet zijn dat ze haar territorium wil verdedigen. Hierbij dus telkens succes heeft gehad en dus ook lekker blijft doen. Dit prettig vindt omdat ze zich daardoor zekerder voelt.
Carmen

Ja, dat zou ook zeker kunnen.
Het duurde toch eventjes voordat ik de link kon leggen tussen haar gedrag en vreemde honden en dan hebben ze altijd wat winnaarservaring opgedaan.

Ze overvalt ze natuurlijk met haar gedrag en dan heeft ze de eerste stap al gewonnen
Carmen

Hoi Caroline,

Ook ik denk dat ze even wilt laten merken dat ze de baas is. Of daar nou onzekerheid bij zit weet ik niet want ik ken Kaya niet zo goed .
Wel herken ik het een beetje in Nina.
Nina heeft soms ook een beetje die neiging, bij 'haar' uitlaatrondje. Bij haar is het dominantie en onzekerheid. Zij wilt even duidelijk gemaakt hebben waar zij voor staat, en even haar onzekerheid op een andere hond afreageren.
Dat is niet altijd even veilig.
Ik weet niet of Kaya het bij elke hond doet?? Want er zijn natuurlijk altijd sterkere honden dus dan loopt ze het een keer op
Nina doet het vooral bij een bepaald type hond (als ze het al doet). Namelijk: middelgroot, spanielachtig, en druk.

Haar rondje is haar gebied, en daar duld ze niet een ander hondje, en patsen kunnen honden niet.

Angel-eyes schreef:Haar rondje is haar gebied, en daar duld ze niet een ander hondje, en patsen kunnen honden niet.

Ik zal jou eens voor je hoofd patsen. Patseren..jij moet toch wel snappen wat ik daarmee bedoel toch?

Angel-eyes schreef:Haar rondje is haar gebied, en daar duld ze niet een ander hondje, en patsen kunnen honden niet.

Basco wel hoor, dan doet hij zijn gouden kettings om ....zijn blingbling
Carmen

Tarz schreef:Hoi Caroline,

Ook ik denk dat ze even wilt laten merken dat ze de baas is. Of daar nou onzekerheid bij zit weet ik niet want ik ken Kaya niet zo goed .
Wel herken ik het een beetje in Nina.
Nina heeft soms ook een beetje die neiging, bij 'haar' uitlaatrondje. Bij haar is het dominantie en onzekerheid. Zij wilt even duidelijk gemaakt hebben waar zij voor staat, en even haar onzekerheid op een andere hond afreageren.
Dat is niet altijd even veilig.
Ik weet niet of Kaya het bij elke hond doet?? Want er zijn natuurlijk altijd sterkere honden dus dan loopt ze het een keer op
Nina doet het vooral bij een bepaald type hond (als ze het al doet). Namelijk: middelgroot, spanielachtig, en druk.

Er zijn maar bijzonder weinig honden geweest die het tegen haar opnemen en zich verzetten. Een teef hier in de buurt, Border Collie ( ), en die twee hebben nu een heilig respect voor elkaar.
En dus enkele weken geleden een knoeperd van een Rottweilerreu en toen was Kaya echt geen held meer

Ze doet het dus alleen hier in de buurt, niet als ik in het bos of Gaasperplas loop. Deze buurt beschouwt ze echt als 'haar' buurt en ze doet het dus alleen bij onbekende honden.
Gelukkig lopen hier over het algemeen bekende honden en komen we eens een onbekende tegen dan zie ik het bijna altijd eerder en afleiden werkt dan prima. Maar goed, heel soms heb ik het te laat door en dan is het 'klets'.
Zoals laatst even: ze leek ontzettend lief door haar loopsheid, was al met 2 andere honden waar het goed mee ging en toen kwam er nog een andere hond bij en dat ging toch weer fout. Uiteraard grijp ik dan direct in en krijgt ze op haar lazer.

Eline* schreef:Het is gewoon even patseren..MIJN MIJN MIJN en je laat me met rust!! Even haar punt duidelijk maken en als ze weet dat ze van de andere hond niets te duchten heeft is het klaar.
Ik zou het wel goed in de gaten houden, want dit gedrag kan zich echt onaangenaam gaan ontwikkelen na haar castratie. Voorkomen en afstraffen als ze een poging waagt.

