Het HondenForum

Maar even een nieuw draadje, want dit is wel een specifiek probleempje.

In het begin schoot Lilo gewoon de gierende paniek in zodra ze een andere hond zag, maar inmiddels heeft ze wat meer zelfvertrouwen, en vertrouwen in Jack en mij, dat speelt denk ik ook mee. Dus wat ze nu doet is niet alleen vervaarlijk blaffen naar vreemde honden (staart hoog kwispelend, oren plat), maar ze doet ook uitvallen. Ze heeft tot dusver nog niet 'raak' gehapt, maar andere honden schrikken er wel van. Vandaag twee pups die echt bang voor haar waren, en dat is niet fijn want zo maken we natuurlijk geen vrienden.

Als een hond haar nou een beetje negeert gaat het wel redelijk, dan wil ze er voorzichtig aan ruiken en doet ze af en toe zelfs een 'uitval' met haar kont omhoog, beetje dubbel dus. Maar als ze angstig reageren of terug grommen gaat ze nog meer uit haar dak, en dan gaat Jack van de spanning mee staan blaffen. Niet fijn.

Verder ben ik benieuwd of iemand nou een verklaring heeft voor het feit dat het echt vanaf de eerste minuut wel perfect ging met Jack. Ze was niet bang voor hem, en na een half uurtje werd er al gespeeld. Ik denk zelf dat ze op dat moment misschien door had dat dit haar nieuwe roedel was en dat ze zich dus goed moest gedragen, terwijl vreemde honden een bedreiging vormen voor haar positie. Zou dat kunnen kloppen, dat ze dus veel meer dat roedel-gevoel heeft dan andere honden?

Lilo was superonzeker toen ze bij je kwam en dan sluiten honden zich aan bij de bestaande roedel. Voor hun overleving zijn ze immers afhankelijk van een groep. Die heeft ze nu en die vreemde honden vindt ze dus gewoon eng en niet prettig. Heb je haar los of aan de lijn?
Vervelend Hanneke, ik ga er eigenlijk vanuit dat je weet wat te doen (door haar aandacht op jou te richten het probleem ondervangen) maar dat zal niet makkelijk worden. Ik hoop dat ze zich wat kan optrekken aan Jack en misschien is het de moeite waard eens te kijken wat ze doet als je alleen met haar op stap gaat.

Ik durf haar nog niet los te laten lopen, want als een vreemde hond achter haar aan gaat rennen neemt ze waarschijnlijk een spurt naar huis. Ze loopt dus aan de (8 meter flex)lijn, maar ik probeer te voorkomen dat die strak komt te staan als we een hond tegenkomen.

Wat ik tot dusver heb gedaan is vreemde 'risicovolle' honden plus baas negeren, en bij bekende en/of veilige hondjes gezellig een praatje maken, andere hond aaien en het hele stel een frolicje geven. Misschien verstandiger om voortaan *voor* ze reageert iets lekkers te geven om vreemde honden te associeren met leuke dingen?

ETA: En alleen met haar naar buiten heb ik nog niet gedaan. Wel een goed idee om eens te kijken hoe dat gaat.

Eigenlijk zou ik je adviseren haar standaard als je andere honden in het gezichtsveld krijgt lekkers te gaan geven. Gewoon standaard als je een hond spot schuif je iets naar binnen bij haar en als je de situatie zo vindt dat ze contact mag maken zeg je Vrij en berg je je hand lekkers op.
Op die manier richt je ieder geval haar aandacht op jou. Ik ben namelijk toch een beetje bang dat ze te weinig sociaal kan zijn om dat uitvallen echt weg te krijgen en misschien gaat ze dat ook nog wel richting mensen doen. Haar nu zo trainen dat je hoe dan ook haar focus goed hebt zodat je geen last krijgt met dat soort gedrag lijkt mij de beste optie.
Ik zou hetzelfde gaan doen als je enige terughoudendheid naar mensen op straat bespeurd bij Lilo. Beter uitvallen voor zijn dan achter de feiten aanhobbelen.

Beetje late reactie, maar ik heb het waanzinnig druk met van alles en nog wat, vandaar.

Eline* schreef:Eigenlijk zou ik je adviseren haar standaard als je andere honden in het gezichtsveld krijgt lekkers te gaan geven. Gewoon standaard als je een hond spot schuif je iets naar binnen bij haar en als je de situatie zo vindt dat ze contact mag maken zeg je Vrij en berg je je hand lekkers op.

Ik heb dat een paar keer geprobeerd, maar het werkt niet echt. Als ze een andere hond ziet wil ze geen frolicje, dan wil ze er naar toe.

