Het HondenForum

Vraagje. Bram is gek op andere honden en wil ontzettend graag spelen. Maar ik heb hem nu twee keer behoorlijk onder de indruk gezien.

De eerste keer was bij een Kooikerwandeling met 80 honden. Hij is me kwijtgeraakt en wilde daarna niet meer dan 10 cm bij me vandaan. Z'n staart was helemaal laag en hij was als de dood voor de andere honden. Het lastige was dat het smalle paden waren.

De tweede keer was afgelopen zondag bij drie Duitse Herders. Het was niet zo erg als bij die Kooikerwandeling, maar hij was duidelijk wel onder de indruk.

Alle andere keren is hij vol enthousiasme aan het rondspringen en rondrennen.

Deze zondag heb ik weer een Kooikerwandeling. Ik zat erg te twijfelen of ik zou gaan, maar er komen dit keer 'maar' ongeveer 10 honden. Of vinden jullie dat het er niet op moet wagen? Ik wil hem niet te veel angstige ervaringen geven, maar ik snap gewoon niet zo goed wanneer hij het wel en niet leuk vindt.

Ik ben bijv. ook met hem naar een Kooikerdag geweest waar zo'n 30 honden de hele dag door elkaar renden en dat vond hij geweldig.

Stel dat hij zondag weer angstig wordt, zal ik dan uit de groep lopen of moet ik dat juist niet doen? Als ik eenmaal zie dat hij angstig is, kan ik dat dan nog weer goed krijgen?

Graag jullie advies.

Zolang het alleen wat bescherming zoeken is, zou ik er niet van wakker liggen, als je hem maar negeert en niet gaat bemoederen.
Het kan gewoon het moment zijn voor hem, het is niet niks als er ineens 3 duitse herders voor je staan, dat zijn toch flinke hondjes en misschien dat het reutjes zijn dat ie toch al van nature wat terugdeinst.
Gewoon wandelen en hem juist die ervaring laten opdoen, want zoals ik lees is er niks gebeurt dus kan er ook niets negatiefs ontwikkelen, maar ga je hem weghouden dan zal wel deze onzekerheid die hij nu heeft blijven bestaan.

Als ie alleen maar steun zoekt zou ik me daar niet te druk over maken.
Nika is me ook weleens kwijt geweest tijdens de nieuwsjaarswandeling in Scheveningen jaren geleden en het duurde echt wel even voordat ze weer lekker ging rennen, ze kwam steeds kijken of ik er nog was.
Een jaar of 3 geleden gebeurde het nogeens maar nu in de Soesterduinen en ik ben haar daar ongeveer een half uur echt kwijt geweest (niet goed voor je hart trouwens). Ook toen bleef ze een tijdje bij me in de buurt, zocht ze me steeds weer op.
Prima toch?

Ja, eigenlijk gaat het vooral om die eerste keer. Bram heeft toen echt de rest van de wandeling (een uur!!) met z'n staart laag op 10 cm afstand van me gelopen. Ik heb hem genegeerd, maar het ging gewoon niet over. En juist door die lage houding, gingen andere honden naar hem snauwen en zo werd het een cyclus. Ik wil dat echt niet meer, want het was verre van leuk.

Wat ik bedoel met negatieve ervaringen is dat ik niet wil dat hij groepen honden straks niet meer ziet zitten. Maar als ik hem dan vandaag weer zie rondspringen met al die honden, ben ik weer helemaal gerustgesteld. Ik kan gewoon heel moeilijk inschatten wat 'te veel' voor hem is. Vandaag waren er bijv. twee Duitse Herders waar hij vrolijk op af sprong. Waarom dan wel op twee, maar niet op drie denk ik dan?

Maar jullie zeggen dat hij er niks aan 'overhoudt' zolang er niet daadwerkelijk iets gebeurt?

Ik denk dat zelfs Moos op die Kooikerwandeling waar je het over hebt bang zou zijn geweest. De reuen die daar waren, waren toch ook steeds naar elkaar aan het snauwen enzo vanwege de smalle paden? Dat gecombineerd met dat Bram je kwijt was lijkt me voor vrijwel elke hond genoeg om even dicht bij het baasje te blijven. Ik weet bijna 100% zeker dat Moos op die wandeling ook aan mijn been geplakt mee had gelopen. Als er hier in het bos weleens flink gegrauwd wordt komt hij ook altijd meteen bij me staan.

