Het HondenForum

Blacky wil niet van knuffelen. Zijn er meer honden die daar niets om geven?

Bijvoorbeeld vandaag, ik was hem 4 uur kwijt en toen ik hem teruggevonden had wilde ik hem knuffelen. En hij stond er maar wat gelaten bij. "Moet dat nou?"
Oke, dwergkezen staan niet bekend als knuffelkonten, maar even aaien is toch fijn voor een hond?
Hij vind het overigens wel fijn om tegen me aan te liggen.

Ik weet niet wat de voorgeschiedenis is van Blacky maar bij Casper (voormalige zwerfhond uit Griekenland) heeft het zeker een maand of 9 geduurd voor hij kon genieten van aaien en knuffels. Hij liet het wel toe maar nooit echt van harte en toch altijd enigzins gereserveerd. Nu hoef je maar naar hem te kijken of meneer gooit zich op zijn rug zodat je hem eens uitgebreid op zijn buikkie kan kriebelen. Maar nog steeds heeft hij af en toe dagen dat stevige knuffels hem niet te lang moeten duren. Dan wordt hij onrustig.

Hij geniet wel heel erg van languit liggen terwijl ik hem heel langzaam over hele lijf aai. Dan is hij ook met een paar minuten in slaap gevallen

Misschien is het met Blacky ook een kwestie van uitzoeken welke manieren van aaien en knuffelen hij wel leuk vindt.

Bedankt voor je reactie.

Blacky heb ik 4 maanden geleden uit de opvang gehaald,daar zat hij omdat zijn baasje was overleden. Ik heb het vermoeden dat er de laatste tijd niet veel aandacht aan Blacky is besteed. Wellicht door ziekte van zijn vorige baas. (hij heeft 2 dagen bij zijn dode baasje gewaakt (die is uiteindelijk in de keuken gevonden).

Met borstelen merk ik wel dat hij het fijn vind. Dan gaat hij wel op zijn rug liggen en mag ik wel zijn buik aaien.

Uit jouw verhaal maak ik op dat de kans erin zit dat hij het nog prettig gaat vinden.

Ik heb ooit eens gelezen dat het een maand of 6 kan duren voor een hond zich echt gesetteld heeft in zijn nieuwe huis en bij zijn nieuwe baas.

Kiki is ook erg afwerend met knuffelen. Eigenlijk kan ik haar alleen ongestoord kusjes geven en aaien als ze slaapt!
Ze gromt en holt weg in de regel. Wel gaat het steeds beter en kan ze zich meer ontspannen.
Wat kan helpen is als je zelf je ook wat laag aanbiedt. Als je bv over je hond heenhangt en erg overheersend bv over de kop en rug aait kan dat voor de hond wat bedreigend zijn omdat je op dat moment erg je dominantie aan het benadrukken bent. Kietelen onder de kin, op de borst en de hond daarbij niet recht aankijken kan soms al helpen.

Daarnaast denk ik dat je ook nog even het vertrouwen van je hond moet krijgen. Keeshonden staan nu niet echt bekend als erg open naar iedereen en juist een keeshond heeft echt tijd nodig om je volledig te leren vetrouwen. Als je veel met hem speelt en dingen doet die hij leuk vindt zal hij vanzelf meer en meer open staan voor intiemer contact in de zin van kroelen en bij je liggen.

Sommige honden zijn zowiezo niet erg knuffelig maar meestal zal de tijd wel zorgen dat hij behoefte krijgt aan bepaalde soort knuffels. Daar moeten jullie misschien samen nog achter komen. Hij kent je pas 4 maanden en het is en blijft een keeshondje natuurlijk

Geef het inderdaad even de tijd. Misschien moet hij gewoon nog wennen aan alles. Maar daarnaast is het ook per hond afhankelijk. Onze Terra is niet zo'n ongelofelijke knuffel, ze vindt het soms wel leuk hoor, maar ze wordt soms ook wel wat zenuwachtig van veel en lang gekroel lijkt wel. Zij haalt haar intimiteit en contact meer uit het samen spelen denk ik. Terwijl Joep, de teckel hier in huis, het liefst de hele dag gekroeld wordt; die moet je soms wegduwen. Ik kan me voorstellen dat als je zelf een ongelofelijke knuffelkont bent, en je hond (nog) niet, dat dat even lastig is....

