Het HondenForum

Wij hebben twee hondjes thuis. Degene die er als eerste was is de kleinste (Dropje) en de tweede (Sam) is er als Pup bijgekomen maar die is na 2 jaar toch wel een end boven Dropje uitgegroeid.

Ze maakten wel eens ruzie maar nooit tot bloedens toe ofzo. Af en toe vroegen we ons wel af wie er nou de leider was maar het is vaak (vooral vanaf het moment dat Sam groter werd) niet echt duidelijk. We probeerden Dropje wel altijd in haar leidersrol te bevestigen (eerder eten geven, eerder naar buiten, haar altijd eerst aandacht geven) omdat ze in het begin wel altijd duidelijk de leider was.

Maar nu hebben ze dus weer gevochten en ik was er niet bij zelf maar mijn moeder heeft keihard met de tuinslang gespoten voor ze uit elkaar kwamen en daarna viel Dropje Sam weer aan.

Ze hadden allebei een manke poot, en Dropje bloedde uit dr bek. Dropje dr poot werd 3 keer zo dik, ze werd er ziek van en heeft zelfs antibiotica nodig.

Oké, allemaal niet zo'n ramp, dat gaat wel weer over, maar ze kunnen dus nog steeds niet bij elkaar. Ze moeten omstebeurt naar buiten en Sam zit nu steeds in de bench als ze allebei binnen zijn omdat ze elkaar anders weer aanvliegen en we gewoon echt geen raad weten met de situatie.

Heeft iemand misschien tips hoe we ze weer kunnen laten wennen aan elkaar want er moet echt iets gebeuren. Op neutraal terrein dacht ik misschien, maarja, ze kennen elkaar al...

Ik vind het zelf altijd het prettigst als ze het zelf even uitvechten, want het ging er vaak al heftig aan toe en dan keken we gewoon goed wie er won enzo, en dan was het weer een tijd rustig maar dit was wel heel erg heftig.

Oja, Sam is trouwens gesterelliseerd en Dropje nog niet maar dat gaat wel gebeuren.

klinkt niet best.

Is een van beide honden herplaatsen geen oplossing ? De deskundigen mogen het zeggen, maar ik heb zo'n idee dat dit niet meer goed komt.

Dropje castreren zal haar w.s. nog feller maken. Misschien heb je de verkeerde alpha gemaakt, maar of je dit nog kunt omdraaien ... ik weet het niet.

Maar je krijgt vast beter advies.

Het zijn alletwee teefjes toch?
Zo ja, dan zal het moeilijk worden: als twee teven binnen de roedel echt gaan vechten, is er vaak geen houden meer aan.
Ik denk dat jij je veel harder op zal moeten stellen en geen gevechten meer tolereren. De consequentie is wel, dat je ze nooit meer samen alleen kan laten, dus altijd scheiden als je weggaat.

Volgens mij is Sam een reu.
Maar een bench verhoogt volgens mij alleen maar de spanning. Ik heb mijn teven een tijd gescheiden moeten houden ivm vechten. En dat was dus zo gescheiden dat ze elkaar niet zagen. Loop er 1 vrolijk rond in de kamer en zit de ander in de bench dan bouw je volgens mij alleen maar meer spanning op.
Verder een gedragstherapeut inschakelen misschien?

M@ri@nne schreef:Volgens mij is Sam een reu.

ik dacht omdat Sam gesteriliseerd is aan een teef, maar zou ook een reu kunnen zijn natuurlijk.

Sam is een teef voor de duidelijkheid.
Als ik het zo hoor zal het dus nog lastig worden.
Zou het een goed plan zijn om ze elkaar een tijdje totaal te scheiden dan?

Free schreef:Sam is een teef voor de duidelijkheid.
Als ik het zo hoor zal het dus nog lastig worden.
Zou het een goed plan zijn om ze elkaar een tijdje totaal te scheiden dan?

