Het HondenForum

Spok was wat opdringerig naar een gecastreerde reu, en toen hij erop dook werd hij even flink gecorrigeerd. Spok op z'n rug kermen en trappelen. Ik stond er naast en heb het laten gaan, want ik vond dat die reu terecht corrigeerde, en het bovendien heel netjes deed, zonder agressief bijten of wat dan ook.

Maar moeilijk vond ik het eigenlik wel. Heb er wel eens een topic aan gewijd,maar ik vraag me altijd af of onze honden kunnen begrijpen waarom we ze de ene keer beschermen / bijstaan en de andere keer afvallen.

Hoe dan ook, de cruciale vraag: heeft het geholpen ? Nee. Kwamen we even later diezelfde hond weer tegen, en probeerde Spokkie weer te rijden. Heb hem er maar vanaf gehaald. Ze hebben samen nog even gerend, dus no hard feelings, zullen we maar zeggen.

Typisch geval van een gecastreerde reu die lekker ruikt, ben ik bang.

Inge O schreef:

Zoie schreef: Maar moeilijk vond ik het eigenlik wel. Heb er wel eens een topic aan gewijd,maar ik vraag me altijd af of onze honden kunnen begrijpen waarom we ze de ene keer beschermen / bijstaan en de andere keer afvallen.

los van die hele discussie met een heleboel mogelijke antwoorden, is de cruciale vraag eerst nog : breekt een hond zich daar het hoofd over ?

uh, nou nee, waarschijnlijk niet, maar misschien moet ik zeggen helaas niet ?

Ergens zou je willen dat je hond denkt, tsja, ik heb iets gedaan wat de baas niet wil, en nu moet ik op de blaren zitten, zoiets.

Maar ik denk dat je je hond eerder denkt, die baas, de ene keer heb je echt wel wat aan hem, maar de andere keer weer helemaal niets. Dus wat heb ik eigenlijk aan hem ? Bij wijze van spreken dan.

Maar misschien denkt een hond zo ook wel weer helemaal niet.

Haha, wie het weet mag het zeggen.

Zoie schreef:Spok was wat opdringerig naar een gecastreerde reu, en toen hij erop dook werd hij even flink gecorrigeerd. Spok op z'n rug kermen en trappelen. Ik stond er naast en heb het laten gaan, want ik vond dat die reu terecht corrigeerde, en het bovendien heel netjes deed, zonder agressief bijten of wat dan ook.

Maar moeilijk vond ik het eigenlik wel. Heb er wel eens een topic aan gewijd,maar ik vraag me altijd af of onze honden kunnen begrijpen waarom we ze de ene keer beschermen / bijstaan en de andere keer afvallen.

Als Jack (gelukkig sporadisch) op een andere hond wil rijden roep ik NEE. Hij weet dat ik het niet wil. Als hij vervolgens even op zijn plaats wordt gezet door die hond omdat hij toch doorgaat en niet naar mij luistert, dan vind ik dat een hele andere situatie dan wanneer hij zelf lastig gevallen wordt, steun bij mij komt zoeken en alsnog tegen de grond wordt gepletterd door die andere hond. Een peuter die de kat aan zijn staart trekt en een krabbel incasseert behandel je ook anders dan een peuter die bang is voor een grote geit die alle boterhammen wil pikken. Zoiets.

Hanneke2 schreef:

Zoie schreef:Spok was wat opdringerig naar een gecastreerde reu, en toen hij erop dook werd hij even flink gecorrigeerd. Spok op z'n rug kermen en trappelen. Ik stond er naast en heb het laten gaan, want ik vond dat die reu terecht corrigeerde, en het bovendien heel netjes deed, zonder agressief bijten of wat dan ook.

Maar moeilijk vond ik het eigenlik wel. Heb er wel eens een topic aan gewijd,maar ik vraag me altijd af of onze honden kunnen begrijpen waarom we ze de ene keer beschermen / bijstaan en de andere keer afvallen.

Als Jack (gelukkig sporadisch) op een andere hond wil rijden roep ik NEE. Hij weet dat ik het niet wil. Als hij vervolgens even op zijn plaats wordt gezet door die hond omdat hij toch doorgaat en niet naar mij luistert, dan vind ik dat een hele andere situatie dan wanneer hij zelf lastig gevallen wordt, steun bij mij komt zoeken en alsnog tegen de grond wordt gepletterd door die andere hond. Een peuter die de kat aan zijn staart trekt en een krabbel incasseert behandel je ook anders dan een peuter die bang is voor een grote geit die alle boterhammen wil pikken. Zoiets.

Jawel, dat snap ik, maar snapt Spok ( of Jack ) het ook ?