Ja, ik hou het absoluut goed in de gaten.
Toen het echt vaste vormen aan begon te nemen, dat was ongeveer een jaar geleden, ben ik haar meteen gaan afleiden als ik een vreemde hond zag. Dat werkt op zich uitstekend (behalve als ik zelf even niet oplet). Als ze er toch op ketst, dan grijp ik direct in en krijgt ze op haar donder.

Wat dan wel het nare van het geheel is, als het een onbekende nieuwkomer is (die we dus regelmatig gaan tegenkomen). Ze zal de hond niet eerder accepteren voordat ze hem/haar 1 keer op z'n nummer gezet heeft.

Stang schreef:

Eline* schreef:Het is gewoon even patseren..MIJN MIJN MIJN en je laat me met rust!! Even haar punt duidelijk maken en als ze weet dat ze van de andere hond niets te duchten heeft is het klaar.
Ik zou het wel goed in de gaten houden, want dit gedrag kan zich echt onaangenaam gaan ontwikkelen na haar castratie. Voorkomen en afstraffen als ze een poging waagt.

Ja, ik hou het absoluut goed in de gaten.
Toen het echt vaste vormen aan begon te nemen, dat was ongeveer een jaar geleden, ben ik haar meteen gaan afleiden als ik een vreemde hond zag. Dat werkt op zich uitstekend (behalve als ik zelf even niet oplet). Als ze er toch op ketst, dan grijp ik direct in en krijgt ze op haar donder.

Wat dan wel het nare van het geheel is, als het een onbekende nieuwkomer is (die we dus regelmatig gaan tegenkomen). Ze zal de hond niet eerder accepteren voordat ze hem/haar 1 keer op z'n nummer gezet heeft.

Ingrijpen snap ik, maar wat heeft afstraffen / op haar donder geven hier dan voor zin ? Ik hanteer zelf het principe dat zodra ze - Spok, Luna - weer naar me luisteren de baas niet meer boos is.

Inge O schreef:dat is nu inderdaad een situatie waar ik er zelf nooit voor kies om de hond op zijn donder te geven. dat kan misschien helpen bij een hond die dit gedrag eens per hoge uitzondering vertoont, en dan eieren voor zijn geld kiest.
maar bij een hond die het uit dominantie + territoriumdrift doet kan je op die manier naar mijn gevoel de spanning alleen maar aanwakkeren. temeer omdat je ook altijd te laat bent met de uitbrander.

ik vind het wel wat anders als de hond dwars door mijn appèl heen zou stormen, en lak heeft aan mijn bevelen. daarover zou ik dan wel een hartig gesprekje met hem voeren .
maar ik begrijp dat het bij kaya niet zo gebeurt?

Nee, dat doet ze niet stel je voor! ze luistert erg goed en is heel goed af te leiden omdat ze idolaat is van ballen/stokken en Frolicjes.
Als ik het dus goed in de gaten heb dat er een onbekende hond aankomt, is er niks aan de hand.

Tja, ik twijfel soms ook weleens aan het op d'r donder geven, al moet je hier nu ook niet iets vreselijks bij voorstellen. Zodra ze bovenop de hond duikt, zeg ik meteen 'KAYA GENOEG!!' (met zware boze stem) en daarna stuur ik haar weg met boze stem 'DOORLOPEN JIJ PVDORIE!' of ik doe ook weleens 'EN NU HIERRRR' en als ze dan bij me is, is het goed en laat ik haar rustig doorlopen.

Pieter wilde gisteren, toen ze het dus met 2 andere honden goed ging maar met de 3e niet, haar zwaarder straffen. Dus niet met de stem, maar haar eens een 'opsodemieter' verkopen terwijl ze erop duikt.
Dat heeft hij niet gedaan hoor, hij overlegde dit later met mij of dat misschien beter zou helpen.
Ik heb vooralsnog gezegd dat ik dit niet wil, maar twijfel soms ook wat de beste methode is. Ze luistert goed, luistert ook naar 'GENOEG!', ze maakt geen gewonden, maar toch is het wel uitermate vervelend gedrag en er zit geen verbetering in (dus maakt het 'GENOEG' blijkbaar alleen maar indruk om ermee te stoppen, maar niet om er in een volgend geval niet weer aan te beginnen en dat is wat ik zou willen bereiken. Of is dat een onmogelijk iets?)