Eline* schreef:Kiki is ook erg afwerend met knuffelen. Eigenlijk kan ik haar alleen ongestoord kusjes geven en aaien als ze slaapt!
Ze gromt en holt weg in de regel. Wel gaat het steeds beter en kan ze zich meer ontspannen.
Wat kan helpen is als je zelf je ook wat laag aanbiedt. Als je bv over je hond heenhangt en erg overheersend bv over de kop en rug aait kan dat voor de hond wat bedreigend zijn omdat je op dat moment erg je dominantie aan het benadrukken bent. Kietelen onder de kin, op de borst en de hond daarbij niet recht aankijken kan soms al helpen.

Als ik hem wil aaien ga ik meestal bij hem op de grond zitten. Recht aankijken probeer ik inderdaad niet te doen, maar ik vind dat wel lastig.

MARC_S schreef:Daarnaast denk ik dat je ook nog even het vertrouwen van je hond moet krijgen. Keeshonden staan nu niet echt bekend als erg open naar iedereen en juist een keeshond heeft echt tijd nodig om je volledig te leren vetrouwen. Als je veel met hem speelt en dingen doet die hij leuk vindt zal hij vanzelf meer en meer open staan voor intiemer contact in de zin van kroelen en bij je liggen.

Sommige honden zijn zowiezo niet erg knuffelig maar meestal zal de tijd wel zorgen dat hij behoefte krijgt aan bepaalde soort knuffels. Daar moeten jullie misschien samen nog achter komen. Hij kent je pas 4 maanden en het is en blijft een keeshondje natuurlijk

Je hebt gelijk dat een keeshond wat wantrouwend is naar mensen toe. In het begin was dat ook zo. Nu heb ik wel het idee dat hij aan mij gewend is. Het is ook echt alleen dat aaien cq knuffelen waar hij niet warm voor loopt. Hij ligt wel vaak bij me op bed en is ook altijd wel in de buurt. Nu ligt hij aan mijn voeten. Hij weet ook goed wie de baas is en luistert over het algemeen heel goed. Hij is wel heel erg op mij gericht.

Terra schreef:Geef het inderdaad even de tijd. Misschien moet hij gewoon nog wennen aan alles. Maar daarnaast is het ook per hond afhankelijk. Onze Terra is niet zo'n ongelofelijke knuffel, ze vindt het soms wel leuk hoor, maar ze wordt soms ook wel wat zenuwachtig van veel en lang gekroel lijkt wel. Zij haalt haar intimiteit en contact meer uit het samen spelen denk ik. Terwijl Joep, de teckel hier in huis, het liefst de hele dag gekroeld wordt; die moet je soms wegduwen. Ik kan me voorstellen dat als je zelf een ongelofelijke knuffelkont bent, en je hond (nog) niet, dat dat even lastig is....

Nou ik ben ook niet zo'n knuffelkont, maar zoals vanmorgen heb ik toch zoiets van "Kom hier, lekker dier." Ik was zo geschrokken dat ik hem kwijt was en uit opluchting wilde ik hem lekker knuffelen. En hij had gewoon zoiets van "waar is al die drukt voor nodig?"

kabouter schreef:Nou ik ben ook niet zo'n knuffelkont, maar zoals vanmorgen heb ik toch zoiets van "Kom hier, lekker dier." Ik was zo geschrokken dat ik hem kwijt was en uit opluchting wilde ik hem lekker knuffelen. En hij had gewoon zoiets van "waar is al die drukt voor nodig?"

Waar haal je eigenlijk uit dat je hondje niet wil knuffelen? Kijkt hij weg of reageert hij niet dan geeft hij misschien alleen maar een onderdanige houding zonder het vervelend te vinden. Als hondjes onderdanig van karakter zijn is knuffelen vaak wat veel voor ze en dus stellen ze zich passief en onderdanig op zonder dat dat betekend dat ze het niet prettig vinden.

