Het HondenForum

Hallo allemaal,

ben ik weer met een vraag. Ik leer veel van dit forum maar ben nog beginneling.

2 maanden geleden liep ik met Finn (Drentsche Patrijshond) te wandelen toen hij ineens naar achteren (zijn kont) greep. Hij begon te blaffen en raakte helemaal in de stres. Ik genegeerd en doorgelopen maar hij was heel angstig en trok me over straat met zijn staart tussen de benen. Toen ben ik naar huis gegaan en binnen liep hij allemaal rondjes en heel de tijd naar zijn kont kijken. Net of hij daar bang voor was. 's-middags naar de dierenarts,bleek hij wormen te hebben . Kan hij daar zo angstig van worden ?? Afijn wormkuur gehad en de volgende dag was hij het weer vergeten.

Gisterenavond lag hij lekker te slapen. ineens (echt ineens) springt hij overeind en raakt weer in paniek. Constant bij me lopen, tussen mijn benen gaan staan ed. En allemaal poepies laten. Wij gingen naar bed, hij wilde niet op zijn plaats enzo dus hebben we de tussendeur maar opgehouden. We hoorden hem nog even janken en toen niets meer.
Vanochtend was ik vroeg wakker van de zenuwen en ging gelijk kijken, niets aan de hand .
Net of hij het weer vergeten is.

Herkent iemand dit ?? Ik vind het zo erg en ik weet dat ik hem niet mag troosten maar het lijkt wel of hij gewoon een paniekaanval heeft.

Het lijkt wel of hij bang is voor zijn achterste als er wat "zit" (snappie)

Iemand tips oid ??

groetjes
Ellen

Ik zou de hond eerst eens bij de dierenarts laten onderzoeken om te kijken of er niks medisch is waar hij misschien pijn van zou kunnen hebben.

Wat is de geschiedenis van Finn? Hoe oud is hij, is hij al bij jullie vanaf pup?

Hallo chatterbox,

Finn is nu 13 maanden en we hebben hem vanaf pup. Het is eigenlijk een hele makkelijke en vrolijke, lieve hond.

En volgens mij heeft hij geen pijn want nu is er echt niet meer aan de hand. We mogen gewoon aan zijn achterste komen enzo.

En vorige keer zijn we naar de dierenarts geweest en toen heeft ze gekeken of het misschien zijn anaalklieren waren maar die waren schoon, ze heeft gevoeld of hij pijn had en dat had hij niet (zover ze kon zien) en toen zei ze dat hij wormen had en die schijnen naar buiten te kruipen (??) dus ze zei dat hij dat niet kent en daarom zo bang was, maar dit vind ik wel een beetje raar eigenlijk.

Ik vind het zo zielig voor hem en ik maak me gelijk heel erg druk.

Hmm, op zich als je als hond geen idee hebt wat wormen zijn en er komt iets uit je kruipen dan kan ik me best voorstellen dat sommige honden daar van kunnen schrikken... Heb het zelf nog nooit meegemaakt bij m'n honden, maar je weet het niet. Misschien dat hij weer wat voelde en daar van schrok?

Hoe is hij met andere dingen in het dagelijks leven? Stabiel of ook schrikachtig? Is er misschien ooit iets gebeurt (behalve de wormen), waardoor zijn achterkant gevoeliger is?

Mijn honden raken ook in de stress als er iets bij hun gat zit. Als ze poepen en ze hebben gras gegeten en dat kunnen ze niet goed uitpoepen steekt er nog wel eens een spriet uit. Dan raken ze ook volkomen in de stress en maar achterom kijken alsof ze op de hielen gezeten worden door een bende rovers.
Ik denk bij jouw verhaal inderdaad aan bv buikpijn, waarbij de hond zich even geen raad weet.

Wie weet is hij gestoken door iets?

Inge O schreef: ben je ook heel zeker dat hij bv. geen vlooien heeft?

Ja, dat is inderdaad ook een goede. Die kunnen ook gemene jeuk/pijn veroorzaken met name aan de achterhand.

Inge O schreef:ik zou het idd zoeken in iets lichamelijks in combinatie met een nogal 'teer zieltje' . dat lichamelijke hoeft niet eens een serieus probleem te zijn, maar 'iets' wat hij achteraan plots voelt en niet kan thuisbrengen. ik heb er hier ook zo ééntje die al een gil kan slaken als er maar een takje tegen haar achterhand aankomt of zo, terwijl dat nou niet meteen dodelijk is :N: .
heb je op zo'n moment zelf al een keer de hele zone rond zijn anus geïnspecteerd? of zijn kruis? ben je ook heel zeker dat hij bv. geen vlooien heeft?

