Het HondenForum

Het is me al een paar keer opgevallen.

Als ik met Stapper 1 enkele reu tegenkom moet ik altijd goed opletten.
Meestal zie ik aan de houding van Stapper wel of het kwaad kan of niet.

Maar als we twee of meerdere reuen tegelijk tegenkomen is er werkelijk nooit iets aan de hand.
Ik hoef bij wijze van spreke niet eens op te letten want Stapper loopt geheit door en negeert de andere honden volkomen.
Is ie nou te schijterig om dan praatjes te hebben??

Is dat bij meerdere reuen zo?

Ik weet het niet zeker maar ik denk dat hij weet dat hij geen kans maakt. Toen wij twee ambullreuen hadden waren het echt 8 poten op een buik . Daar hoefde idd echt geen andere reu in de buurt te komen. En de honden wisten dat ook want die kwamen ook niet in de buurt. Dus ik denk dat hij verstandg is en niet durft...
Carmen

Ja dat denk ik dus zelf ook

Maar als ik dan wat verder na ga denken...........
Komt het gedrag van Stapper dan voort uit onzekerheid of pure dominantie?
Nu gaat het allemaal prima maar er is een tijd geweest dat hij elke reu greep die we tegenkwamen, en niet zo'n beetje ook.
Echt vechten was dat kwam ook wel eens wat bloed aan te pas.

Ondanks bezoeken aan een gedragterapuit ben ik er nooit achter gekomen waar dit gedrag nou vandaan kwam.
Angst, onzekerheid of gewoon stomvervelend macho gedrag

Wat ik me dus ook afvraag............als je een heel dominante/vechterige hond hebt dan draait die zijn hand toch ook niet om om gewoon 1 reu uit een groepje te pakken?

Snap je het nog

Verder krijgt hij geen kans zich op 1 hond te fixeren waardoor de spanning oploopt. Bij 2 honden kiest hij eieren voor zijn geld omdat hij niet kan inschatten wat het geeft als hij stoer doet. Bij 1 hond ziet hij in een oogopslag of hij praatjes kan hebben

Marja schreef:Ja dat denk ik dus zelf ook

Maar als ik dan wat verder na ga denken...........
Komt het gedrag van Stapper dan voort uit onzekerheid of pure dominantie?
Nu gaat het allemaal prima maar er is een tijd geweest dat hij elke reu greep die we tegenkwamen, en niet zo'n beetje ook.
Echt vechten was dat kwam ook wel eens wat bloed aan te pas.

Ondanks bezoeken aan een gedragterapuit ben ik er nooit achter gekomen waar dit gedrag nou vandaan kwam.
Angst, onzekerheid of gewoon stomvervelend macho gedrag

Wat ik me dus ook afvraag............als je een heel dominante/vechterige hond hebt dan draait die zijn hand toch ook niet om om gewoon 1 reu uit een groepje te pakken?

Snap je het nog

Ik weet natuurlijk niet hoe je hond is, maar ook een macho hond gaat geen gevecht aan die hij bij voorbaat niet kan winnen denk ik.

Maar nu ga ik ook twijfelen want Jake is het gevecht wel eens aangegaan met een reu die met een andere reu en teef samen was. Maar ja die reu begon, maar dat maakte Jake niks uit....En ook in andere groepen was Jake voor de duvel niet bang dus (nu was hij aardig groot en sterk maar dat is Stapper ook).....dan denk ik toch onzekerheid.
Maar daar zit natuurlijk ook wel een middenweg in. Een hond kan natuurlijk een zekere zelfverzekerdheid hebben en die speciale situatie niet aandurven....Eigenlijk kun je er dan weinig van zeggen Dus ik heb je niks verder geholpen

Marja schreef:Het is me al een paar keer opgevallen.

Als ik met Stapper 1 enkele reu tegenkom moet ik altijd goed opletten.
Meestal zie ik aan de houding van Stapper wel of het kwaad kan of niet.