En drie Herders is nou eenmaal ontzettend intimiderend. Begrijp me niet verkeerd, ik vind veel Duitse Herders pracht honden om te zien, maar ik snap wel direct waarom Saar ze bijv. standaard ontzettend eng vindt.
Hier in het bos kwamen we laatst 1 Duitse herder reu tegen die Moos nogal opdringerig stond te besnuffelen, en Moos reageert daar ook in eerste instantie op door de staart helemaal uit de krul te laten zakken, en de oren plat in de nek te leggen. Daarna herstelt hij wel, maar in eerste instantie is hij ook afwachtend en licht onzeker.

Ik vind dus beide omstandigheden waarin Bram nu afwachtend/onzeker/angstig was eigenlijk dat heel goed verklaren. Moos zou dat ook geweest zijn, en nou ja, Saar had spontaan een beroerte gekregen denk ik. Daarbij is Bram nog een jonge hond, en dan zijn oudere reuen nog veel intimiderender.

Ik denk dat 10 Kooikers hardstikke leuk moet zijn voor Bram, als het nu niet allemaal smalle paden zijn tenminste

Blijkt dat hij het echt niks vindt dan kan je altijd nog omkeren, maar als ik zo naar je foto's van op de heide vandaag kijk en zie wat hij daar allemaal begroet, dan zou ik het vreemd vinden als hij opeens onder de indruk is van 10 Kooikers.

Zoek stok! schreef:
Maar jullie zeggen dat hij er niks aan 'overhoudt' zolang er niet daadwerkelijk iets gebeurt?

Ik denk dat als Bram echt heel bang is hij er wel wat aan overhoudt; namelijk meer angst. Dat heeft Saar heel sterk, en daarom heb ik het met bijv. grote Herders nu even opgegeven. Al gebeurt er helemaal niks, Saar schrikt zich toch het schompes, en voor haar is dat dan weer een negatieve ervaring, door de ongelooflijke angst die ze voelde. Ook al gebeurde er niks

Maar nogmaals, het ging bij de Kooikermeeting toch ook goed? En op de heide ook? Dan zie ik niet in waarom dit niet zou gaan.
Ga gewoon, en als het weer niet gaat weet je ook meteen dat dit voor Bram niet leuk meer is, en kan je dan altijd nog grote groepen gaan mijden. Als Bram echt heel bang wordt kan je altijd nog weggaan toch?
Ik denk dat als je nu niet gaat je heel lang zal blijven twijfelen over grotere groepen

Moos schreef: Ik denk dat 10 Kooikers hardstikke leuk moet zijn voor Bram, als het nu niet allemaal smalle paden zijn tenminste

Dat heb ik nagevraagd en was niet het geval!

Achteraf is het wel verklaarbaar, maar het is van tevoren zo moeilijk in te schatten. Hij trekt altijd naar herders, maar is dan wel onder de indruk van drie herders. Hij vindt groepen kooikers leuk, maar de omstandigheden bij die wandeling waren niet goed. Het is gewoon ingewikkeld vind ik

Zoek stok! schreef:

Moos schreef: Ik denk dat 10 Kooikers hardstikke leuk moet zijn voor Bram, als het nu niet allemaal smalle paden zijn tenminste

Dat heb ik nagevraagd en was niet het geval!

Achteraf is het wel verklaarbaar, maar het is van tevoren zo moeilijk in te schatten. Hij trekt altijd naar herders, maar is dan wel onder de indruk van drie herders. Hij vindt groepen kooikers leuk, maar de omstandigheden bij die wandeling waren niet goed. Het is gewoon ingewikkeld vind ik

Het is ook lastig, vind ik ook

Die drie Herders vormden een roedel, dat voelt Bram feilloos aan. Daarbij waren ze behoorlijk van formaat zag ik, en dan is Bram alleen maar heel slim eigenlijk dat hij wat afwachtend is. Het zou stommer zijn van hem om zich meteen te profileren als een oh zo stoer mannetje en er vol tussen te duiken

Geen smalle paden is goed
Dan moet het gewoon leuk zijn voor Bram, en zo niet, hoppakee, nog even samen leuk ballen en rennen en doen, en dan naar huis. Maar ik kan me echt niet voorstellen dat het met 10 Kooikers opeens ook niet goed zou gaan

Sluit me aan bij iedereen

Gewoon gaan Je kan niet altijd voorspellen hoe of wat en ook niet alles uit de weg gaan wat je hond niet leuk vindt.
Dus gaan en als je merkt dat Bram echt bang is, kan je altijd nog besluiten eerder om te keren. Maar waarschijnlijk wordt het gewoon een hele leuke dag

Ok, dank jullie wel. Ik ga gewoon met een positieve houding er naar toe en dan zien we het wel. Het lijkt me erg leuk (in de bossen van Gieten: mooi!).

