Het HondenForum

Bram is een ontzettend vrolijke hond die met iedere andere hond wil spelen. Hij kan het eigenlijk met elke hond prima vinden, is niet onderdanig maar ook niet erg dominant.

Inmiddels is hij 6 maanden. Gaat zijn gedrag nog heel erg veranderen ten opzichte van andere honden (reuen)? Zijn er ook honden die altijd zo speels en vrolijk blijven?

Ja de jack van mijn ouders zij is nu 11 jaar en zeer speels er is ook niemand die gelooft dat ze al van die leeftijd is ze schatten haar allemaal rond de 2 1/2 jaar.
Dus misschien heb je nog wat spelende jaren voor de boeg.
Zoe begont smorgens om 8 uur al met bolletje sokken en buiten met alle honden spelen ook de honden die ze tegenkomt moeten allemaal ff spelen.
Sávonds rond half 8 gaat haar lampje uit en ligt ze voor pampus en na de laatste ronde ,een kleintje uiteraard is het hup naar boven en naar bed!

Jacqueline

Loddie is nu anderhalf en speelt ook met iedere hond die ze ziet....
En het liefst de hele dag door

Of hij blijft spelen met iedere hond, dat is niet waarschijnlijk als hij eenmaal een "echte" reu is geworden, maar de meeste honden die ik ken slaan niet ineens als een blad aan een boom om en ik zou er gewoon vanuit gaan dat hij lekker aan het spelen blijft met honden die hem aanstaan.

Ik ga daar bij Buffy ook vanuit. Het valt me mee dat er zelfs nog steeds vriendjes bijkomen, maar met wat ze kent vanaf pup, daarmee speelt ze het allerliefst.

Anne

Ik denk niet dat hij zo vreselijk speels blijft als hij nu is, hij is tenslotte echt nog een jonge hond.

Moos was op Brams leeftijd echt precies hetzelfde; beetje middenmoter, en alles en iedereen was leuk, en hij wilde alleen maar spelen.

Toen hij zo'n 1.5 was merkte ik wel duidelijk dat hij echt volwassen was geworden. Dat hele super enthousiaste pupperige ging er een klein beetje af, en in het bos moest toch ook wel gesnuffeld worden. Prettige bijkomstigheid daarvan was trouwens dat hij beter bij mij in de buurt bleef en niet meer per se op elk persoon en elke hond af wilde rennen omdat hij wilde spelen.

Maar zoals jij ook wel hebt kunnen zien is hij nog steeds erg enthousiast en speels.
Nu Saar er is speelt hij wel minder met vreemde honden, maar elke week speelt hij wel een paar keer met andere honden in het bos.
Toen Saar er nog niet was speelde hij met elke teef. Als ik hier een teefje van kenissen als oppashond had dan waren ze non-stop aan het spelen van 9 uur 's ochtends tot in de namiddag. Hij speelde ook wel met reuen, maar niet meer blind met elke reu zoals hij met 6 maanden nog wel deed. Maar als een andere reu ook een middenmoter was en wilde spelen deed Moos direct mee.

Mijn oude Patries is tot het einde (15 jaar) hartstikke speels gebleven

Je hebt het zelf in de hand. Als je je hond speels wilt houden moet je gewoon veel met hem ondernemen en zie het even mogen spelen met een andere hond als een beloning voor iets. Dus eerst even braaf zit en dan is het goed zo en geef je het commando "vrij" ofzo.

Je kunt het er ook prima uitdrillen. Dan krijg je een hond die alle andere honden negeert, er bang voor is (als je het fout doet middels te harde correcties) of wat dan ook. Afhankelijk van hoe je het je hond afleert. Een goede voorbeeld zijn de blindegeleide honden. Dat is echt niet zielig. Ze worden ergens anders voor beloond. Meer werkhond zeg maar. Daar stel je andere eisen aan. Vind ik legitiem.

Ik vind het zelf belangrijk dat de hond speelt. Ik zie het elke keer weer als een opfriscursus "hoe gedraag ik me als hond in 10 minuten" Zolang je er maar wat controle over hebt is het goed vind ik. Ik stel verder ook geen speciale eisen aan mijn hond dus dan kan dat.

