Het HondenForum

Lange lap tekst...neem even de moeite aub

Ik had toch echt gehoopt hier geen topic meer te hoeven openen over het gedrag van Rimpel…maar helaas pindakaas.
We zijn na anderhalf jaar gedragstherapie eindelijk daar waar we hem zo goed als hebben willen…

Het gaat goed met Rimpel! Hij eet goed, hij slaapt goed, hij is blij, hij is zelfverzekerd en dat zie je in alles.
Hij is buiten een stuk rustiger en het lopen is gewoon een plezier geworden. Zijn angst is zo goed als weg.
Geen opdringerige loslopende honden die hem lastigvallen, geen stress…
Oke….zijn reactie naar andere honden laat te wensen over, maar goed…als je hem vergelijkt met hoe hij begin 2004 was en hoe hij nu is…dat is een wereld van verschil….

We wonen niet meer op de flat, hij hoeft geen trappen meer te lopen, etc. Alles gaat zijn gangetje…
Alle ingrediënten voor een leuk hondenleven zou je denken.
Maar nee…..hij heeft sinds een week of drie kuren.

Vlak voordat ik wegging naar mijn werk ’s ochtends begon hij als een rietje te beven en te trillen…
Hij rende naar boven en wilde niet naar beneden..
De eerste dagen hem toch maar weer naar beneden geplukt en hem in de huiskamer gedaan…daar waar hij altijd ligt te snurken op de bank.
Maar ik merkte iedere dag als ik thuiskwam en ook mijn vriend merkte, dat hij steeds gekker deed als we thuiskwamen, ik zag dat hij aan de deur naar de achtertuin had staan krabben want de mat lag helemaal scheef.
Dus de buren eens gevraagd of hij ook blafte (iets dat hij nooit doet…alsof hij niet wist wat het was) en ze hoorden hem af en toe weleens maar het viel ze niet op…maar het zat me niet lekker want hij blaft nooit.
Ik kreeg in de gaten dat hij de vrijheid wilde om te gaan en staan waar hij wilde…
Toch een beetje huiverig om overheersend gedrag (want waarom wil hij in het hele huis kunnen komen) en controlerend gedrag te voorkomen ….het idee dat hij dominant gedrag gaat vertonen, dat hij het allemaal wel in de gaten zal houden voor ons, dat hij het allemaal wel even zal regelen….iets dat ik dus niet wil. Wij zijn ranghogere en wij regelen het…niet hij.
Maar goed…ondanks mijn bedenkingen heb ik alles losgegooid als ik wegging en mijn vriend idem.
Dat ging prima! Na het uitlaten ’s ochtends ging hij na een minuut of wat naar boven…op bed liggen en voordat ik wegging keek ik even bij hem…
Als ik of mijn vriend thuiskwam dan kwam hij vaak van boven gestommeld…duidelijk dus dat hij dan lekker lag te maffen boven…

Even tussendoor….op zijn getril, gepiep en gekke gedoe als we thuiskomen heb ik allemaal genegeeerd.
Eerst rustig doen, dan aandacht.
Ik ben minder tegen hem gaan praten en ben de laatste twee weken weer even de puntjes op de i aan het zetten qua dominantie dingetjes…Hij loopt achter me de deur uit en achter mij de trap op, af en toe eens even over hem heen buigen, even de armen over zijn schouders, etc…jullie kennen het wel.

Natuurlijk heb ik het er ook met de gedragspeut over gehad…
Hij gaf ook aan dat als het zo goed te doen was en we er geen moeite mee hadden we dan geen probleem moesten creeeren.
En dat is dus ook de bedoeling niet…
Ik vertelde hem ook van mijn huiverigheid en dergelijke….maar bij Rimpel is de controle factor toch niet echt aan de orde…
Het is onzekerheid en verwendigheid…
Dus het ging twee weken goed! De buren hoorden geen geblaf meer…
Ik had voor het raampje van de voordeur een stukje papier geplakt zodat hij niet de hele tijd als een havik voor de deur gaat staan loeren…

Afgelopen donderdag kom ik thuis en zie dat dat papier er voor weg is..
Ik kom binnen, Rimpel weer zo overdreven fanatiek…
Hij had boven op de stoel in de woonkamer gestaan want dat wat erop lag, lag nu op de grond.
Dus ik had al het idee dat het niet helemaal super was gegaan.
Aan het eind van de middag kwam buuf langs.
Hij had de heeeeele ochtend zitten blaffen vanaf 8 tot kwart voor 12….
Ik had haar gevraagd of ze het wilde vertellen als het echt opviel…
Omdat ze zelf een hondje hebben dat ook wel blaft valt af en toe een blaf natuurlijk niet op…
Dus ik vroeg regelmatig maar ze zei dat ze hem praktisch nooit hoorde…
Maar gisteren dus de hele ochtend.
Ik denk persoonlijk dat hij iets gehoord heeft en daardoor dat papier ervoor weg heeft gedaan met zijn poot.

Ik baalde echt als een stekker! Zie het hele drama al voor me..
Dus binnen tien minuten stond ik in de Kwantum….plakplastic met motiefje gekocht,
Dat zit er nu zo hoog op dat hij niet meer naar buiten kan kijken.
Vandaag heb ik in de pauze even naar buuf gebeld en hij had vannochtend wel een keer of wat geblaft maar was ook hele perioden stil geweest. GELUKKIG maar!

Nu vraag ik me echt af wat het kan zijn.
Verlatingsangst?
Hij eet prima….en eet als we weg zijn…iets dat hij doet sinds we hier wonen…
Hij at altijd alleen als we er waren maar eet nu keurig zijn bak leeg ook als we er niet zijn.
Hij is buiten ontspannen, hij is nog steeds zelfverzekerd en happy en eigenlijk is er dus niets aan de hand.
Hij heeft nooit moeite gehad met alleen zijn.
Gedragspeut en ik dachten ook dat het nog wat kon komen door de verhuizing…maar we wonen hier nu sinsd april en hij heeft eigenlijk geen moment ergens last van gehad.

