Het HondenForum

Hallo allemaal,

Hobbes is ons reutje van 10 maanden, die maar 7,5 kg weegt. Toch heb ik hem ook vaak met grote honden laten spelen. Hij is nl. een echte macho en ik had het idee dat hij zijn plaats moest leren kennen, zeker tegenover wat zwaardere soortgenoten.
Als pup stormde hij nl. op ALLE andere honden af, met zijn krulstaart recht omhoog, en zette bij kennismaking zijn pootjes altijd op de rug van de ander. Dat ook wel vaak in 'actieve onderwerping' trouwens: likte dan de oren en mond van zijn grote broers.

Hem wat nederigheid bijbrengen lijkt goed gelukt. Soms speelt hij leuk met andere reuen, soms gaat hij er meteen met een boog omheen, en een paar keer volgde wel een confrontatie, maar wierp hij zich meteen piepend op zijn rug.

Waar ik wel nog mee zit: een paar keer kwam hij na zo'n confrontatie tussen mijn benen staan, om bescherming te zoeken(?) Op die momenten had de baas van de andere hond meestal ingegrepen en de aanvaller van Hobbes afgehaald. De andere hond was dan inmiddels aan de lijn of onder appel. Hobbes leek trouwens niet altijd echt bang: pieste zelfs een keer even later over de broek van het andere baasje heen.
Vandaag liet een andere hond (in gelegenheidsroedel) Hobbes na een gevechtje vanzelf met rust, zonder ingrijpen van de andere baas, en kwam Hobbes ook even naast me zitten.

Mijn vraag: wat moet ik doen als hij tussen mijn benen komt staan/ naast me komt zitten? Is het een goed teken dat hij steun zoekt?
Tot nu toe heb ik het vooral genegeerd.

Jacqueline

Afbeelding

Spok is ook zo'n macho die soms steun zoekt.

Als hij zelf de veroorzaker van de ellende is, kan hij van mij de pot op. Paar maal mee gemaakt dat hij liep te klieren, en dan bij mij kwam staan, van doe er wat aan.

Maar laatst kwamen we een reu tegen die hem al een keer vevelend had gepakt, en die altijd grommend op hem afloopt. Ben tussen de reu en Spok gaan staan, en Spok bleef keurig achter mij.

Dus, het hangt er maar van af, wat mij beteft.

Als ze het hier zelf opzoeken en dan op hun plaats worden gezet hoeven ze niet te komen 'huilen', dan mogen ze het even lekker zelf uitzoeken.
onze Sam heeft daar eeen behoorlijk handje van, de 2 ranghoogste reuen uitdagen, niet opzij gaan voor ze, grommen en uitvallen van een afstandje naar ze maar als hij dan op zijn rug moet van 1 van de 2 reuen dan wil ie zowat in ons kruipen.....en dan moet hij dus 'wegwezen!!' (das ons commando daarvoor gheghe.

ik heb daar eigenlijk nooit echt wat mee gedaan, steun zoeken negeerde ik over het algemeen, net zo goed als dat ik dat altijd heb gedaan bij knallen en schrik.
Fangio liep als kleuter ook altijd stoer te doen t.o.v. andere reuen en dat bekwam hem ook wel eens wat minder, en dan idd snel steun zoeken... '
Ik nam hem wel af en toe tegen zichzelf in bescherming.

Hobbes schreef:
Mijn vraag: wat moet ik doen als hij tussen mijn benen komt staan/ naast me komt zitten? Is het een goed teken dat hij steun zoekt?
Tot nu toe heb ik het vooral genegeerd.

Jacqueline

Ik zie het dominante eigenlijk niet zo en ben geen voorstander van pups door grote honden "op hun plaats te laten zetten". Het gedrag als pup wat jij beschrijft is heel normaal voor een kleine speelse pup. Sociale honden die er niet van gediend zijn, snauwen een keer en klaar.

Ik vind het normaal dat hij steun zoekt als hij aangevallen wordt door een grote hond, ik zou het zelf absoluut niet eens zover laten komen. Het is maar een ieniemienie hondje en nu hij volwassen wordt, worden de gevechten ook serieuzer vaak. Ik zou dat niet willen, hij is zo doormidden.

