Het HondenForum

Ik zit achter mijn buro en Dazzle ligt vlakbij met zijn gerookte bot... Nu zul je denken...lekker boeiend, maar dat is het wel, omdat hij normaal alleen in de bench mag kluiven omdat hij erg aggresief word met een kluif. Aangezien ik de komende 2 dagen geen kind rond heb lopen, heb ik een uitzondering gemaakt.
Eerst bleef hij zelf in de bench liggen met de kluif, terwijl het deurtje open stond, hij wist niet beter natuurlijk.. hahah
Toen ik koffie ging zetten deed hij de eerste poging uit de bench te komen met dat ding, onder aanmoediging van mij: Kom maar hier gezellig liggen...
Aangezien hij de draai, uit de bech (formaat kamerkennel) langs de tafel, niet kon maken met het grote ding, kwam hij zonder kluif naar me toe. Ik ben met em naar de kluif gelopen, goed op Dazzle gelet, zijn ogen e.d. Heb de kluif dicht tegen me aan gehouden. (Om opspringen te voorkomen) en na het netjes zitten teruggegeven naast me hier aan het buro.
Dit kon eerder dus nog echt niet, zodra ik opstond bleef hij dreigend bij de kluif staan.

Is er een mogelijkheid, dat ie toch nu langzaam aan gaat inzien, dat ik die kluif niet van em afpak ofzo?
Omdat ik nu dus gewoon heen en weer kan lopen zonder dat ie gelijk zenuwachtig om hem heen kijkt...?

zou kunnen. of dat moeilijke gedoe van hem met botjes heeft iets met de aanwezigheid van kinderen te maken.

Zou goed kunnen, ik heb het niet uitgeprobeerd. haha
Wel weet ik dat ie door de vorige eigenaars, hun zoons, wel volwassen, maar gedrag kinderlijk, heel erg opgejut is.
Dat merkte ik al toen die 2 later een keer bij Dazzle kwamen kijken, en die ouders gaven zelf ook aan dat de hond het vaak moest ontgelden.
Hij kan iig niet veel hebben van kinderen, ik laat em ook niet aaien door kinderen, omdat ie vaak gelijk om zijn nek gaan hangen enzo, en daar kan hij absoluut niet tegen, terwijl de meeste volwassenen dit wel gelijk kunnen doen.

Onze jongste hond is wat terughoudend naar vreemden en dus zeker naar kinderen, want die bewegen zo veel en zijn idd vaak wat onstuimig. Maar wat ik wel vaak laat doen is dat kinderen hem eerst een brokje of twee, drie geven en hem daarna onder zijn kin mogen aaien. Ik merk ook dat als ik dat weer een paar keer gedaan heb, hij minder terughoudend wordt. Totdat ik het weer wat laat versloffen.

(noot voor mezelf: hou die 'therapie' met kinderen nu eens een tijd vol!)