Het HondenForum

Lilo vindt dat er eigenlijk geen mensen langs ons tuinhek mogen lopen, en laat dat nogal luid merken. Ook als ze een andere hond hoort blaffen moet ze luidkeels meedoen. Ze stormt op het hek af, staart hoog en kwispelend, en blaft zich helemaal uit de naad. Als ik haar dan roep, komt ze (meestal) wel netjes, maar daarna rent ze weer terug om nog effe verder te blaffen. Ik ben er niet zo happy mee. Jack doet gelukkig niet mee, die blaft alleen om aandacht en als er midden in de nacht een groep mensen langsloopt, daar kan ik wel mee leven.

Maar goed, ik zou dat 'waakse' gedoe van Lilo wel graag wat in willen dammen, maar hoe pak ik dat aan, en zou ik er nu al iets aan kunnen doen? Ik ben een beetje bang dat als ik het nu alsmaar laat gaan, het in de toekomst veel moeilijker wordt om het in te perken. Het enige wat ik kan verzinnen is afleiden en dan belonen als ze stil blijft. Maar dat is lastig omdat ik het niet altijd voor kan zijn. Aan commando's is ze nog lang niet toe, dus "STIL" of iets dergelijks aanleren gaat niet. Bovendien voorkom ik daarmee niet het gedrag, denk ik. Iemand nog andere ideeën?

Het lijkt wel of je het over mijn Zara hebt

Is het nou echt waaksheid vraag ik me af, want ook Zara staat met een hevig zwiepende vrolijke staart!!

Ik heb er al zoveeeeeeel aangedaan, er is geen beginnen aan

Ik vind het moeilijk je advies te geven omdat Lilo zo'n tegenstrijdigheid beeld heeft bij mij. Enerzijds is ze vrij en blij, maar in hele specifieke situatie's toont ze angst? Of is het nou echt helemaal een bange poepert?
Als je haar roept en ze komt, zou ik dat belonen en als ze terugholt zou ik daar dus een Nee aan vastplakken.

Marja schreef:Is het nou echt waaksheid vraag ik me af, want ook Zara staat met een hevig zwiepende vrolijke staart!!

Je wil niet weten hoeveel mensen er door "vrolijk"kwispelende honden gebeten worden. Kwispelen is opwinding.....

Eline* schreef:Ik vind het moeilijk je advies te geven omdat Lilo zo'n tegenstrijdigheid beeld heeft bij mij. Enerzijds is ze vrij en blij, maar in hele specifieke situatie's toont ze angst? Of is het nou echt helemaal een bange poepert?

Nee, het is inderdaad het eerste, een heel opgewekt pittig hondje, met een paar flinke angsten. Maar je ziet haar alsmaar zelfverzekerder worden, en daarom wil ik 'ongewenst gedrag' toch wel graag nu aanpakken, want anders wandelt ze straks gewoon over me heen.

Als je haar roept en ze komt, zou ik dat belonen en als ze terugholt zou ik daar dus een Nee aan vastplakken.

Okee, dan ga ik het zo doen. Ik hoop dat het gaat helpen!

Sjiel schreef:

Marja schreef:Is het nou echt waaksheid vraag ik me af, want ook Zara staat met een hevig zwiepende vrolijke staart!!

Je wil niet weten hoeveel mensen er door "vrolijk"kwispelende honden gebeten worden. Kwispelen is opwinding.....

Maar je hebt toch kwispelen en kwispelen?
Ik denk dus het verschil te zien tussen vrolijk kwispelen en agressief kwispelen

Je hebt kwispelen en kwispelen, maar als ik zo naar Lilo kijk zou ze toch echt even in je kuiten hangen als je de tuin in durft te stappen.

Ivan kwispelde ook altijd als hij van plan was om iemand te vermoorden.
Paar keer gehad, dat mensen toch gewoon de tuin in wilde lopen, terwijl ik eraan kwam rennen om hem te vangen.
"Hij kwispelt toch"? zeiden ze dan.

Luka blaft niet naar mensen die voorbijgaan
maar als het een "motor" heeft, brommers of zo
dan word ie beetje gek, ook met laagvliegende vliegtuigen.

Bij de wandelingen gaat het beter.

