Het HondenForum

Op het fietspad kwamen we de Duitse herderpup tegen die hier in de buurt woont (nou ja, pup, inmiddels ook een maand of negen), en daarmee is het vanaf dag 1 niet goed gegaan, dus ik hield haar kort aan de lijn om elkaar te kunnen passeren. Ik was halverwege mijn 'Goeienavond' naar de andere baas, toen Lilo effe ophield met gillen en me in mijn been hapte. Resultaat: een schram en een flinke blauwe plek. Het loeder.

Mijn eerste reactie was van "Ben je nou GVD helemaal gek geworden??" en daar was ze wel van onder de indruk. Ik snap best dat het niet persoonlijk bedoeld was en puur afreageren van spanning, maar hallo zeg, we gaan niet in de baas lopen happen.

Ik ga er maar vanuit dat het een incident was, en voortaan ga ik op smalle paden maar gewoon rechtsomkeert als er een 'risicohond' aankomt, want als we elkaar op een meter afstand moeten passeren valt ze echt niet af te leiden.

Mijn eerste reaktie is, zelfs al is het af reageren van spanning, ze hebben mij never nooit niet te bijten hoor

Kort houden en gewoon alngs die andere hond lopen zonder iets te zeggen of maar een enkele vorm van aandacht te geven.
Afleiden daar doe ik dus niet aan, gewoon meelopen zonder gezeik

Maar goed, ik ken jouw hond natuurlijk niet

Het kreng! Goed dat je gecorrigeerd hebt hoor. Afreageren doet ze inderdaad maar in de riem of wat dan ook, maar niet in jouw been!
Wat maakt haar nou zo woest? Heb je daar zicht op?

Wuilus had er ook een handje van dus ik weet 100% zeker dat er niks bedoelds achter zat bij haar. Wuilus zou mij nl nooit bijten

Ik neem aan dat het bij Lilo hetzelfde is. Is Lilo niet bang voor die hond wat zich uit in agressie wat zich weer uit in losrukken en bijten in wat haar tegenhoudt?

Eline* schreef:Het kreng! Goed dat je gecorrigeerd hebt hoor. Afreageren doet ze inderdaad maar in de riem of wat dan ook, maar niet in jouw been!
Wat maakt haar nou zo woest? Heb je daar zicht op?

Deze hond kent ze, en ze heeft er alleen maar slechte ervaringen mee. Eerst omdat ze zelf etterig deed toen het nog een mini-pup was, later omdat hij terug begon te blaffen en grommen. Dus dat is allebei haren overeind als ze elkaar aan zien komen.

Met andere honden blijft het beter gaan (anders zou ik me echt zorgen gaan maken), ook aan de lijn. Ze moeten alleen niet groot en vreemd en donker zijn, en 's avonds is het erger.

Wat ik me trouwens bedacht: ze heeft vanmiddag een aanvaring (aan de lijn) gehad met een bearded collieteef. Andere hond ging liggen, Lilo negeerde haar eigenlijk toen we er langs liepen, en opeens sprong die andere hond grommend en grauwend naar Lilo. Met aan het andere eind van de lijn een klein jongetje die haar amper kon houden. Lilo schrok, dook blaffend achter mijn benen, ik stapte achteruit en op haar poot, en het was even een beetje chaotisch. Maar misschien is dat wel een verklaring voor wat extra stress bij de ontmoeting met die herder van vanavond.

Maar ik maak me niet echt zorgen hoor. wat ik al zei, dat ga ik doen als ik haar gedrag niet meer zie verbeteren, en voorlopig gaat ze nog steeds vooruit. Een teef die ze in het begin probeerde te vermoorden werd vanochtend (Lilo aan de lijn, teef los) vrolijk begroet, ze negeerde vandaag een aangelijnde mechelaar op vijf meter afstand, en los is ze (bijna altijd) vrolijk en beleefd naar andere honden. Vergelijk dat met vijf maanden geleden toen ze met nul vreemde honden kon, en dan mag ik eigenlijk niet klagen over een hap in mijn been.

Marja schreef:Mijn eerste reaktie is, zelfs al is het af reageren van spanning, ze hebben mij never nooit niet te bijten hoor

Kort houden en gewoon alngs die andere hond lopen zonder iets te zeggen of maar een enkele vorm van aandacht te geven.
Afleiden daar doe ik dus niet aan, gewoon meelopen zonder gezeik

Maar goed, ik ken jouw hond natuurlijk niet

Als er genoeg ruimte tussen zit leidt ik Lilo wel af als er bijvoorbeeld een vreemde hond langskomt die in Lilo's 'gevarenzone' valt qua uiterlijk. Of liever: ik beloon haar gewoon voor het feit dat ze niet gaat gillen. Dus 'GOEDZO!' terwijl we langs lopen, en dan kijkt ze vanzelf op voor een frolicje. En dat werkt wel, in die zin dat ze in het verleden al begon te blaffen als er in de verte een 'enge' hond aan kwam, en die afstand steeds kleiner is geworden.