Als hij bromt kan het ook wat angst zijn en misschien een wat slechtere ervaring waar hij overheen moet komen bv.

Onze Jody, teefje uit Griekenland, houd nog steeds niet van knuffelen. En als iets of iemand tegen haar aanstoot, gaat ze grommend en al weg. Het is wel ietsiepietsie beter geworden. Heel soms, komt ze voorzichtig op de bank tussen ons inliggen. Maar ze staat ook brommend op als er een andere hond of kat bij haar wil liggen.

Wij laten het maar zo....ze houd er niet van, en heeft zeer waarschijnlijk iets heel naars meegemaakt.

MARC_S schreef:

kabouter schreef:Nou ik ben ook niet zo'n knuffelkont, maar zoals vanmorgen heb ik toch zoiets van "Kom hier, lekker dier." Ik was zo geschrokken dat ik hem kwijt was en uit opluchting wilde ik hem lekker knuffelen. En hij had gewoon zoiets van "waar is al die drukt voor nodig?"

Waar haal je eigenlijk uit dat je hondje niet wil knuffelen? Kijkt hij weg of reageert hij niet dan geeft hij misschien alleen maar een onderdanige houding zonder het vervelend te vinden. Als hondjes onderdanig van karakter zijn is knuffelen vaak wat veel voor ze en dus stellen ze zich passief en onderdanig op zonder dat dat betekend dat ze het niet prettig vinden.

Als hij bromt kan het ook wat angst zijn en misschien een wat slechtere ervaring waar hij overheen moet komen bv.

Ik zie Blacky niet echt reageren. En soms loopt hij weg. Maar Blacky is geen onderdanig hondje. Denk dat hij nooit echt geknuffeld is. Hij is wel wat tekort gekomen m.i. Spelen kende die ook niet,dat heeft hij echt moeten leren. Misschien is dit met aaien,knuffelen ook wel zo.

Gisteravond en vanmorgen extra goed gelet op hoe hij reageert. En ik zie nu toch aan zijn ogen dat hij het wel prettig vind.
Vanmorgen was hij heel duidelijk enthousiast, hij bleef erom vragen

kabouter schreef:Gisteravond en vanmorgen extra goed gelet op hoe hij reageert. En ik zie nu toch aan zijn ogen dat hij het wel prettig vind.
Vanmorgen was hij heel duidelijk enthousiast, hij bleef erom vragen

Als hij iets prettig vindt, ga dan er maar vanuit dat hij het zeker waardeerdt.

Onze Bente is ook nooit een knuffelhond geweest (in woonkamer opgegroeid en met 7.5 weken bij ons), maar onder de oren aaien, dat stelt ze wel op prijs. Bente haar moeder was precies zo, geen knuffelhond, maar af en toe een aai is wel fijn.

De kans is klein dat je hond een enorme knuffelhond gaat worden, maar af en toe een aai, dat vindt hij dus wel prettig, dus ik zou zeggen,ga daar gewoon mee door.

De kans is klein dat je hond een enorme knuffelhond gaat worden, [/quote]

Gelukkig!

Af en toe een aai is mij doorgaans ook genoeg.

Ik heb met Nina ook die ervaring gehad...Nina ook een hond met een verleden was 11 maanden toen ze bij ons kwam en bleef altijd op afstand was wel vrolijk maar knuffelen hoefde niet..dat werd na een maand of 6 steeds wat meer en nu is ze twee jaar bij ons en net zo'n knuffelkont als onze Shaggy...als ik thuiskom hebben ze "ruzie" om wie eerst mag knuffen..er is dus nog hoop..overigens heb ik gewacht tot nina het zelf kwam vragen..dus me niet opgedrongen..

Ik denk dat het ook afhankelijk is van de hond. Molli heb ik bijna 3 jaar en ze vertrouwd met, maar ze heeft echt een hekel aan knuffelen. Af en toe laat ze me maar omdat ik het zo leuk vind, maar liever helemaal niet. Molli toont haar affectie op andere manieren, door even haar neus in m'n hand te duwen als we buiten lopen, door een lik over m'n gezicht of door gewoon naast me te gaan liggen.