Anne

Als ze steun komen zoeken steun ik ze ook.... vooral jonge honden...
dan ben ik zeker een watje???

starfleet schreef:
Ik zie het dominante eigenlijk niet zo en ben geen voorstander van pups door grote honden "op hun plaats te laten zetten". Het gedrag als pup wat jij beschrijft is heel normaal voor een kleine speelse pup. Sociale honden die er niet van gediend zijn, snauwen een keer en klaar.

Ik vind het normaal dat hij steun zoekt als hij aangevallen wordt door een grote hond, ik zou het zelf absoluut niet eens zover laten komen. Het is maar een ieniemienie hondje en nu hij volwassen wordt, worden de gevechten ook serieuzer vaak. Ik zou dat niet willen, hij is zo doormidden.

Anne

Ik denk dat we Aangevallen wel een beetje genuanceerd mogen lezen, als een hond onder de voet gelopen wordt, wordt het vaak ook al aangevallen genoemd dus.
En een hond die na de "aanval" tegen de broek van de eigenaar van die hond staat te plassen is echt niet net "aangevallen" hoor.

Mijn reu is als jonge hond (want pups zijn het niet meer) ook wel eens op zijn nummer gezet, hij was al meerdere malen afgesnauwd maar had absoluut geen boodschap daaraan en toen ging hij plat.. verder niets en hij dimde gelijk in t.o.v. die reu.
Hij is ook echt een keer aangevallen en geloof mij dat is heel iets anders

starfleet schreef:
Hobbes schreef:
Mijn vraag: wat moet ik doen als hij tussen mijn benen komt staan/ naast me komt zitten? Is het een goed teken dat hij steun zoekt?
Tot nu toe heb ik het vooral genegeerd.

Jacqueline

Ik zie het dominante eigenlijk niet zo en ben geen voorstander van pups door grote honden "op hun plaats te laten zetten". Het gedrag als pup wat jij beschrijft is heel normaal voor een kleine speelse pup. Sociale honden die er niet van gediend zijn, snauwen een keer en klaar.

Anne

Nou er zit toch wel verschil in speelse puppen en puppen die toch wel een dominant karakter hebben en denken dat ze heel wat zijn.
Als mijn DH reu gewoon met een speelse pup te maken heeft dan snauwt hij idd een keertje en is het klaar maar komt er een pup op hem afgerend die bovenop hem springt dan wil hij dat pupje toch wel een flinke correctie om de snuit geven hoor.
Ik vind daar niks mis mee, zo'n pup leert prima de hondentaal en respect te krijgen voor oudere honden.

Martijn schreef:
Boris schreef:Als ze steun komen zoeken steun ik ze ook.... vooral jonge honden...
dan ben ik zeker een watje???
Nee hoor, het ligt er aan wat je ermee wilt bereiken.

Zelfverzekerde hond, waar je leuk mee kunt sport en waar je normaal mee over straat kan gaan... tot nu toe is dat bij de laatste paar aardig gelukt

Dank voor alle snelle reacties. Moet nu naar bed, tot later.

Baasje Hobbes

Hallo allemaal,

Heb ik even stof tot nadenken met al die reacties. Om te nuanceren: 'aanvaller' is idd groot woord. De 2e keer dat hij t aan de stok had, leek me wel vrij serieus, de andere keren niet echt. Bij die echte 'aanval' ging het ook mis omdat Hobbes aan de riem zat denk ik. Ik liet de riem wel los toen die hond aan kwam rennen, maar Hobbes probeerde achter mijn benen te schuilen, rende om me heen en draaide zich zo vast met de riem. Was ik eerder opzij gestapt, was Hobbes maar weggerend, of had ik maar eerder een gil naar die andere hond gegeven. Het liep trouwens goed af: gaatje in het oor. Andere baas gilde wel en en zijn hond schrok even terug. Toen zei ik ZIT tegen die hond en hij luisterde, zodat zijn baas hem simpel kon aanlijnen.

En met steun zoeken bedoel ik trouwens zeker geen zielig doen. Hobbes is n zelfverzekerd typje: blijkt wel als hij daarna over de benen van een ander baasje gaat piesen, ja.

Maar het is ook niet zo dat hij tussen mijn benen die andere hond gaat uitdagen, ja alhoewel? Niet met uitvallen, grommen e.d., misschien wel met zijn stronteigenwijze lichaamshouding: staart altijd omhoog en blijven kijken naar die andere hond.