Groetjes Mark

Inge O schreef:ik denk dat je met je ene vraag eigenlijk twee dingen bedoelt te vragen (ja, wat dacht je, doen we er twee voor de prijs van één ?) - of bram zo graag blijft spelen (zowel met jou, op zichzelf als met andere honden) en of hij zich ook zo onbevangen speels tov. andere honden blijft gedragen.

op het eerste zou ik ja antwoorden, en idd, dat ligt voor een deel ook aan jezelf, hoe intens je het speelvogeltje in hem blijft aanwakkeren.

het tweede stuk is toch iets minder simpel, omdat daar ook de reacties van andere reuen naar hem toe zeker een bepaalde gedragsverandering zullen veroorzaken. je hebt al gemerkt dat honden hem nu niet meer als het simpele pupje-die-alles-mag beschouwen, daar komt over enkele maanden (of nog langer) nog een trapje bij, als hij écht volwassen is.
denk dat het dan idd wordt zoals anne en marloes ook zeggen : met bepaalde honden zal hij het spelen nog steeds leuk vinden, met andere zal dat het laatste van zijn gedachten zijn.

Hihi, ja twee voor een inderdaad. Ik ben benieuw, samen spelen houden we er zeker in en ik zie Bram nog niet zo'n 'macho' reu worden, maar wie weet....

Zoek stok! schreef:

Inge O schreef:ik denk dat je met je ene vraag eigenlijk twee dingen bedoelt te vragen (ja, wat dacht je, doen we er twee voor de prijs van één ?) - of bram zo graag blijft spelen (zowel met jou, op zichzelf als met andere honden) en of hij zich ook zo onbevangen speels tov. andere honden blijft gedragen.

op het eerste zou ik ja antwoorden, en idd, dat ligt voor een deel ook aan jezelf, hoe intens je het speelvogeltje in hem blijft aanwakkeren.

het tweede stuk is toch iets minder simpel, omdat daar ook de reacties van andere reuen naar hem toe zeker een bepaalde gedragsverandering zullen veroorzaken. je hebt al gemerkt dat honden hem nu niet meer als het simpele pupje-die-alles-mag beschouwen, daar komt over enkele maanden (of nog langer) nog een trapje bij, als hij écht volwassen is.
denk dat het dan idd wordt zoals anne en marloes ook zeggen : met bepaalde honden zal hij het spelen nog steeds leuk vinden, met andere zal dat het laatste van zijn gedachten zijn.

Hihi, ja twee voor een inderdaad. Ik ben benieuw, samen spelen houden we er zeker in en ik zie Bram nog niet zo'n 'macho' reu worden, maar wie weet....

Moos is ook geen heel erge macho reu, ook niet onderdanig maar ik niet heel erg macho. Hij mijdt conflicten en als het aan hem lag zou er nooit mot plaatsvinden. Probleem is de andere reuen, die wel meer macho zijn. Toen Moos echt volwassen werd had hij heel goed door welke reuen hij beter kon mijden, en dat doet hij nu dus nog steeds. Hele zelfverzekerde types doet hij weinig mee, soms een beetje snuffelen, maar spelen, nou nee.

Of en hond blijft zoals ie is heeft ook met de omgeving te maken, zijn ervaringen.
Nika (ok, geen reu) was altijd sociaal, wat onderdanig maar speelde wel graag. Tot ze een aantal negatieve ervaringen had, honden die haar zonder echte aanleiding grepen. Haar gedrag is dus erg omgeslagen, met name naar honden die ze niet kent. Met de honden die ze vanaf pup al kende is ze altijd blijven spelen, met "nieuwe" honden duurt het een tijd, ze moet ze eerst leren kennen en vertrouwen krijgen.
Marouck is heel sociaal en speels gebleven. Ze heeft eigenlijk nooit negatieve ervaringen met andere honden gehad en speelt met vrijwel iedere hond die ze tegenkomt.