Het HondenForum

wij gaan zeer waarschijnlijk een hond uit spanje adopteren, als de goedkeuring er is, dat zijn ze nu aan het bekijken, of hij bij ons in het gezin past, ik hoop het wel, want hij is echt super, tenminste van horen en de foto, maar wij hebben hier geen ervaring mee, hoe ga je met een hond uit spanje om, dit wil ik graag weten voordat hij bij ons is, zodat wij goed geinformeerd aan hem kunnen wennen en andersom, hij zit nu in de dodencel, en dat gaat me erg aan het hard, vandaar dat we hem een goed huisje willen geven. als jullie tips hebben en ideeen meer dan welkom, vooral eline heeft er ervaring mee toch..ook graag de minder leuke kanten wil ik weten, want daar zullen we ook rekening mee moeten houden.
oja hij is ongeveer 5 jaar.

groetjes,

Zorg dat je een goede achterban hebt waar je op terug kunt vallen. Veel stichtingen werken met opvanggezinnen en daar wordt gekeken naar wat voor karakter de hond heeft en of hij in jullie situatie past.
Honden zo uit het buitenland halen heeft zn nadelen, ze weten en kennen vaak nog niks. Ze zijn niet zindelijk, lopen over de tafels heen ed...
Dus reken op een volwassen pup die nog kompleet opgevoed moet worden

Niet persoonlijk tegen jou hoor, maar ik vind het zo twijfelachtig om een hond rechtstreeks uit een "dodencel" aan te bieden en te adopteren. Er worden om de haverklap "noodoproepen" geplaatst op internet voor "honden in de dodencel". Die zitten daar inderdaad, bij duizenden, maar het speelt zo onterecht in op het "zieligheidsgevoel" van mogelijke adoptanten. Op een vergelijkbare manier als zielige hondjes in etalages van dierenwinkels vaak vooral gekocht worden om ze te verlossen uit hun ellende. Zielig vinden is geen goede motivatie om over te gaan tot de aanschaf van een hond, daar moet je met je verstand over nadenken en niet met je gevoel.

In de eerste plaats, er worden in Spanje dagelijks meer dan duizend honden doodgemaakt in zulk soort inrchtingen.

In de tweede plaats, degene die zo´n hond aanbiedt wil persé zo´n hond redden, en zal dus vooral een positief en acceptabel verhaaltje vertellen over die hond. Echter, in hoeverre kan men een hond in zo´n situatie echt beordelen op hoe hij is?

In de derde plaats, als hij niet op de nominatie had gestaan om doodgemaakt te worden, zou je hem dan ook hebben willen adopteren? Of laat je je bij je beslissing nu leiden door het "zieligheidsgehalte" van deze hond?

Nu nog een opbouwende tip, als schamel antwoord op je vraag. Als deze hond bij jullie komt wonen moet je om te beginnen de gedachte dat hij zielig is van je afzetten. Op het moment dat hij bij je komt wonen is hij niet meer zielig. HIj is dan een hond die vanaf de eerste dag vooral behoefte heeft aan duidelijke leiding, liefdevol, maar vooral ook duidelijk. Duidelijke regels vanaf het begin helpen voorkomen dat zo´n hond ontspoort door een overdosis aan eigen initiatief te gaan ontwikkelen.

En tot slot, heel veel plezier met en van hem, succes!

Groetjes, Willy.

bedankt voor je antwoord, ik heb daar ook over nagedacht, van is dit inspelen op het zielig vinden, of niet, ik weet het niet ergens wel, mijn moeder is lid van een blaadje van een stichting, ben de naam even kwijt, die galgo's en renhonden opvangen c.q redden, de vriendin van mijn moeder heeft ook twee oude renhonden uit spanje gehaald, ik ben dus bekend, met de ellende van honden in het buitenland, wij hadden al besloten om voor een herplaatser te gaan, nu mijn eb reu erg ziek is, en binnenkort moet worden ingeslapen, waar wij een hoop verdriet van hebben, zie ik deze hond ineens, een collie, waar ik zowiezo gek op ben, van huis uit collies gewend, wij geven een leven en nemen een leven, daar bedoel ik mee, het inslapen van mijn lieve schat en het "redden"' van deze hond, wij zullen nooit een hond nemen, omdat dat een ingeving is, als ik besluit een hond erbij te nemen, dan staan we daar 100% achter, anders moet je hier niet aan beginnen, neemt niet weg, dat ik het wel eng vind, het is voor ons wel allemaal nieuw, wij hebben bijna 9 jaar een hond met behoorlijke gedragsproblemen gehad, en ondanks alles, was zij een hond van goud, ik denk dat de stichtingen die deze honden willen redden, ook inspelen op het gevoelige van de mens, maar wij gaan er echt voor,