Al met al neig ik ernaar om hem toch wel te gaan belonen als hij rustig naast me komt zitten: zeker omdat hij normaal zo eigengereid, wild en onafhankelijk is: toch mooi dat hij iets met mij heeft en ook rustig is? Ik laat hem dan wel zitten blijven, om de zelfbeheersing te bevorderen.

Verder moet ik zorgen dat hij zich niet vast loopt in de riem om mijn benen.

En bij zoiets als met die 'aanval' geef ik die andere hond weer een commando (ZIT) denk ik.

Morgen begint onze vervolgcursus: ik zal het de trainster eens vragen, die kent hem . Ik hou jullie op de hoogte.

Jacqueline

Ha allemaal,

Heb het trainster gevraagd, ze had helaas niet veel tijd. Ze was wel stellig in: niet steunen, wegstappen. En niet troosten, maar dat deed ik dus al niet. Ik geloof dat ze bedoelde dat ik zijn dominantie aanwakker als ik ook nog eens ga steunen nadat hij ruzie heeft gezocht. (zij ziet dus ook dat hij vooral dominant is)

Vraag ik me wel nog af wat ik moet doen als die andere hond nog een keer uitvalt, nadat Hobbes al is afgedropen en naast mij zit. Ik denk voorkomen dat hij uitdagend gaat zitten staren naar die ander: afleiden met een commando bv. Gelukkig niet meer meegemaakt

Als hij nu twee wat serieuzere gevechtjes heeft gehad zou ik gaan uitkijken. Ik vind ook dat je dan moet bedenken dat hij piepklein is. Er zijn honden die dan dus geen onderscheid maken tussen klein en groot en hem domweg hard zullen afstraffen met alle gevolgen van dien als je 7,5 kilo weegt. :N:

Hobbes schreef:Ha allemaal,

Vraag ik me wel nog af wat ik moet doen als die andere hond nog een keer uitvalt, nadat Hobbes al is afgedropen en naast mij zit. Ik denk voorkomen dat hij uitdagend gaat zitten staren naar die ander: afleiden met een commando bv. Gelukkig niet meer meegemaakt

Gewoon doorlopen en niet blijven staan bij de andere hond.

MARC_S schreef:Als hij nu twee wat serieuzere gevechtjes heeft gehad zou ik gaan uitkijken. Ik vind ook dat je dan moet bedenken dat hij piepklein is. Er zijn honden die dan dus geen onderscheid maken tussen klein en groot en hem domweg hard zullen afstraffen met alle gevolgen van dien als je 7,5 kilo weegt. :N:

Precies. En wat estelle ook al zei, gewoon doorlopen en niet blijven staan bij zo'n andere hond.

Moos van 6 kilo mag van mij geen contact maken met hele grote stoere reuen. Moos is zelf ook geen watje en ik wil niet dat hij gecorrigeerd wordt door bijv. een Rottweiler-reu, met alle gevolgen van dien inderdaad.
Als ik zie dat een grote reu en Moos weleens een beetje stoer zouden kunnen gaan doen loop ik door. Met een 'kijk eens' komt Moos vrijwel altijd direct een koekje halen, en dan hobbelt hij netjes mee. Als ik zie dat Moos eens even wil gaan 'snauwen' dan zeg ik streng 'Moos!?!" en dan komt hij ook 9 van de 10 keer naar me toe.
Helaas is dit niet altijd te voorkomen als de baas van de andere reu niet meewerkt en zijn reu ook nog vrolijk achter ons aan laat lopen (terwijl Moos dus een koekje aan het krijgen is). Maar goed, meestal werkt het wel aardig.

Saar van 4 kilo mag wel wat meer dan Moos, omdat zij zich toch altijd heel onderdanig opstelt. Maar ook met haar ga ik hele grote stoere types uit de weg (die vindt ze zelf ook eng trouwens); ik heb geen zin in mogelijke heibel met mijn twee konijntjes.

Moos schreef:[
Helaas is dit niet altijd te voorkomen als de baas van de andere reu niet meewerkt en zijn reu ook nog vrolijk achter ons aan laat lopen (terwijl Moos dus een koekje aan het krijgen is)..

ja, dat is wel eens vervelend, heb ik Spok eindelijk bij me, komt die reu er weer achter aan. Met omdraaien en die reu wegsturen moet ik ook oppassen, want dat is voor Spok dan weer het signaal er ook maar weer op af te gaan.

