Pagina 1 van 1

krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 03 jan 2006 22:50
door rubella
Mijn Westie reu Joe ( bijna 12 ) is geen gemakkelijke oude heer... :mrgreen:

Zolang ik hem heb (vanaf 7 1/2 week) geeft hij problemen. Natuurlijk ligt dat niet aan hem, maar deels aan mij en deels aan de omstandigheden.
Joe's nestsituatie was al merkwaardig, maar daar wil ik nu niet te lang bij stilstaan. Ik kan niet inschatten wat de impact daarvan is .Als jullie daar vragen over hebben, kan dat altijd nog.

Als heel jonge pup wilde hij altijd bij me weg, naar honden toe, sprong tegen bomen op om "hooggemikte" reuenplasjes te besnuffelen, gromde lelijk met opgetrokken neus tegen de evenwichtige teef van de juf van het puppenklasje. Deed goede examens op trainingen, maar eindigde dit altijd door te verdwijnen, overal tegen aan te pissen en ander "schijt aan iedereen gedrag". Ging altijd precies op een kruispunt zitten om goed te zien wie en wat er aankwam/aankomt. Wilde e.e.a. regelen.
Blaft tegen vogels die voorbij vliegen, tegen geluiden die hem niet aanstaan.

Toen hij ca. 6 maanden was bleek ik tamelijk ernstig ziek. Had weinig energie, en kon ook niet echt alert reageren op ongewenst gedrag. Een brul geven was wat amechtig gedoe, hem even "weghalen"duurde veel te lang.
Omdat ik niet echt goed lang met hem kon wandelen ging hij al heel vroeg mee met Leo the Dogman, bij mijn weten de eerste honden uitlaatcentrale. Mede hierdoor is hij dol op groepen honden en zeer sociaal. Vecht nooit, staat wel op zijn strepen.
Hij deed het daar opzich heel goed, wilde niet luisteren naar de meneer, liet zich wel leiden door een dominant teefje waar hij een oogje op had :wink:
Tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis en mijn herstelperiode daarna was hij bij mijn, toen al hoogbejaarde maar fitte, ouders. Kreeg veel aandacht, ging veel wandelen. Kreeg vaak zijn zin. Dwong mijn ouders om 21.00 naar bed te gaan, waar ze aan toegaven, omdat ze dachten dat hij dat zo gewend was.... de schatten :wink:
Mijn ouders hebben een oorlogstrauma, kunnen geknal niet verdragen en reageren dus op alles wat hard geluid maakt.

Daar heeft hij dus zijn eerste oud en nieuw doorgebracht.
Dat had ik me toen totaal niet gerealiseerd.

Hij reageert nu op (bijna) alles wat kleine plofjes, tikjes knalletjes geeft of zo maar onherleidbare geluiden. Hij laat zich niet afleiden, corrigeren. Negeren heb ik tamelijk consequent geprobeerd, maar kon ik niet volhouden: bleef blaffen, de buren gingen bonken en hij nog harder blaffen...

IK heb verschillende GT's geraadpleegd, zonder veel resultaat.
Op 1 na, die heeft voor mij bruikbare adviezen gegeven, en het probleem behandeld als een rangordeprobleem, wat het grotendeels ook is.
Ik heb meer sturing over hem, hij is op veel vlakken redelijk gehoorzaam, gezellig, vriendelijk. IK moet echter nooit de touwtjes laten vieren, het is bij Joe nooit een gelopen race. Hij zal altijd blijven proberen om toch zijn zin door te drijven :mrgreen:

Oud en nieuw is dus altijd een probleem. Hij vliegt bijna door de ruiten bij de minste knal.
Heeft al jaren medicatie gehad, de nu zo foute vetranquil en phenergan.
Verleden jaar heb ik een huisje op de hei gehuurd: gegarandeerd vuurwerkvrij :mrgreen: :mrgreen:
De "kogels" vlogen je drie dagen lang om de oren en langs de ramen.
Joe heeft bijna 18 uur non/stop geblaft, stonk van de stress ondanks de dubbele dosis valium, genoeg om een os te vellen!.
Bella reageert totaal niet, kluift rustig haar kluifje... :19:

Dit jaar heb ik hem ondergebracht bij de GT. Hij is daar in huis met een heel stel andere honden.
Hij heeft 1x geblaft en toen heeft ze hem duidelijk gemaakt dat hij niet hoefde te waarschuwen en ze heeft hem niet meer gehoord!!