Tegelijk gepost

Eline* schreef:Mijn honden raken ook in de stress als er iets bij hun gat zit. Als ze poepen en ze hebben gras gegeten en dat kunnen ze niet goed uitpoepen steekt er nog wel eens een spriet uit. Dan raken ze ook volkomen in de stress en maar achterom kijken alsof ze op de hielen gezeten worden door een bende rovers.

Heel herkenbaar! Ik moet dan echt Sun gaan vangen en dat sprietje uit zijn kont trekken want hij is echt helemaal door het dolle dan. Daarna ben ik de hele dag De Grote Held

Sunnybunny schreef:

Eline* schreef:Mijn honden raken ook in de stress als er iets bij hun gat zit. Als ze poepen en ze hebben gras gegeten en dat kunnen ze niet goed uitpoepen steekt er nog wel eens een spriet uit. Dan raken ze ook volkomen in de stress en maar achterom kijken alsof ze op de hielen gezeten worden door een bende rovers.

Heel herkenbaar! Ik moet dan echt Sun gaan vangen en dat sprietje uit zijn kont trekken want hij is echt helemaal door het dolle dan. Daarna ben ik de hele dag De Grote Held

hier hetzelfde, grote paniek als er iets aan hun kont hangt.

Finn is niet echt schrikachtig, en hij heeft ook geen vlooien.

Ik ben de paniekzaaier !! Ik was gisteren gelijk in paniek en had dus slecht geslapen. Baal er dan van dat ik niet weet wat hij heeft.

Maar nu weer wat anders......... we zijn vandaag weg geweest en mijn schoonouders zouden komen oppassen. Kwamen ze binnen, kon Finn niet opstaan ......! Mijn schoonmoeder is ook altijd gauw in paniek en stond al met de telefoon in haar handen om ons en de da te bellen. Ze konden niet aan zijn linkerachterpoot komen, hij lag wel te kwispelen. Mijn schoonvader zei dat ze even moest wachten en na ong. een kwartier stond hij op en was hij weer de "oude", spelen ed. Je kon ook aan zijn poot komen en erin knijpen.

Nou hebben wij gisteren 12 mensen op visite gehad en heeft hij geen rust gehad, en we zijn vandaag nog naar het bos geweest.

Kan hij oververmoeid, verkrampt of "slapende benen" hebben gehad, of moet ik me weer veel zorgen maken ?? Hij is nu weer normaal.

Ik baal hiervan en ook dat ik me zo druk maak.........

herkennen jullie dit ook ??

Als ik jou was zou ik rontgenfoto's laten maken. Van zijn rug en heupen, dit klikt naar mijn idee helemaal niet gezond!!

Als ik een hond van 13 maanden had die een kwartier niet kon lopen dan stond ik bij de dierenarts, tweede kerstdag of niet.....

Ellen schreef:Finn is niet echt schrikachtig, en hij heeft ook geen vlooien.

Ik ben de paniekzaaier !! Ik was gisteren gelijk in paniek en had dus slecht geslapen. Baal er dan van dat ik niet weet wat hij heeft.

Maar nu weer wat anders......... we zijn vandaag weg geweest en mijn schoonouders zouden komen oppassen. Kwamen ze binnen, kon Finn niet opstaan ......! Mijn schoonmoeder is ook altijd gauw in paniek en stond al met de telefoon in haar handen om ons en de da te bellen. Ze konden niet aan zijn linkerachterpoot komen, hij lag wel te kwispelen. Mijn schoonvader zei dat ze even moest wachten en na ong. een kwartier stond hij op en was hij weer de "oude", spelen ed. Je kon ook aan zijn poot komen en erin knijpen.

Nou hebben wij gisteren 12 mensen op visite gehad en heeft hij geen rust gehad, en we zijn vandaag nog naar het bos geweest.

Kan hij oververmoeid, verkrampt of "slapende benen" hebben gehad, of moet ik me weer veel zorgen maken ?? Hij is nu weer normaal.