Zoie schreef:
Moos schreef:[
Helaas is dit niet altijd te voorkomen als de baas van de andere reu niet meewerkt en zijn reu ook nog vrolijk achter ons aan laat lopen (terwijl Moos dus een koekje aan het krijgen is)..
ja, dat is wel eens vervelend, heb ik Spok eindelijk bij me, komt die reu er weer achter aan. Met omdraaien en die reu wegsturen moet ik ook oppassen, want dat is voor Spok dan weer het signaal er ook maar weer op af te gaan.

Gelukkig is Moos dan zo gefoccused op mij en het koekje dat hij die reu totaal negeert, maar het blijft vreselijk irritant...

ik laat ze het lekker zelf uit zoeken

Yuma had hier ook een handje van was als puppie best onderdanig niks mis mee verder maar als ze bij me kwam keek ik gewoon naar de lucht en liep weg alsof ik net besloten had dat we door liepen
Nu is ze stuk bijdehanter en soms komt ze nog wel eens tegen me op springen als iets eng is
Altijd negeren en zelf relaxt blijven ze hoeven geen steun van mij anders krijg je van die keffers die wel durven als ze naast de baas staan

ik zou zeker niet blijven staan als er iets voorvalt waarom stress opbouwen op zo`n moment of het moeten je beste vrienden zijn waar je vaak mee omgaat

ridgebackfan schreef:ik laat ze het lekker zelf uit zoeken

Yuma had hier ook een handje van was als puppie best onderdanig niks mis mee verder maar als ze bij me kwam keek ik gewoon naar de lucht en liep weg alsof ik net besloten had dat we door liepen
Nu is ze stuk bijdehanter en soms komt ze nog wel eens tegen me op springen als iets eng is
Altijd negeren en zelf relaxt blijven ze hoeven geen steun van mij anders krijg je van die keffers die wel durven als ze naast de baas staan

ik zou zeker niet blijven staan als er iets voorvalt waarom stress opbouwen op zo`n moment of het moeten je beste vrienden zijn waar je vaak mee omgaat

Heb jij wel eens een hond gehad die zich het uitlaatbos liet doorjagen uit angst ? Ik wel, en ik vind het fantatstisch als Spok bij me komt om bescherming.

Ik maak wel onderscheid of hij a. zelf begonnen is en b. echt bescherming nodig heeft. Maar zonodig bescherm ik mijn hond echt hoor ! Als er een een of andere reu komt domineren, en Spok vindt het niet leuk, en er is geen baas die ingrijpt, dan doe ik het zelf. Zeker als het niet bij domineren blijft.

Zelf laten uitzoeken, is vloeken in mijn oren

Vaak is bescherming geven als een hond dat zoekt inderdaad verreweg de beste optie ! Wees blij dat je hond steun bij jou zoekt als de nood aan de man is. Helaas weten veel hondentrainers dit nog niet en houden die vast aan een verouderd idee van 'altijd zelf laten uitzoeken' wat bij honden van sterk verschillend formaat NOOIT een optie is!

Je wilt wel voorkomen dat je hond een andere hond gaat uitdagen en dan jouw 'hulp' zoekt. Maar dat ziet er in praktijk anders uit (lichaamshouding). Moeilijk te beschrijven, maar meestal blijft de hond dan stoer doen (blaffen en hoge houding), en dat is toch anders dan zich achter je verschuilen. Complicatie: sommige honden worden zo goed als nooit echt laag.... kijk er eens naar samen met iemand die veel ervaring heeft met het beoordelen van gedrag (dus niet die trainer die automatisch zegt dat de hond het zelf moet uitzoeken - dat is echt niet meer volgens de nieuwste inzichten).

Per saldo zou ik blij zijn als mijn (kleine) hond steun bij me zocht. En ik zou hem leren dat ik hem niet help als hij ruzie zoekt door weg te lopen als hij moeilijk gaat doen naar andere honden. Als hij dan op jou 'rekent' zul je zien dat hij ophoudt en achter je aankomt.

Regine from the Border

Vaak is bescherming geven als een hond dat zoekt inderdaad verreweg de beste optie ! Wees blij dat je hond steun bij jou zoekt als de nood aan de man is. Helaas weten veel hondentrainers dit nog niet en houden die vast aan een verouderd idee van 'altijd zelf laten uitzoeken' wat bij honden van sterk verschillend formaat NOOIT een optie is!

