Het HondenForum

Het stel was net gezamenlijk een kat over de zeik aan het jagen, allemaal heel goed bedoeld van 'KOM LEUK MET ONS SPELEN!!!!', maar we gaan natuurlijk niet als een wezenloos over de leuning van de bank rennen enzo. Luisteren deden ze even niet meer, dus ik ben even boos op ze afgestapt en ze luidkeels verteld dat het klaar was.

Op zich niks bijzonders, maar Jack duikt in zo'n geval dus in elkaar en knijpt zijn ogen dicht. Alsof ik hem ga schoppen ofzo.

Maar *Lilo* blijft gewoon vrolijk kwispelen, staart en oren in de lucht terwijl ze me aankijkt. En als ik terugdenk, schrok ze voorheen ook wel als ik boos werd, maar het joeg haar niet echt angst aan. Handen boven haar hoofd: ook zoiets. Ze kan er van schrikken en terugdeinzen als een wildvreemd mens haar probeert te aaien, maar als ze geaaid wil worden vindt ze een hand op haar koppie prima. Terwijl Jack nu nog wel eens een beetje in elkaar duikt met een hand op zijn kop, zelfs bij bekenden.

Ze legt volgens mij dus helemaal niet de link tussen een boos mens en klappen. Nou is dat geweldig natuurlijk, maar ik vraag me wel af waar haar angsten dan toch vandaan komen. Zou het allemaal te wijten zijn aan een slechte socialisatie met mensen?

Niet dat het iets uitmaakt natuurlijk, maar ik wil haar graag zoveel mogelijk begrijpen.

Hanneke2 schreef: Niet dat het iets uitmaakt natuurlijk, maar ik wil haar graag zoveel mogelijk begrijpen.

Ja, dat heb ik ook. Vrees alleen dat er dingen blijven waar je nooit uit komt

Ik zou werkelijk niet weten waarom Lilo zo reageert. Zelfs als ze nooit eerder in haar leven een boos mens gezien heeft, wat dan w.s. zo'n beetje gelijk staat met een zeer gebrekkige socialisatie of tenminste weinig contact met mensen, zou je toch verwachten dat ze eerder angstig dan onbegrijpend op een boos mens zou reageren. Maar zoals gezegd, ik weet het ook niet.

Het zou wel makkelijk wezen als je weet waar al het gedrag nou eigenlijk vandaan komt ja...dat willen wij ook wel eens.
Misschien is ze alleen door echt vreemde mensen niet zo aardig behandelt maar door haar ( als ze die gehad heeft) baasjes niet slecht is behandelt.
Of de mensen die ze vertrouwde die haar verzorgde zijn altijd goed voor haar geweest maar andere mensen niet?
En inderdaad de slecht socialisatie....
Samara is echt angstig voor mensen ivm de mishandelingen en sadisme wat ze bij haar gedaan hebben, daarom duurt het bij Samara veel langer allemaal om vertrouwen op tebouwen etc.

Jacqueline

jacq1970 schreef:Het zou wel makkelijk wezen als je weet waar al het gedrag nou eigenlijk vandaan komt ja...dat willen wij ook wel eens.
Misschien is ze alleen door echt vreemde mensen niet zo aardig behandelt maar door haar ( als ze die gehad heeft) baasjes niet slecht is behandelt.
Of de mensen die ze vertrouwde die haar verzorgde zijn altijd goed voor haar geweest maar andere mensen niet?
En inderdaad de slecht socialisatie....
Samara is echt angstig voor mensen ivm de mishandelingen en sadisme wat ze bij haar gedaan hebben, daarom duurt het bij Samara veel langer allemaal om vertrouwen op tebouwen etc.

Jacqueline

Nee, ik ben er vrijwel zeker van dat ze nooit een hechte band heeft gehad met een mens. Ze benadert mij zo onhandig-enthousiast, helemaal op z'n honds, echt zoals een pup die nog niet precies weet hoe hij met mensen kan spelen. In het asiel van PROA is ze wel mensen een beetje gaan vertrouwen, maar dat lichamelijke contact durfde ze daar nog niet aan.

Ik denk dat het toch inderdaad een kwestie is van heel weinig contact met mensen, en heel afstandelijk. Niet of nauwelijks aaien, en al helemaal niet stoeien of kroelen. En dus geen vergelijking met hondjes zoals Samara of Jack, die echt mishandeld zijn. Met als aantekening dat ik denk dat Jack (in tegenstelling tot Samara misschien) ook aardige mensen gekend moet hebben, want Jack is gewoon dol op mensen die aardig voor hem zijn.