Op die manier richt je ieder geval haar aandacht op jou. Ik ben namelijk toch een beetje bang dat ze te weinig sociaal kan zijn om dat uitvallen echt weg te krijgen en misschien gaat ze dat ook nog wel richting mensen doen.

Oh, voor het laatste ben ik absoluut niet bang. Ze blijft wat voorzichtig naar mensen toe als ze haar aandacht geven, maar pakt ook vrolijk koekjes aan en laat zich af en toe aaien. Als mensen haar negeren worden ze uitgebreid bekeken en besnuffeld. Als iemand haar echt zou beetpakken, ja, dan denk ik dat ze hapt. Maar zolang ze zelf een paar stappen achteruit kan doen als ze dat wil, gaat het hartstikke goed.

Haar nu zo trainen dat je hoe dan ook haar focus goed hebt zodat je geen last krijgt met dat soort gedrag lijkt mij de beste optie.
Ik zou hetzelfde gaan doen als je enige terughoudendheid naar mensen op straat bespeurd bij Lilo. Beter uitvallen voor zijn dan achter de feiten aanhobbelen.

Ik ga dus dwars tegen je advies in , en ik negeer haar juist een beetje als we op vreemde mensen plus honden aflopen. Dat geeft mij de gelegenheid om 'nieuwe' mensen meteen even in te seinen dat ze wat overdreven op hun hond zal reageren, Jack wordt ook niet afgeleid omdat ik koekjes uit ga delen en kan gewoon enthousiast op die persoon en/of hond afstappen, en Lilo staat feitelijk een beetje voor Lullo met haar geblaf.

En het *werkt* wel, heb ik de indruk. Vanochtend kwamen we een bekende, *hele* zelfverzekerde labradorreu tegen die dikke maatjes is met Jack. Hij negeerde Lilo's geblaf en kwam een koekje bij me halen, Lilo heeft even aan zijn kont gesnuffeld en vervolgens konden we samen met hem en zijn baas tamelijk rustig verder lopen. Daarna nog een bekende mevrouw met een Yorkie, daar hebben we een tijdje mee staan praten, ik wel met ogen in mijn rug en Lilo een beetje kort houdend, want ik weet nog niet precies hoe Lilo op konijn-formaat-hond reageert.

En op een gegeven ogenblik zag je gewoon dat Lilo het allemaal accepteerde. De lab kon pal langs haar heen lopen zonder dat ze schrok, de York durfde even aan haar te snuffelen, en we stonden gewoon met vier kalme honden die zich gedroegen alsof ze elkaar al jaren kenden.

We kwamen vandaag ook een hondje tegen dat Lilo al twee keer eerder heeft gezien, en er werd niet geblaft, het was meteen goed.

Het punt met Lilo is ook niet dat ze geen contact *wil* met andere honden. Het is meer dat het nieuw is en dus eng en dus hup, aanval (nou ja, blaffen) is de beste verdediging. En *hangen* in haar tuig dan, op haar achterpoten. Maar uiteindelijk denk ik dat ik haar geen groter plezier zal kunnen doen dan samen met een groep honden en mensen die ze kent en vertrouwt door het park banjeren. Alleen: zover zijn we nog lang niet, en *als* we zover komen zal het altijd heel erg opletten blijven met vreemde honden, want in een grote (gelegenheids)roedel zal ze helemaal geneigd zijn om vreemde honden weg te jagen, en waar ze Jack meestal niet zo gek krijgt, zou ze andere honden wellicht wel meekrijgen in vijandig gedrag.

Maar goed, al met al gaan we nog steeds met forse stappen vooruit (vanavond kwam ze bijvoorbeeld voor het eerst op haar rug tegen me aanliggen, staartje gek genoeg wel tussen haar pootjes, maar tegelijkertijd wilde ze alsmaar over haar borst en buik geaaid). Ik heb het vaker gezegd, maar het is echt een hondje dat alles in zich heeft om een supersociaal, superaanhankelijk en supervrolijk hondje te zijn. Ze hebben in Spanje geprobeerd om dat er allemaal uit te slaan, maar op de een of andere manier weet ze het zelf weer stukje bij beetje naar boven te halen. En het is heel interessant en heel ontroerend om dat proces van dichtbij mee te maken.

Vanochtend heeft Lilo voor het eerst een vreemd hondje uitgedaagd tot spelen (een JR die het een beetje gelaten over zich heen liet komen terwijl zij zich vreselijk voor hem uit stond te sloven met haar kont omhoog ) ...

... en vanmiddag heeft ze voor het eerst gespeeld met een vreemd hondje!!! Een malthezertje waarmee het direct klikte, dus dat was achter elkaar aanrennen, uitdagen, helemaal geweldig. Lilo weliswaar aan de riem (andere hondje los), dus best wel een beetje lastig, maar het maakte Lilo niet uit, ze genoot!