Is het toch een controle kwestie? Want het papier was ervoor weg en hij heeft dus de hele tijd naar buiten staan kijken denk ik…en is dus gaan blaffen.

Verveeld hij zich?
Hij speelt eigenlijk alleen als we erbij zijn en zelfs dan is hij er snel flauw van…hij is geen kong hond….dat duurt hem veel te lang…hahahaha! Hij kijkt ernaar en denkt…bekijk het maar…

Zou het zo kunnen zijn dat nu hij eigenlijk helemaal goed zijn vel zit na anderhalf jaar trainen…hij denkt dat hij King of the world is?

Iemand ideeen of tips? Ik neem het bloedserieus en zit er wat dat betreft bovenop…
We lopen de laatste weken al langer met hem, praten minder met hem…etc.

Ik persoonlijk heb het idee dat hij misschien wel iets ziet in de achtertuin (vogels, poezen) en daar van over de zeik vliegt…
Dus toch een soort van controle kwestie…â€

Inge O schreef:goh, ik kan me goed voorstellen dat je hier echt mee zit.
ik heb bij je hele verhaal eerder het gevoel dat rimpel ergens heel erg van geschrokken zou kunnen zijn, en van daaruit zo hyper is beginnen reageren. dat hij dus misschien daarom ook niet meer beneden wilde blijven? kan best dat die oorzaak ondertussen helemaal weg is, maar dat zijn onrust daardoor wel erg is aangewakkerd ?

Dat idee heb ik dus ook...
Maar ja...wat doe ik dan he?
Hij kan nu het hele huis door en dat is wel fijn voor hem denk ik.
Er hangen geen gordijnen voor het grote raam achter, dus daar gaan we morgen achteraan...Maar zou hij dat niet vervelend vinden? dat hij helemaal niet meer naar buiten kan loeren?
Liever dat hij niet naar buiten kijkt dan dat hij idd ergens van schrikt.
Ik merk ook dat als het donker is en we zitten in de woonkamer hij veel naar de achtertuin kijkt...vandaar dat ik idd ook denk dat hij daar iets gezien heeft...
Misschien een kat of iets waarvan hij geschrokken is..
Maar het gekke is dat hij wel de achtertuin in wil....dat vind hij super.

Ik heb ook ergens hoop dat het iets tijdelijks is...
als hij ergens van geschrokken is dat dat dan weer bijtrekt.
En dat het vanzelf weer beter gaat...maar ik hou het zeker in de gaten!
Dank je wel voor het meedenken!

Is hij erg lang alleen? Want dan kan een klein incident al voldoende zijn om hem een hele tijd bezig te houden en dat kan dan verder gaan ontaarden.
Voorbeeldje van hier; als er iemand per ongeluk tegen het voorraam aankomt schrikt Tomas enorm en begint heel erg te blaffen. Als ik thuisben is hij zo stil maar volgens de buren blijft hij aan de gang als ik langer weg ben.En doordat hij zichzelf ahw opfokt wordt dat elke dag erger. Ik heb dus iedereen gevraagd niet meer tegen het raam te stoten (de jongens als ze weggaan, en de bakker ed.) en nu is er weer betrekkelijke rust.
Maar zo gaat dat ook met andere dingen.

Inge O schreef:goh, ik kan me goed voorstellen dat je hier echt mee zit.
ik heb bij je hele verhaal eerder het gevoel dat rimpel ergens heel erg van geschrokken zou kunnen zijn, en van daaruit zo hyper is beginnen reageren. dat hij dus misschien daarom ook niet meer beneden wilde blijven? kan best dat die oorzaak ondertussen helemaal weg is, maar dat zijn onrust daardoor wel erg is aangewakkerd ?

Ik had precies hetzelde gevoel toen ik je verhaal las.
Het lijkt wel alsof Rimpel bang is geweest ergens voor, ook omdat hij nu zo graag naar boven wil!
Misschien is er iets gebeurt waardoor hij nu bang is om alleen beneden te zijn?

Lijkt mij ook dat hij ergens van geschrokken is. Heb je een rookalarm in huis op batterijen? Controleer die dan even. Wij hebben het een keer met Harrie gehad dat hij zo vreselijk bang was in huis en dat bleek dus een piepend alarm te zijn(batterij leeg). Dit geluid hoorden wij dus niet direkt maar Harrie wel.
Misschien heeft er iemand wel gek staan doen tegen hem voor het raam ofzo, of dat er iets met een rotklap gevallen is. Stoute katten in de tuin waar hij achteraan wil etc.etc..........
Het lijkt mij handig om inderdaad eens te proberen of gordijnen daar enig effect hebben.
En een muziekje aan overdag misschien?
Sterkte er mee!

Het is ook het eerste idee wat bij mij opkwam; dat hij ergens van geschrokken is.
Het goed blinderen van ramen brengt hopelijk wat rust in hem.

Is het misschien een idee om eventueel een cameraatje te lenen van iemand die wat opnames kan maken als jullie er niet zijn? Eens zien wat hij precies doet en wat hem 'triggert'?

Het lijkt mij heel aannemelijk dat hij ergens van geschrokken is. Van de week was hier zo'n etterig jochie dat de kranten rondbrengt en ik hoorde dat hij rare blafgeluiden zat te maken tegen de honden die in de hal zaten. Die gingen helemaal over de rooie natuurlijk. Misschien dat er ook zoiets bij jou gebeurd is?

Heel verhaal. Ik ken Rimpel verder niet en ken dus ook de voorgeschiedenis allemaal niet. Toch even kort wat ik van je verhaal vind.