Ik denk het haast wel.....Sunny kruipt ook helemaal ineen als ik eens een keer mijn stem verhef, hij heeft duidelijk flinke klappen gehad. Een hond die die link niet heeft, associeert dat dus ook niet met een stemverheffing of iets dergelijks.

Ik wordt ook altijd zo moet van die verhaaltjes waarin staat dat angstige honden altijd geslagen zijn vroeger, een slechte socialisatie is net zo effectief. Maar daar verkoop je je beesten niet mee en het is een stuk moelijker op te lossen.

Sjiel schreef:Ik wordt ook altijd zo moet van die verhaaltjes waarin staat dat angstige honden altijd geslagen zijn vroeger, een slechte socialisatie is net zo effectief. Maar daar verkoop je je beesten niet mee en het is een stuk moelijker op te lossen.

Nou ja, bij een angstig Spaans hondje waarvan niet veel bekend is over het verleden ligt mishandeling wel een beetje voor de hand natuurlijk. Bovendien zijn juist de Spanjaardjes vaak wel goed gesocialiseerd, helemaal als ze van straat geplukt zijn zoals Jack.

Ik ben het trouwens niet helemaal met je eens dat het moeilijker is dan omgaan met een mishandelde hond. Lilo is niet makkelijk, maar op de punten waar ze 'blanco' is, leert ze razendsnel, en is ze veel minder bang dan Jack destijds.

Nee, windhonden blijven eenkennig naar vreemden mensen en ik ken genoeg windhonden die gewoon bij een veranwtoorde fokker wegkomen en goed behandeld worden door hun baasjes en die ook door eigen mensen liever niet direkt op de kop geaaid willen worden en dan dus even terugdeinsen, ook zijn windhonden gevolelig voor drukke dreigende gebaren en harde stemmen, dus dat is heel normaal windhonden gedrag en hoeft in die zin absoluut niet met een slechte jeugd of wat dan ook te maken te hebben

Podenji schreef:Nee, windhonden blijven eenkennig naar vreemden mensen en ik ken genoeg windhonden die gewoon bij een veranwtoorde fokker wegkomen en goed behandeld worden door hun baasjes en die ook door eigen mensen liever niet direkt op de kop geaaid willen worden en dan dus even terugdeinsen, ook zijn windhonden gevolelig voor drukke dreigende gebaren en harde stemmen, dus dat is heel normaal windhonden gedrag en hoeft in die zin absoluut niet met een slechte jeugd of wat dan ook te maken te hebben

Ik begrijp niet helemaal of je nu Lilo of Jack bedoelt, ik denk de laatste, maar ik denk dat we er bij Jack wel vanuit kunnen gaan dat hij flink in elkaar is geramd door zijn vorige baas. Jack is allesbehalve eenkennig, wil gewoon bij wildvreemde mensen op schoot, maar wordt een hoopje doodsbange ellende als hij denkt dat je hem pijn wilt doen.

Overigens zijn alle andere podenco's die ik ken ook vrij sociaal naar vreemde mensen toe, varierend van vriendelijke belangstelling tot modderpoten in je nek.

Hanneke2 schreef:
Overigens zijn alle andere podenco's die ik ken ook vrij sociaal naar vreemde mensen toe, varierend van vriendelijke belangstelling tot modderpoten in je nek.

heb ik dan gezegd dat podencos en andere windhonden niet sociaal zijn?

Podenji schreef:

Hanneke2 schreef:
Overigens zijn alle andere podenco's die ik ken ook vrij sociaal naar vreemde mensen toe, varierend van vriendelijke belangstelling tot modderpoten in je nek.

heb ik dan gezegd dat podencos en andere windhonden niet sociaal zijn?

Nee, maar dat zei ik toch ook niet? Ik bedoelde dat de podenco's die ik ken meestal vrij enthousiast zijn naar (vreemde) mensen, en jij zei dat windhonden vaak afstandelijk waren naar vreemde mensen toe.

Ik vind trouwens dat er ook best wel een flink verschil in karakter zit tussen de echte windhonden en podenco's. Windhonden zijn toch - in mijn ogen - wat meer introvert, podenco's neigen meer naar het karakter van andere roedel-jachthonden, supernieuwsgierig en met een aangeboren enthousiasme.

De meeste honden die van nature een beetje terughoudend of angstig zijn houden er niet van als er een hand boven hun kop verschijnt.Dat kan ook gewoon in de aard liggen.
En even in het algemeen; het verhaal dat een hond altijd klappen moet hebben gehad als hij snel in elkaar duikt gaat ook niet altijd op; ik heb een hele lieve maar wat angstige hond die vanaf het begin een luchtsprong maakte als je onverwacht iets deed wat hij niet kende.Die neiging heeft hij nog steeds en hij is bij mijn weten zeker niet slecht gesocialiseerd.Het is gewoon zijn aard.