Toen ik hem zou gaan halen was ik zeer ambivalent.
We hebben hem gemist. En ik zag er ook een beetje tegenop.
Alle aandacht die hij zuigt om hem stil te houden, het voortdurende opletten dat hij niet in je enkels hangt als je voorbij loopt, dat hij geen "vertederde"peutertjes in de poezelige pootjes bijt, etc.

Toch ben ik dol op het kereltje. Hij kon probleemloos mee naar mijn werk, iedere hond kan bij ons in huis komen. Hij is echt gehoorzaam als je van een terrier geen onvoorwaardelijke gehoorzaamheid verlangt.
Hij kan in de auto, in de trein, vliegtuig, boot, noem maar op. Keurig in een restaurant. Hij heeft ook iets heel goedmoedigs. Hij schuift niet meer weg als ik hem aanhaal, vindt dit steeds prettiger. Hij ontroert me vaak en ergert me soms.

Toen hij 10 minuten thuis was, begon hij alweer te blaffen bij een "naknalletje".
Ik heb me op hem gestort, in zijn bakkebaarden gegrepen en gebruld:
"krijg nou wat, dààr stil zijn en híer bláffen? Ben jij besodem...??
Hij was op slag stil :denken: .

Er wordt buiten nu weer geknald.
De buurhond blaft ( ik was in tel. ingesprek met de buurman). Ik snauw: kop dicht, voordat hij blaft en hij blijft stil.

Is dit de manier? Ook al past dit niet zo bij mij? Als het blijvend effect heeft, kan ik het waarschijnlijk wel opbrengen!


---------groetjes, Wina

Re: krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 03 jan 2006 22:59
door tekkel
rubella schreef:Is dit de manier? Ook al past dit niet zo bij mij? Als het blijvend effect heeft, kan ik het waarschijnlijk wel opbrengen!
Lijkt me een goeie ontdekking (beter laat dan nooit) :ok:

Geplaatst: 03 jan 2006 23:14
door Rataplan
Nou het heeft effect op dit moment :wink: Als het een mens zou zijn geweest zou zijn mond zijn open gevallen denk ik :mrgreen: hij verwachtte deze reactie niet van jou en is overdonderd. Misschien dat je als hij stil is even iets leuks met hem gaat doen even spelen of afleiden. Misschien dat het effect dan wel langer blijft hangen. Onderschat een terrier nooit ze zijn vindingrijk en als dit nieuwtje er af is zal hij in zijn oude gedrag terug kunnen gaan.
Je lijkt me wel een zachtaardig persoon dat je zolang zonder je geduld te verliezen naast een blaffende hond zit.
Ik geef ook gewoon een brul hoor, thuis of in het asiel als ze blijven blaffen. Stem laag houden voor een "straffende" ondertoon en hoog voor het "brave" gedrag. Succes :ok:

Geplaatst: 04 jan 2006 00:14
door rubella
Rataplan schreef:Nou het heeft effect op dit moment :wink: Als het een mens zou zijn geweest zou zijn mond zijn open gevallen denk ik :mrgreen: hij verwachtte deze reactie niet van jou en is overdonderd. Misschien dat je als hij stil is even iets leuks met hem gaat doen even spelen of afleiden. Misschien dat het effect dan wel langer blijft hangen. Onderschat een terrier nooit ze zijn vindingrijk en als dit nieuwtje er af is zal hij in zijn oude gedrag terug kunnen gaan.
Je lijkt me wel een zachtaardig persoon dat je zolang zonder je geduld te verliezen naast een blaffende hond zit.
Ik geef ook gewoon een brul hoor, thuis of in het asiel als ze blijven blaffen. Stem laag houden voor een "straffende" ondertoon en hoog voor het "brave" gedrag. Succes :ok:
Dat is ook mijn zorg. Dat het effect tijdelijk is en het oude gedrag zich herstelt als het nieuwtje er af is.
Ik heb natuurlijk van alles geprobeerd om hem te laten stoppen met blaffen. Je houdt het niet ruim 11 jaar vol, naast een blaffende hond.
Gebruld heb ik ook al eerder :wink: . Heb vaak het gevoel bij Joe, dat ik de verliezer ben, als ik echt kwaad op hem wordt :devil: .
Ik ben wel geduldig, ook consequent, en ik laat ook niet over me lopen.

Het past alleen niet bij me om er voortdurend bovenop te zitten.