ik hoor nog of hij voor ons geschikt is, dat is nog afhankelijk van de mensen in spanje.

in nederland is er wel een achterban, waar we terecht kunnen voor vragen en advies, en een gedragstherapeut, die antwoord kan geven op evt. problemen. ze zullen een hond toch echt niet aanprijzen terwijl hij niet te handhaven is in een gezin, lijkt me dat ze daar toch eerlijk antwoord op geven, hij schijnt erg lief en zeer sociaal te zijn. ik wacht het af, wat zij zeggen.

maar ben wel blij, dat jullie tips geven, en ook de andere kant van het verhaal belichten, want die is er ook altijd.

groetjes,

nog even antwoord op je vraag, ten derde als hij niet op de nominatie had gestaan om dood gemaakt te worden, had ik hem dan ook genomen, ja, dat denk ik wel, omdat hij een collie is , waar ik gewoon ook gek op ben, moet wel heel eerlijk bekennen, dat als het een ander ras was geweest, of ik dan ook had gereageert, dat weet ik niet,

groetjes,

gucci schreef:bedankt voor je antwoord, ik heb daar ook over nagedacht, van is dit inspelen op het zielig vinden, of niet, ik weet het niet ergens wel, mijn moeder is lid van een blaadje van een stichting, ben de naam even kwijt, die galgo's en renhonden opvangen c.q redden, de vriendin van mijn moeder heeft ook twee oude renhonden uit spanje gehaald, ik ben dus bekend, met de ellende van honden in het buitenland, wij hadden al besloten om voor een herplaatser te gaan, nu mijn eb reu erg ziek is, en binnenkort moet worden ingeslapen, waar wij een hoop verdriet van hebben, zie ik deze hond ineens, een collie, waar ik zowiezo gek op ben, van huis uit collies gewend, wij geven een leven en nemen een leven, daar bedoel ik mee, het inslapen van mijn lieve schat en het "redden"' van deze hond, wij zullen nooit een hond nemen, omdat dat een ingeving is, als ik besluit een hond erbij te nemen, dan staan we daar 100% achter, anders moet je hier niet aan beginnen, neemt niet weg, dat ik het wel eng vind, het is voor ons wel allemaal nieuw, wij hebben bijna 9 jaar een hond met behoorlijke gedragsproblemen gehad, en ondanks alles, was zij een hond van goud, ik denk dat de stichtingen die deze honden willen redden, ook inspelen op het gevoelige van de mens, maar wij gaan er echt voor,

ik hoor nog of hij voor ons geschikt is, dat is nog afhankelijk van de mensen in spanje.

in nederland is er wel een achterban, waar we terecht kunnen voor vragen en advies, en een gedragstherapeut, die antwoord kan geven op evt. problemen. ze zullen een hond toch echt niet aanprijzen terwijl hij niet te handhaven is in een gezin, lijkt me dat ze daar toch eerlijk antwoord op geven, hij schijnt erg lief en zeer sociaal te zijn. ik wacht het af, wat zij zeggen.

maar ben wel blij, dat jullie tips geven, en ook de andere kant van het verhaal belichten, want die is er ook altijd.

groetjes,

Je moet op een aantal dingen letten, allereerst is de hond getest op buitenlandse hondenziektes, hoe wordt de geschiktheid beoordeeld ?
Heel belangrijk, wat is het vangnet als er wel problemen ontstaan ?
Hoe komt de hond naar Nederland, wordt hij op het vliegtuig gezet en is er begeleiding van de stiching na aankomst of sta je daar zelf met een hond in een bench en moet je het maar zien te redden.
Worden ziektekosten vergoed als de hond vlak na aankomst ziek wordt, op welke termijn wordt een hond teruggenomen als blijkt dat de klik tussen jou en de hond er niet is etc etc
En zielig, dat zijn alle buitenlandertjes zolang ze daar verblijven, zou me niet doodstaren op dat dodingsstation

ik ben het met een aantal dingen eens van wat Wil zegt. Duidelijke regels stellen, maar met zachte hand. Absoluut de eerste dagen niet dwingen als de hond angstig is. Laat hem/haar eerst aan de nieuwe situatie wennen.