Hanneke2 schreef: podenco's neigen meer naar het karakter van andere roedel-jachthonden, supernieuwsgierig en met een aangeboren enthousiasme.

ja en? dat maakt ze absoluut geen allemansvriendjes, de podencos die ik ken zijn ook vriendelijk naar vreemden ( mits je lastig gevallen word.... ) maar laten zich er nog niet door aanhalen met plezier, ze deinsen stuk voor stuk weg als een vreemde ze zomaar wil aaien, ze houden er gewoon niet van niets met mishandeling te maken gewoon aard van het beestje

Sjiel schreef:Ik wordt ook altijd zo moet van die verhaaltjes waarin staat dat angstige honden altijd geslagen zijn vroeger, een slechte socialisatie is net zo effectief. Maar daar verkoop je je beesten niet mee en het is een stuk moelijker op te lossen.

Ik ben het echt helemaal met je eens. Al die mishandelde honden uit Spanje. Alsof iedereen daar zijn hond aan het meppen is.

Veel vaker zie je daar honden die aan de ketting liggen helemaal achter in de boomgaard of in een schuur. DIe krijgen pups en ik zie het zo gebeuren dat de eigenaar daar alleen in het weekend komt oid. Daar krijg je dus bange hondjes van die wel 1 persoon een beetje kennen en dus wel in staat zijn een band met mensen aan te gaan. Niet makkelijk en niet erg handig maar het kan.

Ik denk dat Lilo ook gewoon van een jager is geweest die de moeder in zijn weekend-huisje heeft gehad of in een "kennel" in de bergen waardoor dat hondje slechts zo nu en dan iemand zag.

Een jager heeft weinig aan een jachthond die niet terug komt omdat ze bang is voor klappen. Meestal zijn ze best wel tam voor de jager maar gewoon niet gewend ook liefdevol benaderd te worden. Aanlijnen naast de moeder en de vader en mee jagen. Eenmaal klaar weer aanlijnen en terug in de kennel, that's it wat betreft contact met mensen en dus duurt het maanden eer zo'n hondje meer kan dan alleen normaal doen als er mensen bij zijn. Wennen aan een nieuwe baas duurt dan ook een tijdje maar klappen en schoppen hebben ze echt niet allemaal gehad.

Een hondje dat in huis leeft en liefdevol opgevoed is en goed gesocialiseerd om vervolgens naar de tering geslagen te worden is voor mij ook totaal niet logisch. Podenco's zitten in Spanje zowiezo niet bij de jagers op de bank en dus is er ook weinig ruimte om ze te mishandelen daar achter in de tuin in de ren Het is veel logischer dat de jachthonden zeer gebrekkig gesocialiseerd zijn.

Niet gesocialiseerd is overigens ook niet meer terug te draaien. Een jager die een nest laat opgroeien in een ren waar hij elke week vlees over gooit om de pups met 3 maanden voor het eerst aan te raken heeft niets meer aan de pups. Die kunnen ook in Nederland nooit meer normaal worden en dus was ik vrij huiverig toen ik las dat Lilo zo bang was in het begin. Gelukkig heeft zij zeker iets van socialisatie op mensen gehad anders was je nooit zo ver gekomen

MARC_S schreef:

<van alles geknipt waar ik het gewoon mee eens ben>

Een hondje dat in huis leeft en liefdevol opgevoed is en goed gesocialiseerd om vervolgens naar de tering geslagen te worden is voor mij ook totaal niet logisch. Podenco's zitten in Spanje zowiezo niet bij de jagers op de bank en dus is er ook weinig ruimte om ze te mishandelen daar achter in de tuin in de ren Het is veel logischer dat de jachthonden zeer gebrekkig gesocialiseerd zijn.

Okee, maar Jack is dus blijkbaar wel heel goed gesocialiseerd met mensen, hij was echt vanaf het moment dat hij van straat is geplukt in Spanje heel erg gericht op en enthousiast naar mensen toe (anders was hij met die poten ook nooit voor adoptie in aanmerkinge gekomen), maar tegelijkertijd is hij wel overduidelijk aan gort getrapt, en die kogel is er ook niet onder verdoving bij de da ingebracht.

