Het HondenForum

Ik vond het zo schattig dat Lilo steeds meer met me ging spelen.

Okee, ik vind het nog steeds schattig, maar ze krijgt steeds meer lef, en pakt dus nu regelmatig mijn arm en gaat daar aan sjorren. Een soort trekspelletje zeg maar. Ze bijt op zich heel zachtjes, maar ja, ik ben geen hond, en puntje bij paaltje is het niet echt lekker en loop ik met een arm met rooie putten erin.

Ik probeer haar wel een speeltje ervoor in de plaats te geven, maar trekspelletjes met een speeltje vind ze af en toe nog wat eng, en als ik haar laat winnen is het spel ook meteen over, dan gaat ze het speeltje slopen.

Iemand suggesties voor andere 'contact'-spelletjes?

Iemand suggesties voor andere 'contact'-spelletjes?

Pakwerk?

Hanneke2 schreef:
Iemand suggesties voor andere 'contact'-spelletjes?

Gewoon lekker tegen je aanliggen?



Je kan wat lekkere dingen tussen je kleren verstoppen als ze daar gevoelig voor is, mag zij zoeken en snuffen.

Trekspelletjes met een geknoopte theedoek? Dan is de afstand wat groter dan met een speeltje.

Anne

een sterke flos om aan te sjoren

Ik zou inderdaad niet toestaan dat ze in je arm bijt, hoe subtiel dit ook gebeurt, voor hetzelfde geldt doet ze het een keer bij 1 van je kids en dan is het huilen geblazen.

Vind ze balletjes niet leuk, of knuffies, die gooi ik altijd weg en als de hond ze dan terug brengt gaan we ff knuffelen en dan weer opnieuw?

Contact spelletjes is moeilijk met een hond met een angstige inslag, behalve als ze het uit zich zelf willen doen, maar Samara is ook moeilijk om tot een spelletje over tehalen, maar Lilo is wat jonger dus wie weet?

Jacqueline

Zodra ze in jou bijt ipv in het speeltje zou ik het spel stoppen. Dan leert ze dat bijten niet leuk is. Ik zou dan wel een trekspeeltje in haar bek stoppen zodat ze daar aan kan gaan peuteren, dan kun je op den duur voorzichtig mee gaan trekken.

Ahum, ik heb zelf ook nogal een vreemd spel ontwikkeld met mijn hond. Ze mag me (gecontroleerd) bijten. Het bijten houd in dat ze met beetpakt met haar kaken. Dus mijn handen of mijn onder/bovenarm. Ik bijt terug met mijn handen. Ik ben een vreemde hond met twee bekken. Het is echt een soort hapspelletje die vreemde mensen angst ik kan boezemen. Ik heb altijd het spel beëindigd zodra mijn hond te wild beet. Honden kunnen hun kaakspieren enorm goed beheersen.

Dus mijn hond kent de grenzen. Grappig is wel dat ze het spel alleen met mij speelt. Mijn vriendin wil niet gebeten worden en daar doet ze het ook niet bij. Ik bepaal vanzelfsprekend of het hapspel begint dan wel wanneer het afgelopen is.

Als we over de grond rollebollen dan bijt ze het liefst in mijn voeten. Ze weet dat dit mijn zwakke plek is want ik moet daar altijd vreselijk om lachen, het kietelt enorm! Ik moet er wel bij zeggen dat ik het spel als pup met haar ontwikkeld heb om haar wat meer zelfvertrouwen te geven. Het was een beetje een angstig pupje vandaar. Nu is Malou een volwassen hond van 50 kg die haar kaakspieren goed onder controle heeft.


Groetjes Mark

Wil de hond schreef:

Iemand suggesties voor andere 'contact'-spelletjes?

Pakwerk?

starfleet schreef:

Hanneke2 schreef:
Iemand suggesties voor andere 'contact'-spelletjes?

Gewoon lekker tegen je aanliggen?

Ja okee, maar het is juist zo gaaf als ze helemaal los gaat.

Je kan wat lekkere dingen tussen je kleren verstoppen als ze daar gevoelig voor is, mag zij zoeken en snuffen.