Onzindelijkheid kan een paar dagen/weken voorkomen meer vanwege de nieuwigheid van de situatie als dat de hond echt onzindelijk is.

en vooral vraag de stichting de oren van het hoofd, met de meest onzinnige vragen, als het jou maar gerust stelt.
Enne, ga 's kijken op het buitenlandse hondenforum, daar zitten alleen mensen (bijna) met buitenlandertjes.

Ja daar is ze al gespot
Heel verstandig!

Jacqueline

ja ik was al lid geworden van het forum, zo kan ik een hoop verhalen lezen, de voor en nadelen van een hond uit het buitenland, ben me goed aan het inlezen en orienteren.

ik heb nog niets gehoord of hij bij ons in het gezin kan, dus nog even afwachten.

groetjes,

En het met Wil eens, dat je vooral niet de fout moet maken dat de hond zielig is. Daardoor zou je regels teveel kunnen laten verslappen.
Reken erop dat het toch wel een aantal weken/maanden kan duren voordat je de "echte" hond ziet. Als je de hond in huis krijgt, geef hem dan in eerste instantie rust, zodat hij de situatie in zich op kan nemen en kan wennen. Duik er vooral niet met zijn allen bovenop met aandacht, speeltjes en lekkers, maar laat de hond zelf het tempo bepalen.
Vraag de stichting de oren van het hoofd, ook over opvang van de hond mocht het bij jou niet goed gaan.
Als het goed is laten de meeste stichtingen de honden testen op veel voorkomende ziektes en worden de honden geent/gechipt. Controleer of dat ook gebeurd is.
Maak gretig gebruik van eventuele gedragstherapeuten als vraagbaak en bij problemen.
Zoek mensen op die ook een buitenlandse hond hebben en vraag naar hun ervaringen, ook de minder leuke.

Veel plezier met je hond.

hoi wij hebben ook een hondje uit spanje . hij is nu ongeveer 4 jaar hij is op straat gevonden. het heeft heel lang geduurd voor hij zindelijk was en we hebben ook gelijk een benche een gekocht want hij sloopte alles wat los en vast zat. in het begin pikte hij alles wat eetbaar was zelfs van de grote tafel. honden die hij kent kan hij mee over weg maar vreemde honden pakt hij gelijk. nu klinkt het allemaal heel vervelend zo bedoel ik het niet maar weet wel waar je aan begin. nu gaat het goed hij is zindelijk en kan best even alleen zonder benche maar dat heeft wel bijna anderhalf jaar geduurd. nu zijn ze gelukkig niet allemaal het zelfde maar denk er goed over na je moet er een hoop tijd insteken. en denk niet dat alle honden die je "red"aanhankelijk zijn want dat is ook niet altijd zo wij kunnen ons hondje bv. niet los laten want hij gaat overal achter aan. ik hoop dat je hier wat aan heb . wij zijn nu erg blij met onze vent maar ik heb ook weleens gedacht waar ben ik aan begonnen hahaha veel sucses groetjes diana

Ik heb zelf een hond uit Spanje, en mijn ervaring is dat de stichting (de meeste dan) wel degelijk heel erg goed kijkt naar hoe de hond is en in welke gezinssamenstelling hij wel of juist niet past. Achterban in Nederland is zo te lezen ook in orde dus: als het doorgaat, veel plezier samen. Houd er rekening mee dat hij waarschijnlijk alleen Spaanse commando's kent, als hij uberhaupt al een commando onder de knie heeft Geef hem veel rust en regelmaat, des te sneller is hij gewend.