Dat probleem had ik niet bij mijn schapendoes, noch bij mijn teckel, en ook niet bij mijn vorige westie.
Geleerd was geleerd en uitgevoerd!
Dat heeft Bella ook. Joe niet. Iedere keer opnieuw probeert hij weer als eerste de deur uit te komen, tegen me op te springen voor een koekje, terwijl hij dat al jàààren echt pas krijgt als hij zit.... :M:
Vaak het gevoel dat Joe tekort komt bij iemand van mijn type.
Bij dat kleine sekreet heb ik gewoon te weinig overwicht... :boos:
En dat vind ik eigenlijk ook wel zielig voor hem. Dat hij de indruk heeft alles te moeten regelen, alles in de peiling moet houden. Onrustig voor hem en onveilig..? :19:

Geplaatst: 04 jan 2006 07:46
door corason del perro
Wat vervelend allemaal ik kan je reactie goed begrijpen :S had waarschijnlijk het zelfde gedaan. Alleen wat al eerder gezecht is dit is hoogst waarschijnlijk van korte duur zolang het werkt werkt het maar als ie dalijk weer begint en een schreeuw werkt niet wat doe je dan?

Ik zou hier aan gaan werken op lange termijn wat dus veel tijd en moeite kost maar dan heb je wel iets. Er zijn geluiden cd's in de handel hier staan allerlei geluiden op brommers autos vliegtuigen maar ook vuurwerk. Via deze cd is de angst voor geluid heel goed af te trainen. Zet hem heel stilletjes aan bijna geluidloos en en ga de hond dan afleiden ga met hem spelen. Je kan beter niet gaan knuffelen want dan aai je het gerdag er alleen maar in. Dit herhaal je steeds en stukje voor stukje zet je de cd harder.

Als je contact hebt met een GT dan denk ik dat hij of zei je wel vertellen kan waar je zon cd kan krijgen.

Want onthou negatieve aandacht is ook aandacht

Veel sterkte

Geplaatst: 04 jan 2006 10:03
door Gordonsetter23
rubella schreef:
Rataplan schreef:Nou het heeft effect op dit moment :wink: Als het een mens zou zijn geweest zou zijn mond zijn open gevallen denk ik :mrgreen: hij verwachtte deze reactie niet van jou en is overdonderd. Misschien dat je als hij stil is even iets leuks met hem gaat doen even spelen of afleiden. Misschien dat het effect dan wel langer blijft hangen. Onderschat een terrier nooit ze zijn vindingrijk en als dit nieuwtje er af is zal hij in zijn oude gedrag terug kunnen gaan.
Je lijkt me wel een zachtaardig persoon dat je zolang zonder je geduld te verliezen naast een blaffende hond zit.
Ik geef ook gewoon een brul hoor, thuis of in het asiel als ze blijven blaffen. Stem laag houden voor een "straffende" ondertoon en hoog voor het "brave" gedrag. Succes :ok:
Dat is ook mijn zorg. Dat het effect tijdelijk is en het oude gedrag zich herstelt als het nieuwtje er af is.
Ik heb natuurlijk van alles geprobeerd om hem te laten stoppen met blaffen. Je houdt het niet ruim 11 jaar vol, naast een blaffende hond.
Gebruld heb ik ook al eerder :wink: . Heb vaak het gevoel bij Joe, dat ik de verliezer ben, als ik echt kwaad op hem wordt :devil: .
Ik ben wel geduldig, ook consequent, en ik laat ook niet over me lopen.

Het past alleen niet bij me om er voortdurend bovenop te zitten.

Dat probleem had ik niet bij mijn schapendoes, noch bij mijn teckel, en ook niet bij mijn vorige westie.
Geleerd was geleerd en uitgevoerd!
Dat heeft Bella ook. Joe niet. Iedere keer opnieuw probeert hij weer als eerste de deur uit te komen, tegen me op te springen voor een koekje, terwijl hij dat al jàààren echt pas krijgt als hij zit.... :M:
Vaak het gevoel dat Joe tekort komt bij iemand van mijn type.
Bij dat kleine sekreet heb ik gewoon te weinig overwicht... :boos:
En dat vind ik eigenlijk ook wel zielig voor hem. Dat hij de indruk heeft alles te moeten regelen, alles in de peiling moet houden. Onrustig voor hem en onveilig..? :19:
zelf heb ik ook een westie nu nog 1 tot 4 maanden terug 2 maar ik moest haar helaas in laten slapen.
die van mijn gehoorzaamd goed maar ik ontkom er ook bij hem niet aan hij is 10,5 dat hij nog weleens gedrag laat zien waarvan hij weet dat het niet mag ze staan wel bekend als volhouders, er word vaak gezegd dat het een beginnershond is maar die mening deel ik niet.
als het nu werkt zou ik het zeker gebruiken maar ik zou wel kijken naar alternatieven op de langere termijn omdat ik bij mijn eigen westie ervaar dat ze ook nogal eens oostindisch doof kunnen worden na een tijdje.
mijn westie heeft alleen heel af en toe een brul nodig, hij heeft soms een periode dat hij bananen in zijn oren heeft en dan gaan we gewoon weer wat strakker trainen paar keer zit, lig en hier op commando en dan kunnen we er weer voor een tijd tegen aan.
Succes