Ik klep nog even door over hoe vervelend het kan zijn, en daarbij niet mijn eigen schuld in het komende geval vergetend:

Een week of twee geleden herkende Kaya haar grote vriend Shibo en baas op het veld. Als die er zijn, dan mag ze altijd vooruit lopen (stom dus) en dit keer liet ik het ook gaan. Moet je er wel even bij bedenken dat de baas van Shibo en ik elkaar heel goed kennen en ook op elkaars honden letten.
Afijn, Kaya stormt naar het veld voorop en net op dat moment was daar een onbekende hond, wat dus echt zeer zelden gebeurt.
Ze dook meteen zonder enige waarschuwing bovenop de onbekende hond. Ik hoorde een hoop kabaal en begon te rennen, maar baas Shibo had inmiddels al ingegrepen en haar dus wel een flinke opsodemieter verkocht (die is niet zo van het zachte ).
Ik heb daarna uitgebreid met de vrouw gesproken van wie de hond was en uiteindelijk is ze ook gebleven. Daarna was er niks meer aan de hand tussen de honden.

Uiteraard heb ik hiervan weer geleerd, ik wist niet dat het zo erg was dat Kaya er werkelijk zonder enige waarschuwing zo bovenop duikt. En nogmaals: zonder bijten, maar wel met een hoop kabaal.
Nu mag ze nooit meer zo voorop naar het veld stieren natuurlijk, want dit gedrag kan gewoonweg niet. Ik kan me volledig voorstellen dat als je een onbekende Rottweiler aan ziet stormen en bovenop je hond duikt, je je het lazarus schrikt.

Het komt dus echt niet vaak voor, al lijkt dit nu wel even zo gezien de twee voorbeelden die ik noem
Zo is er maanden niks aan de hand, voornamelijk omdat ik me het dan weer even goed realiseer (zoals nu) en het heel scherp in de gaten hou en ook omdat je soms weken geen onbekende hond tegenkomt hier.

Als ze honden dus eenmaal kent, dan is alles in orde. Ik loop dus niet hier een rondje met een hoop heibel: er kunnen 10 bekende honden zijn, allemaal zwemmen en allemaal lol en niks aan de hand.
Alleen om die honden eenmaal te leren kennen is het bij Kaya zo dat ze ze een keer op hun plek moet hebben gezet. Doet ze dit, is het uitermate vervelend, doet ze het niet dan moet ik haar constant in de gaten blijven houden als het nieuwkomers zijn.
De ene persoon zegt 'laat het gaan, want ze bijt toch niet en daarna is alles in orde' en de andere persoon wordt pislink (waar ik me dus absoluut iets bij voor kan stellen en het daarom ook niet laat gaan).

Inge O schreef:ik vind het wel wat anders als de hond dwars door mijn appèl heen zou stormen, en lak heeft aan mijn bevelen. daarover zou ik dan wel een hartig gesprekje met hem voeren .
maar ik begrijp dat het bij kaya niet zo gebeurt?

Ik geloof toch ook niet dat Caroline gewoon staat te wachten als Kaya op weg is om een andere hond aan te vallen. Daarbij compenseert straf de winnaarservaringen iets.
Als je het laat gaan en de consequentie van vechten is enkel en alleen triomf, laat het dus steeds een leuk gevoel achter. Nu wil ze alleen op de vuist met nieuwkomers en hopelijk blijft dat ook na castratie zo. Misschien wil ze dan namelijk wel op de vuist met alle andere teven om maar een een zijstraat te noemen. Afstraffen op die manier dat de hond onder de indruk is kan maken dat ze dan maar kiest voor negeren.
Kaya heeft geen angstmotivatie, ze voelt zich enkel en alleen "heer" en meester over haar veld..ik vind het zo gek nog niet als ze die fakkel overdraagt aan haar baasje.

Caroline, hoe gaat het als je inzet op een "zwaarbewaakte" kennismaking? Dus je leidt haar af tot vlakbij de nieuwe hond waarna je haar vrij geeft, zodat ze onder jouw handen ineens naast een nieuwe hond staat? Dan kan je gelijk ingrijpen als je ziet dat ze wil vechten en ze heeft niet de kans zich voor te bereiden op..! Desnoods lijn je haar aan en laat je haar 2 tellen snuffelen, waarna je haar beloont met haar bal die je in je hand laat zien en vervolgens lok je haar weg achter haar bal aan?
Zodat je voorkomt dat ze kan matten?

