Het HondenForum

Onze hond Dana, 4 jaar oud, Border collie X herder, gromt de laatste paar weken ineens uit het niets.

We dachten eerst dat ze gewoon loops moest worden, maar het gedrag dat ze nu vertoont kan gewoonweg niet. Het lijkt net alsof ze chagerijnig is.

Hoe kun je dit voorkomen of afstraffen?

Kun je de situatie(s) waarin ze gromt zo goed mogelijk beschrijven?

Ja sorry dit komt nogal vaag over zo

Dana heeft een eigen plekje onder de tafel. En ze heeft nogal een verzameldrang. Speeltjes, maar ook onze spullen.

Zodra ik onder die tafel kom om mijn spullen af te pakken want ze bijt het stuk dan gromt ze. Dit gebeurde weleens sporadisch maar is al weken dat ze elke keer gromt. Ik pak haar bij haar nekvel en ze kan 10 min de gang op. Daarna maken we het goed.

Maar van de week ben ik nogal geschrokken. Ze had vlug een stiekje van me weggegraaid. Ik ben rustig naar haar toegelopen en wilde het uit haar bek pakken. Ze ging voor me staan, trok haar lip op en flink grommen. Nou en zo ken ikk haar dus helemaal niet. Het grommen was nu dus ook niet onder de tafel. En ze kwam op me afgelopen en probeerde me te overheersen. Het spookte echt door mijn hoofd van hoe kan dit nu? De volgende keer hapt ze misschien wel.

Ook dit heb ik meteen afgestraft door haar aan haar nekval te pakken, weer de gang op. Maar de rest van de avond wilde ze helemaal niks van mij weten.

Hoi Vera, je doet het eigenlijk niet helemaal goed. je leert je hond nu dat ze een verdomd goede reden heeft haar spullen te verdedigen en je loopt zoals je het nu aanpakt kans op een flinke beet over een tijdje. Klinkt erger dan het is want er is niks aan de hand en je kan het zo ombuigen naar wel gewenst gedrag.

Wat je moet doen is je hond negeren als ze iets pakt omdat ze alleen jouw reactie al als iets heel leuks kan zien en een kans eens flink met je in conflict te gaan om haar grenzen te bepalen.

Als ze met iets wegloopt ga je naar de keuken en pakt iets heel lekkers, bv een stukje kaas. Dan loop je de kamer weer in en biedt haar aan het stukje kaas te komen halen. Dan moet ze wel die spullen alleen laten onder de tafel en neem je haar mee de gang in. Je doet de deur dicht en pakt de spullen weg en loopt weer naar de gang, laat haar zitten en geeft haar weer wat lekkers.

Op die manier hoeft ze die spullen niet meer te verdedigen want dat moet ze nu wel. Jij komt het immers afpakken en dat is nu net wat ze niet wil. Je pakt haar ook nog hard aan door haar aan haar nekvel te pakken wat helemaal niet eerlijk is naar je hond. Een hond mag houden wat hij heeft gepakt want dat mogen honden onderling ook. Let maar eens op, een kleine hond heeft een botje, dan nog pakt de sterkere hond dat zelden af.

Je hond heeft recht je te bijten nu. Pas daar dus mee op!

Eigenlijk leer je je hond nu per ongeluk dat ze erg hard moet verdedigen anders wordt alles afgepakt. Wat je wel mag doen is voorkomen dat ze iets pakt. Het zijn jouw spullen en als je haar ergens naartoe ziet gaan mag je brullend opstaan en haar afleren iets te pakken. Afpakken van iets dat ze nu eenmaal al heeft moet je dus echt niet doen. Ruilen en wegnemen naar de gang zonder daar een straf van te maken Belonen voor het wachten zodat je tijd genoeg hebt het rustig weg te halen zonder risico's

Bedankt Marc voor je antwoord. Maar dit heb ik dus al vaak genoeg geprobeerd. Al houd je een biefstuk voor haar kop dan nog is dat speeltje of iets belangrijker. Ze verdedigt het met hart en ziel. En ik vind dit ook meer een vorm van de hond belonen voor haar slechte gedrag.

Ik zou graag de echte kern van het probleem willen aanpakken. Ze pakt die spullen niet zomaar weg... doet ze gewoon om aandacht denk ik.

Natuurlijk probeer ik dat wegpakken van onze eigen spullen zoveel mogelijk te vermijden zodat ze er niet bij kan. Maar er hoeft maar visite te komen en er ligt een pakje sigaretten op tafel. Binnen 2 sec heeft ze het te pakken. Vaak zie ik het nog niet eens...