Je bent wat bezig met rangorde maar laat rimpel wel boven bij jullie op bed slapen? Heeft Rimpel niet een vaste slaapplek in huis? Een veilig plekje, bench of zoiets? Het hele huis geven lijkt me niet zo handig want dan geef je Rimpel alleen maar meer taken qua verdedigen. Dat wil je juist inperken.

Zit Rimpel 8 uur per dag alleen? Hoe ziet de dag er verder uit? Ik heb wel het idee dat het aankondigen van het alleen zijn en het beëindigen van het alleen zijn stressvol is voor Rimpel. Ook heb ik het idee dat Rimpel zich wat verveeld en daarom zelf op zoek gaat naar werk. Waken in dit geval en misschien wat kauwen om stress kwijt te raken.

Wat voor geestelijke activiteiten doe je met Rimpel naast de benodigde lichaamsbeweging? Ik merk aan mijn hond dat als ik er even niet aan toe kom om haar te vermaken ze ook weer scherper wordt met waken. Verder doe ik nu veel aandachtsoefeningen met mijn hond en dat werkt ook heel goed. Ik ben begonnen met behendigheid en alles met elkaar maakt de rolverdeling dat toch weer helderder voor mijn hond. Ze heeft veel minder de behoefte om te waken. Als ze blaft, kan ik haar nu sneller weer onderbreken en de aandacht bij mij krijgen.

Als mijn hond nu een andere kat of hond in de tuin ziet dan gaat ze weer helemaal over de rooie. Dat is nu al zovaak succesvol geweest dat ik dat er niet meer uit krijg ben ik bang. Ik blijf er mee bezig en het verbeterd wel maar helemaal uitbannen gaat niet bij mijn hond denk ik. Het is ook een waakhond dus ik moet mijn hond wel in haar waarde laten. Ik wil er naartoe werken dat ze mag waarschuwen maar dat als ik zeg dat het goed is ze weer lekker gaat liggen slapen. Daar ben ik nog wel even mee bezig denk ik.

Dus je moet wel een lange adem hebben. Elke keer als je hond schrikt of iets ziet wat haar over de rooie doet gaan dan val je weer even terug in het gedrag. Dat is heel lastig om daar uit te komen. Las laatst de vergelijking van een bospaadje wat je wilt laten dichtgroeien. Elke keer dat je toch weer het paadje bewandeld verniel je de jonge scheuten en vertraag je het proces. Zit wel wat in volgens mij.

Groetjes Mark

Het lijkt wel of hij gepest door kinderen!
Hier in de buurt wonen ook van die lieverdjes...
Toen ik hier net woonde, gingen ze achter bij de tuin dingen gooien en lopen klieren als ik weg was. Dankzij mn buurvrouw wist ik wat er gebeurde en heb ik de kinderen er op aan gesproken, en kennis laten maken met de honden. Nu zijn t vriendjes, maar int begin was t echt voor mijn honden niet leuk

Femia schreef:Lijkt mij ook dat hij ergens van geschrokken is. Heb je een rookalarm in huis op batterijen? Controleer die dan even. Wij hebben het een keer met Harrie gehad dat hij zo vreselijk bang was in huis en dat bleek dus een piepend alarm te zijn(batterij leeg). Dit geluid hoorden wij dus niet direkt maar Harrie wel.
Misschien heeft er iemand wel gek staan doen tegen hem voor het raam ofzo, of dat er iets met een rotklap gevallen is. Stoute katten in de tuin waar hij achteraan wil etc.etc..........
Het lijkt mij handig om inderdaad eens te proberen of gordijnen daar enig effect hebben.
En een muziekje aan overdag misschien?
Sterkte er mee!

Ja, we hebben rookalarmen op batterijen, maar die hebben we sinds april...kunnen die batterijen nu al op zijn?
Ik heb geen lampje zien knipperen of zo...maar zal eens even het boekje erbij halen!
Ik ben als de dood voor brand en ben altijd voorzichtig met appareten aanlaten staan en zo....een radio aanzetten is dus echt een stress ding pur sang voor me

Inge O schreef:als het mijn hond was, mercedes, zou ik zeker overwegen om hem een weekje of zo wat valeriaan te geven, gewoon om er de scherpe kantjes voor hem wat af te halen . hij moet uit deze negatieve spiraal, en dat lukt hem duidelijk niet in z'n eentje. het zou het proberen waard zijn, zeker in combinatie met afgeplakte ramen en zo.

Kan ik dan gewone valeriaan kopen?
Hoe dosseer je dat bij een hond van 23 kilo dan?
Ik heb ook bach rescue in huis...misschien een idee?
Het is zeker een goed plan, daar had ik zelf eigenljk nog niet aan gedacht...
Net wa je zegt...hij moet er even doorheen nu...

nance schreef:Het lijkt wel of hij gepest door kinderen!
Hier in de buurt wonen ook van die lieverdjes...
Toen ik hier net woonde, gingen ze achter bij de tuin dingen gooien en lopen klieren als ik weg was. Dankzij mn buurvrouw wist ik wat er gebeurde en heb ik de kinderen er op aan gesproken, en kennis laten maken met de honden. Nu zijn t vriendjes, maar int begin was t echt voor mijn honden niet leuk

We hebben eigenlijk bijna geen kinderen in de buurt...
Alles tegenover is nog te klein, die spelen niet buiten.
En verderop die komen hier niet...ik zie ze praktisch nooit.
Wel zitten we in een nieuwbouwwijk waar nog vollop gebouwd wordt...dus er wordt gestraat, gedrild, etc.
Maar daar heeft hij in het begin ook geen last van gehad...
Maar het zou idd kunnen.
Onze golden vroeger is wel getreiterd door kinderen uit de buurt maar toen we daarachter kwamen was het eigenlijk te laat....hij is nooit een kinderliefhebber geweest...en het was altijd opletten met kidneren tot een jaar of 13
Dus ik weet wat dat voor een impact kan hebben

Mark-fryslan schreef:Heel verhaal. Ik ken Rimpel verder niet en ken dus ook de voorgeschiedenis allemaal niet. Toch even kort wat ik van je verhaal vind.