Hanneke2 schreef:Je hebt kwispelen en kwispelen, maar als ik zo naar Lilo kijk zou ze toch echt even in je kuiten hangen als je de tuin in durft te stappen.

Ik denk dat ze als er iemand binnenstapt, ze wegvlucht. Agressie langs bv een hekje maakt echt het slechtste los in sommige honden..haal het hekje weg en je houdt een schijtluisje over.

Hanneke2 schreef:Je hebt kwispelen en kwispelen, maar als ik zo naar Lilo kijk zou ze toch echt even in je kuiten hangen als je de tuin in durft te stappen.

Ik heb een grommer bij het hek als ze het niet vertrouwt (wat heel zelden voorkomt, ze is het gewend vanaf pup dat er honden blaffen en er wordt altijd druk gesnuft aan het poortje) , maar die vliegt naar binnen naar mij voor steun achter mijn benen als de glazenwasser (met grote ladder) daadwerkelijk het poortje instapt )

Ik heb de glazenwasser nu wel aangesproken, want ik vind het niet nodig dat hij zo mijn poort instapt. Hij blijft maar zeggen dat hij gek is met honden en dat alle honden hem aardig vinden. Eigenwijs.

Anne

Eline* schreef:

Hanneke2 schreef:Je hebt kwispelen en kwispelen, maar als ik zo naar Lilo kijk zou ze toch echt even in je kuiten hangen als je de tuin in durft te stappen.

Ik denk dat ze als er iemand binnenstapt, ze wegvlucht. Agressie langs bv een hekje maakt echt het slechtste los in sommige honden..haal het hekje weg en je houdt een schijtluisje over.

Ja, je hebt wel gelijk. Nu moet ze soms ook helemaal uit haar dak als er iemand aan de voordeur staat, maar als ze ook nog eens binnen komen zit ze meteen achter de bank. Maar 'in potentie' is Lilo wel een hondje dat enge mensen een keertje stiekum in hun hielen hapt en dan weer snel wegrent. Nou willen we dat natuurlijk niet, dus zodra er iemand binnenstapt bestaat Lilo effe niet meer en begroeten we gewoon hartelijk de visite, dus misschien dat het kwartje nog wel gaat vallen.

Het systeem van binnen roepen bij blaffen aan het hek, en "Nee" als ze terug wil werkt overigens op zich wel goed, ze luistert echt perfect naar haar naam en bij "NEE" stopt ze met wat ze aan het doen is en kijkt naar mij voor nadere instructies. Alleen betekent het dat Lilo minder in de tuin loopt en dan voor het gemak maar weer even op het kleed piest. (Ik ben *zo* blij dat ik pas een goedkoop kleed heb gekocht. )

Maar goed, dat piesen in huis en vooral het blaffen zal misschien ook wel minder worden als ze over een tijdje gewoon lekker mee naar buiten kan. Ze ploft nu van de energie en we hebben hier de halve dag laagvliegende podenco's in huis.

Hanneke2 schreef:Ja, je hebt wel gelijk. Nu moet ze soms ook helemaal uit haar dak als er iemand aan de voordeur staat, maar als ze ook nog eens binnen komen zit ze meteen achter de bank. Maar 'in potentie' is Lilo wel een hondje dat enge mensen een keertje stiekum in hun hielen hapt en dan weer snel wegrent. Nou willen we dat natuurlijk niet, dus zodra er iemand binnenstapt bestaat Lilo effe niet meer en begroeten we gewoon hartelijk de visite, dus misschien dat het kwartje nog wel gaat vallen.

Het systeem van binnen roepen bij blaffen aan het hek, en "Nee" als ze terug wil werkt overigens op zich wel goed, ze luistert echt perfect naar haar naam en bij "NEE" stopt ze met wat ze aan het doen is en kijkt naar mij voor nadere instructies. Alleen betekent het dat Lilo minder in de tuin loopt en dan voor het gemak maar weer even op het kleed piest. (Ik ben *zo* blij dat ik pas een goedkoop kleed heb gekocht. )

Maar goed, dat piesen in huis en vooral het blaffen zal misschien ook wel minder worden als ze over een tijdje gewoon lekker mee naar buiten kan. Ze ploft nu van de energie en we hebben hier de halve dag laagvliegende podenco's in huis.