Ik blijf hem onvoorspelbaar vinden, maar ja, het is dan ook geen Bart Smit hondje he

Zoek stok! schreef:Ok, dank jullie wel. Ik ga gewoon met een positieve houding er naar toe en dan zien we het wel. Het lijkt me erg leuk (in de bossen van Gieten: mooi!).

Ik blijf hem onvoorspelbaar vinden, maar ja, het is dan ook geen Bart Smit hondje he

Geen Bart Smit hondje?? Oh, dan heb ik vanmiddag een ander hondje gezien!

Maar ik vond Bram vandaag totaal niet angstig naar vreemde/grote honden! Integendeel! Hij was ontzettend nieuwsgierig en wilde graag spelen met zoveel mogelijk honden.
Ook niet toen die reuze Bouviers eraan kwamen of die herders, en ook niet met meerdere honden bij elkaar.
Ik vond ook dat hij snel doorhad of het vriendelijke honden waren of niet. Als het hem te veel werd of ze waren te opdringerig, ging hij weer net zo blij naar een andere hond toe.
Ik merk wel aan Bowie als een hond heel erg dominant is, of het betreft een roedel honden, dan is zij ook nog behoorlijk onder de indruk. Of als een hond zo groot is als die Bouviers van vanmiddag.. Dan kijkt ze heel graag de kat uit de boom! Maar naderhand gaat het hartstikke goed!

Tamara en Bowie schreef:

Zoek stok! schreef:Ok, dank jullie wel. Ik ga gewoon met een positieve houding er naar toe en dan zien we het wel. Het lijkt me erg leuk (in de bossen van Gieten: mooi!).

Ik blijf hem onvoorspelbaar vinden, maar ja, het is dan ook geen Bart Smit hondje he

Geen Bart Smit hondje?? Oh, dan heb ik vanmiddag een ander hondje gezien!

Maar ik vond Bram vandaag totaal niet angstig naar vreemde/grote honden! Integendeel! Hij was ontzettend nieuwsgierig en wilde graag spelen met zoveel mogelijk honden.
Ook niet toen die reuze Bouviers eraan kwamen of die herders, en ook niet met meerdere honden bij elkaar.
Ik vond ook dat hij snel doorhad of het vriendelijke honden waren of niet. Als het hem te veel werd of ze waren te opdringerig, ging hij weer net zo blij naar een andere hond toe.
Ik merk wel aan Bowie als een hond heel erg dominant is, of het betreft een roedel honden, dan is zij ook nog behoorlijk onder de indruk. Of als een hond zo groot is als die Bouviers van vanmiddag.. Dan kijkt ze heel graag de kat uit de boom! Maar naderhand gaat het hartstikke goed!

Hihi, en dat was dus juist het rare van die twee keer dat ik hem zo angstig zag. Ik kende hem alleen maar zoals jij hem vandaag zag. Dan zit je echt raar te kijken als je ineens zo'n hoopje ellende ziet. Gekke hond.

Bowie doet het heel slim vind ik. Die is onder de indruk en gaat zitten. Ze went dan even aan de andere hond en dan is het goed. Andere honden reageren daar ook heel goed op.

Diesel kan ook heel verschillend reageren.

Hier in het park is hij van sommige honden onder de indruk. Vooral als ze met meerdere zijn. Hij wil wel spelen maar is erg afwachtend en iets onzeker. Het is niet zo dat hij naar mij toekomt, hij blijft wel aftasten. Als hij eenmaal door heeft dat het goed zit speelt hij er ook vrolijk op los.

Vorige week waren we met een stel Doggen op Bussloo. Ik had verwacht dat zo veel doggen bij elkaar hem heel onzeker zouden maken. Dit was helemaal niet het geval. Hij vond alle honden leuk en was niet bang.

Wat de reden van dit verschillende gedrag is weet ik ook niet. Ik denk wel dat je het op jezelf kunt betrekken. Jij voelt je bij bepaalde mensen vast ook wel eens minder op je gemak.

