Eclampsie
Geplaatst: 21 sep 2005 09:53
Vannacht om 2 uur werd ik wakker (ik slaap in de woonkamer naast Gail en haar pups) van een raar geluid en ook de pups piepten erg. Gail hijgde heel erg en was heel onrustig. Ik dacht dat ze naar buiten moest dus heb haar in de tuin gelaten. Daar liep ze voornamelijk rondjes op stijve poten en erg ongecontroleerd met een zwaaiend hoofd en veel schokkende bewegingen. Ik schrok natuurlijk erg en heb haar weer naar binnen gehaald. We hebben haar temperatuur gemeten en die was 39.82 graden dus erg verhoogd (normaal zit ze tussen de 37.5 en 38.0). Ademhaling en pols waren erg versneld en ze had spierspasma's (zowel te voelen als te zien).
Even kort gezocht in onze boeken over "breeding of dogs" en dat bevestigde al onze bange vermoedens, ze had eclampsie of moederwaanzin. Dit ontstaat bij zogende teven door een gebrek aan calcium in het bloed, oftewel de teef geeft teveel van haar eigen calcium door via de melk. Dit is een dringende situatie waar direct medisch ingrijpen noodzakelijk is daar er een stervingskans voor de teef is van 10-30%. Wij hebben dus meteen de DA uit haar bed gebeld en zijn naar de praktijk gegaan. De DA had dit nog nooit eerder aan de hand gehad en zei dat het (gelukkig) zelden voorkomt bij teven. Bij koeien gebeurt het wel vaker.
Gail heeft een injectie van 6 cc Calcium tat gehad onder de huid die dan langzaam het calcium gehalte in het bloed zal moeten verhogen. In de praktijk leek het iets beter te gaan maar toen we thuis kwamen en de pups even gezoogd hadden kreeg ze weer een aanval. Daar onze DA niet meer wist wat te doen, hebben we Walter Strikker van Dierenkliniek Sleeuwijk (gespecialiseerd in fertiliteits aangelegenheden). Volgens hem had de DA het juiste gedaan en gegeven maar raadde aan om Gail weg te halen bij haar pups.
We hebben haar toen meteen bij de pups weggehaald en in een bench naast de pups gezet. Eigenlijk binnen no time werd ze iets rustiger en stopte ook het extreme hijgen. Elke vijf minuten heb ik bij haar gekeken hoe het ging maar ze kwam steeds meer tot rust en de spierspasmes stopten ook.
Om 5 uur begonnen de pups toch wel erg om hun moeder te roepen dus heb ik Gail weer bij de pups gelaten. Ze ging gelukkig lekker ontspannen liggen en liet ze goed zogen en nu zonder aanval.
Op dit moment lijkt alles goed te gaan, maar we weten dat het eventueel de komende weken nog terug kan komen.
Ze krijgt nu elk uur te eten, krijgt verder gistocal door haar eten en krijgt ook af en toe op de dag een stuk hart voor extra calcium.
De pups hebben er gelukkig niet onder geleden want die zijn allemaal weer gemiddeld 50 gram aamgekomen.
Voor ons een heel onrustige en spannende nacht, met gelukkig een goede afloop.
Daar ook volgens Walter Strikkers eclampsie bij teven zelden nog voorkomt, wilde ik dit verhaal uitgebreid vertellen, dat mocht ooit iemand het ook meemaken, ze in ieder geval weten wat te doen: meteen naar de DA voor een injectie danwel infuus met calcium!
Groetjes,
Danielle Boshouwers
Border Collie kennel "Nice of you to Come Bye"
http://www.bordercollies.nl
Even kort gezocht in onze boeken over "breeding of dogs" en dat bevestigde al onze bange vermoedens, ze had eclampsie of moederwaanzin. Dit ontstaat bij zogende teven door een gebrek aan calcium in het bloed, oftewel de teef geeft teveel van haar eigen calcium door via de melk. Dit is een dringende situatie waar direct medisch ingrijpen noodzakelijk is daar er een stervingskans voor de teef is van 10-30%. Wij hebben dus meteen de DA uit haar bed gebeld en zijn naar de praktijk gegaan. De DA had dit nog nooit eerder aan de hand gehad en zei dat het (gelukkig) zelden voorkomt bij teven. Bij koeien gebeurt het wel vaker.
Gail heeft een injectie van 6 cc Calcium tat gehad onder de huid die dan langzaam het calcium gehalte in het bloed zal moeten verhogen. In de praktijk leek het iets beter te gaan maar toen we thuis kwamen en de pups even gezoogd hadden kreeg ze weer een aanval. Daar onze DA niet meer wist wat te doen, hebben we Walter Strikker van Dierenkliniek Sleeuwijk (gespecialiseerd in fertiliteits aangelegenheden). Volgens hem had de DA het juiste gedaan en gegeven maar raadde aan om Gail weg te halen bij haar pups.
We hebben haar toen meteen bij de pups weggehaald en in een bench naast de pups gezet. Eigenlijk binnen no time werd ze iets rustiger en stopte ook het extreme hijgen. Elke vijf minuten heb ik bij haar gekeken hoe het ging maar ze kwam steeds meer tot rust en de spierspasmes stopten ook.
Om 5 uur begonnen de pups toch wel erg om hun moeder te roepen dus heb ik Gail weer bij de pups gelaten. Ze ging gelukkig lekker ontspannen liggen en liet ze goed zogen en nu zonder aanval.
Op dit moment lijkt alles goed te gaan, maar we weten dat het eventueel de komende weken nog terug kan komen.
Ze krijgt nu elk uur te eten, krijgt verder gistocal door haar eten en krijgt ook af en toe op de dag een stuk hart voor extra calcium.
De pups hebben er gelukkig niet onder geleden want die zijn allemaal weer gemiddeld 50 gram aamgekomen.
Voor ons een heel onrustige en spannende nacht, met gelukkig een goede afloop.
Daar ook volgens Walter Strikkers eclampsie bij teven zelden nog voorkomt, wilde ik dit verhaal uitgebreid vertellen, dat mocht ooit iemand het ook meemaken, ze in ieder geval weten wat te doen: meteen naar de DA voor een injectie danwel infuus met calcium!
Groetjes,
Danielle Boshouwers
Border Collie kennel "Nice of you to Come Bye"
http://www.bordercollies.nl