Ik denk idd dat je het goed inschat!
Ze kan nog niet mee naar buiten omdat je haar nog niet kan aanlijnen?

Eline* schreef:

Hanneke2 schreef:Ja, je hebt wel gelijk. Nu moet ze soms ook helemaal uit haar dak als er iemand aan de voordeur staat, maar als ze ook nog eens binnen komen zit ze meteen achter de bank. Maar 'in potentie' is Lilo wel een hondje dat enge mensen een keertje stiekum in hun hielen hapt en dan weer snel wegrent. Nou willen we dat natuurlijk niet, dus zodra er iemand binnenstapt bestaat Lilo effe niet meer en begroeten we gewoon hartelijk de visite, dus misschien dat het kwartje nog wel gaat vallen.

Het systeem van binnen roepen bij blaffen aan het hek, en "Nee" als ze terug wil werkt overigens op zich wel goed, ze luistert echt perfect naar haar naam en bij "NEE" stopt ze met wat ze aan het doen is en kijkt naar mij voor nadere instructies. Alleen betekent het dat Lilo minder in de tuin loopt en dan voor het gemak maar weer even op het kleed piest. (Ik ben *zo* blij dat ik pas een goedkoop kleed heb gekocht. )

Maar goed, dat piesen in huis en vooral het blaffen zal misschien ook wel minder worden als ze over een tijdje gewoon lekker mee naar buiten kan. Ze ploft nu van de energie en we hebben hier de halve dag laagvliegende podenco's in huis.

Ik denk idd dat je het goed inschat!
Ze kan nog niet mee naar buiten omdat je haar nog niet kan aanlijnen?

Mja.

Weet je, ze is inmiddels best zover dat ik er een lijntje aan kan klikken, en ik kan spelenderwijs een beetje aan haar halsband trekken, maar dan verstart ze nog steeds helemaal. Die oogjes gaan op bijna-paniek, en als ik dan gewoon weer achteloos loslaat ontspant ze wel weer (ze blijft dus wel naast me staan/zitten/liggen), maar die halsband ligt gewoon heel erg gevoelig. Dus als ze buiten ergens van schrikt, zal ze ook uit alle macht proberen zich uit die halsband te werken. En dat soort situaties wil ik voorkomen, zelfs al is het gewoon tijdens proberen in de tuin, want die nek is zo'n trauma, dan zijn we gewoon weer een paar stappen terug qua vertrouwen, en dat vind ik zo zonde.

Dus ik wil dat tuigje om voor ik met haar naar buiten ga. Minder kans op ontsnappen, en ook minder kans op paniek. Maar ze vindt 'dingen' die ik in mijn hand heb nog heel bedreigend, dus ik ben nu bezig het tuigje heel leuk te maken. Zij moet er nog niks van hebben hoor, maar Jack steekt braaf zijn hoofd er doorheen om te laten zien dat het niet eng is, en dan worden er frolicjes uitgedeeld. Het zal nog wel effe duren voor zij dat durft, maar we hebben geen haast. Het enige echte nadeel vind ik dat ze voorlopig dus geen andere honden ziet behalve Jack, maar nou ja, het is niet anders. Een buurvrouw van me is wel al langsgekomen met haar twee hele lieve makkelijke cockertjes, die haar keurig compleet hebben genegeerd toen ze zagen dat ze geen contact wilde, maar dat vond Lilo dus echt geen succes. Het is *haar* huis, *haar* tuin, *haar* Jack en wij zijn *haar* mensen. Ik geloof dat ze nog het meest in de stress schoot van Jack die zijn allerbeste vriendin (de oudste van die twee cockers) om de hals vloog.

Ik vind het verstandig van je dat je eerst dat tuig om wil hebben en haar daaran gewend wil laten zijn.
Ik ken heel lilo niet, maar lees wel Kikitrekjes. Ook Kiki is een portret, een gifkikker en een territoriaal mormel. Kiki is soms een verkeerd aangeklede Jack Russel en zo behandel ik haar ook. Dan wordt het ineens een heel aardig en gedwee hondje. Daar waar ze als ze met mijn vader loopt uitvalt naar mannen, daar maakt ze aan mijn zijde in lage houding voorzichtig kennis mee.
Laat je door Lilo niet piepelen omdat je haar eerst compleet vertrouwd wil hebben. Dan heb je straks echt een enorme achterstand in je opvoeding. Je verliest geen vertrouwen met duidelijkheid in wat je wle en niet goed vindt, het geeft haar alleen maar wat houvast met hoe ze om moet gaan met al dat nieuwe.
Je zegt het is * haar* ...., is het echt hebberige verdedigende herrie die ze maakt of verkapte angstagressie? Is ze bereikbaar als ze zo doet?