Je bent wat bezig met rangorde maar laat rimpel wel boven bij jullie op bed slapen? Heeft Rimpel niet een vaste slaapplek in huis? Een veilig plekje, bench of zoiets? Het hele huis geven lijkt me niet zo handig want dan geef je Rimpel alleen maar meer taken qua verdedigen. Dat wil je juist inperken.

Rimpel's vaste slaapplaats is altijd bij ons op de slaapkamer geweest. Ook in ons vorige huis. Daarnaast slaapt hij beneden op de bank.
Wat je zegt over het hele huis geven en dat hij daardoor nog meer taken krijgt...dat is precies waardoor ik twijfelde om de hele boel open te gooien als we er niet zijn. Maar ik heb het er met de gedragspeut over gehad..hij kent Rimpel inmiddels ook al meer dan anderhalf jaar en samen komen we toch wel tot de conclusie dat hij onzeker is...uit onzekerheid kan het wel zijn dat hij gaat verdedigen...daar zit zeker wat in...ik ga dat ook zeker in de gaten houden...

Zit Rimpel 8 uur per dag alleen? Hoe ziet de dag er verder uit? Ik heb wel het idee dat het aankondigen van het alleen zijn en het beëindigen van het alleen zijn stressvol is voor Rimpel. Ook heb ik het idee dat Rimpel zich wat verveeld en daarom zelf op zoek gaat naar werk. Waken in dit geval en misschien wat kauwen om stress kwijt te raken.

Ik kondig zeker niet meer aan dat ik wegga...vroeger was dat nooit een probleem maar dat doe ik dus al weken niet meer. Als ik thuis kom en hij doet te fanatiek dan negeer ik hem totdat hij rustig is. Dat vervelen dat zou kunnen ja. Hij is wisselend alleen omdat mijn vriend in de ploegen werkt. De ene week is hij 1 tot 3 uur alleen en op donderdag zelfs niet alleen omdat ik om 12 uur vrij ben en mijn vriend om half twee weggaat. De week erop is hij 6 uur alleen en op donderdag 4 uur. Dit is als pupzijnde opgebouwd en nooit een punt geweest. Door deze wisselende tijden wordt hij dus ook wisselend uitgelaten en krijgt hij wisselend eten...iets waar hij geen last van heeft en wat prima gaat...nog steeds...

Wat voor geestelijke activiteiten doe je met Rimpel naast de benodigde lichaamsbeweging? Ik merk aan mijn hond dat als ik er even niet aan toe kom om haar te vermaken ze ook weer scherper wordt met waken. Verder doe ik nu veel aandachtsoefeningen met mijn hond en dat werkt ook heel goed. Ik ben begonnen met behendigheid en alles met elkaar maakt de rolverdeling dat toch weer helderder voor mijn hond. Ze heeft veel minder de behoefte om te waken. Als ze blaft, kan ik haar nu sneller weer onderbreken en de aandacht bij mij krijgen.

Rimpel is niet een hond die veel activiteit nodig is...hij is snel flauw van dingen...wat ik al zei...als ik hem een kong geef dan doet ie er niets mee...ik kan nog zo enthousiast doen het boeit hem niet. Het is hem teveel werk denk ik.
Tennisballen vind ie super en zijn flostouw is ook leuk...
Tijdens het uitlaten klieren we dus ook geregeld met de tennisbal.
Die aandachtsoefeningen ben ik nu dus ook echt weer met hem aan het doen. Ik ga nog steeds iedere week naar cursus met hem en de dingen die we daar doen oefen ik thuis ook wel....niet meer zo vaak als in het begin, maar toch wel.
Heb je nog ideeen naast de aandachtsoefeningen? Behalve dus een Kong? ik ben benieuwd hoe ik hem geestelijk toch eens uit kan dagen tot iets...

Als mijn hond nu een andere kat of hond in de tuin ziet dan gaat ze weer helemaal over de rooie. Dat is nu al zovaak succesvol geweest dat ik dat er niet meer uit krijg ben ik bang. Ik blijf er mee bezig en het verbeterd wel maar helemaal uitbannen gaat niet bij mijn hond denk ik. Het is ook een waakhond dus ik moet mijn hond wel in haar waarde laten. Ik wil er naartoe werken dat ze mag waarschuwen maar dat als ik zeg dat het goed is ze weer lekker gaat liggen slapen. Daar ben ik nog wel even mee bezig denk ik.

Sharpei's hebben dat waakse ook in zich....en net als jij wil ik dat er niet uit halen, maar aanslaan vind ik idd ook genoeg.
Ik ben er als ranghogere voor om dan tot actie over te gaan ( het zij de deur opendoen als er iemand aan de bel staat...hij blaft dan niet maar hij s wel super allert als de bel gaat en rent meteen naar de deur. Hij blijft dan achter de deur en WIJ doen open.

Dus je moet wel een lange adem hebben. Elke keer als je hond schrikt of iets ziet wat haar over de rooie doet gaan dan val je weer even terug in het gedrag. Dat is heel lastig om daar uit te komen. Las laatst de vergelijking van een bospaadje wat je wilt laten dichtgroeien. Elke keer dat je toch weer het paadje bewandeld verniel je de jonge scheuten en vertraag je het proces. Zit wel wat in volgens mij.

Die lange adem hebben we wel....anderhalf jaar gedragstherapie heeft heel wat bloed,zweet, tranen en energie gekost kan ik je zeggen.
Ik ben dol op Rimpel en ga tot op het bot en door het vuur heen en terug voor hem...dus ik begrijp wat je bedoeld.
Ik vind ook dat je met een hond nooit 'klaar' bent....je blijft bezig met ze...hun hele leven lang...dat is het leuke van een hond, maar het kost idd ook tijd...
Maar dat weet je he?!