Maar als we twee of meerdere reuen tegelijk tegenkomen is er werkelijk nooit iets aan de hand.
Ik hoef bij wijze van spreke niet eens op te letten want Stapper loopt geheit door en negeert de andere honden volkomen.
Is ie nou te schijterig om dan praatjes te hebben??

Is dat bij meerdere reuen zo?

Ja, heel herkenbaar! Niks geen geloer, gedraai of geborstel. Billy negeert ook (hé, wat een interessante graspol) of gaat met zo'n voorzichtig boogje - en inderdaad een beetje schijterig - om twee of meerdere honden heen.


Groet,
Rami

MARC_S schreef:Bij 2 honden kiest hij eieren voor zijn geld omdat hij niet kan inschatten wat het geeft als hij stoer doet. Bij 1 hond ziet hij in een oogopslag of hij praatjes kan hebben

Dat is idd wat Iwan doet: is er één reu dan is het: hee knul wat mot je??

Zijn het er meer dan is het: goedemiddag heren en dan lopen we meestal zonder problemen door.

Dan geen reu, maar teef die hetzelfde heeft hoor
1 of 2 honden dat 'durft' ze nog wel aan, maar meerdere? nee, dan haakt Kaya ook af en daarom gaat het met haar juist meestal weer goed bij bv forumwandelingen of als we uitlaatservices tegenkomen. Dan houdt ze d'r smoel wel ineens

MARC_S schreef:Verder krijgt hij geen kans zich op 1 hond te fixeren waardoor de spanning oploopt. Bij 2 honden kiest hij eieren voor zijn geld omdat hij niet kan inschatten wat het geeft als hij stoer doet. Bij 1 hond ziet hij in een oogopslag of hij praatjes kan hebben

Aha! de stinkerd

Dat deed Buck ook altijd, maar de laatste tijd loopt hij er gewoon doorheen als hij de kans krijgt en gaat er eentje uitzoeken die op hem reageert............. :N:

Ik was inderdaad ook altijd blij als er een grote groep aankwam of een paar macho reuen. Maar nu niet meer.

Carmen schreef:

Marja schreef:Ja dat denk ik dus zelf ook

Maar als ik dan wat verder na ga denken...........
Komt het gedrag van Stapper dan voort uit onzekerheid of pure dominantie?
Nu gaat het allemaal prima maar er is een tijd geweest dat hij elke reu greep die we tegenkwamen, en niet zo'n beetje ook.
Echt vechten was dat kwam ook wel eens wat bloed aan te pas.

Ondanks bezoeken aan een gedragterapuit ben ik er nooit achter gekomen waar dit gedrag nou vandaan kwam.
Angst, onzekerheid of gewoon stomvervelend macho gedrag

Wat ik me dus ook afvraag............als je een heel dominante/vechterige hond hebt dan draait die zijn hand toch ook niet om om gewoon 1 reu uit een groepje te pakken?

Snap je het nog

Ik weet natuurlijk niet hoe je hond is, maar ook een macho hond gaat geen gevecht aan die hij bij voorbaat niet kan winnen denk ik.

Maar nu ga ik ook twijfelen want Jake is het gevecht wel eens aangegaan met een reu die met een andere reu en teef samen was. Maar ja die reu begon, maar dat maakte Jake niks uit....En ook in andere groepen was Jake voor de duvel niet bang dus (nu was hij aardig groot en sterk maar dat is Stapper ook).....dan denk ik toch onzekerheid.
Maar daar zit natuurlijk ook wel een middenweg in. Een hond kan natuurlijk een zekere zelfverzekerdheid hebben en die speciale situatie niet aandurven....Eigenlijk kun je er dan weinig van zeggen Dus ik heb je niks verder geholpen