Nou, da;s wel leuk, maar ze snapt nog steeds niet heel goed wat *mijn* eten is, dus ik denk dat het verstandiger is om die grens tussen eten wat ik haar aanbied en eten wat ik zelf nog op wil eten zo duidelijk mogelijk te houden.

Trekspelletjes met een geknoopte theedoek? Dan is de afstand wat groter dan met een speeltje.

Anne

Ah, ja, dat is wel een idee, ga ik eens proberen.

jacq1970 schreef:Ik zou inderdaad niet toestaan dat ze in je arm bijt, hoe subtiel dit ook gebeurt, voor hetzelfde geldt doet ze het een keer bij 1 van je kids en dan is het huilen geblazen.

Vind ze balletjes niet leuk, of knuffies, die gooi ik altijd weg en als de hond ze dan terug brengt gaan we ff knuffelen en dan weer opnieuw?

Contact spelletjes is moeilijk met een hond met een angstige inslag, behalve als ze het uit zich zelf willen doen, maar Samara is ook moeilijk om tot een spelletje over tehalen, maar Lilo is wat jonger dus wie weet?

Jacqueline

Nou, die kids kunnen wel tegen een stootje, bovendien durft ze het daar nog niet bij te doen. Ze vind *al* het speelgoed leuk, om mee te gooien en dood te schudden en te slopen, maar apporteren snapt ze niet helemaal.

En verder wil ze dus wel heel graag met *mij* spelen en kroelen, maar het gaat allemaal op z'n honds. Dus sjorren en met haar poten slaan en op mijn vel knabbelen (ook zo'n lekker gevoel ). Ik wil het ook niet verbieden, want het is tenslotte helemaal geweldig dat ze het durft.

hier met mijn reu die ken dat ook zo lekker
maar ik sta het niet toe dat hij in mijn armen gaat hangen
en zeker al niet dr in bijten
ik corrigeer hem daar dan op en zeg dan dat ie zachtjes moet doen of roep auw auw.
vaak als ik met hem ga spelen dan zorg ik dat ik gewoon een flostauw een knuffel ( een knuffel alleen als ik dr bij ben anders ligt ie zo in duizend stukken ) of een bal aan een tauw en daar mag hij mee spelen bijten doen en laten wat ie wil.
voor het niet loslaten van het speelgoed misschien moet je het eens proberen met een snoepje zodra jij zegt dat ie moet stoppen.
geef je hem bv het commando genoeg of los en dan hou je een snoepje voor zijn neus.
dan ruil je het speeltje om voor een snoepje. deze methode werkt hier goed voor beide honden misschien dat je er wat aan hebt.

Ik wil niet dat mijn honden hun bek op die manier gebruiken als ze met mij spelen.
Ook niet bij de kinderen.
Mijn echtgenoot vind het wel goed, die is van het hevig stoeien, met rollebollen, honden in de houtgreep nemen, en met zijn vuist in hun bek uitdagen.
Dat vond ik eerst erg problematisch want ik voorzag happende honden die met iedereen aan het rollebollen slaan.
Niet dus.
Bij hem mag en met hem doen ze het en verder niet.

Ze weten best snel wat ze aan iemand hebben.
Als ik mijn autosleutels pak staan ze gelijk bij de deur.
Als mijn echtgenoot diezelfde sleutels pakt gaan ze in hun mand liggen.
Ik ben weer van de uitjes...

Daan schreef:Ik wil niet dat mijn honden hun bek op die manier gebruiken als ze met mij spelen.
Ook niet bij de kinderen.
Mijn echtgenoot vind het wel goed, die is van het hevig stoeien, met rollebollen, honden in de houtgreep nemen, en met zijn vuist in hun bek uitdagen.
Dat vond ik eerst erg problematisch want ik voorzag happende honden die met iedereen aan het rollebollen slaan.
Niet dus.
Bij hem mag en met hem doen ze het en verder niet.

Ze weten best snel wat ze aan iemand hebben.
Als ik mijn autosleutels pak staan ze gelijk bij de deur.
Als mijn echtgenoot diezelfde sleutels pakt gaan ze in hun mand liggen.
Ik ben weer van de uitjes...

leuk, Gedrag is baasgebonden noemen ze dat toch? Zo werkt het bij mij dus ook.

Groetjes Mark