Groetjes Mark

Bedankt voor het meedenken!

En caroline..ik wil het deze week eens aankijken....hij is dan minder alleen dan afgelopen week omdat mijn vriend late ploeg heeft.
Mocht hij toch weer zitten te blaffen, dan ga ik de camera van mijn ouders ophalen en hier neerzetten (ondanks mijn fobie voor apparten in het stopcontact als we weg zijn)

We zijn vandaag naar de Kwantum geweest...
Ik ben iemand van daden en het moet dan ook meteen he?!
Dus dikke vitrage - soort van in betweens - bekeken...uitgezocht...maten opgenomen (hadden we even van te voren moeten doen ) en weer terug naar de Kwantum....
Het spul is dus in de maak maar gaat wel een week of vier duren.

Dus ik denk dat ik hem vanaf maandag toch maar op de valeriaan zet.
Enig idee hoe lang Inge? een weekje?

Allemaal reuze bedankt voor het meedenken...
meerder hersenen die er mee bezig zijn is altijd beter dan dat er maar twee stel hersens kraken he?!
Jullie denken aan dingen die ik nog niet bedacht had en andersom...

Inge O schreef:met bach heb ik zelf totaal geen ervaring, maar valeriaan mag je gewoon doseren alsof hij een mens met datzelfde gewicht zou zijn. en daar zit nog een zeer ruime veiligheidsmarge op, dus je kan zonder gevaar volgen wat er op het flesje staat.

Is valeriaan in druppels te krijgen? dat zou namelijk een stuk makkelijker toedienen zijn dan tabletten.
Vloeibaar is te koop bij de DA?
Ik heb udus weer helemaal geen ervaring met valeriaan, maar sta er wel open voor...
Is het een idee om het eerst uit te testen 's avonds als we er zijn...om te kijken hoe hij reageert?
Voor hetzeflde geld vliegt hij over de rooie omdat hij bang wordt van het rustige, wazige gevoel dat het spul teweeg kan brengen..
Of werkt dat zo niet?

Ik zou resque geven en daarbij ben ik wel benieuwd naar antwoord op de vragen van Mark. Valeriaan kalmeert, resque brengt de boel in balans..daar heb je in mijn ogen meer aan als hij werkelijk geschrokken is.

Eline* schreef:Ik zou resque geven en daarbij ben ik wel benieuwd naar antwoord op de vragen van Mark. Valeriaan kalmeert, resque brengt de boel in balans..daar heb je in mijn ogen meer aan als hij werkelijk geschrokken is.

antwoorden op Mark's berichtje staan in de reply hoor...heb je daar overheen gelezen? maar hoezo benieuwd?
Ik zal de rescue weer eens tevoorschijn toveren...

mercedes2803 schreef:

Eline* schreef:Ik zou resque geven en daarbij ben ik wel benieuwd naar antwoord op de vragen van Mark. Valeriaan kalmeert, resque brengt de boel in balans..daar heb je in mijn ogen meer aan als hij werkelijk geschrokken is.

antwoorden op Mark's berichtje staan in de reply hoor...heb je daar overheen gelezen? maar hoezo benieuwd?
Ik zal de rescue weer eens tevoorschijn toveren...

Hahaha, nee, daaroverheen lezen kan niet! We hebben gelijk gepost denk ik, want gemist heb ik het wel. Ik ga even lezen! Tot later!

Nou, ik heb er verder weinig aan toe te voegen. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat. Heb je wel een radio aan als je wegbent? Dat dempt geluiden van buiten en persoonlijk zou ik de hond ook niet door het hele huis laten gaan. Voordeurbellen, post en weet ik het wat, allemaal extra prikkels die harder binnenkomen als hij het hele huis doorkan. Iemand die iets door de brievenbus stopt..
Hond gewoon in de huiskamer, muziekje aan en het alleen zijn even opnieuw opbouwen. Zo zou ik het doen.

Eline* schreef:

mercedes2803 schreef:

Eline* schreef:Ik zou resque geven en daarbij ben ik wel benieuwd naar antwoord op de vragen van Mark. Valeriaan kalmeert, resque brengt de boel in balans..daar heb je in mijn ogen meer aan als hij werkelijk geschrokken is.

antwoorden op Mark's berichtje staan in de reply hoor...heb je daar overheen gelezen? maar hoezo benieuwd?
Ik zal de rescue weer eens tevoorschijn toveren...

Hahaha, nee, daaroverheen lezen kan niet! We hebben gelijk gepost denk ik, want gemist heb ik het wel. Ik ga even lezen! Tot later!

De reply is wat krom...maar heb mijn antwoorden vet gemaakt voor de duidelijkheid

Tja, dan ben ik verder ook leeg qua info Wat je zegt als je al 1,5 jaar met en gedragstherapeut in de weer bent wat kan ik dan nog toevoegen hè?

Malou blaft veel en waakt rondom huis veel te vel. Ik ben met "kijk eens" bezig om haar aandacht vast te houden. Ze maakt dan langdurig oogcontact met mij wat ik dan beloon. Hierdoor kan ik haar langs lastige punten loodsen zonder geweld of een trek wedstrijd.

Je doet al veel met je hond en het boeit hem niet zo. Tja, wat kun je dan nog doen? Vindt hij zoeken misschien leuk? Zijn eten verstoppen in huis? Of zijn speeltje? Ik doe dat nu geregeld met Malou en die geniet daar enorm van. Ze wordt dan echt geestelijk moe.

Als je hond onzeker is dan denk ik dat hij zich juist lekker save voelt met een vast plek i.p.v de verantwoordelijkheid voor het hele huis. Maar ja de gedragstherapeut heeft a: meer verstand ervan dan ik en b: veel beter inzicht in de situatie. Dus dan is mijn idee net even te algemeen voor dit geval denk ik. Nou ik hoop dat je er toch wat mee kunt joh. Heel veel succes met Rimpel.