Haha! maakt niet uit hoor, is gewoon leuk om je gedachten er eens over te laten gaan.
Inderdaad is, of gelukkig was, het een feit dat Stapper altijd begon met vechten en ook altijd won.
Het was altijd de tegenpartij die uiteindelijk opgaf en afdroop.
Maar er loopt hier in de buurt een herder waar Stapper het al twee keer van verloren heeft.
Volgens mij vergeet hij dat nooit meer, hoewel hij bijna nooit meer vecht zou hij die herder het liefst nog een keer flink pakken, hij moet en zal het een keer winnen.
Tenminste dat is mijn simpele gedachten

Marja schreef:

Carmen schreef:

Marja schreef:Ja dat denk ik dus zelf ook

Maar als ik dan wat verder na ga denken...........
Komt het gedrag van Stapper dan voort uit onzekerheid of pure dominantie?
Nu gaat het allemaal prima maar er is een tijd geweest dat hij elke reu greep die we tegenkwamen, en niet zo'n beetje ook.
Echt vechten was dat kwam ook wel eens wat bloed aan te pas.

Ondanks bezoeken aan een gedragterapuit ben ik er nooit achter gekomen waar dit gedrag nou vandaan kwam.
Angst, onzekerheid of gewoon stomvervelend macho gedrag

Wat ik me dus ook afvraag............als je een heel dominante/vechterige hond hebt dan draait die zijn hand toch ook niet om om gewoon 1 reu uit een groepje te pakken?

Snap je het nog

Ik weet natuurlijk niet hoe je hond is, maar ook een macho hond gaat geen gevecht aan die hij bij voorbaat niet kan winnen denk ik.

Maar nu ga ik ook twijfelen want Jake is het gevecht wel eens aangegaan met een reu die met een andere reu en teef samen was. Maar ja die reu begon, maar dat maakte Jake niks uit....En ook in andere groepen was Jake voor de duvel niet bang dus (nu was hij aardig groot en sterk maar dat is Stapper ook).....dan denk ik toch onzekerheid.
Maar daar zit natuurlijk ook wel een middenweg in. Een hond kan natuurlijk een zekere zelfverzekerdheid hebben en die speciale situatie niet aandurven....Eigenlijk kun je er dan weinig van zeggen Dus ik heb je niks verder geholpen

Haha! maakt niet uit hoor, is gewoon leuk om je gedachten er eens over te laten gaan.
Inderdaad is, of gelukkig was, het een feit dat Stapper altijd begon met vechten en ook altijd won.
Het was altijd de tegenpartij die uiteindelijk opgaf en afdroop.
Maar er loopt hier in de buurt een herder waar Stapper het al twee keer van verloren heeft.
Volgens mij vergeet hij dat nooit meer, hoewel hij bijna nooit meer vecht zou hij die herder het liefst nog een keer flink pakken, hij moet en zal het een keer winnen.
Tenminste dat is mijn simpele gedachten

Wat heb je er aan gedaan dat hij minder is gaan vechten. En is Stapper gecastreerd?

Baily schreef:Dat deed Buck ook altijd, maar de laatste tijd loopt hij er gewoon doorheen als hij de kans krijgt en gaat er eentje uitzoeken die op hem reageert............. :N:

Ik was inderdaad ook altijd blij als er een grote groep aankwam of een paar macho reuen. Maar nu niet meer.

Oh wat moeilijk lijkt me dat!
Hoe doe je dat nu, steeds aanlijnen??

Marja schreef:

Baily schreef:Dat deed Buck ook altijd, maar de laatste tijd loopt hij er gewoon doorheen als hij de kans krijgt en gaat er eentje uitzoeken die op hem reageert............. :N:

Ik was inderdaad ook altijd blij als er een grote groep aankwam of een paar macho reuen. Maar nu niet meer.

Oh wat moeilijk lijkt me dat!
Hoe doe je dat nu, steeds aanlijnen??

Als ik op tijd ben wel. Met onverwachtte situaties heb ik een probleem. En vanavond bleek dus weer hoe vervelend dat is. Hij wordt volgende week gecastreerd en ik hoop echt dat dat na verloop van tijd verschil uit gaat maken.

