Het HondenForum

Zei ik hier laatst nog zo leuk dat Moos Saar nooooooooooooooit verdedigd, was vandaag toch de eerste keer.

Sinds tijden liep Moos' grote rivaal weer in het bos. Een reu van ongeveer dezelfde leeftijd. Moos en die reu liggen elkaar niet. Die reu is dol op kleine hondjes; hij is daar heel voorzichtig mee, en wil vreselijk graag wat aandacht een heel zachtjes een beetje spelen. Maar Moos is daar niet van gediend. Hij laat dat weten door die reu weg te snauwen, maar die reu wil zo graag aandacht van Moos dat hij stug door blijft gaan, en het blijft proberen. Waardoor Moos dus weer blijft snauwen. Als die reu Moos met rust laat, laat hij hem ook met rust, maar die reu is dus nogal een doordouwer.


Maar vandaag liet hij Moos uiteindelijk voor wat hij was, en richte zich verder op Saar. Saar vond het niet geweldig, maar ook niet erg vervelend dat die reu constant tegen haar aangeplakt zat, en met haar bezig was. Het leek bijna een versierpoging.
Maar Moos was daar dus niet van gediend. Zijn grote rivaal die een beetje zijn teefje gaat lopen versieren. De reu mocht wel even snuffelen en doen, maar als hij door bleef gaan terwijl Saar in een zeer onderdanige houding stond te wachten tot hij klaar was, greep Moos in door hem weg te snauwen.

Ik wil dat dus eigenlijk niet hebben, en heb Moos het verboden. Gelukkig luistert hij dan wel heel goed. Als ik zeg 'Moos, pas op!" als ik zie dat hij weg wil gaan snauwen doet hij niks. Als die reu Moos zelf lastig blijf vallen verbied ik Moos te snauwen, en stuur ik hem zelf weg. Dat gaat altijd heel goed. Maar in dit geval wilde ik hem eigenlijk niet bij Saar wegsturen, omdat ik Saar niet onnodig bang wilde maken.

Maar ik vraag me af of ik er goed aan doe door hem het echt helemaal te verbieden. Hij doet verder niks; hij valt niet aan, hij bijt niet, hij snauwt alleen maar een keertje van 'opzouten!' En in deze situatie vond ik het opzich ook nog wel een beetje begrijpelijk. Het ging niet om een 'gewone' reu, maar om die ene reu waar Moos sowieso al helemaal niks van moet hebben.

Wat is de beste manier om te reageren in zo'n geval? Dan ben ik maar alvast voorbereid mocht Moos het ooit vaker gaan doen...

Ik zou Moos gewoon laten snauwen. Als jij weet dat Moos niet gaat vechten en het ziet er niet naar uit dat de andere hond dat gaat doen lijkt het mij gewoon een manier van hondse communicatie.

ik zou moos zeker niet gaan verbieden dat is honden taal
laat maar lekker van zich af snauwen het is vrij normaal dat hij het voor saar opneemt het is toch zijn teefje

Hmmm...ik weet het niet. Als die reu het pikt dat hij door zo'n klein macho mannetje word weggesnauwt, dan kan het waarschijnlijk weinig kwaad. Maar als hij zo stug door blijft gaan heeft hij toch een beetje problemen met het begrijpen van duidelijke hondentaal, dus in hoeverre krijgt Moos dan het idee dat hij wat duidelijker moet zijn? (lees; wellicht iets meer zijn tanden gebruiken.)
Tommie zou uiteindelijk zijn geduld verliezen wanneer een reu zo koppig is, en hem op een duidelijke manier gaan verjagen. Dat soort taferelen ben ik dan liever voor.

miekmiek schreef:Hmmm...ik weet het niet. Als die reu het pikt dat hij door zo'n klein macho mannetje word weggesnauwt, dan kan het waarschijnlijk weinig kwaad. Maar als hij zo stug door blijft gaan heeft hij toch een beetje problemen met het begrijpen van duidelijke hondentaal, dus in hoeverre krijgt Moos dan het idee dat hij wat duidelijker moet zijn? (lees; wellicht iets meer zijn tanden gebruiken.)
Tommie zou uiteindelijk zijn geduld verliezen wanneer een reu zo koppig is, en hem op een duidelijke manier gaan verjagen. Dat soort taferelen ben ik dan liever voor.

Ja, dat vraag ik me dus ook af. Ik denkt dat Moos ook wel steeds feller zal worden als zijn gesnauw niet begrepen wordt (of gewoon genegeerd, kan ook nog natuurlijk ).

Maar goed, ik ga er maar even vanuit dat hij dit nu niet veel vaker zal gaan doen. Het was echt de combinatie van juist die reu, die dan ook weer juist vreselijk opdringerig met Saar bezig was.