Stang schreef:[
Tja, ik twijfel soms ook weleens aan het op d'r donder geven, al moet je hier nu ook niet iets vreselijks bij voorstellen. Zodra ze bovenop de hond duikt, zeg ik meteen 'KAYA GENOEG!!' (met zware boze stem) en daarna stuur ik haar weg met boze stem 'DOORLOPEN JIJ PVDORIE!' of ik doe ook weleens 'EN NU HIERRRR' en als ze dan bij me is, is het goed en laat ik haar rustig doorlopen.

.

Ja, ik bulder eventueel ook wel tegen Luna, maar dat vind ik dan meer een ingreep dan een correctie in de zin van nooit meer doen. Ik vertel haar dan ook wat ze wel moet doen, b.v. bij me komen. Gaat ze dan weer naar me luisteren, dan wordt ik tenminste rustig, en vaak beloon ik haar ook als ze komt. Dat laatste zal me dan niet in dank worden afgenomen door de andere baas, denk ik, maar ik hanteer nu eenmaal het principe "bij de baas komen/ naar de baas luisteren is altijd goed. "

Eline* schreef:

Inge O schreef:ik vind het wel wat anders als de hond dwars door mijn appèl heen zou stormen, en lak heeft aan mijn bevelen. daarover zou ik dan wel een hartig gesprekje met hem voeren .
maar ik begrijp dat het bij kaya niet zo gebeurt?

Ik geloof toch ook niet dat Caroline gewoon staat te wachten als Kaya op weg is om een andere hond aan te vallen. Daarbij compenseert straf de winnaarservaringen iets.
Als je het laat gaan en de consequentie van vechten is enkel en alleen triomf, laat het dus steeds een leuk gevoel achter. Nu wil ze alleen op de vuist met nieuwkomers en hopelijk blijft dat ook na castratie zo. Misschien wil ze dan namelijk wel op de vuist met alle andere teven om maar een een zijstraat te noemen. Afstraffen op die manier dat de hond onder de indruk is kan maken dat ze dan maar kiest voor negeren.
Kaya heeft geen angstmotivatie, ze voelt zich enkel en alleen "heer" en meester over haar veld..ik vind het zo gek nog niet als ze die fakkel overdraagt aan haar baasje.

Caroline, hoe gaat het als je inzet op een "zwaarbewaakte" kennismaking? Dus je leidt haar af tot vlakbij de nieuwe hond waarna je haar vrij geeft, zodat ze onder jouw handen ineens naast een nieuwe hond staat? Dan kan je gelijk ingrijpen als je ziet dat ze wil vechten en ze heeft niet de kans zich voor te bereiden op..! Desnoods lijn je haar aan en laat je haar 2 tellen snuffelen, waarna je haar beloont met haar bal die je in je hand laat zien en vervolgens lok je haar weg achter haar bal aan?
Zodat je voorkomt dat ze kan matten?

Als ik constant waak, dan weet ze in principe dat ze het niet hoeft te flikken, maar ze staat wel op knappen: trekt direct haar lip op als waarschuwing 'blijf echt uit mijn buurt jij'. Op dat moment grijp ik in door 'liefffffff' te zeggen (op een bepaalde toon, zodat ze weet dat ze niet verder moet gaan) of door een streng 'uhhhhhhh'.
Ik kan dan dus voorkomen dat ze gaat knokken, ook al staat ze zij aan zij met de vreemde hond, maar ik kan geen seconde m'n 'waaksheid' ervanaf houden want dan is het hommeles.

Dus onder appel (streepje ) kan ik alles in feite voorkomen, maar het niet zo maken dat ze fijn ontspannen kennis maakt met een vreemde hond.

Inge O schreef:

Eline* schreef: Kaya heeft geen angstmotivatie, ze voelt zich enkel en alleen "heer" en meester over haar veld..ik vind het zo gek nog niet als ze die fakkel overdraagt aan haar baasje.

ik geloof niet dat je een hond zover kan krijgen dat hij alle hondse gedragingen omwille van ons baas-zijn achterwege kan laten. daarvoor zijn wij toch altijd nog teveel mens, en zij teveel hond. en zo vind ik het wel goed, eigenlijk . dat is nu net een stukje eigenheid die ik geen enkele hond wil afnemen, en dus ook niet wil voor straffen.

onder appèl houden, ja, dat wel. en daar hebben ze dus wel naar te luisteren. maar ik verwacht niet van ze dat ze het zelf aankunnen om de situatie anders aan te pakken dan ze eigenlijk van nature zouden willen.