Ik baal hiervan en ook dat ik me zo druk maak.........

herkennen jullie dit ook ??

ik zou hiermee wel even naar de da gaan.
Mijn jonge hond is na inspanning ook wat minder snel overeind te krijgen,
bij haar is het echt vermoeidheid.
Maar dan heb ik het over het verschil tussen direct opstaan en er een seconde of twintig over doen.
Een kwartier is echt niet goed hoor.

Hier zou ik echt even naar laten kijken,want een kwartier is veel te lang voor zo'n jonge hond.

Ik zou graag naar de da gaan, maar volgens mij ga ik voor nop.. Er is echt niets meer aan de hand !!

Hij heeft geen pijn, is vrolijk en het lijkt of er niets is gebeurt.

Kan hij geen "slapende benen " hebben gehad, net als wij het weleens hebben als je voet slaapt ofzo ??

Ellen schreef:Ik zou graag naar de da gaan, maar volgens mij ga ik voor nop.. Er is echt niets meer aan de hand !!

Hij heeft geen pijn, is vrolijk en het lijkt of er niets is gebeurt.

Kan hij geen "slapende benen " hebben gehad, net als wij het weleens hebben als je voet slaapt ofzo ??

Beter één keer voor nop en een hond waar niks mee aan de hand is,dan onzekerheid over wat het nou is..............
Als je dierenarts foto's maakt weet je pas zeker dat er niks aan de hand is;een jonge hond blijft niet voor niks een kwartier lang liggen terwijl er mensen binnen komen die hij goed kent.

Toen Luka nog niet lang bij ons was
had ie ook wormpjes waar ie niet vanaf geraakte.
Na de ontworming werd ie bijna gek en janken, hij draaide rondjes en beet in zijn poot.
Na twee keer was ie ervan af en heeft nooit geen last meer gehad.

marian* schreef:

Ellen schreef:Ik zou graag naar de da gaan, maar volgens mij ga ik voor nop.. Er is echt niets meer aan de hand !!

Hij heeft geen pijn, is vrolijk en het lijkt of er niets is gebeurt.

Kan hij geen "slapende benen " hebben gehad, net als wij het weleens hebben als je voet slaapt ofzo ??

Beter één keer voor nop en een hond waar niks mee aan de hand is,dan onzekerheid over wat het nou is..............
Als je dierenarts foto's maakt weet je pas zeker dat er niks aan de hand is;een jonge hond blijft niet voor niks een kwartier lang liggen terwijl er mensen binnen komen die hij goed kent.

Helemaal mee eens. Ik zou gewoon eens laten rontgen. Dan weet je waar je aan toe bent. Voor de rest ook: als je nu laat rontgen dan weet je precies of je hond goede heupen en een rug heeft. Dit weet je dan voor vele jaren (als ze goed zijn) dat hij lekker kan rennen en dollen met andere honden.

Ontdekken ze dat het allemaal niet zo goed zit dan kun je daar nu al rekening mee gaan houden, door hem niet wild te laten spelen en dollen. Dit kan heel veel voordeel hebben en ellende, DA kosten enz. schillen.

Hoe kun je nou zeggen dat er niks aan de hand is als je hond niet op kan staan?
Dan moet er wat dik mis zijn. Zo te lezen is er meer aan de hand.
Als je die paar centen voor de da belangrijker vindt dan je hond, weet ik het ook niet meer. Want dat is eerlijk gezegd de enige reden die ik zou kunnen vinden om niet naar de da te gaan.

hallo allemaal,

Ten eerste is geld geen probleem bij ons !!
Het is alleen dat ik al een paar keer voor Jan Doedel bij de da heb gezeten omdat ik een paniekzaaier ben en alleen het allerbeste wil voor Finn.

Ik ben dus naar de da geweest en er is niets met hem aan de hand.
de da dacht toch dat hij erg moe is geweest of last van zijn buik (hij had nl een groot bot op geschrokt en poepte slechter hiernaar, kwam ik later achter) of misschien zichzelf heeft verstapt of misschien wel chagerijnig. Ze kon iig niets vinden.
Dus ik ben er weer gerust op. We hadden al een afspraak staan om te rontgen maar bij degene die wij willen kunnen we pas over een maand terecht.

Vanmiddag weer naar het bos geweest en het was gewoon als vanouds: spelen met zijn vriendjes, hollen, gek doen enzo.

bedankt voor jullie reacties.

groet
ellen

mss een second opinion bij een andere DA zoeken? je weet maar nooit