Het HondenForum

Bram is niet zo gericht op mensen, maar soms pikt hij ineens iemand eruit die hij geweldig vindt. Dat zijn altijd mensen (mannen of vrouwen maakt niet uit) zo tussen de 50 en 60. Bram is gefokt door een wat ouder echtpaar. Is het herkenning? Mijn ouders en de ouders van m'n vriend vindt hij bijvoorbeeld geweldig, maar ook 'oudere' mensen op straat vindt hij erg interessant.

Hebben andere honden dit ook?

Nee, ik geloof niet dat ze zich bewust zijn hoe oud iemand is die ze tegenkomen

Wel herkennen ze de fokster haarfijn. Als die aan de andere kant van het bos op haar manier "puppiessssssssssss" roept, dan rennen ze daar allebei in galop naar toe

Nanni herkent der vorige eigenaar niet meer. Tuana herkent der fokker wel, die is dan door het dolle

jidde schreef:Nanni herkent der vorige eigenaar niet meer. Tuana herkent der fokker wel, die is dan door het dolle

Dat vraag ik me wel eens af, stel je hebt je hond herplaatst, of je bent gescheiden en de hond is bij je partner gebleven. De band was goed, hoe reageert de hond dan als hij je na lange tijd weer ziet ?

Zoie schreef:Dat vraag ik me wel eens af, stel je hebt je hond herplaatst, of je bent gescheiden en de hond is bij je partner gebleven. De band was goed, hoe reageert de hond dan als hij je na lange tijd weer ziet ?

Ik denk dat we de fokster van Saar en Miep nu zo'n 2 jaar niet meer hebben gezien, in real life. Ik durf er heel wat om te verwedden dat Saar (nu 5,5) absoluut en onmiddelijk reageert als ze aan de andere kant van het bos Puppiessssssssssssssss hoort roepen

Ik weet het wel zeker. Als ik de DVD opzet van bv Mieppie's puppentijd, en de fokster roept het, dan staan er 2 hondjes vastgekluisterd aan de tv

Marion. schreef:

Zoie schreef:Dat vraag ik me wel eens af, stel je hebt je hond herplaatst, of je bent gescheiden en de hond is bij je partner gebleven. De band was goed, hoe reageert de hond dan als hij je na lange tijd weer ziet ?

Ik denk dat we de fokster van Saar en Miep nu zo'n 2 jaar niet meer hebben gezien, in real life. Ik durf er heel wat om te verwedden dat Saar (nu 5,5) absoluut en onmiddelijk reageert als ze aan de andere kant van het bos Puppiessssssssssssssss hoort roepen

Ik weet het wel zeker. Als ik de DVD opzet van bv Mieppie's puppentijd, en de fokster roept het, dan staan er 2 hondjes vastgekluisterd aan de tv

Ik was behoorlijk gek met onze hond thuis, Nappi. Maar toen ik na een half jaar varen thuis kwam, keek hij me nauwelijks aan. Dat trok de komende dagen wel bij, maar zijn reactie was geheel anders dan ik me voorgesteld had ...

Hahaha dat verhaal van Marion is zo herkenbaar, dit doen ze ook nog als ze al bijna twaalf zijn hoor!
Met het eerste nest van mijn ouders woonde ik nog thuis en als we dan een hond terug zien en ukkepuppepuppie roepen springt er zo'n 45 tot 50 kilo in je nek.
En ook de andere honde (bv de broer van mijn eigen Tatra) vreet mij op als hij me ziet terwijl het zo'n "duffe" Tatra is

ligt aan de hond.
ligt aan het uitbundige karakter wat ze wel of niet heeft.
en aan de band met het vorige baasje.
Puck herkende de fokker niet echt toen ze hier vorige week was.
Ze was niet blijer dan bij ander bezoek, wel snel veel vrijer, maar dat komt omdat de fokster gewend is aan het formaat hond, en de meeste andere mensen haar toch wel erg groot vinden.

Ik ben een jaar later met Bikkel terug naar de fokker geweest. Geen herkenning. Bikkel reageert vrij neutraal naar vreemde mensen, je kan hem aaien maar hij wordt niet reuze blij zoals veel andere boxers wel heel blij worden van aandacht.
Maar hij heeft wel een voorkeur voor mannen, alleen lang. De enige reden die ik kan bedenken is dat mijn broer lang is en daar is ie helemaal lijp van. De fokkers waren oudere mensen.
Hij vind oude oma's leuk maar als ie doorkrijgt dat het mijn oma toch niet is heeft ie zoiets van la maar.

groetjes majelle

Bayko en Cyntha komen allebei van dezelfde kennel en als we daar weer eens langs gaan is er overduidelijk herkenning. Vooral als de fokster met dat speciale stemmetje 'puppieee' roept, dan kruipen ze bijna in haar. Marion's verhaal over aan de tv gekluisterde hondjes is ook zeer herkenbaar

Choice herkent haar fokkers ook uit duizenden en is dol op hen. Ook niet zo raar aangezien we bij hen trainen, vaak samen naar shows gaan en Choice een 'gasthondje' is waardoor we gewoon heel veel contact hebben met de fokkers.