de collie reu waar deze topic mee gestart is, gaat niet door, hij zou verder goed in ons gezin passen, maar kan niet met katten en tja die heb ik ook, en straks ook weer een nestje kittens, helaas , maar nu heb ik veel contact met een andere stichting en nu komt er 14 sept. een teefje naar nederland toe, zij heeft wel altijd een baasje gehad, en kent de basisbegrippen, kan met katten en kinderen, dus erg spannend allemaal.
verders steek ik een hoop op van mensen die al een buitenlandertje hebben, die hebben al een hoop ervaring en ik daarmee nog niet.

groetjes simone

De honden uit Spanje zijn over het algemeen erg zachtaardig en stabiel. In de regel leveren zij niet echt problemen op. Wat ik zou doen als ik jou was, is de hond rustig de tijd geven om te herstellen van de reis en de nieuwe indrukken en je aanmelden bij een hondenschool.

Houd er rekening mee dat een tweede-kanshondje meestal wat nadelen heeft en een beetje een handleiding zal hebben. Zo kan ik mijn Spanjaard gewoon niet los laten omdat hij achter al het vee/konijntjes/katten/enz aangaat. Aangezien hij zich een jaar alleen heeft moeten redden, is hij van mening dat hij er best een poosje in z'n eentje op uit kan en hij meent ook wel te weten wat nou wel en niet nuttig is. Valt allemaal prima mee te leven maar je moet je er wel bij neerleggen dat het anders is dan als je een pup vanaf 8 weken oud in huis hebt gehad.

Martijn schreef:Als je niet kunt accepteren dat een hond ineens toch achter je katten aangaat of toch een wegloper is zou ik er niet aan beginnen.

Er is een verschil tuusen een hond die wel eens achter de katten aangaat en een hond waarvan al bekend is dat die je katten opvreet.

Jacqueline

jacq1970 schreef:

Martijn schreef:Als je niet kunt accepteren dat een hond ineens toch achter je katten aangaat of toch een wegloper is zou ik er niet aan beginnen.

Er is een verschil tuusen een hond die wel eens achter de katten aangaat en een hond waarvan al bekend is dat die je katten opvreet.

Jacqueline

Als je katten hebt moet je ook geen hond nemen die wel eens achter de katten aan gaat.

MARC_S schreef:

jacq1970 schreef:

Martijn schreef:Als je niet kunt accepteren dat een hond ineens toch achter je katten aangaat of toch een wegloper is zou ik er niet aan beginnen.

Er is een verschil tuusen een hond die wel eens achter de katten aangaat en een hond waarvan al bekend is dat die je katten opvreet.

Jacqueline

Als je katten hebt moet je ook geen hond nemen die wel eens achter de katten aan gaat.

Mijn jack rende ook wel eens achter mijn katten aan of andersom, zolang het niet met de intentie is om tekillen of op tevreten maakt het niet uit.
Mijn Galgo wil ze echt opvreten dus daar komen geen katten bij in de buurt!

Jacqueline

Nee maar wat bedoeld wordt is denk ik dat je je er gewoon bij neer moet leggen dat je waarschijnlijk een hond hebt die een paar 'gebreken' heeft. Er valt prima mee te leven maar mijn Spanjaard kan ik bijvoorbeeld echt niet los laten omdat hij een enorm drijfinstinct heeft en dus achter vee, ganzen, konijnen enz aangaat en erg zelfstandig is. Het kan ook dat je problemen als angst krijgt ed, daar moet je gewoon rekening mee houden maar het kan natuurlijk ook allemaal hartstikke meevallen. Ik heb zowel enorm positieve als enorm negatieve ervaringen met honden uit het buitenland. Het is dus wel fijn als je IETS van de achtergrond weet en je moet er wel bewust voor kiezen om een tweede-kansje in huis te nemen waar mogelijk/waarschijnlijk wat 'problemen' en extra werk bij komen kijken.

(Ik wil je wel echt op het hart drukken om van het begin af aan bij een hondenschool te beginnen, kan sowieso nooit kwaad en het is wel prettig om wat begeleiding te hebben bij een hond met een verleden).

Ik ben erg benieuwd, ik neem aan dat we het allemaal wel horen en als je vragen hebt ofzo kun je me altijd een berichtje sturen want ik heb denk ik wel alles meegemaakt wat je met tweede-kanshondjes meegemaakt kunt hebben .