Eline* schreef:Ik vind het verstandig van je dat je eerst dat tuig om wil hebben en haar daaran gewend wil laten zijn.
Ik ken heel lilo niet, maar lees wel Kikitrekjes. Ook Kiki is een portret, een gifkikker en een territoriaal mormel. Kiki is soms een verkeerd aangeklede Jack Russel en zo behandel ik haar ook. Dan wordt het ineens een heel aardig en gedwee hondje. Daar waar ze als ze met mijn vader loopt uitvalt naar mannen, daar maakt ze aan mijn zijde in lage houding voorzichtig kennis mee.
Laat je door Lilo niet piepelen omdat je haar eerst compleet vertrouwd wil hebben. Dan heb je straks echt een enorme achterstand in je opvoeding. Je verliest geen vertrouwen met duidelijkheid in wat je wle en niet goed vindt, het geeft haar alleen maar wat houvast met hoe ze om moet gaan met al dat nieuwe.
Je zegt het is * haar* ...., is het echt hebberige verdedigende herrie die ze maakt of verkapte angstagressie? Is ze bereikbaar als ze zo doet?

Hm, moeilijke vragen enzo.

Ik realiseer me terdege dat Lilo een hondje is met een heel wat pittiger karakter dan Jack. Ik probeer dus wel te voorkomen dat ze straks over me heen wandelt omdat ik te voorzichtig ben. Dus dingen die echt niet mogen, zoals op tafel klimmen of eten van mensen proberen te pikken resulteren in een hard NEE.

Ze vertoont hier geen angstagressie. Maar de grens is wel heel wankel. Ze heeft in Madrid om zich heen gehapt toen ze niet in de reisbench wilde, en kalmeerde pas toen ze bij Milo en Renee in de bench werd gezet. Als ze *gedurfd* had, zou ze hier Lady gepakt hebben omdat Lady opeens *haar* plek als liefste vriendinnetje van Jack in leek te pikken. Maar Lady is zo stoicijns als wat, echt een heerlijk stabiele zelfverzekerde hond, die *zag* haar gewoon niet terwijl ze Jack aflebberde. Dus Lilo schoot in de stress, bleef grommend en piepend heen en weer lopen en kreeg totaal geen respons, niet van de mensen en niet van de honden. Het heeft maar een minuut of tien geduurd hoor, toen was het mooi geweest en is buurvrouw plus hondjes weer richting huis gegaan en daarna moest Lilo heel erg bevestigd worden door Jack en mij dat we haar nog steeds lief vonden.

Ik heb het idee dat Lilo het helemaal te gek vindt dat ze nu een eigen huis en mensen en eigen Jack heeft, maar ze vertrouwt er nog niet helemaal op dat dat voor altijd is, maar het is wel zo belangrijk voor haar dat ze het - als zij denkt dat het nodig is en ze *durft* het - ook wil verdedigen. Ze durft niet, dus dat is stressen.

In een noodsituatie denk ik dat Lilo zeker angstagressie zal vertonen, als vluchten niet kan. Ik vind het wel effe wennen, want Jack zal *nooit* happen uit angst, die wordt gewoon compleet apathisch en wacht op de klappen.

Maar goed, ik wil dus voorkomen dat ze ooit iets van angstagressie naar ons toe vertoont, dus daarom doe ik ook zo meutig met dat aanlijnen. Zij wil heel graag mee naar buiten, maar ze ziet dat er dan wel een lijn aan Jack wordt vastgemaakt. En ze moet toch echt zelf die keuze maken dat dat enge van die lijn opweegt tegen het spannend-leuke van samen met mij en Jack naar buiten gaan. Dat kan misschien nog heel lang duren, maar ik *denk* dat ik op die manier verder met haar kom dan met de hup-niet-zeuren-manier.

Hm, beetje onsamenhangend verhaal, ik hoop dat je me snapt.