Het HondenForum

Gaaf he? Ik stond er zelf van te kijken dat ik het zomaar aandurfde. Maar het was de goeie plek, met goeie hondjes en goeie bazen, en ze heeft echt genoten. Ze kan loeihard rennen, en dat was ook precies wat ze wilde: rennen, rennen en nog eens rennen. Ze kwam een paar keer keurig terug voor een frolicje als ik haar riep, en liet zich ook weer makkelijk aanlijnen. Ik ben zo blij!!

wauw das echt goed!

Hartstikke leuk, Hanneke. Het gaat lekker met Lilo .

Vanaf nu gaat haar zelfvertrouwen alleen maar groeien En nog belangrijker, het jouwe ook.

Echt heel tof!

Wat ontzettend leuk voor jullie

Anne

wat een heerlijk gezicht lijkt me dat dan!!!

Gaaf Hanneke!

Wat vreselijk leuk!!

Harstikke goed en wat leuk voor jullie

Geweldig Er is niets zo fijn als je hond eens helemaal "los" te kunnen zien gaan. Wat een snelheid kunnen ze dan ontwikkelen hè

fantastisch

Hartstikke leuk voor jullie

Wat super Hanneke!!! Ik vind dat je al heel veel met Lilo hebt bereikt in een toch vrij korte periode

leuk zeg...

Wat leuk!
Heb je toevallig ook foto's gemaakt van een rennende Lilo? Dat ziet er vast geweldig uit. (als je haar geflitst krijgt tenminste )

Vandaag is ze voor de tweede keer los gegaan, en het ging weer helemaal geweldig. Ze heeft in een groep van wel tien honden heerlijk lopen rennen en dollen. Zelfs met vreemde 'enge' honden ging het los wonderbaarlijk goed, geen geblaf, gewoon beleefd kennismaken.

Ik moet echt bekennen dat ik dit een paar maanden, of zelfs weken geleden niet had verwacht. En andere mensen ook niet. Er kwamen mensen langslopen die haar kennen, en ook gezien hebben toen ik net met haar in het park liep, en hun mond viel open en/of ze bleven zelfs helemaal ontroerd naar dat heen en weer racende Lilootje kijken. Ik was ook wel apetrots.

Onvoorstelbaar, dat een hondje zich zo snel en graag aan kan passen aan een nieuwe situatie.

Oh, en ze is uitgeroepen tot snelste hondje van het park. Ze rent elke andere hond er met gemak uit en doet er amper moeite voor.

edit: Ik ga aan Sinterklaas een nieuwe digi vragen, kan ik eindelijk foto's laten zien.

Ik wil je niet ontmoedigen met die digi, maar bij Kiki krijg ik alleen maar vage strepen.
Verder ben ik zoo ontzettend blij voor jou! Je hebt dit ook wel echt verdiend, je hebt er hard voor gewerkt en realiseer je dat Lilo nu grotendeels doodleuk jouw verdienste is en dat ze bij een ander wel eens helemaal mis had kunnen zitten!
Pluim meis!!

Eline* schreef:Ik wil je niet ontmoedigen met die digi, maar bij Kiki krijg ik alleen maar vage strepen.
Verder ben ik zoo ontzettend blij voor jou! Je hebt dit ook wel echt verdiend, je hebt er hard voor gewerkt en realiseer je dat Lilo nu grotendeels doodleuk jouw verdienste is en dat ze bij een ander wel eens helemaal mis had kunnen zitten!
Pluim meis!!

Dankjewel!

Aan de ene kant denk ik inderdaad dat ik precies de goeie aanpak heb gevonden bij Lilo. Ze had inderdaad helemaal verkeerd terecht kunnen komen, en dan had ze nou nog bibberend achter de bank gezeten. Ik weet niet of je de recente discussie op het andere forum gevolgd hebt over een bange hond die na jaren de deur nog niet uit komt, maar dat risico lopen hondjes als Lilo, en dat is heel triest.

Aan de andere kant heeft ze het toch allemaal zelf gedaan. Ik heb haar alleen maar de mogelijkheden gegeven om stapjes vooruit te doen, en die heeft ze stuk voor stuk zelf gedaan. En vlak Jack niet uit. Zonder Jack was dit ook nooit gelukt.

En een pluim voor podenco in nood omdat ze een slim plaatsingsbeleid hebben.

En al met al is het voor Lilo helemaal niet belangrijk meer, die achtergrond en de methode en alles. Het is een hondje dat vrolijk wakker wordt en tevreden gaat slapen, en zich tussendoor heerlijk zorgeloos kan uitleven. Ze ligt nu heerlijk te slapen op een zacht warm bed, zij is Jacks beste vriendje en andersom, en het is gewoon een happy hondje. Dat was mijn doel, en of ze nou nog verder komt of niet, dat doel is eigenlijk al bereikt. En dat is wel een heel erg lekker idee, na alle kritiek die ik hier en daar toch wel heb gehad.

Ik ben met je eens dat Jack zeker enorm belangrijk is voor haar.
Zelfs een Kiki trekt zich in sommige dingen aan Nelson op, terwijl Kiki een heksje is. Verder denk ik dat je je niet moet vergissen in je eigen rol. Een hond de kans geven zich te ontplooien is een kunst op zich, omdat je in moet tegen je eigen gevoel van het willen troosten van angstige dieren. Het is een heel bewust proces en dat is knap!

Het is een bewust proces, maar toch heel simpel gestoeld op het principe van niet dwingen, wel uitdagen tot nieuwe stapjes. Bij negen van de tien honden zou dat waarschijnlijk niet werken, omdat de meeste honden niet die grenzeloze nieuwsgierigheid hebben die podencootjes wel hebben. Zo sluipt Lilo vreemde tuinen in om te snuffelen aan enge stenen hondenbeelden (waar Jack in het begin ook zo bang voor was). Veel honden zouden dat niet eens durven, maar Lilo *moet* weten wat dat dan wel is.

En ik heb Lilo eigenlijk nooit hoeven troosten, ik heb haar wel continue en misschien wat overdreven beschermd. Zodra ze iets eng vond ertussen gaan staan, opdringerige honden weggescholden en haar alsmaar met haar neus op het feit gedrukt dat ik degene ben die de problemen oplost.

En het is ook gewoon een kwestie van dat het klikt. Lilo hoort gewoon bij mij en bij Jack. Stukje-van-de-puzzel-gevoel.

Hanneke2 schreef:
En het is ook gewoon een kwestie van dat het klikt. Lilo hoort gewoon bij mij en bij Jack. Stukje-van-de-puzzel-gevoel.

Mooi.

Anne