(ik wil je trouwens niet afschrikken want ik sta nog steeds enorm achter mijn keuzes en ben met al mijn tweedehandsjes even gelukkig geweest )

Pieta schreef:Nee maar wat bedoeld wordt is denk ik dat je je er gewoon bij neer moet leggen dat je waarschijnlijk een hond hebt die een paar 'gebreken' heeft. Er valt prima mee te leven maar mijn Spanjaard kan ik bijvoorbeeld echt niet los laten omdat hij een enorm drijfinstinct heeft en dus achter vee, ganzen, konijnen enz aangaat en erg zelfstandig is. Het kan ook dat je problemen als angst krijgt ed, daar moet je gewoon rekening mee houden maar het kan natuurlijk ook allemaal hartstikke meevallen. Ik heb zowel enorm positieve als enorm negatieve ervaringen met honden uit het buitenland. Het is dus wel fijn als je IETS van de achtergrond weet en je moet er wel bewust voor kiezen om een tweede-kansje in huis te nemen waar mogelijk/waarschijnlijk wat 'problemen' en extra werk bij komen kijken.

(Ik wil je wel echt op het hart drukken om van het begin af aan bij een hondenschool te beginnen, kan sowieso nooit kwaad en het is wel prettig om wat begeleiding te hebben bij een hond met een verleden).

Ik ben erg benieuwd, ik neem aan dat we het allemaal wel horen en als je vragen hebt ofzo kun je me altijd een berichtje sturen want ik heb denk ik wel alles meegemaakt wat je met tweede-kanshondjes meegemaakt kunt hebben .

(ik wil je trouwens niet afschrikken want ik sta nog steeds enorm achter mijn keuzes en ben met al mijn tweedehandsjes even gelukkig geweest )

Is een drijfinstinct een gebrek ????????????????
Ik heb podenco's en die jagen, ja dat weet je als je zo'n hond neemt, dat noem ik dus geen gebrek maar een eigenschap

Addy schreef:

Pieta schreef:Nee maar wat bedoeld wordt is denk ik dat je je er gewoon bij neer moet leggen dat je waarschijnlijk een hond hebt die een paar 'gebreken' heeft. Er valt prima mee te leven maar mijn Spanjaard kan ik bijvoorbeeld echt niet los laten omdat hij een enorm drijfinstinct heeft en dus achter vee, ganzen, konijnen enz aangaat en erg zelfstandig is. Het kan ook dat je problemen als angst krijgt ed, daar moet je gewoon rekening mee houden maar het kan natuurlijk ook allemaal hartstikke meevallen. Ik heb zowel enorm positieve als enorm negatieve ervaringen met honden uit het buitenland. Het is dus wel fijn als je IETS van de achtergrond weet en je moet er wel bewust voor kiezen om een tweede-kansje in huis te nemen waar mogelijk/waarschijnlijk wat 'problemen' en extra werk bij komen kijken.

(Ik wil je wel echt op het hart drukken om van het begin af aan bij een hondenschool te beginnen, kan sowieso nooit kwaad en het is wel prettig om wat begeleiding te hebben bij een hond met een verleden).

Ik ben erg benieuwd, ik neem aan dat we het allemaal wel horen en als je vragen hebt ofzo kun je me altijd een berichtje sturen want ik heb denk ik wel alles meegemaakt wat je met tweede-kanshondjes meegemaakt kunt hebben .

(ik wil je trouwens niet afschrikken want ik sta nog steeds enorm achter mijn keuzes en ben met al mijn tweedehandsjes even gelukkig geweest )

Is een drijfinstinct een gebrek ????????????????
Ik heb podenco's en die jagen, ja dat weet je als je zo'n hond neemt, dat noem ik dus geen gebrek maar een eigenschap

Zo bedoelde ik het niet, ik vind het orachtig als je de oorsprong van de hond erin terug ziet, het gebrek is dat hij er niet mee heeft leren omgaan en dan dus geen aandacht meer voor iets anders heeft, daar doelde ik op . Natuurlijk is z'n instinct geen gebrek, maar je moet je er wel bij neerleggen dat hij niet zomaar los kan omdat hij enorm zelfstandig is.