Baily schreef:

Marja schreef:

Carmen schreef:

Marja schreef:Ja dat denk ik dus zelf ook

Maar als ik dan wat verder na ga denken...........
Komt het gedrag van Stapper dan voort uit onzekerheid of pure dominantie?
Nu gaat het allemaal prima maar er is een tijd geweest dat hij elke reu greep die we tegenkwamen, en niet zo'n beetje ook.
Echt vechten was dat kwam ook wel eens wat bloed aan te pas.

Ondanks bezoeken aan een gedragterapuit ben ik er nooit achter gekomen waar dit gedrag nou vandaan kwam.
Angst, onzekerheid of gewoon stomvervelend macho gedrag

Wat ik me dus ook afvraag............als je een heel dominante/vechterige hond hebt dan draait die zijn hand toch ook niet om om gewoon 1 reu uit een groepje te pakken?

Snap je het nog

Ik weet natuurlijk niet hoe je hond is, maar ook een macho hond gaat geen gevecht aan die hij bij voorbaat niet kan winnen denk ik.

Maar nu ga ik ook twijfelen want Jake is het gevecht wel eens aangegaan met een reu die met een andere reu en teef samen was. Maar ja die reu begon, maar dat maakte Jake niks uit....En ook in andere groepen was Jake voor de duvel niet bang dus (nu was hij aardig groot en sterk maar dat is Stapper ook).....dan denk ik toch onzekerheid.
Maar daar zit natuurlijk ook wel een middenweg in. Een hond kan natuurlijk een zekere zelfverzekerdheid hebben en die speciale situatie niet aandurven....Eigenlijk kun je er dan weinig van zeggen Dus ik heb je niks verder geholpen

Haha! maakt niet uit hoor, is gewoon leuk om je gedachten er eens over te laten gaan.
Inderdaad is, of gelukkig was, het een feit dat Stapper altijd begon met vechten en ook altijd won.
Het was altijd de tegenpartij die uiteindelijk opgaf en afdroop.
Maar er loopt hier in de buurt een herder waar Stapper het al twee keer van verloren heeft.
Volgens mij vergeet hij dat nooit meer, hoewel hij bijna nooit meer vecht zou hij die herder het liefst nog een keer flink pakken, hij moet en zal het een keer winnen.
Tenminste dat is mijn simpele gedachten

Wat heb je er aan gedaan dat hij minder is gaan vechten. En is Stapper gecastreerd?

Ja Stapper is gecastreerd, vrij laat pas hoor hij was ruim twee jaar.
Ik wou het eigenlijk niet maar heb me het min of meer laten aanpraten door de gedragsterapuit en de da.
Het heeft denk ik toch voor een deel geholpen want daarna werd het heel langzaam steeds wat minder.

Daarnaast kreeg ik toen van de hondentrainster waar ik met Zara les had de voor mij gouden tip!
Ik stond er altijd met mijn neus bovenop als Stapper een andere hond naderde, startklaar om hem in zijn kladden te pakken.
Maar het bleek dat ik Stapper op die manier alleen maar steunde.
Ik ben toen stevig gaan doorlopen als we een reu tegenkwamen en totaal negeren.
En inderdaad zag je Stapper toen kijken met zo,n blik, hee vrouwtje je moet wel bij me blijven he!
En dan liep hij met een noodvaart achter me aan.
Nou is Stapper wel een hond die geen twee meter bij me vandaan wil zijn, nooit en nergens, heb ik dus mazzel mee.
Verder heb ik hem het commando Doorlopen!! aangeleerd. En nu is het genoeg om dat hard te brullen als het nodig is.

Het heeft meer dan een jaar geduurd hoor voor ik weer rustig met hem rond kon lopen

Baily

Ik zie in je onderschrift dat je 4 honden hebt, leven die alle vier nog (ik hoop het:)
Maar jemig hoe doe je dat met uitlaten dan, alle vier tegelijk terwijl je dus ook een vechter hebt!
Ik vond het al bijna onmogelijk met mijn twee honden

Marja schreef:

Baily schreef:

Marja schreef:

Carmen schreef: Ik weet natuurlijk niet hoe je hond is, maar ook een macho hond gaat geen gevecht aan die hij bij voorbaat niet kan winnen denk ik.