Abel daarentegen is al een grote knuffelkont vanaf dag 1 dat ik hem heb. Hij komt ook uit een Spaans asiel waar hij een aantal jaren heeft gezeten. Abel vindt het geweldig om geaaid en geknuffeld te worden, hij gaat tegen je aan staan draaien, duwt z'n kop tegen m'n handen aan en gaat zelfs kreunen.

Ja het is ook gewoon zo dat ik de behoefte heb (en mijn andere hond was een kunffel) en het lijkt zo gewoon dat een hond er van houdt Maar inderdaad kan Blacky wel op andere manieren duidelijk maken dat hij mij wel mag. Net zoals je zegt naast jekomen liggen of even een lik. En zeker zijn buik kriebelen is favouriet. Dat laat hij merken door voor me te gaan staan en zijn pootje op te tillen, dan kan ik tussen zijn pootjes door zijn buikje aanraken. Als ik stop gaat hij meteen weer omhoog met zijn pootje en legt die op mijn onderarm. Desnoods probeert hij mijn hand zelf naar ziijn buik te brengen
Met borstelen is dat een stuk eenvoudiger. Dan gaat hij gewoon op zijn zij liggen

Mijn Westie Joe (11) is ook geen hond die zich graag laat knuffelen.
Hoewel, nu hij ouder wordt gaat het wel iets beter. Ik ben nl. gestopt met contact zoeken met hem, omdat ik eigenlijk niet wil worden afgewezen , door dat kleine mormel!!!
Als hij zelf bij mij komt, haal ik hem graag aan. En dat betekent dat hij zelf vaker even contact zoekt
Laatst was hij in een losloopgebied ruim een uur "verdwenen"(??). Ik ben hem natuurlijk gaan zoeken en zag uiteindelijk in de verte een kleine witte stip. Dìe kant op bewegen, de àndere kant opgaan, wéér niets te bekennen en jàààààà`! daar hoort hij mij fluiten! Ik zie aan zijn houding dat hij is opgelucht. Hij neemt een sprint, komt aanrennen! Tot op ca. 50 meter stopt hij. Snuffelt even dààr, piest even hier, nog even terug-- rook ik het goed of niet??-- en loopt dan weer gewoon mee. Ken ik U? Nee, wij kennen elkaar niet, maar ik houd hem wel goed in de gaten en ben hartstikke blij dat hij er weer is, het loeder!

-----------groetjes, Wina

Chatterbox schreef:Ik denk dat het ook afhankelijk is van de hond. Molli heb ik bijna 3 jaar en ze vertrouwd met, maar ze heeft echt een hekel aan knuffelen. Af en toe laat ze me maar omdat ik het zo leuk vind, maar liever helemaal niet. Molli toont haar affectie op andere manieren, door even haar neus in m'n hand te duwen als we buiten lopen, door een lik over m'n gezicht of door gewoon naast me te gaan liggen.

Nanni is ook zo. Ik heb haar nu 4 jaar, maar ze is nooit dol geweest op knuffelen. Ik denk dat het haar nooit geleerd is. Tegenwoordig komt ze wel vaak even langslopen, even aai over der bol en wegwezen

Tuana daarintegen... Pffffffffffffff das een levende knuffelbeer Die zit lekker op schoot ( ) en geniet er zichtbaar van. Zij wil door iedereen en alleman aangehaald worden en geniet er zichtbaar van. Zij houdt erg van contact. 's avonds als ze moe is, moet ze ook altijd bij Nanni liggen.