Re: krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 04 jan 2006 13:28
door @idoo
:slaap:

Geplaatst: 04 jan 2006 18:51
door rubella
e
corason del perro schreef:Wat vervelend allemaal ik kan je reactie goed begrijpen :S had waarschijnlijk het zelfde gedaan. Alleen wat al eerder gezecht is dit is hoogst waarschijnlijk van korte duur zolang het werkt werkt het maar als ie dalijk weer begint en een schreeuw werkt niet wat doe je dan?

Ik zou hier aan gaan werken op lange termijn wat dus veel tijd en moeite kost maar dan heb je wel iets. Er zijn geluiden cd's in de handel hier staan allerlei geluiden op brommers autos vliegtuigen maar ook vuurwerk. Via deze cd is de angst voor geluid heel goed af te trainen. Zet hem heel stilletjes aan bijna geluidloos en en ga de hond dan afleiden ga met hem spelen. Je kan beter niet gaan knuffelen want dan aai je het gerdag er alleen maar in. Dit herhaal je steeds en stukje voor stukje zet je de cd harder.

Als je contact hebt met een GT dan denk ik dat hij of zei je wel vertellen kan waar je zon cd kan krijgen.

Want onthou negatieve aandacht is ook aandacht

Veel sterkte
Dank je voor je reactie!
Tot op heden houdt de oude heer zich koest! :ok: Zolang het duurt natuurlijk.
Maar wie weet duurt het. Brullen deed ik wel vaker. Wat nieuw is, is mijn snoekduik op hem en het grijpen in zijn bakkebaarden en zijn kop schudden.

Kijk, ik ben natuurlijk al héél lang bezig. Niet even iets uitproberen, voor een uurtje een dagje of zo, nee, wéken, soms maanden.
De vuurwerkCD kan ik op topsterkte afspelen zonder enige reactie, behalve een "moet-dat-echt?"blik. Bella verdwijnt dan meestal naar de slaapkamer. Als de tv aanstaat en de jingle van de KRO komt, gaat hij uit zijn dak.
Een kind dat buiten met een droge tik een stokje tegen een hekje slaat kan hem tot grote hoogte brengen.!
(Nét een knal buiten... geen reactie....haha! :mrgreen: )
Ik heb diverse GT's gehad, twee heeft hij gebeten. 1x niet helemaal ten onrechte vanuit de hond geredeneerd, vind ik.
De oplossing die mijn huidige GT heeft aangedragen heeft de blafklacht voor een groot deel verminderd en dragelijk gemaakt, maar niet echt 100% opgelost.
Overigens: hij is goed opgevoed en gehoorzaam, hoor, kan overal mee naar toe, geen wangedrag, niet lastig dan, houdt alleen niet van kleine kinderen.
Maar het is wel een zéér aanwezig hondje en zoals je zegt: negatieve aandacht is ook aandacht :roll:

Geplaatst: 04 jan 2006 19:04
door rubella
zelf heb ik ook een westie nu nog 1 tot 4 maanden terug 2 maar ik moest haar helaas in laten slapen.
die van mijn gehoorzaamd goed maar ik ontkom er ook bij hem niet aan hij is 10,5 dat hij nog weleens gedrag laat zien waarvan hij weet dat het niet mag ze staan wel bekend als volhouders, er word vaak gezegd dat het een beginnershond is maar die mening deel ik niet.
als het nu werkt zou ik het zeker gebruiken maar ik zou wel kijken naar alternatieven op de langere termijn omdat ik bij mijn eigen westie ervaar dat ze ook nogal eens oostindisch doof kunnen worden na een tijdje.
mijn westie heeft alleen heel af en toe een brul nodig, hij heeft soms een periode dat hij bananen in zijn oren heeft en dan gaan we gewoon weer wat strakker trainen paar keer zit, lig en hier op commando en dan kunnen we er weer voor een tijd tegen aan.
Succes