Niet gesocialiseerd is overigens ook niet meer terug te draaien. Een jager die een nest laat opgroeien in een ren waar hij elke week vlees over gooit om de pups met 3 maanden voor het eerst aan te raken heeft niets meer aan de pups. Die kunnen ook in Nederland nooit meer normaal worden en dus was ik vrij huiverig toen ik las dat Lilo zo bang was in het begin. Gelukkig heeft zij zeker iets van socialisatie op mensen gehad anders was je nooit zo ver gekomen

Ik vind het best lastig om te speculeren over Lilo's verleden. Het leek simpel, 'gewoon' slecht behandeld. Maar het is gewoon veel meer dat ze geen flauwe notie had dat mensen heel erg leuk konden zijn en haar 'veiligheid' konden bieden. Ze ging vandaag achter de benen van een bevriende hondenbaas schuilen toen ze een opdringerige labrador zat was. Gewoon in het kader van de eerste de beste mens die ze vertrouwde zou haar wel beschermen. Ik vind dat zo bijzonder, voor een hondje dat *niemand* vertrouwde toen ze 'in beslag werd genomen'. Ze rent buiten ook op bekende mensen af omdat die haar frolicjes geven. Terwijl uit alles blijkt dat ze nooit geknuffeld is, dat mensen nooit met haar gespeeld hebben, dat ze nooit is opgetild (dat ben ik aan het oefenen, ze vindt het nog heel eng, maar naderhand moet ze me steeds helemaal aflebberen en moeten we stoeien en kroelen)

Ik heb het al tig keer gezegd, maar het is een bijzonder hondje, en het is heel bijzonder om mee te maken hoe ze zich ontwikkelt.

Hanneke2 schreef:Okee, maar Jack is dus blijkbaar wel heel goed gesocialiseerd met mensen, hij was echt vanaf het moment dat hij van straat is geplukt in Spanje heel erg gericht op en enthousiast naar mensen toe (anders was hij met die poten ook nooit voor adoptie in aanmerkinge gekomen), maar tegelijkertijd is hij wel overduidelijk aan gort getrapt, en die kogel is er ook niet onder verdoving bij de da ingebracht.

Maar Jack kan dus net zo goed tijdens het jagen beschoten zijn (per ongeluk) en daarna achter gelaten zijn als waardeloze jachthond. Vervolgens loopt hij zich tegen een auto en zoekt vol vertrouwen zijn kwijtgeraakte baas Ik zeg niet dat dat zo is hoor, maar dat kan. Dan heeft hij dus geen enkele reden om mensen niet meer te vertrouwen.

Ik denk niet dat de baas hem beschoten heeft en zijn poten heeft gebroken terwijl hij hem aan zijn nekvel vasthield. Dat kan wel maar dan zou ik dus wel meer angsten en minder vertrouwen verwachten

MARC_S schreef:

Hanneke2 schreef:Okee, maar Jack is dus blijkbaar wel heel goed gesocialiseerd met mensen, hij was echt vanaf het moment dat hij van straat is geplukt in Spanje heel erg gericht op en enthousiast naar mensen toe (anders was hij met die poten ook nooit voor adoptie in aanmerkinge gekomen), maar tegelijkertijd is hij wel overduidelijk aan gort getrapt, en die kogel is er ook niet onder verdoving bij de da ingebracht.

Maar Jack kan dus net zo goed tijdens het jagen beschoten zijn (per ongeluk) en daarna achter gelaten zijn als waardeloze jachthond. Vervolgens loopt hij zich tegen een auto en zoekt vol vertrouwen zijn kwijtgeraakte baas Ik zeg niet dat dat zo is hoor, maar dat kan. Dan heeft hij dus geen enkele reden om mensen niet meer te vertrouwen.



Ik denk niet dat de baas hem beschoten heeft en zijn poten heeft gebroken terwijl hij hem aan zijn nekvel vasthield. Dat kan wel maar dan zou ik dus wel meer angsten en minder vertrouwen verwachten

Ik denk dat dit een beetje onoverdacht is neer gezet, aangezien ik honden heb gezien en gekend die echt helemaal de tering zijn geschopt en geslagen en toch braaf terug gingen naar de baas als die riep.
Zo wie zo zijn windhonden qua karakter niet tevergelijken met andere honden, er zijn zeker wel veel overeenkomsten maar op vele punten zijn ze veel gevoeliger van aard.
En ik denk dat je je ook niet moet vergissen in de brute wredheden die sommige jachthonden moeten ondergaan.
Samara is echt heel erg mishandelt door de jager van wie zij was.
Samara heeft zeer weinig vertrouwen in de mensen maar krijgt dat wel steeds meer in ons en daardoor krijgt ze in de gaten dat niet alle mensen slecht zijn dus doet ze regelmatig een poging bij vreemde mensen.
Vergis je niet in "the will to please "van hond naar baas.
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat alle honden in andere landen mishandelt zijn, maar zo laconiek als jij dat benoemt zou ik echt niet durven zijn, heb helaas teveel voorbeelden gezien.