Ik probeer het trouwens ook regelmatig met 'enge' (vooral grote zwarte) honden, en soms gaat het hartstikke goed, en soms eh, niet zo goed. Van het weekend maakte ze vriendelijk kennis met een rottweilerteef die ik wel, maar Lilo niet kende, en de bijbehorende reu kreeg een blaf- en gromsalvo naar zijn hoofd en vond dat hij dat niet hoefde te pikken. Stond ik dus een enorme grommende rottweiler weg te schelden terwijl het loeder me vanachter mijn benen stond aan te moedigen. Da's geen goeie situatie, maar ja, op zo'n moment is het wel een heel tenger loedertje, die laat ik niet corrigeren door zo'n brok spieren.

MARC_S schreef:Wuilus had er ook een handje van dus ik weet 100% zeker dat er niks bedoelds achter zat bij haar. Wuilus zou mij nl nooit bijten

Ik neem aan dat het bij Lilo hetzelfde is. Is Lilo niet bang voor die hond wat zich uit in agressie wat zich weer uit in losrukken en bijten in wat haar tegenhoudt?

Ja. Hoe enger de hond, hoe harder ze gilt. Met als enige uitzondering halfwas-pups van grote rassen, die mot ze gewoonweg niet en daar doet ze lelijk tegen, maar dan heeft ze een heel andere houding.

Lilo zou mij ook nooit bijten , ik zie het ook meer als een schrik/paniekreactie, maar ja, dan nog moet je als hond wel een *beetje* in de gaten houden waarin je hapt. Ik neem aan dat de gemiddelde hondse roedelleider het ook niet pikt als er in hem gehapt wordt omdat het zo eng is.

ohhhhh de kleine kenau Tis niet de bedoeling idd maar ik ben het met je eens dat je het niet groter moet maken dan het is Patries gaf ik in dit soort situaties altijd een tennisbal, kon ze daar mooi op uitflippen, je hoorde dan de hele tijd heel snel pffff pffff pffff pffff pffff van het hysterisch happen die lekke tennisbal

Ik denk dat ze gewoon om zich heen is gaan bijten omdat ze te opgefokt was. Dus als reactie. Een van mijn honden heeft dat een keer bij mij gedaan in de auto. Hij zag een andere hond en die wilde hij mores leren, maar dat ging niet. Hij was zo opgefokt dat hij ineens in mijn bovenarm beet.

Toch denk ik dat het op dat moment toch wel een gebrek aan respect is als ze je bijten. Want hij is nog steeds wel eens zo opgefokt, maar haalt het niet meer in zijn hoofd om mij te bijten.

Ik ben erg anti fysieke correctie........ :N: maar op het moment dat hij me heeft gebeten ben ik dus erg kwaad geworden en zowaar heb ik hem in zijn kraag gepakt en gevraagd of hij helemaal bedondert was.

Dit heeft toen behoorlijk indruk gemaakt, want hij wist van gekkigheid niet wat hij moest doen om onderdanig te zijn tegenover mij. Dus goed duidelijk maken dat het niet mag ben ik in dit geval wel voor.

Hanneke2 schreef:

Marja schreef:Mijn eerste reaktie is, zelfs al is het af reageren van spanning, ze hebben mij never nooit niet te bijten hoor

Kort houden en gewoon alngs die andere hond lopen zonder iets te zeggen of maar een enkele vorm van aandacht te geven.
Afleiden daar doe ik dus niet aan, gewoon meelopen zonder gezeik

Maar goed, ik ken jouw hond natuurlijk niet

Als er genoeg ruimte tussen zit leidt ik Lilo wel af als er bijvoorbeeld een vreemde hond langskomt die in Lilo's 'gevarenzone' valt qua uiterlijk. Of liever: ik beloon haar gewoon voor het feit dat ze niet gaat gillen. Dus 'GOEDZO!' terwijl we langs lopen, en dan kijkt ze vanzelf op voor een frolicje. En dat werkt wel, in die zin dat ze in het verleden al begon te blaffen als er in de verte een 'enge' hond aan kwam, en die afstand steeds kleiner is geworden.

Ik probeer het trouwens ook regelmatig met 'enge' (vooral grote zwarte) honden, en soms gaat het hartstikke goed, en soms eh, niet zo goed. Van het weekend maakte ze vriendelijk kennis met een rottweilerteef die ik wel, maar Lilo niet kende, en de bijbehorende reu kreeg een blaf- en gromsalvo naar zijn hoofd en vond dat hij dat niet hoefde te pikken. Stond ik dus een enorme grommende rottweiler weg te schelden terwijl het loeder me vanachter mijn benen stond aan te moedigen. Da's geen goeie situatie, maar ja, op zo'n moment is het wel een heel tenger loedertje, die laat ik niet corrigeren door zo'n brok spieren.

Gelijk heb je!
Als het om Zara gaat bescherm ik haar ook want ze zal nooit iets terug doen of zichzelf verdedigen.
Stapper laat ik gewoon gaan, niet bij een kleine hond natuurlijk maar daar heeft hij toch geen interesse in
Ik doe eigenlijk hetzelfde wat jij doet, maar dan als Stapper losloopt, de enkele keer dat ik dreiging voel bij hem en een andere reu roep ik ook doorlopen en dan rent hij op me af, kop bijna in mijn jaszak voor de frolic