Maar nu ga ik ook twijfelen want Jake is het gevecht wel eens aangegaan met een reu die met een andere reu en teef samen was. Maar ja die reu begon, maar dat maakte Jake niks uit....En ook in andere groepen was Jake voor de duvel niet bang dus (nu was hij aardig groot en sterk maar dat is Stapper ook).....dan denk ik toch onzekerheid.
Maar daar zit natuurlijk ook wel een middenweg in. Een hond kan natuurlijk een zekere zelfverzekerdheid hebben en die speciale situatie niet aandurven....Eigenlijk kun je er dan weinig van zeggen Dus ik heb je niks verder geholpen

Haha! maakt niet uit hoor, is gewoon leuk om je gedachten er eens over te laten gaan.
Inderdaad is, of gelukkig was, het een feit dat Stapper altijd begon met vechten en ook altijd won.
Het was altijd de tegenpartij die uiteindelijk opgaf en afdroop.
Maar er loopt hier in de buurt een herder waar Stapper het al twee keer van verloren heeft.
Volgens mij vergeet hij dat nooit meer, hoewel hij bijna nooit meer vecht zou hij die herder het liefst nog een keer flink pakken, hij moet en zal het een keer winnen.
Tenminste dat is mijn simpele gedachten

Wat heb je er aan gedaan dat hij minder is gaan vechten. En is Stapper gecastreerd?

Ja Stapper is gecastreerd, vrij laat pas hoor hij was ruim twee jaar.
Ik wou het eigenlijk niet maar heb me het min of meer laten aanpraten door de gedragsterapuit en de da.
Het heeft denk ik toch voor een deel geholpen want daarna werd het heel langzaam steeds wat minder.

Daarnaast kreeg ik toen van de hondentrainster waar ik met Zara les had de voor mij gouden tip!
Ik stond er altijd met mijn neus bovenop als Stapper een andere hond naderde, startklaar om hem in zijn kladden te pakken.
Maar het bleek dat ik Stapper op die manier alleen maar steunde.
Ik ben toen stevig gaan doorlopen als we een reu tegenkwamen en totaal negeren.
En inderdaad zag je Stapper toen kijken met zo,n blik, hee vrouwtje je moet wel bij me blijven he!
En dan liep hij met een noodvaart achter me aan.
Nou is Stapper wel een hond die geen twee meter bij me vandaan wil zijn, nooit en nergens, heb ik dus mazzel mee.
Verder heb ik hem het commando Doorlopen!! aangeleerd. En nu is het genoeg om dat hard te brullen als het nodig is.

Het heeft meer dan een jaar geduurd hoor voor ik weer rustig met hem rond kon lopen

Dat is wel mooi dat Stapper zo op jou reageert.

Marja schreef:Baily

Ik zie in je onderschrift dat je 4 honden hebt, leven die alle vier nog (ik hoop het:)
Maar jemig hoe doe je dat met uitlaten dan, alle vier tegelijk terwijl je dus ook een vechter hebt!
Ik vond het al bijna onmogelijk met mijn twee honden

Oh sorry, ik zie dit berichtje nu pas, beetje laat antwoord.

Ik heb vijf honden....... de vier in mijn onderschrift en degene in mijn avatar.

Ze leven allemaal, en ik laat ze apart uit.

Aan de riem hier in de buurt gaat eerst Buck, dan Beer,Balou en Dino samen en dan Desi. Dus drie keer een rondje en dan zijn ze allemaal uit geweest.

Naar het bos gaan eerst Buck en Dino mee, want dan zijn ze moe als ze daarna alleen thuis blijven als ik met de rest ga.Anders gaan die twee lopen loeien en blaffen als ze lang moeten wachten........ Daar loop ik dan een uur a anderhalf uur mee en daarna gaan Beer Balou en Desi.