Ik vrees dat dat je enige kans is.
Als teven eenmaal zo'n strijd hebben gaan ze op een gegeven moment voor de kill.
Ik heb dat hier ook gehad en ze een week of 3 gescheiden moeten houden. Telkens 1 in de kamer en 1 op de gang. Bij mij is het goed gekomen, mede doordat de hogere teef opknapte en fysiek weer sterker werd. Maar er zijn genoeg gevallen waar het betekend dat je er 1 moet herplaatsen. Laat ze in ieder geval nooit samen alleen.
Oja op neutraal terein uit laten vechten werkt niet. Die van mij kon ik gerust toen samen uitlaten. Gebeurde nooit wat tot we binnen waren. En uitvechten betekende doorgaan tot er 1 dood was.
Sterkte.

ik heb t hier vorig jaar ook gehad, mn JR met mn Griekse mix. De JR was de roedelleider en toen het vechten eenmaal begon, ben ik mn Griek als hoger gaan behandelen.
Iedere keer als ze knokten, was het uit elkaar halen en allebei in een bench. De Griek Roula liet ik dan eerder los en beloonde haar uitbundig. Na een uur mocht dan mevr Rambo los en die klapte er dan gelijk weer in. t Hele weekend is het zo door gegaan. Op het moment dat ik Rambo weer los liet, zat ik in de startblokken. Maar na 2 dagen, liet ik Rambo voor de zoveelste keer los en toen ging ze heel onderdanig lippen likkend naar Roula toe en vanaf die tijd is er niks meer aan de hand.
Ik heb heel bewust voor Roula gekozen als roedelleider, omdat dat de meest stabiele van de 2 is. Rambo is een heropvoedertje wat is blijven hangen, en knokt nogal graag. Niet echt een heel goed voorbeeld voor de rest van mn honden. nadat Roula het overgenomen heeft , is Rambo ook een stuk relaxter geworden...
Ze kunnen ook gewoon samen thuis blijven en er is echt niks meer aan de hand tussen die 2, en t zijn allebei teven.

Heb ik ervaring mee, 1 oplossing wat mij betreft, scheidden van elkaar en probeer een goede gedragstherapeut tevinden die jullie kan helpen.
Het moeilijk is dat je niet weet waarom ze vechten dus je kan ook niet op een goede manier ingrijpen.
Heel moeilijk hoor en vergis je niet dit kan tot aan de dood doorgaan!

Jacqueline

Vechten ze ook als er geen mensen bij zijn?

goedemiddag,

Ik heb hetzelfde probleem, en weet me ook even geen raad.
Ik heb 2 Yorks en mijn ouders hebben een Maltezer. Het zijn allemaal mannetjes. Mijn ouders zijn binnenvaartschipper en zie ik dus niet altijd, wat is nu het geval. Mijn honden zijn een tijdje terug een kleine 8 weken op het schip geweest, helemaal niets aan de hand tussen de honden. Net in de laatste week is het vanaf het ene op andere moment zo ineens mis gegaan. Mijn York en de Maltezer kunnen mekaar niet eens meer in de ogen aan kijken of het is alweer mis. Uit laten vechten gaat echt niet, want dan maken ze mekaar echt kapot... Drama's.... Nu afgelopen weekend zijn mijn ouders even thuis geweest... We dachten het gaat goed... ze waren zo blij elkaar te zien, echter na een half uur was het weer bekeken... Dus maar weer apart houden. We dachten erover om te kijken naar kleine muilkorfjes (ik weet niet eens of er wel zulke kleine bestaan), mischien dat dat wat helpt.Dan kunnen ze mekaar tenminste niet kapot bijten.

Heb 't zelfde aan de hand gehad met twee JRT teven. Het vechten begon plotseling na negen jaar samenleven!! Na allerlei toestanden, vechtpartijen etc. etc. is de ene teef nu ondergebracht bij mijn schoonvader, omdat het echt niet anders meer ging Konden het ze ook niet laten uitvechten, want ze gaan echt tot het einde!! Heb zelfs overwogen om nooiiit meer een terrier aan te schaffen, maar ik zie dat andere rassen er ook wat van kunnen!

ik heb een yorkie die als hij buiten is naar alle honden blaft en dan vooral die hier in de buurt wonen want als we in het bos zijn doet hij het niet nou ja het blaffen iig maar een buurvrouw zei dat hij toch haar hondje in de neus heeft gebeten, maar ik wil niet dat hij dit gedrag vertoont.

Ik zou hiervoor toch wel even een gedragstherapeut inschakelen.
Als je dingen verkeert aanpakt maak je het alleen maar erger!
En apart zetten: ligt er wel aan hoe groot je huis is, want ze kunnen door een deur heen ruiken!

en anders zit er niks ander op dan herplaatsen! Misschien kun je dan met mensen hier op het forum met hetzelfde probleem een teef voor een reu ruilen
Nee dat is een grapje. Het is erg genoeg.

Sterkte ermee!

Groetjes,
Yvonne