Ik ben *zo* blij en zo trots op haar! Het gaat nog niet met alle honden goed hoor, ik heb vandaag nog een opdringerige husky en een ridgebackteef die kleine teefjes intimideert bij haar weg staan schelden. En grote zwarte honden, daar moet ze nog steeds niks van hebben, maar op rustige blonde en witte honden die niet al te groot zijn drentelt ze opgewekt af en dan is het vaak meteen goed.

Anderhalve week geleden was ze nog de schrik van de buurt, en vandaag doet ze het beter met andere honden dan menige hond die gewoon hier is opgegroeid.

Is er nou helemaal niemand ook een beetje blij voor ons?

echt wel,hoor!!! Lees elke keer vol belangstelling je topics! Vind het écht reuze knap hoe jullie het doen!!

Ik lees nu pas je berichtje! Ik ben heel blij voor je en voor Lilo! Blijft leuk de vorderingen te lezen en het blijft ook bijzonder te zien hoe ontzettend veel Lilo bijtrekt sinds ze bij je is!
Wanneer komen er weer eens wat foto's van je dame?

Ik had het nog niet gelezen, maar ben natuurlijk blij voor Lilo en jou

Fijn dat het steeds beter gaat. En net als Eline vind ik het ook wel tijd voor nieuwe fotootjes.

Anne

Marie-José schreef: echt wel,hoor!!! Lees elke keer vol belangstelling je topics! Vind het écht reuze knap hoe jullie het doen!!

Ik vind het ook een hele bijzondere ervaring. Ik doe eigenlijk niet veel bijzonders, ik zorg alleen dat ze zich veilig kan voelen, en Lilo gaat in sneltreinvaart door alle fases die je normaal gesproken met een pup zou doorlopen. Ik heb dus goed ingeschat wat er met haar te bereiken viel, maar verder is het niet mijn verdienste, maar echt die van haarzelf.

Eline* schreef:Ik lees nu pas je berichtje! Ik ben heel blij voor je en voor Lilo! Blijft leuk de vorderingen te lezen en het blijft ook bijzonder te zien hoe ontzettend veel Lilo bijtrekt sinds ze bij je is!
Wanneer komen er weer eens wat foto's van je dame?

Foto's... nou, mijn camera is echt meer dood dan levend, dus ik denk dat ik maar eens een goeie van iemand moet lenen.

En ik vind het wel heel cool dat ik niet jouw advies (waar ik vaak blindelings op vaar) heb opgevolgd, maar gewoon mijn eigen gevoel heb gevolgd.

starfleet schreef:Ik had het nog niet gelezen, maar ben natuurlijk blij voor Lilo en jou

Fijn dat het steeds beter gaat. En net als Eline vind ik het ook wel tijd voor nieuwe fotootjes.

Anne

Pffft. Ja, foto's. Foto's van Lilo die met haar poten in mijn nek op de leuning van de bank staat en helemaal verliefderig kusjes geeft, foto's van Lilo met haar kont in de lucht terwijl ze een JR uitdaagt, Lilo met haar neus onder *elk* tuinhek en in *elke* struik waar een kat kan zitten, foto's van Jack die vervolgens zijn neus in dezelfde struik steekt en een haal oploopt van de kat die daar zit, foto's van Lilo die over een hekje *zweeft* met haar whippet-lijfje, foto's van Jack en Lilo helemaal verstrengeld en diep in slaap...

Ik geloof dat ik moet gaan sparen voor een nieuwe camera.

Hanneke2 schreef:

Eline* schreef:Ik lees nu pas je berichtje! Ik ben heel blij voor je en voor Lilo! Blijft leuk de vorderingen te lezen en het blijft ook bijzonder te zien hoe ontzettend veel Lilo bijtrekt sinds ze bij je is!
Wanneer komen er weer eens wat foto's van je dame?

Foto's... nou, mijn camera is echt meer dood dan levend, dus ik denk dat ik maar eens een goeie van iemand moet lenen.

En ik vind het wel heel cool dat ik niet jouw advies (waar ik vaak blindelings op vaar) heb opgevolgd, maar gewoon mijn eigen gevoel heb gevolgd.

hahahaha, gek mens!! Ik ben reuzeblij dat het zo goed gaat!

Eline* schreef:

Hanneke2 schreef:

Eline* schreef:Ik lees nu pas je berichtje! Ik ben heel blij voor je en voor Lilo! Blijft leuk de vorderingen te lezen en het blijft ook bijzonder te zien hoe ontzettend veel Lilo bijtrekt sinds ze bij je is!
Wanneer komen er weer eens wat foto's van je dame?