Groetjes Mark

Eline* schreef:Nou, ik heb er verder weinig aan toe te voegen. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat. Heb je wel een radio aan als je wegbent? Dat dempt geluiden van buiten en persoonlijk zou ik de hond ook niet door het hele huis laten gaan. Voordeurbellen, post en weet ik het wat, allemaal extra prikkels die harder binnenkomen als hij het hele huis doorkan. Iemand die iets door de brievenbus stopt..
Hond gewoon in de huiskamer, muziekje aan en het alleen zijn even opnieuw opbouwen. Zo zou ik het doen.

Je hebt dus wel het idee dat ik het goed aanpak momenteel?
Maar als ik hem 'forceer' om in de woonkamer te zijn dan trilt en bibbert hij, piept hij en begint al aan de deur te krabben nog voordat ik de deur dicht trek. Dat lijkt me echt geen optie momenteel...
Ik ben bang dat het alleen maar gekker wordt.
Zeker met in het achterhoofd dat hij daar niet zijn wil maar naar boven wil...
De eerste twee weken dat ik alles los had staan ging hij standaard naar boven toe, ging op bed liggen en kwam daar niet meer vanaf.
Als ik of mijn vriend thuiskwam, kwam hij met een slaperige kop van de trap afgelopen...dus hij had de hele tijd op bed gelegen.

Als ik hem met de rescue nou een week eroverheen til zeg maar...zou hij dan niet weer uit zichzelf gewoon op bed gaan liggen?

Het alleen zijn opnieuw opbouwen is erg lastig...
Ik werk gewoon vaste tijden en mijn vriend ook...
We hebben niet de mogelijkheid zomaar vrij te nemen en dergelijke...
Komende week zit hij weer minder allleen dus zou het al beter moeten gaan lijkt me.

Wat ik me afvraag nog...
Als we in het weekend thuis zijn is hij eigenlijk niet alleen...
Hij gaat mee boodschappen doen, patat eten bij mijn ouders, etc.
Is het niet extra vervelend voor hem dat hij twee dagen cotinue niet alleen is en dan van maandag tot vrijdag weer wel een paar uurtjes per dag?
AAn de andere kant zou ik het wel jammer vinden om hem in weekend ook alleen te gaan laten...dat vind ik dan voor mijn gevoel weer sneu omdat door de week ook al weleens alleen zit.
In het weekend kan hij lekker mee...
We gaan boodschappen doen en meneer gaat gezellig mee, etc.

Door de week op de avonden is hij praktisch nooit alleen.
Ik ben veel thuis en anders ben ik bij mijn ouders en gaat hij dus mee.
Hij is dus puur en alleen overdag alleen.
Ik sport niet en zit niet op clubjes en dergelijke dus echt...van maandag tot vrijdagavond is hij geen minuut alleen.
Is ook altijd zo geweest...op een enkele keer na als er wat bijzonders was.

Ik wil hem nu eigenlijk zo min mogelijk alleen laten...maar is dat niet juist onverstandig...
Ik wil eigenlijk helemaal niet horen dat het onverstandig is, om bovengenoemde reden...ik vind dat dan weer zielig of zo (mutserig, ik weet het) maar goed...geef maar gewoon een eerlijk antwoord.
Daar heeft Rimpel meer aan en ik ook

Ik heb gewoon een beetje het idee dat Rimpel een beetje meer zelfvertrouwen moet zien te krijgen. Dat hij erg aan jullie hangt en niet zelfstandig genoeg is. Hoe kun je een hond wat zelfstandiger maken? Ik geloof dan toch in duidelijk regels en taken. Opzich kan dat heel goed met spelen en gehoorzaamheidstrainingen. Je hond zelfstandig leren werken voor een beloning. Dan kom je toch op de gebruikelijke dingen uit als spelen, flyball, behendigheid enz. Dat geeft de hond allemaal meer zelfvertrouwen.

Mijn hond heeft ook erg moeite om zelfstandig na te denken. Daar schrok ik van de week nog van. We hadden de loopplank gewoon plat op het gras gelegd. Ik ging er naast staan en deed niks. Malou moest zelf op onderzoek uit gaan en zien te ontdekken dat ze een beloning kon verdienen door zelfstandig naar de plank toe te lopen en eraan te gaan snuffen.

Dat deed ze dus gewoon niet. Ze ging mij aan zitten staren en was aan het wachten op een teken van mij (Wat moet ik doen baas? zeg me wat ik moet doen? ik snap het niet!?) Ik keek strak langs haar heen en maakte geen oogcontact. Malou kwam in een geestelijke vacuüm. Ze kan dus niet zelfstandig denken. Ze is afhankelijk van mij. Daar gaan we dus aan werken de komende weken.

Groetjes Mark

Mark-fryslan schreef:Tja, dan ben ik verder ook leeg qua info Wat je zegt als je al 1,5 jaar met en gedragstherapeut in de weer bent wat kan ik dan nog toevoegen hè?

Malou blaft veel en waakt rondom huis veel te vel. Ik ben met "kijk eens" bezig om haar aandacht vast te houden. Ze maakt dan langdurig oogcontact met mij wat ik dan beloon. Hierdoor kan ik haar langs lastige punten loodsen zonder geweld of een trek wedstrijd.

Je doet al veel met je hond en het boeit hem niet zo. Tja, wat kun je dan nog doen? Vindt hij zoeken misschien leuk? Zijn eten verstoppen in huis? Of zijn speeltje? Ik doe dat nu geregeld met Malou en die geniet daar enorm van. Ze wordt dan echt geestelijk moe.

Als je hond onzeker is dan denk ik dat hij zich juist lekker save voelt met een vast plek i.p.v de verantwoordelijkheid voor het hele huis. Maar ja de gedragstherapeut heeft a: meer verstand ervan dan ik en b: veel beter inzicht in de situatie. Dus dan is mijn idee net even te algemeen voor dit geval denk ik. Nou ik hoop dat je er toch wat mee kunt joh. Heel veel succes met Rimpel.