Jacqueline

jacq1970 schreef:Ik denk dat dit een beetje onoverdacht is neer gezet, aangezien ik honden heb gezien en gekend die echt helemaal de tering zijn geschopt en geslagen en toch braaf terug gingen naar de baas als die riep.

Heb je dat gezien of denk je dat die honden zo mishandeld werden? Ik weet nl dat een hond die volledig afgeragd wordt zeker vervalt in noodweeragressie of bang van de baas wordt. Ze gaan dan dus niet normaal terug naar de baas tenzij de mishandeling geen impact had en dus niet zo ervaren werd door de hond.

Zo wie zo zijn windhonden qua karakter niet tevergelijken met andere honden, er zijn zeker wel veel overeenkomsten maar op vele punten zijn ze veel gevoeliger van aard.

Dat weet ik en dus zijn ze nog minder geneigd open naar mensen toe te gaan als ze mishandeld zijn.

En ik denk dat je je ook niet moet vergissen in de brute wredheden die sommige jachthonden moeten ondergaan.

Dat weet ik maar die mishandeling ligt vooral in het huisvesten en verzorgen en het afmaken van de honden. Een goede gebruikte jachthond wordt niet constant mishandeld want dan heeft de jager er niks aan. Pas bij dumpen worden ze echt mishandeld.

Samara is echt heel erg mishandelt door de jager van wie zij was.
Samara heeft zeer weinig vertrouwen in de mensen maar krijgt dat wel steeds meer in ons en daardoor krijgt ze in de gaten dat niet alle mensen slecht zijn dus doet ze regelmatig een poging bij vreemde mensen.
Vergis je niet in "the will to please "van hond naar baas.
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat alle honden in andere landen mishandelt zijn, maar zo laconiek als jij dat benoemt zou ik echt niet durven zijn, heb helaas teveel voorbeelden gezien.

Jacqueline

De windhond heeft niet zoveel will to please en loopt gewoon weg als hij los is. Zie de legio weggelopen honden die uit Spanje kwamen en hier losbraken. Die komen niet meer terug naar de mens maar rennen zo ver ze kunnen.

Ik wil het mishandelen niet laconiek afdoen alsof het niet gebeurd, maar niet elke bange hond uit Spanje heeft de hele dag slaag gehad. De kans dat de hond gewoon een rotleven zonder prikkels achter de rug heeft is groter maar dat verkoopt slechter

Goed verzorgd maar niet gesocialiseerd hondje loopt minder storm als mishandeld lief hondje

Heb je dat gezien of denk je dat die honden zo mishandeld werden? Ik weet nl dat een hond die volledig afgeragd wordt zeker vervalt in noodweeragressie of bang van de baas wordt. Ze gaan dan dus niet normaal terug naar de baas tenzij de mishandeling geen impact had en dus niet zo ervaren werd door de hond.

-Heb ik gezien dat de hond in kwestie echt slaag kreeg met de riem, de hond liep uiteraard weg, de baas riep en de hond kwam naar de baas terug zonder aarzeling wel erg onderdanig.





De windhond heeft niet zoveel will to please en loopt gewoon weg als hij los is. Zie de legio weggelopen honden die uit Spanje kwamen en hier losbraken. Die komen niet meer terug naar de mens maar rennen zo ver ze kunnen.

-Ja dat klopt, hier in nederland gebeurt dat absoluut, maar in Spanje zijn ze zo weer terug bij de baas, en daarmee bedoel ik will to please, met het jagen

Ik wil het mishandelen niet laconiek afdoen alsof het niet gebeurd, maar niet elke bange hond uit Spanje heeft de hele dag slaag gehad. De kans dat de hond gewoon een rotleven zonder prikkels achter de rug heeft is groter maar dat verkoopt slechter

Goed verzorgd maar niet gesocialiseerd hondje loopt minder storm als mishandeld lief hondje [/quote]

-daar heb je helemaal gelijk in, ik denk ook dat het wel eens overdreven word, maar dat is niet bij iedere hond.

Gezien de mentaliteit in bijv. landen als Spanje ten opzichte van dieren, is het nogal dom te beweren dat het merendeel van de honden helemaal niet is mishandeld Een dier is daar helemaal niets, maar dan ook niets waard. Slaan, schoppen, in de zon zetten zonder water of schaduw, verbranden, ophangen, bewust aanrijden en nog meer vreselijke dingen gebeuren daar dagelijks met dieren. Heel veel honden die daar vandaan komen hebben wel degelijk flinke klappen gehad en dat is heus niet om ze beter te "verkopen" in nederland, belgie, duitsland ed. Het is gewoon zo

MARC_S schreef:

Hanneke2 schreef:Okee, maar Jack is dus blijkbaar wel heel goed gesocialiseerd met mensen, hij was echt vanaf het moment dat hij van straat is geplukt in Spanje heel erg gericht op en enthousiast naar mensen toe (anders was hij met die poten ook nooit voor adoptie in aanmerkinge gekomen), maar tegelijkertijd is hij wel overduidelijk aan gort getrapt, en die kogel is er ook niet onder verdoving bij de da ingebracht.