Foto's... nou, mijn camera is echt meer dood dan levend, dus ik denk dat ik maar eens een goeie van iemand moet lenen.

En ik vind het wel heel cool dat ik niet jouw advies (waar ik vaak blindelings op vaar) heb opgevolgd, maar gewoon mijn eigen gevoel heb gevolgd.

hahahaha, gek mens!! Ik ben reuzeblij dat het zo goed gaat!

Ik ook. :smile1:
Ik heb nog net niet nachten wakker gelegen, maar ik heb wel alsmaar mijn verwachtingen bijgesteld, en ik had dus *NOOIT* verwacht dat ze al zo snel opgewekt op wildvreemde hondjes en hun baas zou af stappen. Maar ik ben alsmaar stug doorgegaan met naar elke 'veilige' hond plus baas toegaan, enthousiast roepend dat Lilo waarschijnlijk achterlijk zou gaan staan blaffen, vreemde hond vrolijk begroetend, frolicje hier en daar, en op een gegeven ogenblik is dat kwartje gewoon helemaal gevallen bij Lilo. Als ik nu zeg "Ooooh, kijk eens wie daar is! Dat is Banjer / Kwispel / Tika / weetikveel en dat is een lief hondje!!", dan gaat ze bijna huppelen. Vreemde hondjes zijn nog wel heel erg spannend, maar spannend-leuk. Onvoorstelbaar, als ik het vergelijk met een paar weken terug.

Ik ben er ook van overtuigd dat dit me met een ander ras niet was gelukt. Lilo's brandstof is een bijna ziekelijke nieuwsgierigheid die sterker is dan al haar angsten, plus een enorme rem op agressieve neigingen, en dat is zo podenco-eigen, dat is zelfs niet te vergelijken met de aangeboren sociale vaardigheden die andere jachthonden hebben. Ik had vandaag nog een heel gesprek met iemand die ook ooit een bange (asiel)hond in huis heeft gehaald, en die heeft er minstens zoveel tijd en energie in gestoken als ik nu. Maar dat was een herderkruising, en ze hebben haar in moeten laten slapen omdat ze (uit pure angst, kapot geschopt als pup) vreemde mensen aan gort beet. Ze had bij een vriendin die haar een plakje worst wilde geven haar duim bijna helemaal afgebeten, en toen hebben ze de knoop doorgehakt, na heel veel tranen in het gezin, want voor de eigen kinders was het een geweldige hond, maar die mochten ook nooit vriendjes mee naar huis nemen. Hartverscheurend, het arme mens stond bijna te janken toe ze het allemaal vertelde.

Heel verhaal, maar wat ik even wilde zeggen is dat dit hele Lilo-succes geweldig en fantastisch is, maar dat het absoluut geen handleiding is voor de eerste de beste bange hond. En ook eigenlijk niet voor de eerste de beste bange podenco, want zonder mezelf op de borst te kloppen ben ik wel heel bewust aan de slag gegaan met Lilo. Het is me redelijk makkelijk afgegaan, maar ongeveer 50% van het succes is ook te danken aan Jack. Jack is geweldig, maar dat had ik vast al eens eerder gezegd.

Die foto's komen nog wel een keertje, echt, voorlopig maar weer even een update.

Met de meeste honden gaat het inmiddels helemaal perfect. Ook met groepen honden gaat het al heel lekker, als er maar een paar bekende honden tussen zitten. Vanochtend liep ze volslagen op haar gemakje tussen vier andere honden (een lab, een border collie, een york en een grote zwarte hond. Nee echt.)

Het gaat dus nog maar heel af en toe niet goed, en daar kan ik nog niet echt een lijn in ontdekken. Alleen met wat oudere pups gaat het eigenlijk altijd fout, daar wil ze ook naar happen, en gisteren probeerde ze een klein harig hondje op te tillen. :N: Ze gromde niet, liep er gewoon opaf en wilde het pakken alsof het een speeltje was om mee naar huis te nemen. Hondje schrok er gelukkig niet erg van, maar ik wel. Normaal gesproken vindt ze kleine hondjes nu echt het einde, gaat er supervrolijk op af en gooit meteen die kont omhoog. En snauwen ze haar weg, geen punt, dan snapt ze dat en gaat weer iets anders onderzoeken.

Ze heeft wel een beetje veel jachtdrift. Ze wil constant de struiken in, en ze heeft nu ook de eenden ontdekt en ik heb haar een paar keer weg moeten trekken bij de sloot, want ze wil erin springen om ze te pakken.

En verder is het een heerlijk zonnig hondje, en ik ben helemaal verliefd op haar.