Ja, ik geloof dat ik het hier ook mee eens ben. Ik merk dat Luna het vooral goed doet als ik haar goed leiding geef. Maar dat komt mischien ook omdat ik het van mijn dominante uitstraling niet moet hebben.

Inge O schreef:

Stang schreef:

Het komt dus echt niet vaak voor, al lijkt dit nu wel even zo gezien de twee voorbeelden die ik noem
Zo is er maanden niks aan de hand, voornamelijk omdat ik me het dan weer even goed realiseer (zoals nu) en het heel scherp in de gaten hou en ook omdat je soms weken geen onbekende hond tegenkomt hier.

Als ze honden dus eenmaal kent, dan is alles in orde. Ik loop dus niet hier een rondje met een hoop heibel: er kunnen 10 bekende honden zijn, allemaal zwemmen en allemaal lol en niks aan de hand.
Alleen om die honden eenmaal te leren kennen is het bij Kaya zo dat ze ze een keer op hun plek moet hebben gezet. Doet ze dit, is het uitermate vervelend, doet ze het niet dan moet ik haar constant in de gaten blijven houden als het nieuwkomers zijn.
De ene persoon zegt 'laat het gaan, want ze bijt toch niet en daarna is alles in orde' en de andere persoon wordt pislink (waar ik me dus absoluut iets bij voor kan stellen en het daarom ook niet laat gaan).

ik kan het me allemaal heel goed voorstellen, juist omdat ik hier ook vergelijkbare karaktertjes heb rondlopen, die ik wat dat betreft ook goed in de gaten houd. ik zie dus geen woest rondvliegende, alles verscheurende kaya voor me, wees gerust .

maar eerlijk gezegd heb ik er dus heel erg mijn twijfels over of dit gedrag überhaupt af te leren valt. ik persoonlijk denk dus van niet. ombuigen, ja, afleiden, ja, onder appèl houden, ja - maar tot het punt komen waar kaya het niet meer zou wíllen doen ? zolang jij er met je volle concentratie bij bent moet het wel goed kunnen gaan (en dat vind ik persoonlijk al heel goed), maar maak jij een fout, dan maakt zij er ook één .
je kan hun aanleg en karakter wat zo'n zaken betreft niet veranderen, net zoals je een jachthond zijn drive om geurtjes te volgen niet kan afnemen. diezelfde jachthond kan je wél beletten om ongecontroleerd achter dat geurtje aan te stuiven - tot het volgende geurtje enz. enz.

kan je, als er een (blijvende) nieuwkomer is, niet even met baasje overleggen hoe hij/zij en de hond daar tegenover staan? dat ze weten dat het na het eerste imponeergedrag van kaya klaar is? dan blijven alleen nog diegene over die dit echt niet pikken, en waarbij je dan blijvend kaya in de gaten houdt. zóveel honden zullen dat toch niet zijn?

Ja klopt, voorkomen kan ik het dus prima (als ik maar blijf opletten dus) door afleiden en/of onder appel te zetten.
Dit heeft echter dus niet geresulteerd in het niet meer aan willen vallen van onbekende honden; het is puur het voorkomen van en niet het genezen, om het zo maar te zeggen.

Wel heeft ze een periode gehad dat ze het werkelijk keurig deed door direct als ze een onbekende hond zag, naar mij toe te komen. Onbekende hond betekende natuurlijk lekkers bij de baas en daar koos ze dan voor.
Helaas doet ze dit de laatste tijd niet meer automatisch en moet ik haar toch weer roepen (waar ze dan prima naar luistert).

Overleggen doe ik zeker wel, maar dat is lang niet altijd mogelijk. Als het echt vaste nieuwkomers zijn dan ga ik in overleg of soms die mensen ook omdat ik meteen afstand neem met Kaya en dan vragen ze waarom.
Er zijn een behoorlijk aantal mensen bij geweest die zeggen 'laat het dan maar even gaan als het daarna in orde is' en zo zijn er verschillende honden die er vorig jaar bij zijn gekomen waar Kaya prima mee overweg kan. Het is 1 keer even op de plaats zetten en daarna is er dus blijkbaar 'kennis gemaakt' ( ).
Het voordeel hiervan is dat niemand daarna meer bang hoeft te zijn dat er ellende komt, want ze zijn gewoon geaccepteerd. Het GROTE nadeel is echter dat op die momenten Kaya wel weer een winnaarservaring heeft en het gedrag zich dus behoorlijk beloond.
Nadat ik dit vorig jaar bij een aantal honden heb 'toegestaan' in overleg met de bazen ben ik er dus toch weer van teruggekomen.