Maar Jack kan dus net zo goed tijdens het jagen beschoten zijn (per ongeluk) en daarna achter gelaten zijn als waardeloze jachthond. Vervolgens loopt hij zich tegen een auto en zoekt vol vertrouwen zijn kwijtgeraakte baas Ik zeg niet dat dat zo is hoor, maar dat kan. Dan heeft hij dus geen enkele reden om mensen niet meer te vertrouwen.

Ik denk niet dat de baas hem beschoten heeft en zijn poten heeft gebroken terwijl hij hem aan zijn nekvel vasthield. Dat kan wel maar dan zou ik dus wel meer angsten en minder vertrouwen verwachten

Hele logische redenering. Maar Jacks poot moet als pup al gebroken zijn volgens de orthopeed, omdat het spaakbeen zoveel centimeter meer is doorgegroeid dan de ellepijp, dus dat 'ongeluk' heeft al heel vroeg plaatsgevonden en hij heeft 99% zeker weten nooit gejaagd. Hij kan ook niet al als pup op straat gegooid zijn, want dat had hij waarschijnlijk niet een jaar lang overleefd.

Het blijft natuurlijk speculeren, maar Jack moet gewoon goeie ervaringen gehad hebben met mensen, anders was hij niet zo ontzettend knuffelig en enthousiast naar mensen toe geweest, *en* hij moet hele slechte ervaringen hebben gehad. De manier waarop hij reageert als hij denkt dat iemand hem wil slaan of anders pijn doen is zo extreem dat het helemaal haaks staat op zijn verder bijzonder zonnige en sociale karakter.

En in het algemeen: Ik begrijp ook niet helemaal de 'afkeer' van de verhalen dat honden in Spanje slecht behandeld worden. Ik ben blij dat Lilo's verleden meer met te weinig (goed) contact met mensen te maken heeft dan met schoppen en slaan, maar schoppen en slaan is bij de Spaanse ex-jachthonden (die niet goed genoeg waren dus) toch vaak het geval. En podenco's en galgo's zijn er - volgens mij - de honden niet naar om in het geval van een slechte baas dan maar de benen te nemen. Er zijn ooggetuigenverslagen van K*Tjagers die hun slechte podenco kapotschoten, en die honden kwamen nog bloedend en kwispelend naar die baas toekruipen.

Sunnybunny schreef:Gezien de mentaliteit in bijv. landen als Spanje ten opzichte van dieren, is het nogal dom te beweren dat het merendeel van de honden helemaal niet is mishandeld

Tuurlijk wordt het merendeel van de honden in Spanje niet mishandeld. In Spanje heb je ook hondenshows, gezinnen en normale mensen. De menteliteit is anders en inderdaad liggen er veel honden aan de ketting bij boeren en vakantiehuisjes. Heel erg maar niet al die honden krijgen er ook nog eens slaag bij hoor.
Ik heb in Spanje een paar galgo's gezien van een jager en die liepen met zijn drieen door de straat zichzelf uit te laten en zagen er prachtig uit. De mensen die met die honden jagen of naar een coursing gaan willen niet allemaal met een kapotgeslagen gratenpakket op een wedstrijd verschijnen

Een dier is daar helemaal niets, maar dan ook niets waard. Slaan, schoppen, in de zon zetten zonder water of schaduw, verbranden, ophangen, bewust aanrijden en nog meer vreselijke dingen gebeuren daar dagelijks met dieren.

Daar zijn echt miljoenen mensen en ontzettend veel honden. Dat daar altijd wel leed te vinden is is dus niet zo raar. Ik vind het aan kettingen leggen van honden ook afschuwlijk. Walgelijk! Maar er worden echt hele leuke honden gedumpt daar. Hele lieve jonge gezellige honden. De wegwerp en waardeloosheid van honden is daar gewoon een enorm probleem. Dat vrijwel iedere Spanjaard een mongool is die zijn dieren afrost is veel te makkelijk en generaliserend.