Groetjes Mark

Bedankt weer voor je meedenken!
Fijn om andermans ideeen en tips te lezen en er wat mee te doen natuurlijk!

\De gedragstherapie was gebasseerd op het feit dat hij in korte tijd veel aangevallen was door loslopende honden. Hij deed niets terug en kreeg daardoor nogal een deuk in zijn ego...
Daarnaast onzekerheid, stress...onze stress die hij erbij kreeg natuurlijk...
Gevolg? Angst...pure angst...
Er hoefde maar iemand te bewegen op meters afstand en hij vloog van de bank...alle handen en voeten die in de buurt bewogen daar kroop hij voor. Hij ging niet meer uit zichzelf op mensen af en wilde niet aangehaald worden want dat was angst pur sang.
Hij vrat niet meer, hij sliep slecht, was altijd allert en gestresst, was buiten niet meer te hanteren, zat slecht in zijn vel letterlijk en figuurlijk. etc. alle druppels bij elkaar waren genoeg voor gedragstherapie,
En wat is hij daarvan bijgetrokken...
Het moment dat ik zag dat het goed ging komen kwam toen ik bij mijn zus kwam en hij enthousiast op een klant afliep...deze klant (mijn zus doet haarvlechten aan huis, eigen bedrijfje) deed het gelukkig meteen goed en aaide hem op de rug en onder de bek...
Helemaal goed! Na vijf minuten was het weer de oude rimpel van maanden daarvoor en kroop hij op schoot...wat niet echt paste maar goed...dit deed hij al maanden niet meer...
Maar goed.....trainen....contact met andere honden op afstand en onze voortdurende oplettenheid tijdens het uitlaten zodat hij niet weeeeer aangevallen zou worden (was dus inhield dat we de meest idiote capriolen uithaalden tijdens het uitlaten....bij begraafplaatsen, op industrieterreinen, op onmogelijke tijden, etc.) daarnaast rescue spray tijdens stress situatie's, de sharpei-vriendendag die super ging, TTouch bandage technieken en ga zo maar door...
dit alles heeft tot resultaat dat het goed gaat met Rimpel!

De gedragstherapie doen we nu sinds een paar maand eigenlijk niet meer...we trainen nu mee in een groep van honden rond een jaar - 2 jaar met probleempjes...zoals uitvallen naar andere honden, slecht luistern door gebrekkige opvoeding, etc.

Ik snap dat het moeilijk een beeld te vormen is zo door mijn berichten...en je kent natuurlijk niet de hele geschiedenis en ook Rimpel niet...zo kent eigenlijk niemand op het forum Rimpel...alleen door mijn berichten...
Toch dacht ik het hier maar eens neer te gooien voor idd wat algemene adviezen die ik zelf toe kan passen...
Ik vertel de gedragspeut ook alles van de afgelopen week en leg hem alles voor...
Hij is er ook voor om het te proberen met kleine aanpassingen aan te pakken en niet een probleem te creeeren.
Zoalng het dan goed gaat...dan is mijn dag goed...en die van Rimpel natuurlijk ook!

Ik zal eens wat gaan fiegelieren met kaas en dat verstoppen...daar wil ie het misschien wel voor doen.
Het lastige met Rimpel is dat hij eigenljk nergens een moord voor doet..
Hij is lastig met eten...
Ik ben al blij dat hij zijn burgers eet! hahahaha!
Daarnaast krijgt hij gedroogde pensstaafjes...
Een tijdje terug was hij helemaal wild van bullepeesjes maar daar moet ie nu weer niets van hebben....dus nu is het pensstaafjes...
en als ie daar niets meer van moet dan probeer ik de bullenpeesjes nog maar weer eens geloof ik.
Frolicjes hoef ik niet eens mee aan te komen...

En het balletje verstoppen moet hem ook wel triggeren lijkt mij...dus ik ga eens aan de gang!

Ik houd jullie natuurlijk op de hoogte...
Bedankt voor de tips., ik ga er zeker mee aan de slag en ga eens kijken of ik dat monster van me geestelijk wat kan uitdagen...
want eerlijk gezegd heb ik het idee dat we te weinig met hem doen in die zin...hij is wat gezapig om het zo maar te zeggen...
Geef hem een balletje en het is goed...daarna wil ie lekker slapen en tijdens het uitlaten vermaakt hij zich prima met snuffelen en grassprietjes aflikken...

Mark-fryslan schreef:Ik heb gewoon een beetje het idee dat Rimpel een beetje meer zelfvertrouwen moet zien te krijgen. Dat hij erg aan jullie hangt en niet zelfstandig genoeg is. Hoe kun je een hond wat zelfstandiger maken? Ik geloof dan toch in duidelijk regels en taken. Opzich kan dat heel goed met spelen en gehoorzaamheidstrainingen. Je hond zelfstandig leren werken voor een beloning. Dan kom je toch op de gebruikelijke dingen uit als spelen, flyball, behendigheid enz. Dat geeft de hond allemaal meer zelfvertrouwen.

Mijn hond heeft ook erg moeite om zelfstandig na te denken. Daar schrok ik van de week nog van. We hadden de loopplank gewoon plat op het gras gelegd. Ik ging er naast staan en deed niks. Malou moest zelf op onderzoek uit gaan en zien te ontdekken dat ze een beloning kon verdienen door zelfstandig naar de plank toe te lopen en eraan te gaan snuffen.

Dat deed ze dus gewoon niet. Ze ging mij aan zitten staren en was aan het wachten op een teken van mij (Wat moet ik doen baas? zeg me wat ik moet doen? ik snap het niet!?) Ik keek strak langs haar heen en maakte geen oogcontact. Malou kwam in een geestelijke vacuüm. Ze kan dus niet zelfstandig denken. Ze is afhankelijk van mij. Daar gaan we dus aan werken de komende weken.