Fozzie heeft zijn fokker niet meer gezien sinds hij in september bij ons is komen wonen. Aangezien meneertje in Engeland geboren is wordt het ook wat moeilijker om 'even' bij de fokker langs te gaan. Maar in maart gaan we met Foz naar de Crufts en daar zal zijn fokker ook zijn. Die twee waren zeer aan elkaar gehecht dus ik denk dat Fozzie hem zeker nog zal herkennen

Wij zijn fokkers en als er hier een hond van 'ons' op visite komt, herkennen ze me wel, maar bij mijn man gaan ze echt helemaal uit hun dak! Maar dat is ook niet zo gek, want hij ligt altijd met de pups op de grond met ze te spelen

Ook als we ze zien op shows bijv. dan moet Toine ze niet aankijken als ze in de ring staan want dan gaat het mis met showen
De baasjes hebben vaak afgeleerd dat ze mogen likken in het gezicht maar dat mag hier gewoon en ook op schoot springen etc. dus ze gaan hier altijd helemaal los en de baasjes vinden het hardstikke leuk dat ze hem zo goed kennen en heel uitbundig zijn bij ons!

Thuis gedragen diezelfde honden zich weer normaal

Buffy wel, maar ze reageert ook nog heel erg sterk op de stem van de fokker op filmpjes. Verder is ze helemaal weg van meisjes van een jaar of drie tot zes. De fokker had zijn kleindochters te logeren en die hebben er dagen mee rondgedragen en aan een riempje gelopen

Anne

Saar heeft heel erg haar vookeuren, maar ik kan dat niet terugvoeren op de fokker.
Moos vindt vrijwel alles en iedereen even leuk, Saar niet. Saar heeft een hele duidelijke voorkeur voor mannen zo rond de 45-50 jaar. Mijn vader is ze helemaal verliefd op, en ook bij andere mannen zit ze meteen op schoot of staat ze tegen ze op te springen (mag dat?? ).

Verder is ze helemaal idolaat van kindjes tussen de 1 en 4 jaar. Ik denk dat dat komt omdat die nog lekker klein zijn, letterlijk, en ze ze niet bedreigend vindt itt tot sommige volwassenen. Als zo'n kindje haar wil aaien dan wordt ze helemaal wild, rondjes draaien, piepen, kwispelen. Wat het dan weer wat lastig maakt voor dat kindje, want het hondje is dan opeens wel erg druk.

En oh ja, Saar is ook ontzettend verliefd op alle katten. Daar wordt ze ook wild van, rondjes draaien, piepen, spelbuigingen maken, kwispelen. Ze wordt blijer van een kat dan van mij als ik thuiskom
De fokker had trouwens ook katten die met de pupjes speelden, en ik hier thuis ook, dus dat is wel op die manier te verklaren.

Zoie schreef:

jidde schreef:Nanni herkent der vorige eigenaar niet meer. Tuana herkent der fokker wel, die is dan door het dolle

Dat vraag ik me wel eens af, stel je hebt je hond herplaatst, of je bent gescheiden en de hond is bij je partner gebleven. De band was goed, hoe reageert de hond dan als hij je na lange tijd weer ziet ?

Tja, Nanni reageerde dus helemaal niet meer op de vorige eigenaren
Een keurmeester vertelde mij dat het een goed teken is, dat ze het bij ons naar der zin heeft

Owja, Tuana is heeeeeeelemaal zot van kinderen, en de fokker is toch echt alleen Wij hebben ook geen kinderen (ik ben de jongste, bijna 19). Wel komen mijn nichtjes hier soms over de vloer en zijn we een week op vakantie gewest met 2 kleintjes.
Maar Tuana heeft altijd voorkeuren gehad voor kleine kindertjes

Zoie schreef:

jidde schreef:Nanni herkent der vorige eigenaar niet meer. Tuana herkent der fokker wel, die is dan door het dolle

Dat vraag ik me wel eens af, stel je hebt je hond herplaatst, of je bent gescheiden en de hond is bij je partner gebleven. De band was goed, hoe reageert de hond dan als hij je na lange tijd weer ziet ?