Heel veel honden die daar vandaan komen hebben wel degelijk flinke klappen gehad en dat is heus niet om ze beter te "verkopen" in nederland, belgie, duitsland ed. Het is gewoon zo

Misschien dat ze die toevallig sneller naar Nederland brengen oid want ik heb er toch een groot aantal gezien waar niks mis mee was. Je kan ladingen en ladingen honden uit Spanje halen die gewoon open en gezellig zijn. Die honden hebben een baasje gehad dat niet nadacht en na een jaar weer een nieuwe pup heeft genomen, oude honden de straat op of over het hek van een asiel. Of erger, de tuin in aan een ketting.
Maar dat wil niet zeggen dat ze er dus allemaal eerst met een stok op los gaan of er benzine over gooien en de fik erin zetten. Dat gebeurd wel maar dat zijn ook daar niet totaal normale zaken die iedereen dagelijks tegenkomt. Ook daar zijn er genoeg mensen die wel weten dat dat echt niet kan en zich er ook hard voor maken.

De grootste oorzaak van dat hele hondenprobleem in Spanje is het overschot denk ik. Duizenden honden zonder baas in een gebied zorgt vanzelf zo nu en dan voor een exces wat betreft dierenleed. Dat wordt gefilmt, gefotografeerd en in de media gebracht en hupla, alle Spanjaarden zijn mongolen die honden mishandelen. Ja ze liggen wat achter, maar 50 jaar geleden lagen hier ook honden aan kettingen in de sneeuw die dagelijks de melkkar moesten trekken met hun artroses en kapotte rug. Niemand die daar van op keek.

Spanje moet daar nog in ontwikkelen en dat zal vast en zeker gebeuren. In Madrid worden hondenshows gehouden waar wij in Nederland ook van smullen. Het merendeel van de Spanjaarden is zover ik begreep ook gewoon tegen stierenvechten, net zo als het merendeel van de Engelse tegen de vossenjacht is maar die is ook pas net afgeschaft. Ook daar zijn genoeg wantoestanden met hounds tot op de dag van vandaag.

Hanneke2 schreef:En in het algemeen: Ik begrijp ook niet helemaal de 'afkeer' van de verhalen dat honden in Spanje slecht behandeld worden. Ik ben blij dat Lilo's verleden meer met te weinig (goed) contact met mensen te maken heeft dan met schoppen en slaan, maar schoppen en slaan is bij de Spaanse ex-jachthonden (die niet goed genoeg waren dus) toch vaak het geval. En podenco's en galgo's zijn er - volgens mij - de honden niet naar om in het geval van een slechte baas dan maar de benen te nemen. Er zijn ooggetuigenverslagen van K*Tjagers die hun slechte podenco kapotschoten, en die honden kwamen nog bloedend en kwispelend naar die baas toekruipen.

Maar de Engelsen schieten ook hun hounds dood die bloedend naar de jager kruipen. De Belgen staan ook te smullen van duizend pups in een loods waarvan de moeders in benches wonen in een varkensstal. Maar dat zijn wel excessen en geen normaal iets.

In Amerika is een enorm pitbullprobleem. Heel veel staten hebben te kampen met gedumpte pitbulls en half dode pitbulls die gewoon uit auto's gegooid worden na een gevecht.

Dat heb je dus in Spanje ook, excessen. Daarvoor moet je wel naar vrij onderontwikkelde gebieden gaan en daar gebeurd dat inderdaad zo nu en dan. Vreselijk, maar dan blijft toch het merendeel van de honden slachtoffer van het feit dat er gewoon 2 keer zoveel honden zijn als baasjes. Dat geeft enorm veel leed en daarom zitten alle dodingsstations vol met 1-jarige honden die prima gezond en ontzettend lief zijn.

Nogmaals, dat jagen en wat die boeren met hun honden doen is afschuwlijk. Maar kapotgeslagen galgo's vindt je wel alleen in landelijke gebieden ergens in Zuid Spanje. En Spanje is groot

Podenji schreef:

Hanneke2 schreef: podenco's neigen meer naar het karakter van andere roedel-jachthonden, supernieuwsgierig en met een aangeboren enthousiasme.

ja en? dat maakt ze absoluut geen allemansvriendjes, de podencos die ik ken zijn ook vriendelijk naar vreemden ( mits je lastig gevallen word.... ) maar laten zich er nog niet door aanhalen met plezier, ze deinsen stuk voor stuk weg als een vreemde ze zomaar wil aaien, ze houden er gewoon niet van niets met mishandeling te maken gewoon aard van het beestje

Dat zijn dan vast en zeker de gefokte podenco's want ook mijn podenco's hebben een aangeboren enthousiasme en vriendelijkheid naar mensen toe. Heel verbazingwekkend gezien de wijze waarop ze in Spanje behandeld zijn en mijn podo's zijn allen voor de jacht gebruikt

Hallo,

Ik heb geen enkele ervaring met mishandelde honden. Ik vind het super dat er mensen zijn die hier bewust mee omgaan en zo'n hond een tweede kans geven.

