Het HondenForum

Hoi hoi,

Op een knagersforum waar ik zit is er op dit moment een discussie gaande over of honden te vetrouwen zijn.
Nu poste daar ook iemand die vertelde dat haar zus problemen heeft met haar labrador.
Ik zal het stuk even laten lezen::

Mijn zus heeft een labrador. HIj is nu al zeker een jaar en enkele maanden. En je kan er totaal geen weg mee. Hij is echt een kanjer van een hond, luistert praktisch niet naar m'n zus, zij zelf kan er ook niet mee gaan wandelen omdat ze hem niet kan vasthouden enkel mijn schoonbroer kan er nog weg mee.

Hij heeft de kleur Chocholat en het schijnt dat deze pittiger zijn dan de blonde en zwarte labradors.

Hij zit ook in de bench als er bezoek komt en als ze niet thuis zijn of als ze gaan slapen. Omdat hij anders heel de boel afbreekt. Maar als je dan toekomt als bezoek dan begint hij heel zwaar te blaffen en te grommen. Steek dan je vingers niet in de bench of je bent ze kwijt.

Deze zomer gaan ze proberen om naar de hondenschool te gaan, ze wouden het in het begin ook doen, maar de instructeurs waren echt niet vriendelijk en behulpzaam.

Ze hebben nu ook een zoontje van drie maand oud en we hopen dus gewoon dat hij nooit iets aan het kleintje gaat doen. Want als hij in de koer gaat voor zijn behoefte (ze gaan er ook mee gaan wandelen hoor) kan mijn zus hem niet binnenhalen, hij begint te grommen en met haar voeten spelen. Mijn zus is ook bang van honden, zij had liever een kleine hond gehad maar ze wist dat haar vriend een grote wou daarom dacht ze van ja we gaan een labrador nemen. Alleen was het de verkeerde kleur zo te zien ...

Mijn reactie daarop was:

Ik heb hier maar 1 ding over te zeggen. Zoek hulp van een kynologisch gedragstherapeut! Alsjeblieft, ik smeek je er gewoon om.
Dit zijn problemen die nu nog niet al te dramatisch klinken en nog verholpen kunnen worden.
Chocolate labs zijn idd iets pittiger dan de blonde lappie's maar over het algemeen zijn alle labradors vrij makkelijke honden. Maar dat verschilt per hond.

Nogmaals *smeekt* vraag hulp van een gedragtherapeut. Kijk even op www.honden-gedragstherapie.nl.

Naar een hondenschool gaan zou ook zeker een goede stap zijn.

en toen zij nog even:

Ik heb gekeken en er zijn er dus geen in mijn provincie. Enkel in Limburg en dat is toch behoorlijk ver.


De hond is niet gevaarlijk, maarja het is een pestkop. Beetje met de voeten spelen met m'n zus. Maarja als hij in de bench zit en er komt bezoek dan zet hij zijn keel open en begint hij ook te grommen.

Het is echt een groot beest. Soms zou je denken dat hij niet raszuiver is omdat hij echt anders is dan een gewone lab.

Ik denk eigenlijk ook dat het een beetje aan m'n zus ligt omdat ze bang is van honden. Allé ja ze wantrouwt. Ze is toen ze jong was aangevallen door een hond en gebeten in haar lip.
Maar ik denk dat hij het voelt en daarom zo vervelend doet met haar.

Ik zou haar graag willen helpen. Ik vind het vooral erg sneu voor de hond dat hij zoveel de bench in moet Ik zou ook gaan blaffen en grommen als vesite betekend > bench. Visite is dan nooit leuk. Je kunt ze niet begroeten, besnuffelen en welkom heten. Nee je wordt opgesloten in een bench. En dat ook 's nachts en ieder moment van de dag dat de mensen van huis gaan... Sneu hoor.
Wat vinden jullie hiervan en wat zoude jullie hierover tegen haar zeggen?

Ik vind het een triest verhaal en zou zeggen: zoek een baasje die wel zin heeft om tijd in het beestje te steken. Want hier is een hoop misgegaan

Een hond heeft bepaalde erfelijke gedragskenmerken. Toch wordt het karakter van een hond voor een groot deel door de opvoeding bepaald. Volgens mij is er daar al het 1 en ander mis gegaan. Te streng geweest of juist niet streng genoeg. Een hond zou het leuk moeten vinden om de bench in te gaan, echt zijn plekje. volgens mij vind deze hond het absoluut niet leuk. Een hondenschool lijkt mij toch het beste, maar dan zou er ook van deze mensen zelf wat moeten komen. Een uurtje hondenschool in de week is niet voldoende ze moeten het uiteindelijk zelf doen. Volgens mij kan de angst van die vrouw ook wel een rol spelen. Honden voelen het aan als iets anders is dan anders. Zo zal het gedrag misschien ook komen door die angst en het feit dat die hond gewoon niet weet wat hij er mee moet. Een gedragstherapeut voor dieren zou nog een optie kunnen zijn. Maar als deze mensen geen of nauwlijks tijd willen/kunnen steken in hond om het gedrag weer op een juiste manier te corrigeren kunnen ze volgens mij inderdaad beter andere baasjes zoeken die beter voor de hond kunnen zorgen en er de tijd wel in steken. Anders heeft die hondenschool en gedragstherapeut ook geen nut. Ik denk ook dat ze er de volgende keer als ze een hond willen nemen beter zijn met een kleine hond i.p.v. een grote. Volgens mij scheelt het een hoop als er geen angst meer een rol speelt. Ook van te voren goed informeren over de karakters van het ras, kleine hondjes kunnen wat dat betreft soms pittigere zijn dan de grote.