Ja, ze kunnen verdraaid eigenwijs zijn! Een westie is zeker geen beginnershondje! En ik ben zeker geen beginner, heb legio opvangers gehad, die opbloeiden en goed in de nederlandse maatschappij weer konden meedraaien.
Maar bij Joe heb ik steeds het gevoel dat ik de gebruiksaanwijzing niet echt heb.
Zijn trimmer, zelf fokker van Westies en in het bezit van 6 van die mormels, vindt hem ook een opmerkelijk exemplaar. Lief, maar je zou hem achter het behang plakken..... :mrgreen:

Re: krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 04 jan 2006 19:24
door rubella

Ja, dit is een manier om geblaf af te leren.
Of het helpt tegen knalangst is een andere kwestie!

Zo heb ik het bij Teun ook de kop ingedrukt.

ik wist op welke geluiden ze haar blaf losliet, dus op het moment dat ik zo'n geluid hoorde trok ik haar strop aan (ik had haar binnenshuis 24 uur per dag aangelijnd en de stroplijn altijd in de hand en 's nachts sliep ik met mijn hand om de halsband) en riep KOEST!
En als ze dan toch blafte tilde ik haar op en riep dat ik HEEL KWAAD werd!
Dat was ik dan ook want ik heb gruwelijk de pest aan geblaf binnenshuis!
Tegenwoordig hoef ik alleen maar 'huh huh" te zeggen als ze per ongeluk toch een blaf loslaat, dan stopt ze direct!
[/quote]


Tja..... :denken:
Kijk, toen Joe een pup was, moest hij lopen aan de slipketting :devil: :devil: van die stomme puppenjuf en van dat stomme baasje.
Hij leerde er slechts harder van trekken, naar achteren, niet vooruit te branden...! Hij kreeg een loeiharde nek,en gelukkig géén nekhernia. De juf bleef voordoen hoe het baasje haar hondje moest laten vliegen om hem goed aan de lijn te laten lopen....
Ik dacht toen echt nog dat dit een goede manier was...heb ik nog steeds spijt van.
Ik heb hem opnieuw goed aan de lijn leren lopen via een heel zacht bandje, zelf totaal geen druk uitoefenen op de lijn en hem lekkers bieden als hij aandacht had. Dat is gelukt, na maanden.

Joe is een hond die je niet krijgt met dwang of harde hand.
Knalangst heb ik ook twijfel over. Hij is kwaad. Als hij eet, heeft hij geen tijd om te reageren op geknal..., dus zo angstig kan hij niet zijn, toch :denken:

Re: krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 04 jan 2006 20:13
door Gordonsetter23
@idoo schreef:
rubella schreef:Toen hij 10 minuten thuis was, begon hij alweer te blaffen bij een "naknalletje".
Ik heb me op hem gestort, in zijn bakkebaarden gegrepen en gebruld:
"krijg nou wat, dààr stil zijn en híer bláffen? Ben jij besodem...??
Hij was op slag stil :denken: .

Er wordt buiten nu weer geknald.
De buurhond blaft ( ik was in tel. ingesprek met de buurman). Ik snauw: kop dicht, voordat hij blaft en hij blijft stil.

Is dit de manier? Ook al past dit niet zo bij mij? Als het blijvend effect heeft, kan ik het waarschijnlijk wel opbrengen!


---------groetjes, Wina

Ja, dit is een manier om geblaf af te leren.
Of het helpt tegen knalangst is een andere kwestie!

Zo heb ik het bij Teun ook de kop ingedrukt.

ik wist op welke geluiden ze haar blaf losliet, dus op het moment dat ik zo'n geluid hoorde trok ik haar strop aan (ik had haar binnenshuis 24 uur per dag aangelijnd en de stroplijn altijd in de hand en 's nachts sliep ik met mijn hand om de halsband) en riep KOEST!
En als ze dan toch blafte tilde ik haar op en riep dat ik HEEL KWAAD werd!
Dat was ik dan ook want ik heb gruwelijk de pest aan geblaf binnenshuis!
Tegenwoordig hoef ik alleen maar 'huh huh" te zeggen als ze per ongeluk toch een blaf loslaat, dan stopt ze direct!
weet je wat ik zo knap van jou vind? dat jij 24 uur per dag je hond aan de lijn kan hebben terwijl ik ergens anders nog lees dat je werkt etc maar goed daar zal je ongetwijfeld wel weer een leuke verbazing wekkende theorie voor hebben.