Wat mij is opgevallen bij mijn vakanties in Griekenland is dat de zwerfhonden het eigenlijk heel goed hebben. Ik bedoel dat voor zover ik het heb kunnen zien. En ik heb alleen de honden gezien die nog niet waren geruimd natuurlijk. Ze lijken er allemaal erg sociaal uit te zien en leven in groepjes op straat. Sommigen kun je prima benaderen en ze lijken erg onderdanig. Dat is maar schijn. Het is een aangeleerd trucje. Ze vertonen het gedrag wat het meeste oplevert. Blijkbaar is dat overdreven onderdanige gedrag naar mensen toe een prima overlevingsstrategie.

De honden die ik in de tuinen heb zien liggen aan de ketting vond ik het ergst. Ik heb honden gezien met kapotte oren en vol met vliegen die in de volle zon liggen. Die hebben het echt slecht natuurlijk. Ik denk dat de zwerfhonden heel goed zijn in het inschatten van mensen. Dat ze precies weten welk gedrag ons vertedert en welk gedrag onze agressie remt. Dat het in feite toch een soort van acteren is wat die honden doen. Dus dat heel overdreven angstig zijn naar mensen toe kan heel goed aangeleerd zijn op straat zeg maar.

Groetjes Mark

Mark-fryslan schreef: Het is een aangeleerd trucje.

Ik denk dat het niet alleen een aangeleerd trucje is, maar ook een kwestie van selectie. M.a.w. het zit ook in de genen.

Zoie schreef:

Mark-fryslan schreef: Het is een aangeleerd trucje.

Ik denk dat het niet alleen een aangeleerd trucje is, maar ook een kwestie van selectie. M.a.w. het zit ook in de genen.

Eh ja wie weet, het is de reden van het succes van de zwerfhond.

Groetjes Mark

Aangeleerd gedrag is wat anders dan een lichaamshouding. Een hond kan, zoals Martijn terecht al zegt, geen toneel spelen. Gedrag vertonen is iets anders dan een lage houding aannemen, die overigens staat voor onzekerheid/angst en niet voor onderdanigheid. Er is immers geen sprake van een roedelverband.
Een hond kan zeker manipuleren met gedrag, maar niet met lichaamshouding. Dat suggereert namelijk zelfreflectie en dat heeft een hond niet. Hij vertoont simpelweg het gedrag wat het meeste oplevert. Bij gedrag hoort een motivatie en dat is iets wat je dan wel weer terug kan zien in een houding.
Agressieve zwerfhonden leven niet lang, dus dat je uiteindelijk de type's overhoudt die niet agressief zijn maar vluchtgedrag vertonen is logisch. Je ziet het bij de windhonden in Spanje ook. Alle agressie is daaruit weggefokt en helaas maakt dat ook dat men ermee kan doen en laten wat men wil.

Overigens; in mijn ogen is een slechte tot geen socialisatie slechter dan een socialisatie waarin trauma's liggen, alleen is het van belang dat die trauma's gecompenseerd worden met goede ervaringen.

Eline* schreef:Hij vertoont simpelweg het gedrag wat het meeste oplevert.

Dat bedoel ik ook

Groetjes Mark

Ik moet heel eerlijk zeggen dat wat ik nu lees me allemaal erg verbaasd, jullie doen erg makkelijk over het hondenleed in oa spanje .
Gedrag vertonen wat het meeste oplevert, toneel spelen en dat je nooit nare dingen ziet.
Nee natuurlijk niet maar jullie maken er helemaal iets van dan het niet erg is wat daar gebeurt.
Als je iets niet ziet wil het ook niet zeggen dat het niet gebeurt of omdat je het zelf niet gezien hebt dan het niet waar is...erg naief.
Als je in Spanje in de grote steden komt zie je waarschijnlijk ook geen galgo's die mishandelt zijn want de stedelingen vinden dat dit honden zijn voor achterlijke plattelanders en boeren en deze honden zijn uitschot noem maar op.
Echt niet elke spanjaard is slecht voor zijn hond dat weet iedereen maar of het alleen maar excessen zijn...ik heb daar sterke twijfels over.
Galgo's en podenco's zijn hele open honden en enthousiast van aard, zeer lief en trouw dus de bewering dat ze al eenkennig of teruggetrokken van aard zijn klopt niet in ieder geval niet bij de spaanse.

Jacqueline

Jacqueline