Groetjes Mark

Daar zit zeker wat in wat je zegt...
Toen we begonnen met GT (effe afkorten hoor...gedragstherapie dus) was het een hoopje ellende..
Vergeleken met toen is hij nu super.
Hij loopt goed rechtop, fier en zelfvertrouwd...
Maar is hij dat ook? Dat vraag ik me vaak af hoor.
Komt er een puppebeest op hem afgerend dan knijpt hij echt zijn ogen dicht...en ook verstrart hij bij honden tijdens het spelen...
Hij staat gewoon af te wachten of het goed gaat of dat het fout gaat...
Hij heeft nooit bij ons geschuild of zo trouwens..hij gaat er wel op af...

Het zelfstandig leren denken en zelfvertrouwen geven...dat is zeker iets waar we nog steeds aan werken.
Wat ik zeg....met hoe hij was is hij met spronge voorruit gegaan...maar optimaal is het zeker nog niet...
De Gedragspeut ziet nog steeds dat hij niet genoeg zelfvertrouwen heeft en nog steeds wat onzeker is in bepaalde situatie;s.
En ikzelf zie dat natuurlijk ook.

maar het is fijn om even weer te lezen hoe je dit kunt bewerkstelligen...
Als je al zo lang met je hond bezigbent loop je op een gegeven moment natuuurlijk toch vast in een bepaald patroon omdat je ziet dat dat effecht heeft gehad. Maar dat wil niet zeggen dat het effect blijft houden...
NIeuwe dingen doen, weer even de puntjes op de i zetten, meer met hem doen in spelen en dergelijke...
Het zijn dingen die ik zelf zeker zie...maar de hersenen moeten weer even meedoen...
Niet meer op de automatische piloot omdat dat goed ging...
Weer aan het werk dus!

Bedankt he!?

Rimpel heeft het in ieder geval getroffen met zijn baasjes. Zoveel begrip en geduld. Ik vind het super Over een jaar heeft Rimpel vast al weer veel meer zelfvertrouwen.

Groetjes Mark

Mark-fryslan schreef:Rimpel heeft het in ieder geval getroffen met zijn baasjes. Zoveel begrip en geduld. Ik vind het super Over een jaar heeft Rimpel vast al weer veel meer zelfvertrouwen.

Groetjes Mark

Dank je... bloos
Rimpel heeft al zo diep gezeten...er was niets meer met hem te doen...dus als het goed gaat dan ben je natuurlijk hartstikke blij...maar een hond, daar blijf je mee bezig zoals ik al zei.
Begrip en geduld is er altijd geweest...machteloosheid en verdriet idem...maar gelukkig is dat iets van het verleden...
Vandaar ook dat ik erg allert ben op veranderingen in zijn gedrag...zover mag het nooit meer komen.

En het is mens eigen om eigenwijs te zijn en in het verleden was ik dat ook...maar Rimpel staat voorrop, dus als ik iets kan leren van een ander dan doe ik dat graag. "als hij maar gelukkig is' is een term die je op vele manier kunt bekijken, maar voor mij naar Rimpel toe gaat ie zeker op. Als hij gelukkig is ben ik het ook.

Ik hou jullie zeker op de hoogte!

Bikkel is ook een onzekere hond en toen ik een paar maanden naar een grotere woning verhuisde. Is hij 1.5 maanden van slag geweest. Ik liet hem eerst ook door het hele huis, ook als hij alleen was en savonds bij mij gewoon op de slaapkamer. Hij kon niet meer alleen zijn en ging slopen en blaffen. Ik heb hem toen nog maar alleen in de woonkamer gelaten en plakplastic voor het raam waar hij mij zag aankomen en weggaan en achter de gordijnen dicht en tv aan. Binnen 2 dagen was ie weer zichzelf. Hij heeft hier absoluut geen nare ervaringen gehad maar de grote ruimte en alle prikkels waren denk ik de oorzaak.
Groetjes majelle

Eline* schreef:Nou, ik heb er verder weinig aan toe te voegen. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat. Heb je wel een radio aan als je wegbent? Dat dempt geluiden van buiten en persoonlijk zou ik de hond ook niet door het hele huis laten gaan. Voordeurbellen, post en weet ik het wat, allemaal extra prikkels die harder binnenkomen als hij het hele huis doorkan. Iemand die iets door de brievenbus stopt..
Hond gewoon in de huiskamer, muziekje aan en het alleen zijn even opnieuw opbouwen. Zo zou ik het doen.

Mee eens Vooral de muziek aan is heel belangrijk.

Ik geef Malou nu ook al een tijdje Bach bloessem (rescue). Het is moeilijk aantoonbaar maar ik heb wel het idee dat ze er wat rustiger van is geworden. Maar ja het kan ook liggen aan mijn eigen gedrag wat ik heb aangepast. Verder ben ik weer aktiever met haar gaan trainen en doen we meer spelletjes samen. Maar al met al is Malou nu een veel rustigere hond en veel meer op mij gericht.

Proberen kan nooit geen kwaad.

Groetjes Mark

Nou, het kaas-zoek-spelletje is een succes!
Hij doet het voor de kaas!
Ik heb het her en der verstopt en heb heel enthousiast zitten kirren: "waaarrrrrr is de kaas???"ssssoekkkk de kaas! sssssoek de kaas!
En daar ging ie!
Hij vindt ze allemaal...en iedere keer als ie ze vindt doe ik blij natuurlijk!

Morgen is hij van half twee tot half drie alleen...1 uurtje dus.
Ik heb me alvast geestelijk over het -apparaten-aan-terwijl-we-weg-zijn angst syndroom heengezet en mijn vriend laat de televisie aanstaan morgen als hij weggaat.
Ik ben erg benieuwd hoe hij morgen reageert als ik thuiskom.
Ik laat het jullie weten!