Dusja het ligt allemaal een beetje ingewikkeld.

vera25 schreef:Bedankt Marc voor je antwoord. Maar dit heb ik dus al vaak genoeg geprobeerd. Al houd je een biefstuk voor haar kop dan nog is dat speeltje of iets belangrijker. Ze verdedigt het met hart en ziel. En ik vind dit ook meer een vorm van de hond belonen voor haar slechte gedrag.

Ik zou graag de echte kern van het probleem willen aanpakken. Ze pakt die spullen niet zomaar weg... doet ze gewoon om aandacht denk ik.

Natuurlijk probeer ik dat wegpakken van onze eigen spullen zoveel mogelijk te vermijden zodat ze er niet bij kan. Maar er hoeft maar visite te komen en er ligt een pakje sigaretten op tafel. Binnen 2 sec heeft ze het te pakken. Vaak zie ik het nog niet eens...

Dusja het ligt allemaal een beetje ingewikkeld.

Ik denk dat het advies van Marc heel erg goed is, en eigenlijk de enige manier om dit nog weer terug te draaien. Als ze iets heeft gepakt, dan kun je inderdaad iets lekkers aanbieden. Maar dat hoef je dan niet voor haar neus te hangen, je kunt er een eindje verder mee gaan zitten en wachten tot ze naar jou komt, terwijl jij haar ondertussen negeert. Dus jij niet naar haar toe. Je beloont dan niet dat ze de spullen wegpakt, maar het feit dat ze bij de spullen vandaan loopt en naar jou komt.

Het zal de eerste keer misschien heel erg lang duren omdat ze je wat betreft haar spullen niet meer vertrouwt. Maar als dat 1 keer is gelukt dan zal het steeds beter en sneller gaan dat ze bij jou iets lekkers komt halen.

Waarom zou je de voorkeur gevan aan het straffen. Je hebt nu al gemerkt dat dat dus niet helpt en dat ze alleen maar feller wordt.

Daar heb je een heel goed punt hoor met afstraffen wordt dit alleen maar erger.

Maar ik ben bang dat het met belonen nog extremer wordt wat betreft afpakken. Want dan beloon ik ze nu voor iets wat ze niet mag.

Ik vind dat weer een beetje krom.

vera25 schreef:Daar heb je een heel goed punt hoor met afstraffen wordt dit alleen maar erger.

Maar ik ben bang dat het met belonen nog extremer wordt wat betreft afpakken. Want dan beloon ik ze nu voor iets wat ze niet mag.

Ik vind dat weer een beetje krom.

Nee jouw hond komt op dat moment naar jou toe en zit niet te grommen naar je. Het gedrag op dat moment telt en niet wat er voor allemaal is gepasseerd. Als ze niet reageert op iets lekkers doe je net of je met haar uitgaat dan komt ze toch wel? Gang deur dicht spullen wegpakken en hoog zetten.
Succes.

Ik zou ook de hond niet meer onder de tafel laten, is namelijk een erg goede uitvalsbasis(woordgrapje).
En straffen voor grommen kan resulteren in onaangekondigd bijten.

Tja niet meer onder de tafel laten! Als dat eens kon! Hoe moet ik dat doen?

En ze gromt ook weleens als ze geen spullen heeft liggen daar maar als ik haar mee naar boven moet nemen. Als we gaan slapen mag ze nl niet in de kamer blijven. Ze weet precies wanneer het bedtijd is en kruipt dan onder de tafel. Haar roepen werkt niet. Ik moet haar dus echt pakken en ook dan gaat het fout. Ook lokken met wat lekkers?

Ik weet het niet hoor, maar ik krijg het idee dat het voor de hond niet helemaal duidelijk is wie de baas is. Lijkt wel of ie denkt dat hij het te zeggen heeft. Misschien daar eens proberen aan te werken? (Zonder te straffen etc.)

ik heb een teefje, wat niet gromde of lelijk deed maar mij uit stond te lachen onder de tafel als ik wat van haar moest...

bij de blokker mooie rieten mandjes gekocht en hopla! er is gewoon geen plek meer voor truttekop!

dus onder die tafel lekker vol zetten, zeker in het begin.

en een andere fijnste plek voor de hond creeren

vera25 schreef:Tja niet meer onder de tafel laten! Als dat eens kon! Hoe moet ik dat doen?