Je wilt wel voorkomen dat je hond een andere hond gaat uitdagen en dan jouw 'hulp' zoekt. Maar dat ziet er in praktijk anders uit (lichaamshouding). Moeilijk te beschrijven, maar meestal blijft de hond dan stoer doen (blaffen en hoge houding), en dat is toch anders dan zich achter je verschuilen. Complicatie: sommige honden worden zo goed als nooit echt laag.... kijk er eens naar samen met iemand die veel ervaring heeft met het beoordelen van gedrag (dus niet die trainer die automatisch zegt dat de hond het zelf moet uitzoeken - dat is echt niet meer volgens de nieuwste inzichten).

Per saldo zou ik blij zijn als mijn (kleine) hond steun bij me zocht. En ik zou hem leren dat ik hem niet help als hij ruzie zoekt door weg te lopen als hij moeilijk gaat doen naar andere honden. Als hij dan op jou 'rekent' zul je zien dat hij ophoudt en achter je aankomt.

Regine from the Border

Zoie schreef:
ridgebackfan schreef:ik laat ze het lekker zelf uit zoeken

Yuma had hier ook een handje van was als puppie best onderdanig niks mis mee verder maar als ze bij me kwam keek ik gewoon naar de lucht en liep weg alsof ik net besloten had dat we door liepen
Nu is ze stuk bijdehanter en soms komt ze nog wel eens tegen me op springen als iets eng is
Altijd negeren en zelf relaxt blijven ze hoeven geen steun van mij anders krijg je van die keffers die wel durven als ze naast de baas staan

ik zou zeker niet blijven staan als er iets voorvalt waarom stress opbouwen op zo`n moment of het moeten je beste vrienden zijn waar je vaak mee omgaat
Heb jij wel eens een hond gehad die zich het uitlaatbos liet doorjagen uit angst ? Ik wel, en ik vind het fantatstisch als Spok bij me komt om bescherming.

Ik maak wel onderscheid of hij a. zelf begonnen is en b. echt bescherming nodig heeft. Maar zonodig bescherm ik mijn hond echt hoor ! Als er een een of andere reu komt domineren, en Spok vindt het niet leuk, en er is geen baas die ingrijpt, dan doe ik het zelf. Zeker als het niet bij domineren blijft.

Zelf laten uitzoeken, is vloeken in mijn oren

Helemaal mee eens. Door Saar steun te geven voorkom ik juist dat ze een keffer wordt. Ze keffen dan namelijk uit angst en om de andere hond weg te jagen. Aangezien ik dat doe voor Saar heeft zij totaal geen reden tot keffen.

Saar is echt prototype hondje wat uit zou kunnen groeien tot een angstkeffer. Super-onderdanig, onzeker, en ook gewoon bang. Maar Saar keft niet, en dat heeft ze nooit gedaan ook. En dat komt doordat IK de zaken voor haar oplos, en zei dus ook totaal de neiging niet voelt om het zelf te doen d.m.v. keffen en uitvallen.

Ik denk trouwens wel dat je eerst even moet inschatten en kijken hoe de hond reageert als je de angst negeert. Ik ken heel veel honden die als pup een tikje onzeker waren en door negeren daar helemaal overheen zijn gegroeid. Maar dan heb je het over 'gewone' onzekerheid die veel pupjes wel hebben.

Saar is gewoon te onzeker en angstig om die 'negeer taktiek' toe te passen. Dat zou het alleen maar erger gemaakt hebben. En trouwens, dat heef het ook, want in het begin negeerde ik ook nog gewoon. Werkte niet.

[quote="Moos"]Ik denk trouwens wel dat je eerst even moet inschatten en kijken hoe de hond reageert als je de angst negeert. Ik ken heel veel honden die als pup een tikje onzeker waren en door negeren daar helemaal overheen zijn gegroeid. Maar dan heb je het over 'gewone' onzekerheid die veel pupjes wel hebben.