Ik kan het toch niet laten om even te verwijzen naar die topic over het forumweekend waarin zo stellig beweerd werd dat bijv. voor kooikertjes zo prettig was om met honden van hun eigen ras of grootte om te gaan en dat dit minder spanningen zou geven.
Blijkbaar viel dat toch een beetje tegen en is meteen aangetoond dat het dus niet om grootte van de honden gaat, maar om de grootte van de groep.

De grootte van een groep honden maakt dat veel honden daar gewoon van onder de indruk zijn. Gewoon blijven gaan, want het is juist heel goed om Bram daar aan te laten wennen. Toby liep de eerste grote hondenwandelingen ook strak naast de benen van de baas, terwijl de oudjes gewoon tussen alles door liepen te dwarrelen. Ik denk dat een relatief jonge hond daar gewoon zijn weg nog in moet leren vinden.

Roelfien schreef:Ik kan het toch niet laten om even te verwijzen naar die topic over het forumweekend waarin zo stellig beweerd werd dat bijv. voor kooikertjes zo prettig was om met honden van hun eigen ras of grootte om te gaan en dat dit minder spanningen zou geven.
Blijkbaar viel dat toch een beetje tegen en is meteen aangetoond dat het dus niet om grootte van de honden gaat, maar om de grootte van de groep.

Ik geloof best dat dit voor bepaalde Kooikers geldt, alleen niet voor Bram Ik heb al weleens gezegd dat Bram meer naar grotere honden trekt dan naar 'hoogtegenoten'. Laatst kwamen we een ontzettend lief kooikerteefje tegen die hij heel kort besnuffelde, maar hij liep toen direct door naar de herder die verderop liep. En dat terwijl het teefje duidelijk aangaf dat ze wilde spelen.

Het verwarrende is dat de grootte van de groep ook niks zegt, want wij hebben al meermalen meegedaan aan grote wandelingen en toen was er niks aan de hand.

Blijkbaar heeft het met alle omstandigheden bij elkaar te maken. Zelf voelde ik bij die ene wandeling waar het mis ging ook een bepaalde spanning tussen de honden. En die andere keren was het juist heel ontspannen.

We zien het morgen wel!

Roelfien schreef:Ik kan het toch niet laten om even te verwijzen naar die topic over het forumweekend waarin zo stellig beweerd werd dat bijv. voor kooikertjes zo prettig was om met honden van hun eigen ras of grootte om te gaan en dat dit minder spanningen zou geven.
Blijkbaar viel dat toch een beetje tegen en is meteen aangetoond dat het dus niet om grootte van de honden gaat, maar om de grootte van de groep.

En dan kan ik niet laten om te zeggen dat dat natuurlijk gewoon per hond verschilt. Voor Saar is het allerbelangrijkste de grootte van de honden, ken er ook niks aan doen. Saar kan prima oplopen met een stuk of 10 honden onder de 10 kilo. Met een stuk of 10 honden boven de 30-40 kilo vliegt ze volkomen in paniek heb ik meerdere malen ervaren.
Tuurlijk vindt ze het ook niet leuk als er spanning heerst tussen 10 kleinere honden, gezellig vindt ze dat niet. Maar daar schiet ze niet zo blind van in paniek als 1.5 maand geleden toen ik een poging deed op te lopen met 5 Malamutes, 3 Herders en 2 labjes, die een beetje met elkaar aan het dollen waren.
Daaraast wordt ze met 10 grote honden die aan het dollen zijn ook gewoon vertrapt, dus ik kan me levendig voorstellen dat dat niet zo leuk is voor d'r
Moos kijkt wel uit, die laat zich niet vertrappen

Maar ik wil Linda's topic niet teveel off topic laten gaan.

En??? Hoe is het gegaan?

Inge schreef:En??? Hoe is het gegaan?

Goed! Staart hoog, trots hobbelen, maar erg goed op mij lettend. Hij heeft alleen nauwelijks met de andere kooikers gespeeld. Volgens mij vindt hij ze niet zo leuk, dat heb ik weer. Er waren genoeg kooikers die duidelijk met hem wilden spelen, maar hij keek ze aan en liep dan gewoon een andere kant op. Als er een herder of labrador ofzo aankwam, dan sprong hij vrolijk op die hond af om te gaan spelen. Ik snap er niks van, rare hond.