Ik ben gemiddeld ruim zes uur per dag bezig met uitlaten en dan hebben ze allemaal zo'n twee en een half a drie uur buiten gelopen.

het liefst zou ik ze allemaal tegelijk meenemen, maar door de wat lastigere situaties met Buck lukt dat niet. Ik voel me daar niet zeker bij.

Want de rest kan ik allemaal zo bij elkaar meenemen en daar zou ik er wel tien van kunnen hebben denk ik........

Het zou voor hen zelf ook schelen want als ik ze allemaal mee kon nemen dan zou ik veel vaker naar het bos gaan. Nu is dat 1 of 2 keer per dag.

Pfffffft wat een werk joh, daar heb je gewoon een dagtaak aan.
Kun je niet een oplossing verzinnen, bv een muilkorf omdoen bij Buck. ik noem maar iets hoor

Marja schreef:Pfffffft wat een werk joh, daar heb je gewoon een dagtaak aan.
Kun je niet een oplossing verzinnen, bv een muilkorf omdoen bij Buck. ik noem maar iets hoor

Ik vind het wel leuk hoor, lekker buiten lopen. En een muilkorf bewaar ik als allerlaatste optie, maar ik hoop eigenlijk dat dat niet nodig is. Wel laat ik hem nu alvast wennen aan een muilkorf, zodat als het echt nodig is, dat dit geen probleem is.

As hij maar niet al teveel reuen tegenkomt, dan moet dat gedrag in combinatie met de castratie (en uiteraard blijven trainen), die afgesproken is voor volgende week Donderdag, misschien nog om te draaien zijn.

Marja schreef:[Daarnaast kreeg ik toen van de hondentrainster waar ik met Zara les had de voor mij gouden tip!
Ik stond er altijd met mijn neus bovenop als Stapper een andere hond naderde, startklaar om hem in zijn kladden te pakken.
Maar het bleek dat ik Stapper op die manier alleen maar steunde.
Ik ben toen stevig gaan doorlopen als we een reu tegenkwamen en totaal negeren.

Wat hier redelijk goed werkt, is vooraf het commando "door lopen " geven, of, als ik zelf al verder ben " kom maar " en dan zonodig verbaal ingrijpen als het toch mis gaat.

Het zal allemaal wel per hond verschillen denk ik wat de juiste aanpak is. Moet bekennen dat ik bij Luna steeds meer voor de optie ontwijken /ontlopen/ zo min mogelijk opzoeken enerzijds, en dan die enkele keer dat het niet lukt toch maar voor aanlijnen anderzijds heb gekozen.

Zoie schreef:

Marja schreef:[Daarnaast kreeg ik toen van de hondentrainster waar ik met Zara les had de voor mij gouden tip!
Ik stond er altijd met mijn neus bovenop als Stapper een andere hond naderde, startklaar om hem in zijn kladden te pakken.
Maar het bleek dat ik Stapper op die manier alleen maar steunde.
Ik ben toen stevig gaan doorlopen als we een reu tegenkwamen en totaal negeren.

Wat hier redelijk goed werkt, is vooraf het commando "door lopen " geven, of, als ik zelf al verder ben " kom maar " en dan zonodig verbaal ingrijpen als het toch mis gaat.

Het zal allemaal wel per hond verschillen denk ik wat de juiste aanpak is. Moet bekennen dat ik bij Luna steeds meer voor de optie ontwijken /ontlopen/ zo min mogelijk opzoeken enerzijds, en dan die enkele keer dat het niet lukt toch maar voor aanlijnen anderzijds heb gekozen.

Dat ben ik met Wuilis op een gegeven moment ook gaan doen. Ik kon gewoon niet meer steeds op goed geluk honden aan haar hebben snuffelen om dan te moeten denken: "wordt ze giftig of gaat het goed?"