Scooby (van me tante, waar ik een week opgepast heb) zou ook geen knuffelhond zijn. Toch heeft zij bij mij 10 min lang gezeten en genoot ze zichbaar van die aandacht.

rubella schreef:Mijn Westie Joe (11) is ook geen hond die zich graag laat knuffelen.
Hoewel, nu hij ouder wordt gaat het wel iets beter. Ik ben nl. gestopt met contact zoeken met hem, omdat ik eigenlijk niet wil worden afgewezen , door dat kleine mormel!!!
Als hij zelf bij mij komt, haal ik hem graag aan. En dat betekent dat hij zelf vaker even contact zoekt
Laatst was hij in een losloopgebied ruim een uur "verdwenen"(??). Ik ben hem natuurlijk gaan zoeken en zag uiteindelijk in de verte een kleine witte stip. Dìe kant op bewegen, de àndere kant opgaan, wéér niets te bekennen en jàààààà`! daar hoort hij mij fluiten! Ik zie aan zijn houding dat hij is opgelucht. Hij neemt een sprint, komt aanrennen! Tot op ca. 50 meter stopt hij. Snuffelt even dààr, piest even hier, nog even terug-- rook ik het goed of niet??-- en loopt dan weer gewoon mee. Ken ik U? Nee, wij kennen elkaar niet, maar ik houd hem wel goed in de gaten en ben hartstikke blij dat hij er weer is, het loeder!

-----------groetjes, Wina

Heel herkenbaar Zo reageerde Blacky dus ook, na 4 uur.

Tja, jij hebt Blacky nog niet zo lang, dus het kan zijn dat zijn vertrouwen en aanhankelijkheid nog groeit !
Het zit echter kennelijk ook in het ras, zoals ik hier lees en misschien ook wel in zijn karakter en dat is dan dubbelop!
Ik heb veel geprobeerd om een superleuke baas te zijn voor Joe. Al die uitsloverij werd niet echt beloond door enthousiast geknuffel met de hond.
Nu ik me erbij heb neergelegd dat het is zoals het is, en dat hij zijn "eigen persoon"is, zijn we beiden meer tevreden. Als hij op de bank gewoon gezellig tegen me aanligt, is dat al geweldig. Door aaien en friemelen schuift hij een stukje weg....
Het is wennen, maar vaak moet ik ook wel lachen om mijn eigenheimer

---------groetjes, Wina

Chatterbox schreef:Abel daarentegen is al een grote knuffelkont vanaf dag 1 dat ik hem heb. Hij komt ook uit een Spaans asiel waar hij een aantal jaren heeft gezeten. Abel vindt het geweldig om geaaid en geknuffeld te worden, hij gaat tegen je aan staan draaien, duwt z'n kop tegen m'n handen aan en gaat zelfs kreunen.

Moet je Luna hebben: mondhoek, oren likken, in je oorlelletje bijten, op je hand sabbelen, en maar zuchten en snuiven ... Ze is gek op knuffelen, en valt het liefst tegen of op je in slaap.

Zoë zocht wel nabijheid, maar knuffelen, heel even, en dan had ze er genoeg van.

Spok zit er een beetje tussen in, al merk ik wel dat hij het steeds prettiger gaat vinden, en meer toestaat dan in het begin.

Moet je Luna hebben: mondhoek, oren likken, in je oorlelletje bijten, op je hand sabbelen, en maar zuchten en snuiven ... Ze is gek op knuffelen, en valt het liefst tegen of op je in slaap.

:N: Dan liever Blacky.

kabouter schreef:Moet je Luna hebben: mondhoek, oren likken, in je oorlelletje bijten, op je hand sabbelen, en maar zuchten en snuiven ... Ze is gek op knuffelen, en valt het liefst tegen of op je in slaap.

:N: Dan liever Blacky.

ja, het liefst zou ze je ook nog een tongzoen geven, maar dat gaat zelfs mij een beetje te ver

Zoie schreef:

kabouter schreef:Moet je Luna hebben: mondhoek, oren likken, in je oorlelletje bijten, op je hand sabbelen, en maar zuchten en snuiven ... Ze is gek op knuffelen, en valt het liefst tegen of op je in slaap.

:N: Dan liever Blacky.

ja, het liefst zou ze je ook nog een tongzoen geven, maar dat gaat zelfs mij een beetje te ver

Ach weet je de ene hond is de andere niet. Ik heb een grote grijze kees en hij is een hele grote knuffelkont. Heerlijk !!! Dit is onze 3 e kees en de grootste knuffelkont van de drie. Het moet er ook wat in zitten vind ik.