En ze gromt ook weleens als ze geen spullen heeft liggen daar maar als ik haar mee naar boven moet nemen. Als we gaan slapen mag ze nl niet in de kamer blijven. Ze weet precies wanneer het bedtijd is en kruipt dan onder de tafel. Haar roepen werkt niet. Ik moet haar dus echt pakken en ook dan gaat het fout. Ook lokken met wat lekkers?

Ik zou proberen om haar zonder te pakken onder de tafel vandaan te krijgen. Nu loop je de kans dat ze je bijt (en nu dus al het gedrag voor dat ze gaat bijten overslaat omdat ze nu dus weet dat daar niet op gereageert wordt) laat haar altijd naar jou toe komen. Is er een reden waarom ze niet in de kamer mag blijven snachts?

vera25 schreef:Tja niet meer onder de tafel laten! Als dat eens kon! Hoe moet ik dat doen?

En ze gromt ook weleens als ze geen spullen heeft liggen daar maar als ik haar mee naar boven moet nemen. Als we gaan slapen mag ze nl niet in de kamer blijven. Ze weet precies wanneer het bedtijd is en kruipt dan onder de tafel. Haar roepen werkt niet. Ik moet haar dus echt pakken en ook dan gaat het fout. Ook lokken met wat lekkers?

Ja, je hebt zo te lezen een niet al te beste band met je hond. Het zou best wel eens kunnen dat de hond een hoop wantrouwen heeft naar jou toe en daarom zo reageert. Ze vertrouwt het ieder geval allemaal niet.
Probeer je denkwijze eens te veranderen. Jij wil iets en als je dat doel bereikt heb jij je zin en dus gewonnen.
Als jij je hond weglokt met lekkers onder de tafel vandaan omdat je wil dat ze ergens anders heenmoet heb jij dus gewonnen. Als jij je hond het commando los aanleert door iets lekkers te ruilen voor hetgeen ze in haar bek heeft win jij, want jij krijgt je zin.
Vertrouwen is de basis van een leuke baas/hondrelatie en als ik het zo lees gaat dat helemaal mis bij jullie.
Ik zou eens overwegen om een gedragstherapeut te vragen om je eens adviezen te geven. Ik denk namelijk dat er een hoop te sleutelen valt.
Wat is de reden dat ze niet gewoon in de kamer mag blijven als jullie gaan slapen?

Nee de band tussen mij en Daan is niet echt goed te noemen. Laat ik wel voorop stellen dat ik harstikke veel van het beestje houd en er (te) lief voor ben en goed voor zorg.

Maar mijn vriend kent Dana al vanaf dat ze pup was. Ik ben er later bijgekomen. Toen Dana al 2,5 jaar was. Dana was best jaloers, kreeg natuurlijk minder aandacht van mijn vriend maar is wel altijd heel lief voor me geweest.

Ik had helemaal niks met honden, was altijd een echt kattenmens. Veel gedragstrekjes van Dana ervaarde ik als lief. Ze sprong altijd bovenop me als ik rustig op de bank zat, om te knuffelen, dacht ik dus. Was gewoon een teken van dominantie. Dit mag en doet ze nu ook niet meer. Ik probeer stapje voor stapje dingen te signaleren en deze dus op te lossen. Zo kreeg Dana voorheen altijd eten voor wij gingen eten, en gewoon vanuit het blik zo in haar bakje op de grond. Nu moet ze netjes gaan zitten en krijgt ze pas haar eten. Deze dingen pas ik nu 2 maanden toe en ze luistert, ze werkt ook graag voor je. Maar toch denk ik dan weleens zou dat gedrag wat ze nu ineens vertoont ermee te maken hebben dat ze het toch niet wil accepteren?

Is het trouwens waar dat een hond maar 1 baas kent?? mijn vriend dus in dit geval.

Ze mag niet in de woonkamer blijven omdat ze dan in de nacht alles bij elkaar blaft. Daarom moet ze mee naar boven en ligt ze dus op de overloop voor onze slaapkamerdeur.

vera25 schreef: Natuurlijk probeer ik dat wegpakken van onze eigen spullen zoveel mogelijk te vermijden zodat ze er niet bij kan. Maar er hoeft maar visite te komen en er ligt een pakje sigaretten op tafel. Binnen 2 sec heeft ze het te pakken. Vaak zie ik het nog niet eens...

Ik zou proberen haar aan te leren de boel te komen brengen naar jou.

Anne

Komt de hond niet gewoon lekker achter je aan als je naar boven gaat? Ik zou dat gewoon eens proberen..deur openlaten en kijken wat er gebeurd.