Ik werd daar gek van. Dus op een gegeven moment ging ik om 24:00-01:00 uur met haar naar het bos of het water en overdag liep ik dan door de buurt rondes waar ik goed overzicht had.

Gelukkig kon ze wel overal gewoon loslopen, ook op straat. Maar op uitlaatvelden en overdag naar de bossen heb ik maar afgeschaft.

MARC_S schreef:

Zoie schreef:

Marja schreef:[Daarnaast kreeg ik toen van de hondentrainster waar ik met Zara les had de voor mij gouden tip!
Ik stond er altijd met mijn neus bovenop als Stapper een andere hond naderde, startklaar om hem in zijn kladden te pakken.
Maar het bleek dat ik Stapper op die manier alleen maar steunde.
Ik ben toen stevig gaan doorlopen als we een reu tegenkwamen en totaal negeren.

Wat hier redelijk goed werkt, is vooraf het commando "door lopen " geven, of, als ik zelf al verder ben " kom maar " en dan zonodig verbaal ingrijpen als het toch mis gaat.

Het zal allemaal wel per hond verschillen denk ik wat de juiste aanpak is. Moet bekennen dat ik bij Luna steeds meer voor de optie ontwijken /ontlopen/ zo min mogelijk opzoeken enerzijds, en dan die enkele keer dat het niet lukt toch maar voor aanlijnen anderzijds heb gekozen.

Dat ben ik met Wuilis op een gegeven moment ook gaan doen. Ik kon gewoon niet meer steeds op goed geluk honden aan haar hebben snuffelen om dan te moeten denken: "wordt ze giftig of gaat het goed?"

Ik werd daar gek van. Dus op een gegeven moment ging ik om 24:00-01:00 uur met haar naar het bos of het water en overdag liep ik dan door de buurt rondes waar ik goed overzicht had.

Gelukkig kon ze wel overal gewoon loslopen, ook op straat. Maar op uitlaatvelden en overdag naar de bossen heb ik maar afgeschaft.

Ja, ik voel me soms best wel een zonderling als ik 's nachts met Luna, soms in de regen, aan het meer met een balletje sta te spelen, maar ach, ze heeft er evengoed wel lol in, dus wat maakt het uit

Baily schreef:

Marja schreef:Pfffffft wat een werk joh, daar heb je gewoon een dagtaak aan.
Kun je niet een oplossing verzinnen, bv een muilkorf omdoen bij Buck. ik noem maar iets hoor

Ik vind het wel leuk hoor, lekker buiten lopen. En een muilkorf bewaar ik als allerlaatste optie, maar ik hoop eigenlijk dat dat niet nodig is. Wel laat ik hem nu alvast wennen aan een muilkorf, zodat als het echt nodig is, dat dit geen probleem is.

As hij maar niet al teveel reuen tegenkomt, dan moet dat gedrag in combinatie met de castratie (en uiteraard blijven trainen), die afgesproken is voor volgende week Donderdag, misschien nog om te draaien zijn.

Hoe oud is hij eigenlijk?

Marja schreef:

Baily schreef:

Marja schreef:Pfffffft wat een werk joh, daar heb je gewoon een dagtaak aan.
Kun je niet een oplossing verzinnen, bv een muilkorf omdoen bij Buck. ik noem maar iets hoor

Ik vind het wel leuk hoor, lekker buiten lopen. En een muilkorf bewaar ik als allerlaatste optie, maar ik hoop eigenlijk dat dat niet nodig is. Wel laat ik hem nu alvast wennen aan een muilkorf, zodat als het echt nodig is, dat dit geen probleem is.

As hij maar niet al teveel reuen tegenkomt, dan moet dat gedrag in combinatie met de castratie (en uiteraard blijven trainen), die afgesproken is voor volgende week Donderdag, misschien nog om te draaien zijn.

Hoe oud is hij eigenlijk?

Anderhalf jaar.

Stapper was net twee toen we hem lieten castreren.
Iedereen zei toen, je bent veel te laat dat gaat niet meer helpen.
Wel dus hoor