Het HondenForum

Ik weet niet zo goed of dit bij medisch of gedrag moet; want ik weet zelf dus ook niet wat het was

Elke dinsdag zijn Moos en Saar bij mijn moeder, gaat altijd prima. Vandaag had mijn moeder bezoek, ik denk een stuk of 8 mensen, allemaal mensen die hondjes leuk vinden, maar Moos en Saar hadden het overgrote deel nog nooit eerder gezien. Toen ik ze op kwam halen was Saar al heel erg timide; lage staart, amper kwispelen en ze wilde alleen maar een beetje op mijn arm hangen. Vreemd, want normaal moet ze me toch minstens even aflebberen, en flink kwispelen en heen en weer stuiteren. Vandaag dus niet, beetje lam geslagen leek ze.
Mijn moeder vertelde toen ook dat ze twee keer in huis gepoept had, diarree. Dat doet ze dus nooit; sterker nog, Saar is nu bijna 1 en heeft nog nooit diarree gehad.
Ik vroeg me meteen af of ze iets gevroten had, maar dat was volgens mij moeder niet zo, en ze let altijd heel goed op (vaak beter dan ik ).

Mijn moeder kwam toen meteen met het idee dat het misschien te druk was voor Saar; dat gevoel had zij een beetje (ik denk aan hoe ze zich ook gedroeg, maar daar ben ik helemaal vergeten naar te vragen).

Nu is Saar best wel gewend aan visite, ook aan veel visite, want ze gaat ook altijd mee naar verjaardagen enzo. Wat ze alleen niet gewend is zijn groepen 'vreemde' mensen, mensen die ze niet van pup af aan al kent bedacht ik me later, want de verjaardagen waar ik naartoe ga, die mensen kent ze al vanaf dat ze een heel klein pupje was. Maar ja, ik heb nou nooit het idee gehad dat ze grote groepen mensen ook engig vindt Alhoewel het op zich wel bij miepje-Saar zou passen.

Ik weet dat een hond ook wel last van stress-diarree kan hebben, maar kan een hond ook echt lamlendig zijn van stress? Als Moos gestressed is wordt hij juist heel erg druk en wild en pieperig. En bovendien, kan zo'n situatie als een groep vreemde mensen al voor zoveel stress zorgen? Het lijkt me zo'n overtrokken reactie
Het gekke is namelijk ook dat Saar eenmaal buiten flink gerausd heeft op het grasveld, en ook staat te kwijlen voor een koekje of iets te eten. Sinds we thuis zijn is ze ook gewoon weer 'normale' Saar. Het is 15 min lopen van mijn moeders huis naar dat van mij, en het lijkt me ook weer sterk dat ze binnen 15 minuten genezen was van een virusje, als dat het was.

Inge O schreef:ik merk hier toch ook wel eens dat een beetje een hangerige hond door een buik-virusje (niet écht ziek dus) nog wel plots kan opleven als het om een echt leuke aktiviteit gaat (is bij ons eigenlijk ook wel zo ).

ik denk dat je het waarschijnlijk eerder in die hoek moet zoeken : saar is waarschijnlijk wel wat ziekjes, met een buikkrampje hier en daar . voeg daar een situatie bij die niet echt haar ding is, en ze voelt zich écht ziek - voeg daar een leuker buitensituatie (of nu thuis) bij, en de krampjes zijn alweer vergeten .

nee, echt ziek door de stress, het kan hoor, maar dan moet het toch wel megastress zijn, dat zou je toch aan haar moeten zien, denk ik.

Ah, ja, dat klinkt als de meest logische verklaring inderdaad
Een combinatie van beiden daar had ik nog niet aan gedacht

Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat de vreemde visite megastress bij haar op zou leveren
Ik was er verder niet bij (goh ) dus ik weet niet hoe ze verder echt geweest is. Maar zo'n vreselijke miep is ze nou ook weer niet in het algemeen, ze kan heus wel iets hebben

Ik herken ook de verklaring van Inge