Jake was 6 maand oud toen we hem kregen. We hadden hem een keer ontmoet voor kennismaking met elkaar en de honden 9onze eigen en herplaatser Jake) om te kijken of het klikte. Daarna ieder naar ons eigen huis ff nadenken of het echt klikte etc. Twee dagen later kwamen we hem ophalen en liep hij zo met ons mee weg uit zijn huis, terwijl hij ons dus twee keer had gezien.
Nadat hij 2 weken bij ons woonde hebben wij bij zijn oude baasjes gebarbecued en was hij best blij om ze te zien. Maar toen we opstonden om naar huis te gaan rende hij voor ons uit naar de auto....gek he...

Maar ontopic. Onze honden hebben niet zo'n herkenning die herkennen alleen mensen die de vorige keer koekjes bij zich haddden

Zoie schreef:Ik was behoorlijk gek met onze hond thuis, Nappi. Maar toen ik na een half jaar varen thuis kwam, keek hij me nauwelijks aan. Dat trok de komende dagen wel bij, maar zijn reactie was geheel anders dan ik me voorgesteld had ...

Echt waar? De hond thuis heeft nog een jaar of 2 geleefd, toen ik dus het huis al uit was. Maar als ik een weekend thuis was, en dus uitging en 's nachts laat thuis kwam.... dan was het weer als vanouds een half uurtje voor Soesie en mij hoor. En dan was het helemaal precies zoals het ging toen ik 14 was en thuis kwam van het uitgaan
Heerlijk!

jidde schreef:Een keurmeester vertelde mij dat het een goed teken is, dat ze het bij ons naar der zin heeft

Poehhh, dat vind ik nogal een uitspraak zeg
Saar zal zonder meer naar de andere kant van het bos rennen als ze haar fokster hoort. Gewoon helemaal weg van mij. Zodra ze die fokster gevonden heeft zal ze terugrennen naar mij, en ze zal haar uiterste best doen om fokster en mij dichter bij elkaar te brengen.

Ik vind het juist een heel goed teken dat ze in eerste instantie richting fokster gaat. Een teken dat die eerste weken in haar leven ook plezierig waren. Maar ik weet dus ook heel zeker dat een nachtje overnachten bij de fokster nu, niet zo'n heel goed plan is. Dan is Saar een dood vogeltje. Omdat ze haar baasjes mist, denk ik

mijn puppekinderen kruipen in me als ik puppiessssssss roep en een geluidje maak wat ik altijd gebruik

Marouck heeft vorig jaar de fokker weer gezien. Ze reageerde enthousiast, maar dat doet ze bij iedereen die haar aandacht geeft, het was niet anders dan dat.
Nu was zijn vrouw degene die de pups grotendeels verzorgde, misschien dat ze op haar anders gereageerd zou hebben.

Biène ziet haar fokker nog regelmatig en wil wel even lekker in zijn arm bijten dan Van hem mag dat, van mij niet, dus ff gebruik van maken natuurlijk.

Het is wel geen fokker maar toen ik vorig jaar naar het asiel hier in Beilen ging om wat spullen langs te brengen had ik Molli meegenomen die daar toch minstens een half jaar had gezeten en ze herkende het niet meer, liep gewoon mee naar binnen, liet zich aaien door een paar mensen, blafte tegen de katten en liep toen ook weer gewoon mee naar buiten. Geen enkel teken van herkenning terwijl ze het daar een half jaar toch niet zo leuk heeft gehad.

Quasar herkent ze ook nog steeds heel erg. Hij wordt helemaal ethosiast als hij ze weer ziet De moeder van de fokker is een oudere vrouw en ja als hij oudere mensen ziet draait hij zowat door van vrolijkheid

Ik geloof zeker in herkenning! Bij de fokker van Bente liep toen een blond meisje van 3 jaar rond. Bente heeft jarenlang gereageerd op blonde kleine meisjes! Ging ze al kwispelen als ze een klein blond meisje zag lopen. Geweldige reactie, dit kwam echt door het kleintje van de fokker!

Chatterbox schreef:Het is wel geen fokker maar toen ik vorig jaar naar het asiel hier in Beilen ging om wat spullen langs te brengen had ik Molli meegenomen die daar toch minstens een half jaar had gezeten en ze herkende het niet meer, liep gewoon mee naar binnen, liet zich aaien door een paar mensen, blafte tegen de katten en liep toen ook weer gewoon mee naar buiten. Geen enkel teken van herkenning terwijl ze het daar een half jaar toch niet zo leuk heeft gehad.

Nanni heeft 2 jaar bij de vorige eigenaar gewoond en herkende ze niet meer. ook haar zoon niet, die had ze een halfjaar niet meer gezien

Ik zit ook wel eens tussen de pups en als ik puppiessss roep, komen ze ook al Ook als ik met mijn mond een klakkend geluid maak, komen 10 pups van alle hoeken naar mij toe vind de rest niet altijd leuk, als ze allemaal naar mij komen.
Of ze nu daar nog op zouden reageren, ik zal het eens bij Tuana proberen. Bij haar deed ik het in het nest ook altijd