Of misschien kan je vriend haar mee naar boven roepen, reageert ze ook zo op hem?

Dan zou je zelf in ieder geval voorlopig die situatie uit de weg kunnen gaan, totdat het vertrouwen is hersteld.

Als ik naar boven loop komt ze altijd achter me aan. Behalve als we gaan slapen. Alsof ze het weet...

Totdat het vertrouwen is hersteld??

Mijn vriend werkt in ploegen, ook nachtdiensten dus moet ik haar wel roepen, pakken. Dus dat is helaas ook niet altijd een optie.

Tja ik maak het niet makkelijker he [/quote]

Als snoep niet helpt dan vindt je als je creatief bent gewoon vast wel wat anders. Probeer ook met de hond te spelen. Spelen is voor jullie relatie waarschijnlijk net datgene dat ze nodig heeft. Ik bedoel niet stoeien maar gewoon buiten met een bal oid. Spelen versterkt jullie band enorm en je zal zien dat zodra jij leuker wordt ze ook leuker wordt voor jou.

Ga inderdaad gewoon met de riem naar de deur als ze wat heeft gepakt.

Jouw manier van straffen lokt verweer uit bij de hond. Mijn laatste hond heeft mij toen ik haar kort had ook gebeten om zoiets. Afdwingen van respect werkt niet bij een pittige hond die weet dat ze hoe dan ook wint als ze haar tanden gaat gebruiken. Dat moet jij voor zijn en je moet haar laten wennen aan het feit dat jij niks doet en ze dus nooit agressief hoeft te worden.

Wat je ook verzint, zorg dat ze onder de tafel uit komt omdat jij ontspannen wat leukers aanbied dan onder de tafel blijven voor haar kan zijn. Nooit meer aan het nekvel meetrekken want zoals ik jullie nu inschat heeft ze je ieder moment in je klauwen en dan moet ze vast en zeker weg. Nu kan je dat nog voorkomen en alles herstellen.

Succes en verlies nooit je geduld of beheersing want dan ben je weer terug bij af.

PS je beloont geen stelen, je beloont weggaan bij het gestolen voorwerp want je gaat geen biefstukje brengen natuurlijk, dat moet ze halen.

vera25 schreef:Als ik naar boven loop komt ze altijd achter me aan. Behalve als we gaan slapen. Alsof ze het weet...

Totdat het vertrouwen is hersteld??

Mijn vriend werkt in ploegen, ook nachtdiensten dus moet ik haar wel roepen, pakken. Dus dat is helaas ook niet altijd een optie.

Tja ik maak het niet makkelijker he

[/quote]

Maak van het slapen gaan iets leuks: koop een nieuw speeltje waarvan je weet dat je hond het prachtig vindt en dit haal je pas tevoorschijn als je gaat slapen en hiermee lok je haar 'ooooooo kijk eens wat mooiiiiiiiii' en als ze mee komt dan ga je lekker 10 minuutjes met je hond spelen boven.
Zo maak je er een feestje van en iedere hond kiest voor een feestje

Bedankt voor de tips! Ik ga ze zeer zeker uitproberen. Ik snap nu de gedachtengang erachter ook beter.

Ik houd jullie op de hoogte.

Een goede hondenschool bezoeken (makkelijker gezegd dan gedaan) eventueel een (alweer goede) gedragstherapeut inschakelen.
Wat kan helpen is als je vriend een poosje zich niet met de hond bemoeit waardoor ze alleen van jou aandacht krijgt. En het niets is gratis principe toepassen.
En ik zou een rechtstreekse confrontatie niet aangaan, niet kijken wie de sterkste is( is al bekend van jullie 2 is Dana dat).
Als ze graag eet kan je haar ook boven op de gang voeren 's avonds.

Het advies van Marc S is echt wel een goed advies hoor.

Ik snap je wel dat je het ziet als belonen voor fout gedrag. Als het om een mens ging dan was dat ook zo. Honden en mensen denken anders en daardoor verandert dit ook.

Honden hebben namelijk geen korte termijn geheugen. Dus het straffen van iets wat ze al gedaan hebben snappen ze niet. Je straft ze dan voor het gedrag wat ze op dat moment vertonen.

Neem bijvoorbeeld een hond die niet komt als je hem roept. De baas wordt boos en als de hond dan eindelijk wel komt straft de baas hem onmiddelijk. Wat de hond ervaart is dat hij gestraft wordt voor het komen. Dat de straft is omdat hij een paar momenten eerder niet kwam weet hij niet.