daar ging het toch ook over kijk ik heb idd nog nooit een hond gehad die zo angstig was dat hij zich liet verjagen gelukkig niet en dit is dan meteen ook weer extremer want als ik zie dat mijn hond echt bang is gaat hij ook niet op de loop maar blijft aan mijn been geplakt mee lopen

het zijn stabiele honden die zich dus echt niet laten opjagen

ridgebackfan schreef:
Moos schreef:Ik denk trouwens wel dat je eerst even moet inschatten en kijken hoe de hond reageert als je de angst negeert. Ik ken heel veel honden die als pup een tikje onzeker waren en door negeren daar helemaal overheen zijn gegroeid. Maar dan heb je het over 'gewone' onzekerheid die veel pupjes wel hebben.
daar ging het toch ook over kijk ik heb idd nog nooit een hond gehad die zo angstig was dat hij zich liet verjagen gelukkig niet en dit is dan meteen ook weer extremer want als ik zie dat mijn hond echt bang is gaat hij ook niet op de loop maar blijft aan mijn been geplakt mee lopen

het zijn stabiele honden die zich dus echt niet laten opjagen

Een ridgeback is natuurlijk ook wel even iets anders dan een malthezer. De ridgebacks die ik ken waren als pup ook best wat angstig, maar daar groeien ze (letterlijk en figuurlijk) wel overheen.

Moos schreef:
Zoie schreef:
ridgebackfan schreef:ik laat ze het lekker zelf uit zoeken

Yuma had hier ook een handje van was als puppie best onderdanig niks mis mee verder maar als ze bij me kwam keek ik gewoon naar de lucht en liep weg alsof ik net besloten had dat we door liepen
Nu is ze stuk bijdehanter en soms komt ze nog wel eens tegen me op springen als iets eng is
Altijd negeren en zelf relaxt blijven ze hoeven geen steun van mij anders krijg je van die keffers die wel durven als ze naast de baas staan

ik zou zeker niet blijven staan als er iets voorvalt waarom stress opbouwen op zo`n moment of het moeten je beste vrienden zijn waar je vaak mee omgaat
Heb jij wel eens een hond gehad die zich het uitlaatbos liet doorjagen uit angst ? Ik wel, en ik vind het fantatstisch als Spok bij me komt om bescherming.

Ik maak wel onderscheid of hij a. zelf begonnen is en b. echt bescherming nodig heeft. Maar zonodig bescherm ik mijn hond echt hoor ! Als er een een of andere reu komt domineren, en Spok vindt het niet leuk, en er is geen baas die ingrijpt, dan doe ik het zelf. Zeker als het niet bij domineren blijft.

Zelf laten uitzoeken, is vloeken in mijn oren

Helemaal mee eens. Door Saar steun te geven voorkom ik juist dat ze een keffer wordt. Ze keffen dan namelijk uit angst en om de andere hond weg te jagen. Aangezien ik dat doe voor Saar heeft zij totaal geen reden tot keffen.

Saar is echt prototype hondje wat uit zou kunnen groeien tot een angstkeffer. Super-onderdanig, onzeker, en ook gewoon bang. Maar Saar keft niet, en dat heeft ze nooit gedaan ook. En dat komt doordat IK de zaken voor haar oplos, en zei dus ook totaal de neiging niet voelt om het zelf te doen d.m.v. keffen en uitvallen.

echt beschermen doe ik alleen als ik zie dat een hond niet normaal hondegedrag vertoont anders regelen ze het zelf maar
hier lopen te veel van de hondjes die wel durven als ze bij de baas staan
alleen maar omdat ze toen ze jong waren altijd gelijk kregen van baasje
ach kom maar gauw is dat hondje niet leuk???

Hanneke2 schreef:
ridgebackfan schreef:
Moos schreef:Ik denk trouwens wel dat je eerst even moet inschatten en kijken hoe de hond reageert als je de angst negeert. Ik ken heel veel honden die als pup een tikje onzeker waren en door negeren daar helemaal overheen zijn gegroeid. Maar dan heb je het over 'gewone' onzekerheid die veel pupjes wel hebben.
daar ging het toch ook over kijk ik heb idd nog nooit een hond gehad die zo angstig was dat hij zich liet verjagen gelukkig niet en dit is dan meteen ook weer extremer want als ik zie dat mijn hond echt bang is gaat hij ook niet op de loop maar blijft aan mijn been geplakt mee lopen

het zijn stabiele honden die zich dus echt niet laten opjagen
Een ridgeback is natuurlijk ook wel even iets anders dan een malthezer. De ridgebacks die ik ken waren als pup ook best wat angstig, maar daar groeien ze (letterlijk en figuurlijk) wel overheen.