Bedankt voor de reactie's.

Ze schreef net nog dit:

ze hebben al geprobeerd hem los te laten als er bezoek komt. Maar dan springt hij tegen op de mensen en begint hij te plassen van geluk ... dat is ook niet leuk voor je visite.

Heb ik nl. al eens gehad, m'n broek ondergeplast heel leuk is het niet

Nu vind ik het wel heel ernstig klinken moet ik zeggen.
Is geen onderdanigheidsplasje lijkt mij? Uit opwinding?

Lekker een andere baas zoeken voor die hond.

Eline* schreef:Lekker een andere baas zoeken voor die hond.

Ja dat denk ik ook. Toch gaat het me aan mijn hart omdat het een bruine lab is totaal niet begrepen wordt. Ik geloof niet dat dit labrador liefhebbers zijn die er nu hun ziel en zaligheid in kunnen/willen gooien om dit nog om te buigen. Triest Misschien kunnen ze hem via een labradorforum herplaatsen.

Ik denk ook dat het probleem is dat die vrouw uberhaupt een hond neemt terwijl ze er bang voor is dat is gewoon vragen om problemen

Ehhm ja ik zou heel veel tips kunnen neerzetten nu,maar als het ook al een probleem is om een eindje te rijden voor je hond heb ik maar 1 advies: Zoek een andere baas voor het beestje. Gewoon een hondenliefhebber met gezond verstand en iemand die zin en tijd heeft om deze uit de kluiten gewassen puppy op te voeden.

Er zit ook zo'n soort Labrador bij ons op de hondenschool, nou ja zo'n soort baas dan. Vrouw kan er niks mee en haar man sleept hij ook voort, vreselijk enthousiast tegen alles en iedereen, maar ook onbehouwen en totaal niet opgevoed.

Als de mensen al beginnen dat ze misschien van de zomer naar de hondenschool gaan met de hond, zegt me dat wel genoeg. Gauw herplaasten zodat het beest niet helemaal verpest wordt. Een ander kan er dan nog een prima hond aan hebben.

Anne

Pasqualino schreef:
Nu vind ik het wel heel ernstig klinken moet ik zeggen.
Is geen onderdanigheidsplasje lijkt mij? Uit opwinding?

Ik denk dat dat grommen en happen een soort speelgrommen is, is hem nooit goed afgeleerd om in voeten etc. te bijten. Daarbij krijgt hij denk ik veel en veel te weinig beweging en uitdaging, als alleen de man er nog mee kan wandelen en gedraagt zich daarom in huis als een dolle stier, ook als er bezoek komt. Ik denk dat veel van zijn gedrag als pup al verkeerd begrepen en aangepakt is.

Dan kun je ze allerlei tips gaan geven, maar met een baby van drie maanden en dan een intensief trainingsprogramma en een vrouw die bang is voor de hond heeft dat geen enkele zin.

Anne

Kan er niemand dan wat tips geven ofzo?
Ik vindt het zo lullig om te zeggen 'je moet je hond verkopen'. Misschien als ik aandring dat ze eraan willen werken?

Ik ben het wel met jullie eens hoor, helemaal. Maar als ik me even in hun situatie verplaats zou ik toch nog even alles op alles willen zetten om het de goede richting op te krijgen.

Ik vindt het ook belachelijk om een hond te gaan kopen terwijl je er bang voor bent en veel te weinig van omgang met honden afweet...

Pasqualino schreef:Kan er niemand dan wat tips geven ofzo?
Ik vindt het zo lullig om te zeggen 'je moet je hond verkopen'. Misschien als ik aandring dat ze eraan willen werken?

Dan moeten ze wel tijd en moeite in de hond willen steken! 'Zelfs' een labrador heeft duidelijkheid, aandacht en liefde nodig!

Pasqualino schreef:Kan er niemand dan wat tips geven ofzo?
Ik vindt het zo lullig om te zeggen 'je moet je hond verkopen'. Misschien als ik aandring dat ze eraan willen werken?