Zo gaat het eigenlijk ook bij de aanpak van marc, maar dan positief. Je beloont hem dan voor het ophalen van het lekkers. De beloning kan de hond door hun manier van denken niet meer linken aan het verdedigen van het afgepakte spul.

Wat betreft het afpakken van spullen heeft Marc ook gelijk. In een natuurlijke roedel is het zo dat wat de ranghogere onbewaakt laat, kan de ranglagere pakken en dan is het van hem. Die heeft dan het recht het te verdedigen.
Even jouw situatie: Als de hond onder de tafel kruipt en "zijn" spul verdedigd plaats jij je dus in een ongehoorde situatie doos hem te straffen. Door hem in de gang te zetten en boos te worden leer je hem ook nog eens dat als hij wat heeft, en jij komt om het terug te nemen, hij ongenadig gestraft wordt. Nog meer reden om jou weg te jagen.

Dit is een patroon wat alleen maar neerwaarts kan gaan. Het is dus echt beter als je stopt met straffen.

Straf je als hij bedenkt iets te pakken of als hij het net doet, dan ziet de hond het pas als een straf voor het pakken van het spul. Dat is hij op dat moment namelijk aan het doen.

Nu, de oplossing... was dat maar zo makkelijk he?

Je geeft zelf aan dat hij het waarschijnlijk pakt om aandacht te krijgen. Wat is er dan minder belonend dan de hond geen aandacht te geven?
Loop er dus niet heen om aandacht te geven (het af te pakken).

Ga in plaats daarvan iets doen wat de hond heeeeel erg interessant vindt en waaraan hij graag wil meedoen. Dit kan een balspelletje zijn, een blokje om lopen, een stukje kaas eten. Wat hij maar leuk genoeg vindt om voor bij jou te komen. Ga hier zelf mee aan de slag, je geeft de hond geen aandacht. Als zijn interesse gewekt is en hij komt naar je toe, dan mag hij alleen meedoen als hij het spul niet in zijn bek meegenomen heeft, want je wilt dat hij het loslaat. Als hij zover is dan leidt je hem weg van de plaats waar hij zijn spul verdedigd en zorg dat hij die plaats niet meer ziet (bijvoorbeeld de gang, keuken of tuin). Blijf vrolijk en vriendelijk, en speel lekker met hem mee.
Zorg dan dat je het spul wegpakt of dat iemand anders het doet.

De eerste keren zal de hond dit niet graag doen en kan het lang duren. Als hij zijn speeltje afgeeft betekent dat voor hem natuurlijk hetzelfde als geen aandacht krijgen.
Als hij eenmaal doorkrijgt dat hij beter naar je toe kan komen omdat hij dan aandacht en wat lekkers krijgt, als zijn spul blijven verdedigen voor niemand, zal hij steeds beter zijn spul afgeven.

Zo zet je zijn gedrag om in positief gedrag en hoef je hem niet te straffen.
De hond heeft iets geleerd wat niet de bedoeling was, nu is het een kwastie van hem ander acceptabel gedrag aan te leren. En bij iets nieuws leren gebruik je eigenlijk nooit straf.

En probeer ondertussen erg goed op te letten wat jij, je huisgenoten of de vistie laten slingeren. Zorg dat de hond niet in de verleiding kan komen.

Ik hoop dat je er iets mee kan.

Stang schreef:

vera25 schreef:Als ik naar boven loop komt ze altijd achter me aan. Behalve als we gaan slapen. Alsof ze het weet...

Totdat het vertrouwen is hersteld??

Mijn vriend werkt in ploegen, ook nachtdiensten dus moet ik haar wel roepen, pakken. Dus dat is helaas ook niet altijd een optie.

Tja ik maak het niet makkelijker he

Maak van het slapen gaan iets leuks: koop een nieuw speeltje waarvan je weet dat je hond het prachtig vindt en dit haal je pas tevoorschijn als je gaat slapen en hiermee lok je haar 'ooooooo kijk eens wat mooiiiiiiiii' en als ze mee komt dan ga je lekker 10 minuutjes met je hond spelen boven.
Zo maak je er een feestje van en iedere hond kiest voor een feestje [/quote]

Dit is helemaal waar!

Je hond zal veel meer naar je toe trekken en veel liever dingen voor je doen als jij leuk bent. Zorg dus dat je met dana veel dingen gaat doen die zij het einde vindt.

Zoals de manier van voeren die je hebt aangeleerd:
Als zij gaat zitten krijgt ze een bak lekker voer. Daar wil je wel voor gaan zitten toch?