nou dat gaat echt niet van zelf juist bij een RR moet je opletten omdat ze al gereseveerder zijn dat ze niet angstig blijven groeien ze echt niet vanzelf over heen

oooo ja en wie zegt ALTIJD uitlaten zoeken

ik ken genoeg mensen die er echt wel verstand van hebben en dus NIET
zomaar de hondeschool op de hoek maar die zelf gedragdeskundige is
en daarbij speciaal voor RR bijna alle probleem gevallen die ze krijgt kunnen ze oplossen

maar dat zal dan ouderwets zijn okÃ© laat mij maar ouderwets zijn
ik heb nog geen onzekere flauwe hond gehad hierdoor en zeker geen angstige ze kunnen met iedereen en alle beesten uit de weg dus zo verkeerd is dat niet op zijn tijd negeren schat het zelf in

de ene heeft meer gevoel voor situaties dan de ander zullen we dan maar zeggen
en als je het anders ook op kan lossen prima er worden meningen gevraagd dus geef ik mijne dan ook

ridgebackfan schreef:[echt beschermen doe ik alleen als ik zie dat een hond niet normaal hondegedrag vertoont anders regelen ze het zelf maar
hier lopen te veel van de hondjes die wel durven als ze bij de baas staan
alleen maar omdat ze toen ze jong waren altijd gelijk kregen van baasje
ach kom maar gauw is dat hondje niet leuk??? [/b]

Krijgen we dat gezeur weer over "normaal " hondengedrag. Wat noem jij normaal hondengedrag dan als twee niet - roedelgenoten elkaar ontmoeten ? Daar kan je met al die verschillende rassen die we gefokt hebben en kruisingen die er zijn, niks zinnigs over zeggen.

Je bedoelt w.s. dat je alleen ingrijpt als jij dat nodig vindt, en dat doe ik ook. Maar daarmee is niks gezegd, behalve dan dat je niet kunt zeggen dat je het ze altijd zelf uit laat zoeken. Zoals je deed.

En mij lopen er hier te veel zogenaamde stoere honden rond die maar wat mogen aankloten van hun baasjes omdat ze het prima zelf kunnen uitzoeken.

Zoie schreef:
ridgebackfan schreef:[echt beschermen doe ik alleen als ik zie dat een hond niet normaal hondegedrag vertoont anders regelen ze het zelf maar
hier lopen te veel van de hondjes die wel durven als ze bij de baas staan
alleen maar omdat ze toen ze jong waren altijd gelijk kregen van baasje
ach kom maar gauw is dat hondje niet leuk??? [/b]
En mij lopen er hier te veel zogenaamde stoere honden rond die maar wat mogen aankloten van hun baasjes omdat ze het prima zelf kunnen uitzoeken.

Ja, die lopen hier ook inderdaad. Lekker Moos domineren als je 10 keer zo zwaar bent, en een baas die dan zegt dat ze het gewoon zelf uit moeten zoeken.

Het is trouwens niet zo dat ik Saar heel erg bescherm. Het enige wat Saar van mij mag is naar mij toekomen als ze bang is, en dan laat ik haar ook even heel kort weten dat dat een goede zet is van haar.
9 van de 10 keer heeft die andere hond, waar Saar dan bang voor is, helemaal geen oog voor haar. Dan komt Saar dus bij me staan, doe ik verder niks, laten we die andere hond passeren en lopen we weer verder.

Ik heb Moos het wel allemaal zelf uit laten zoeken, ook als pupje van 1 kilo met bijvoorbeeld een wild labje. Nu was Moos niet bang, maar hij is door deze 'zelf uit laten zoeken' methode wel ontelbare keren geplet en door het bos gepingpongd door een andere hond. En om nou te zeggen dat hij daarvan genoot. Maar het enige dat ik ooit geleerd had was dat hij zich maar moest leren redden.
Gevolg is dat Moos dus nu wel snauwt, met name naar labjes, ook naar teefjes als ze te opdringerig of wild zijn. En dat komt doordat hij het wel zelf uit mocht zoeken van mij.
Saar heb ik wel in een bepaalde mate beschermd, en Saar snauwt dus niet.

Het HondenForum

Macho zoekt steun tussen de benen: goedzo?

Macho zoekt steun tussen de benen: goedzo?

Re: Macho zoekt steun tussen de benen: goedzo?

Re: Macho zoekt steun tussen de benen: goedzo?

Re: Macho zoekt steun tussen de benen: goedzo?

Reuen