Dan nu gelijk op zoek naar een goede hondenschool voor privélessen en/of een gedrragstherapeut in de arm nemen, niet in de zomer als het wat lekkerder weer is. Ze hebben imo niets aan andere tips. Het moet ze voorgedaan worden en de begeleiders moeten de hond/baas interaktie zien. Je kan zeggen belonen, negeren etc. maar mensen die van toeten noch blazen weten hebben meetsal ook geen idee van timing, dat moet echt begeleid worden.

Het is een heel rommelig beeld wat je schetst, ik denk dat het grootste probleem is dat de hond absoluut niet weet waar hij aan toe is.

Anne

Je zegt dat die hond vast zit in de bench erg begint te grommen en te blaffen naar andere mensen toe! Ik denk zelf dat de hond zich dan erg bedreigd voelt want hij kan geen kant op!

Ik heb diegegene dit topic laten lezen.

Dit was haar reactie:
Ik heb het allemaal gelezen.

Ik vind het ook dom dat mijn zus een grote hond heeft gekocht. Helaas ja haar vriend wou een hond en dan wel een grote, mijn zus had genoeg gehad met een kleinere.
Ze is toen ze jong was aangevallen geweest door een hond, ze was zelfs bang eigenlijk voor mijn Jack Russel die ik vroeger had.

Waarom in de zomer naar de hondenschool, momenteel heeft mijn zus een kindje die in september is geboren, nu is ze daar nog bij volgende maand haar werk kwijt. Dus moet ze terug op zoek.
Ze zou naar hondenschool Kwispel. http://www.kwispel.be/

Ik weet ook niet wat te doen, had het mijn hond geweest had ik er al lang naar de hondenschool gegaan. Ze zijn al eens geweest toen hij kleiner was maar het was geen goede hondenschool, er werd niets uitgelegd en er was echt geen service tegenover je klanten.


Toen hadden we het ook nog even over goede boeken over honden en toen werd het volgende door haar gezegt:

Heb aan mijn zus de titels doorgegeven. Ze gaat ze waarschijnlijk kopen als ze ze vind in de Fnac ofzo.

Ze heeft het er ook met de dierenarts over gehad over zijn gedrag enzo, en hij zegt castreren en hopen dat dit helpt om hem minder agressief te maken, of anders maar dit is dan wel het uiterste zou hij ingeslapen moeten worden. Mijn zus ziet dat zeker niet zitten.

Dus allemaal duimen dat castreren helpt, ook is ze aan het overwegen op privélessen te nemen van de hondenschool omdat ze 1 keer per week ook wel weinig vind, maar ze zou toch graag willen weten hoeveel zo privélessen zouden kosten.

Ik schrok wel van de woorden 'castratie' en vooral 'in laten slapen'...
Zou castratie daadwerkelijk helpen? Lijkt me niet toch? Dit is een rangorde probleem, dat los je niet op met vermindering van geslachtshormonen.

Typische dierenarts oplossing. Niet eraan werken, maar hop de ballen eraf.

Pasqualino schreef:Ze heeft het er ook met de dierenarts over gehad over zijn gedrag enzo, en hij zegt castreren en hopen dat dit helpt om hem minder agressief te maken, of anders maar dit is dan wel het uiterste zou hij ingeslapen moeten worden.

Het wordt tijd om die dierenarts in te laten slapen

Ik snap ook niet hoe mensen erbij komen dat labradors makkelijke honden zijn. Ik ken er een heleboel, en dat waren allemaal enorm lastige pups die veel naar cursus moesten en waar heel veel mee gedaan moest worden. Ze zijn in het algemeen vriendelijk, maar zeker niet makkelijk, volgens mij.

Snap ook niet hoe zo een vrouw zich zo een hond laat aanpraten door haar man.

tekkel schreef:
Ik snap ook niet hoe mensen erbij komen dat labradors makkelijke honden zijn. Ik ken er een heleboel, en dat waren allemaal enorm lastige pups die veel naar cursus moesten en waar heel veel mee gedaan moest worden. Ze zijn in het algemeen vriendelijk, maar zeker niet makkelijk, volgens mij.

Op de cursus zijn de Labradors bij ons het lastigst, het drukst en hebben het meeste banaan in de oren. Of het aan de het ras ligt of aan de onwetendheid van de bazen dat laat ik in het midden.

Maar als ze wat ouder zijn, de ballen eraf en helemaal dichtgestopt van eten dan zijn ze wel te behappen Terwijl het zulke fijne, levenslustige honden kunnen zijn bij een geschikte eigenaar.

Anne

starfleet schreef: bij ons het lastigst, het drukst en hebben het meeste banaan in de oren. Of het aan de het ras ligt of aan de onwetendheid van de bazen dat laat ik in het midden.

Ze zien de leuke labrador bij de buren en denken dan dat die hond zo geboren is

Maar als ze wat ouder zijn, de ballen eraf en helemaal dichtgestopt van eten dan zijn ze wel te behappen

Tenminste, als je het niet erg vindt dat ze het hele jaar in de rui zijn, en dat al die afgevallen haren rechtop in je bank staan en er nooit meer uit te krijgen zijn