Het HondenForum

Chamook is een hond die bijna 3 jaar lang over straat heeft gezworven.
Ze is een heerlijke hond, die zich heel goed heeft aangepast aan alles hier in huis e.d. Ze is nu bijna een jaar bij ons.
Voorheen woonden we aan de kust en daar ging ik altijd met de honden het strand op, de enige kant die ze dan op kon was de duinen in, maar meestal was ze dan weer gauw terug bij ons en liep ze gewoon lekker over het strand te banjeren.
Maar momenteel wonen we in een heel bosrijk gebied en ik heb een totaal andere hond gekregen

Zodra we het bos in lopen gaat ze "op jacht". Ze duikt de bossen in en zo af en toe komt ze zich eens melden.
Ze raakt me nooit kwijt, want meestal als ik achterom kijk om te kijken waar ze blijft (als het echt te gortig wordt), staat zij al voor m'n neus.

Die andere twee van me lopen altijd bij me in de buurt, Bowie is ook wel een jager, maar blijft altijd goed in de buurt.
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hier mee moet, ze luistert verder wel goed, behalve dus als ze in jacht-modus zit.

Aan de ene kant heb ik er geen problemen mee, ze komt immers altijd terug en ze geniet er blijbaar erg van, maar aan de andere kant vind ik het ook wel een beetje eng....
Als ik haar aan een lange lijn doe loopt ze heel gedwee achter me aan en dan heb ik niet het idee dat ze lekker d'r ei kwijt kan.

Wat moet ik hier nou mee?

Inge O schreef: mogen de honden daar in die bossen dan wel loslopen trouwens? als dat wel zo zou zijn, zou ik er me niet zo druk over maken - is het verboden, dan kom je vroeg of laat in de problemen, jammer genoeg .

Nee helaas, ik woon sinds kort in België en ik heb hier in de buurt nog nergens een 'echt' losloopgebied gezien (wel van die lullige hondenweidjes). Maar waar ik loop is een soort gedoog-zone voor loslopende honden. Als ik ooit eens bekeurd word, jammer dan, hebben we in iedergeval een paar maanden lol gehad

Heel herkenbaar.
Woopy, mijn Roemeen, doet dat ook.
In het bos is hij soms zo 10 minuten 'weg' om zich vervolgens weer bij ons te voegen en daarna kan hij zo weer even de hort op gaan.
Ik zie hem dan echt niet maar hij houdt ons kennelijk wel in de gaten want als we een zijpad in slaan is hij er als de kippen bij.

Als we bijv. in zuidlaren lopen maak ik me er niet zo druk om, de wegen zijn daar ver weg.
Maar hij doet het bijv. ook hier in het stadspark en daar loopt vrij dicht de snelweg en ring langs....ik ben daar toch banger dat hij ineens per ongeluk op de ring staat.
Komt ook omdat hij niet al te best luisterd, behoorlijk veel problemen met hem gehad. HIj heeft ook een hele tijd niet los gekund omdat hij op den duur zelf bepaalde wanneer hij het 'tijd' vond om weer te gaan. Hij 'zwierf' (za lvast een verkeerd woord zijn) dan gewoon in de bosjes rond.

Hij loopt dus vrij veel vast en alleen in grote stukken afgelegen bos, de Hoornseplas en ons eigen weiland mag hij los.

Beetje een cliché-antwoord, maar ik zou proberen zelf *nog* leuker te worden, en haar regelmatig even bij me roepen tijdens de wandeling. Hele lekkere hapjes mee, superspannend speeltje mee waar ze alleen buiten mee mag spelen, stiekum een handje frolicjes in het gras gooien en dan enthousiast joelen dat je iets lekkers hebt gevonden, dat soort dingen.