Speel ook zo eens met haar. Lekker knuffelen en kroelen, spelletjes spelen, lekker gek rennen buiten. Doe alsof alles wat jij doet helemaal fantastisch is, dan wil ze vanzelf meespelen.

Als je dit principe ook gebruikt met ander acceptabel gedrag aanleren en nieuwe dingen aanleren, dan zul je zien dat ze straks een grote vriendin wordt!

Gisterenavond meteen al jullie tips uitgevoerd natuurlijk.

Al snel had Dana een stuk keukenrol, haalt ze uit de prullenbak. Wat een hond ook he

Maargoed ik ben gaan rommelen in de keuken, had wat lekkers voor haar gepakt. En het stuk papier weggehaald, haar in de keuken gelaten. Ze stond wel even raar te kijken dat het ineens weg was.

Ook met naar boven gaan ging het goed. Ik had het hier met mijn vriend over gehad maar die kijkt altijd anders tegen zulke dingen aan. Hij is nogal kortzichtig in sommige dingen. De hond moet gewoon luisteren. Punt.

Maar eerst even gespeeld voordat we naar bed gingen. Haar de gang op gelokt. Toen zijn we met zijn tweeen naar boven gegaan. Meestal laten we eerst de hond boven en dan pas wij. Haar geroepen en ze kwam meteen. Het is zooo simpel eigenlijk he. Mijn vriend stond er versteld van!

En nu dus consequent zijn volhouden!!

vera25 schreef:Gisterenavond meteen al jullie tips uitgevoerd natuurlijk.

Al snel had Dana een stuk keukenrol, haalt ze uit de prullenbak. Wat een hond ook he

Maargoed ik ben gaan rommelen in de keuken, had wat lekkers voor haar gepakt. En het stuk papier weggehaald, haar in de keuken gelaten. Ze stond wel even raar te kijken dat het ineens weg was.

Ook met naar boven gaan ging het goed. Ik had het hier met mijn vriend over gehad maar die kijkt altijd anders tegen zulke dingen aan. Hij is nogal kortzichtig in sommige dingen. De hond moet gewoon luisteren. Punt.

Maar eerst even gespeeld voordat we naar bed gingen. Haar de gang op gelokt. Toen zijn we met zijn tweeen naar boven gegaan. Meestal laten we eerst de hond boven en dan pas wij. Haar geroepen en ze kwam meteen. Het is zooo simpel eigenlijk he. Mijn vriend stond er versteld van!

En nu dus consequent zijn volhouden!!

Goed zo, ik ben blij voor je dat het zo goed gaat.

leuk dat je zo vlot vooruitgang boekt!

Ik heb ooit eens het boek "de vrouw die naar honden luistert" van Jan Fennell gelezen.

Dat heeft voor mij een hoop over hondengedrag verduidelijkt.
Wij, als mens, zijn heel snel geneigt ons mensengedrag ook op honden toe te passen.
Het zit toch wel een beetje anders inelkaar.

Mijn vriend was ook altijd wel een beetje het type"het beest moet gewoon luisteren". Maar sinds ik dit boek heb gelezen en hem er een en ander over verteld heb, snapt hij honden ook beter.

Haha ik heb hetzelfde "probleem" met mijn vriend!

Hij is opgegroeid met het ideedat je een hond met zijn neus door de pies haalt als hij een ongelukje heeft, hem toeschreeuwt als je een drolletje tegenkomt ´s ochtends en hem een tik op zijn neus verkoopt als ie hapt (ik heb het over een hond van een half jaar)

Ik heb een paar leuke boekjes over de hondenpsyche gekocht en ben die gaan lezen. En ik heb hem tijdens het lezen gewoon enthousiast dingen voorgelezen. Hij is vanzelf mee gaan lezen en nu snapt ie het ook beter (en ik heb nog meer geleerd!).

Binnenkort gaan we een basiscursus gehoorzaamheid doen. Om de hond weer een beetje bij te schaven, lang geen echte trainingen gedaan met hem, maar ook voor ons beiden. Dan leert mijn vriend er ook meer over en wordt hij er ook bij betrokken. Dan hoop ik dat we wat meer op 1 lijn komen te zitten. want het is toch wel erg lastig als je samen de hond uit laat en je hoort steeds van elkaar hoe je het moet doen.

Misschien is dat ook een idee voor jullie? Dan leer je zelf ook meteen meer over hoe dana precies denkt. De hond zal het prachtig vinden en het kost je 1 uur in de week les (al moet je natuurlijk wel thuis verder oefenen).