De mensen reageren ook heel wisselend; zo werd vorig jaar een nieuwkomer boos omdat ik ingreep omdat ze vond dat de honden dit onderling moesten uitzoeken en elkaar dan prima zou accepteren.
De ander wordt spinnijdig en begint te schelden.

Voor alles is wat te zeggen Ik kies er in principe echter toch voor om het niet te laten gaan, omdat het ergens gewoon niet 'kan' zo'n bulderende hond en laten we eerlijk zijn..... het is dan toch weer een Rottweiler die een behoorlijk slechte naam krijgt.

ik vraag me ook wel eens af wat er zou gebeuren als Luna en Kaya elkaar zouden ontmoeten. Ik denk dat het dan toch verstandiger is als we allebei onze hond zouden terug roepen.

En Spok, tsja, tis maar een klein hondje, en ik zou er geloof ik toch niet blij mee zijn als er een gigant van een rottweiler op hem zou duiken, al is het dan maar voor een keer

Inge O schreef:

Stang schreef:
Voor alles is wat te zeggen Ik kies er in principe echter toch voor om het niet te laten gaan, omdat het ergens gewoon niet 'kan' zo'n bulderende hond en laten we eerlijk zijn..... het is dan toch weer een Rottweiler die een behoorlijk slechte naam krijgt.

dat kan ik zeker begrijpen. ik heb wat dat betreft de luxe dat ik zelden op plaatsen hoef te lopen waar ook andere honden komen. juist ook daarom heb ik hun aangeleerd dat er géén contact opgenomen wordt, niks. tenzij de andere hond zelf naar hun toekomt natuurlijk, dan is het niet te vermijden.
maar dit is allemaal wel appèl ( wat een mooi stréépje toch he ), en dat neemt natuurlijk ook weer een stukje van de ontspanning weg.

ik leg er me maar bij neer dat het met alle karaktertjes wel iets is : de één wil graag achter wild aan, de andere wil elke vreemde hond wel de les lezen, nog een ander gaat er juist voor lopen, andere gaan tegen vreemde mensen opspringen enz. enz.
allemaal zaken waar je nu eenmaal niks anders kan aan doen dan het zelf in de gaten houden, maar ja, dat moet dan maar .

Ja, inderdaad: ik vermoed ook dat ik me er gewoon bij neer zal moeten leggen en dan ik Kaya haar karakter wat dat betreft gewoonweg niet kan veranderen.

Maar wat denk jij dan na het hele verhaal (pfff, wat een verhalen ): zal ik het bij 'GENOEG!' houden als het toch eens voorkomt of zal ik toch kiezen voor een flinke afstraffing? Zou dit enig verschil maken in hoe ze in de toekomst zal reageren?

Helemaal voorkomen is gewoon onmogelijk; zo komt er ineens een vreemde hond de hoek omstieren die ik gewoon daarvoor niet kon zien. Of er lopen ook weleens honden waarvan de baas nergens te bekennen is. En natuurlijk probeer ik het dan ook te voorkomen, maar 100% is gewoon niet mogelijk.

Inge O schreef:

Zoie schreef:ik vraag me ook wel eens af wat er zou gebeuren als Luna en Kaya elkaar zouden ontmoeten. Ik denk dat het dan toch verstandiger is als we allebei onze hond zouden terug roepen.

dacht ik ook al aan, in het geval van mijn wartjes . één van beide partijen zou een flinke mentale dreun oplopen als we ze het zelf lieten bekijken vrees ik .

Hihihihihi, nou als ze elkaar op vreemd terrein treffen dan is er wat Kaya betreft weinig aan de hand, behalve als het echt opdringerige honden zijn: dat pikt ze niet (zoals blijven kontsnuffelen enzo).
Is het hier op eigen terrein dan is het hommeles........met Luna en de Wartjes denk ik
De winnaar??? Met Luna gok op ik Kaya omdat Kaya sterker is en met de Wartjes durf ik geen uitspraak te doen

Maar Kaya is absoluut geen held als ze verliest hoor! Dat heb ik 3 keer (ik dacht nog even na, eerst dacht ik at het 2 keer was) meegemaakt en o, wat is ze dan zielig Maar respect heeft ze daarna absoluut voor de winnaar, dat moet ik haar nageven.