Het HondenForum

M'n vriend is deze week 'onder het mes gegaan': er is een ciste weggehaald onder een van z'n kiezen. Hij voelt zich niet zo heel erg fijn (zacht uitgedrukt). Woensdag was Brammie bij hem thuis. 's Ochtends ging het nog wel, maar 's middags voelde m'n vriend zich zo slecht dat hij op de bank is gaan liggen met flinke pijnstillers op.

Ging Bram echt bij hem liggen waken! Hij bleef m'n vriend de hele tijd in de gaten houden, maar bleef rustig liggen of zitten. Hij kroop ook helemaal tegen hem aan, maar ging niet slapen. Is dat lief of wat?

's Middags luisterde hij overigens wel bijzonder slecht tijdens het wandelen. Maar dat hoort volgens mij wel bij het patroon (jij bent niet sterk vandaag, dus waarom zou ik luisteren). Toch?

Ahhhhh wat lief

Sommige honden luisteren idd slechter als de baas ziek is 'zo ik zal zelf even de boel regelen hier '.

Toen ik vorige winter zo ziek was (6 weken lang :N: ) waren Kaya en Moritz bijzonder lief en rustig. De anders zo drukke Kaya lag timide bij me op de bank en ook Moritz was gewoon 'verdrietig'.
Van slechter luisteren heb ik toen gelukkig niks gemerkt, zou ook niet meevallen met 70 kg hond bij elkaar

Beterschap voor je vriend

De enige keer dat Hobbes werd gebeten, was dat door een hond waarvan het baasje aan het revalideren was van een hersenbloeding.
Die man vertelde me daarna dat hij pas net weer een beetje kon lopen en zijn hond weer uit kon laten - en dat zijn hond sinds zijn ziekte aggressiever naar andere honden was geworden. Die had dus ook de leiding overgenomen, waarschijnlijk?

Jeetje, die zal behoorlijke pijnen hebben ( gehad ).

Maar wel lief van Bram dat hij zo rustig was en zich over hem "ontfermde". Hij was nu de man des huizes En zo dacht hij er waarschijnlijk buiten ook over

Wat lief zeg!! Maar ze voelen het aan hoor! Dieren zijn zo gevoelig daarvoor. Ik heb 2 gehandicapte broers en mijn pony vroeger en onze honden waren dan zo rustig en lief! Daarom zijn dieren zulke prachtige wezens!

Het aparte is dat dieren merken of er echt iets is of niet. Als ik griepig ben, is Bram lief, maar ben ik chagrijnig, dan is hij onuitstaanbaar. Terwijl ik vind dat ik dan ook wel een beetje begrip heb verdiend

Zoek stok! schreef:'s Middags luisterde hij overigens wel bijzonder slecht tijdens het wandelen. Maar dat hoort volgens mij wel bij het patroon (jij bent niet sterk vandaag, dus waarom zou ik luisteren). Toch?

Ik ben vorige week gevallen en heb daardoor een paar dagen bij mijn pa gelogeerd. Na een dag of twee kon ik zelf met de honden het park in. De tuin van mijn pa grenst aan het park dus ik hoefde ze niet aan te lijnen.
Ik was nog lang niet de oude en liep als een bejaarde die hoognodig naar de wc moest
En mooi niet dat San en Yil van plan waren te luisteren Uiteindelijk ben ik maar naar huis gelopen omdat ik ze kwijt was. Na tien minuten stonden twee onschuldige koppies bij de garage deur te wachten. De dagen erna was met name Yildah erg oost indisch doof.

Ik denk ook dat ze dondersgoed aanvoelen of je wel of niet "sterk" bent.

Wens je vriend maar veel sterkte!! Het lijkt me allemaal erg pijnlijk.

Zoek stok! schreef:Het aparte is dat dieren merken of er echt iets is of niet. Als ik griepig ben, is Bram lief, maar ben ik chagrijnig, dan is hij onuitstaanbaar. Terwijl ik vind dat ik dan ook wel een beetje begrip heb verdiend

Als ik chagerijnig ben dan is Vegas ook echt Onuitstaanbaar , hij gaat dan vreselijk klieren en probeert me (indien mogelijk) nóg chagerijniger te krijgen
Beste houding is dan standje negeren anders zou ik kunnen ontploffen en dat geeft zo'n rotzooi

Als ik ziekerig ben dan is Vegas wel heel lief voor me, dan kruipt hij lekker bij me en houdt zich de hele dag rustig

Beetje hetzelfde verhaal als Bram dus

Reini schreef:

Zoek stok! schreef:Het aparte is dat dieren merken of er echt iets is of niet. Als ik griepig ben, is Bram lief, maar ben ik chagrijnig, dan is hij onuitstaanbaar. Terwijl ik vind dat ik dan ook wel een beetje begrip heb verdiend

Als ik chagerijnig ben dan is Vegas ook echt Onuitstaanbaar , hij gaat dan vreselijk klieren en probeert me (indien mogelijk) nóg chagerijniger te krijgen
Beste houding is dan standje negeren anders zou ik kunnen ontploffen en dat geeft zo'n rotzooi

Als ik ziekerig ben dan is Vegas wel heel lief voor me, dan kruipt hij lekker bij me en houdt zich de hele dag rustig

Beetje hetzelfde verhaal als Bram dus

Zie je wel, ze bespreken dit soort dingen echt hoor, die twee! Psst pssst pssst gaat het altijd als wij wandelen

Ja klopt honden voelen het perfect aan.
In okt. ging ik met Max naar de dierenwinkel want daar kwam de fotograaf, ik denk dat ik onbewust zenuwachtig was.
Luisterde voor geen meter heb echt voor schandaal gestaan en Max liep vrolijk de winkel uit en midden in de stad, je zag de mensen kijken en zeiden hey bij wie hoor jij.
En ik mij verontschuldigen dat doet hij normaal nooit

Mirri schreef:Ja klopt honden voelen het perfect aan.
In okt. ging ik met Max naar de dierenwinkel want daar kwam de fotograaf, ik denk dat ik onbewust zenuwachtig was.
Luisterde voor geen meter heb echt voor schandaal gestaan en Max liep vrolijk de winkel uit en midden in de stad, je zag de mensen kijken en zeiden hey bij wie hoor jij.
En ik mij verontschuldigen dat doet hij normaal nooit

Haha, en dan heb je nog gelijk ook. Zolang jij normaal doet, doet hij het niet!

lief hoe bram reageerde.
ik geloof ook wel dat honden veel aanvoelen, ook wat wij niet direkt opmerken.
Puck is erg van het tranen drogen, bij de jongste kinderen dus.
Diesel houdt niet van jonge kinderen dus hij drukt zich dan juist.
Mijn oudste kind kan erg verdrietig zijn en die krijgt juist weer heel veel troost van Diesel. Mijn zoon is een echte binnenvetter..
Diesel maakt zich dan heel erg aanwezig. Op zijn schoot kruipen terwijl hij dat anders nooit doet. Mijn zoon knapt er van op.