Hanneke2 schreef:Beetje een cliché-antwoord, maar ik zou proberen zelf *nog* leuker te worden, en haar regelmatig even bij me roepen tijdens de wandeling. Hele lekkere hapjes mee, superspannend speeltje mee waar ze alleen buiten mee mag spelen, stiekum een handje frolicjes in het gras gooien en dan enthousiast joelen dat je iets lekkers hebt gevonden, dat soort dingen.

die cliché's zijn mij bekend met 3 ex-zwervertjes...
alleen deze is nergens gevoelig voor zodra de jacht-modus aanstaat.
speeltjes vindt ze zowieso niets aan en ze prefereert wild voor ander lekkers.

Bowie schreef:die cliché's zijn mij bekend met 3 ex-zwervertjes...
alleen deze is nergens gevoelig voor zodra de jacht-modus aanstaat.
speeltjes vindt ze zowieso niets aan en ze prefereert wild voor ander lekkers.

Dat herken ik van Bruno toch ben ik blijven trainen en er werd me op de cursus gezegd dat hij "voor een Heidewachtel" heel goed luisterde
Hij is toch wel zo op mij gericht dat hij na gedane zaken in een noodgang terugkomt en nu is hij op leeftijd en inmiddels bijna te braaf
Maar een enkele keer slaan de stoppen nog door, dan komt er een rode gloed in zijn ogen en is hij niet voor rede vatbaar.Dus dan sleur ik hem (vaak achterwaards) aan de riem mee In zo'n toestand zou ik eens wilen zien welke hondenschool daar nog iets van kan maken

Bowie schreef:

Hanneke2 schreef:Beetje een cliché-antwoord, maar ik zou proberen zelf *nog* leuker te worden, en haar regelmatig even bij me roepen tijdens de wandeling. Hele lekkere hapjes mee, superspannend speeltje mee waar ze alleen buiten mee mag spelen, stiekum een handje frolicjes in het gras gooien en dan enthousiast joelen dat je iets lekkers hebt gevonden, dat soort dingen.

die cliché's zijn mij bekend met 3 ex-zwervertjes...
alleen deze is nergens gevoelig voor zodra de jacht-modus aanstaat.
speeltjes vindt ze zowieso niets aan en ze prefereert wild voor ander lekkers.

Weer heeeel herkenbaar!!
Woopy taait totaal niet naar speelgoed, thuis niet, tijdens het wandelen niet en al helemaal niet in het bos/ park/ meer.
Lekkere dingen zijn op zich wel heel erg lekker als je thuis op de bank ligt of aan de lijn loopt en je dus niet de hort op kunt of als je nog even niet van plan bent de hort op te gaan.
Maar als Woopy eenmaal bedacht heeft dat hij moet gaan zwerven dan kan ik rookworst bij me hebben, rauwe kipfilet, frolicjes of weet ik veel wat maar daar komt ie echt niet voor hoor!!

Bij Woopy moet je echt achter hem aan gaan sjouwen en hopen dat hij ergens op de grond gaat liggen zodat je hem kunt pakken....

bij Woopy gaat het overigens ook niet om het jagen of het wild wat er zit maar hij wil gewoon zwerven...hij loopt op zijn dooie akkertje ver van ons vandaan, w.s. precies zo op de manier als dat hij in Roemenie over de straten liep!

Woopy ontsnapt ook vaak van ons weiland af. DAn loopt hij dus ook op zijn dooie gemak over de weg, niet speels rennend, niet opgejaagd, niet angstig omkijkend of wat dan ook....gewoon heeeeeeeeel relaxed.....
Gelukkig komt hij nu thuis wel terug als ik hem roep...dan zie ik hem in de verte lopen 'WOOPY!!!!!!!!!!! GA NAAR HUIS!!!!' en dan komt hij weer terug gesukkeld.
Voorheen liep hij gewoon door, niet echt grappig met een 80 km weg naast je huis..... :N:

Ik denk dat Woopy en Chamook familie zijn Estelle, kan niet anders.
Eigenwijze Roma's
Wel leuk trouwens dat er zoveel overeenkomsten zijn.
Ze kijkt zelfs uit met oversteken
't is overigens wel een echte knuffelkont en in huis heel aanhankelijk, alleen buiten denkt ze 'ik red me wel'

Dit is Chamook