Re: krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 05 jan 2006 00:23
door Natas.
@idoo schreef:ik wist op welke geluiden ze haar blaf losliet, dus op het moment dat ik zo'n geluid hoorde trok ik haar strop aan (ik had haar binnenshuis 24 uur per dag aangelijnd en de stroplijn altijd in de hand en 's nachts sliep ik met mijn hand om de halsband) en riep KOEST!
En als ze dan toch blafte tilde ik haar op en riep dat ik HEEL KWAAD werd!
Dat was ik dan ook want ik heb gruwelijk de pest aan geblaf binnenshuis!
Tegenwoordig hoef ik alleen maar 'huh huh" te zeggen als ze per ongeluk toch een blaf loslaat, dan stopt ze direct!
Gatverdamme! :boos:

Re: krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 05 jan 2006 10:50
door @idoo
:slaap:

Re: krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 05 jan 2006 11:00
door @idoo
:slaap:

Geplaatst: 05 jan 2006 11:05
door Rataplan
Ik denk dat je gelijk hebt Rubella, soms zijn er gewoon honden (mijn ervaring zijn het vaak de terriers) die het gewoon volhouden, alsof ze zich sterker voelen na elke blaf :wink: Vindingrijk zijn is het belangrijkste bij die honden, elke keer een andere benadering, iets gaan doen wat hij niet verwacht en dat dan afwisselen. Hoe harder je er tegen in gaat, hoe harder hij terugkomt en die strijd is voor beide partijen niet leuk. Nooit iets doen wat tegen je gevoel indruist, dat gaat nooit werken. Verder is er niets mis in je rangorde en heb je geen enkel probleem met hem verder, apart exemplaar :mrgreen:
Ik ken ook terriers die blaffen naar de schaduw van een vogel, of ze proberen schaduwen te vangen, het zijn gewoon aparte honden.
Wat doet hij als je resoluut weg loopt als hij blaft? bijvoorbeeld in de gang staan tot hij ophoudt?

Re: krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 05 jan 2006 11:05
door Gordonsetter23
@idoo schreef:
Gordonsetter23 schreef:
@idoo schreef:
rubella schreef:Toen hij 10 minuten thuis was, begon hij alweer te blaffen bij een "naknalletje".
Ik heb me op hem gestort, in zijn bakkebaarden gegrepen en gebruld:
"krijg nou wat, dààr stil zijn en híer bláffen? Ben jij besodem...??
Hij was op slag stil :denken: .

Er wordt buiten nu weer geknald.
De buurhond blaft ( ik was in tel. ingesprek met de buurman). Ik snauw: kop dicht, voordat hij blaft en hij blijft stil.

Is dit de manier? Ook al past dit niet zo bij mij? Als het blijvend effect heeft, kan ik het waarschijnlijk wel opbrengen!


---------groetjes, Wina

Ja, dit is een manier om geblaf af te leren.
Of het helpt tegen knalangst is een andere kwestie!

Zo heb ik het bij Teun ook de kop ingedrukt.

ik wist op welke geluiden ze haar blaf losliet, dus op het moment dat ik zo'n geluid hoorde trok ik haar strop aan (ik had haar binnenshuis 24 uur per dag aangelijnd en de stroplijn altijd in de hand en 's nachts sliep ik met mijn hand om de halsband) en riep KOEST!
En als ze dan toch blafte tilde ik haar op en riep dat ik HEEL KWAAD werd!
Dat was ik dan ook want ik heb gruwelijk de pest aan geblaf binnenshuis!
Tegenwoordig hoef ik alleen maar 'huh huh" te zeggen als ze per ongeluk toch een blaf loslaat, dan stopt ze direct!
weet je wat ik zo knap van jou vind? dat jij 24 uur per dag je hond aan de lijn kan hebben terwijl ik ergens anders nog lees dat je werkt etc maar goed daar zal je ongetwijfeld wel weer een leuke verbazing wekkende theorie voor hebben.

Nee hoor, jij legt het zo uit, omdat je dan zo kunt reageren.
Maar de eerste twee weken dat ik Teun kreeg had ik vakantie genomen om haar te leren alleen thuis te blijven, en dat begint met leren thuis niet te blaffen. Dat duurde ook geen week, maar een paar dagen!
het lijkt mij dat als een hond goed geleerd word alleen thuis te blijven op een verantwoorde manier het dier ook geen reden heeft om te gaan blaffen, het leren alleen zijn is bij mij in ieder geval niet begonnen met mijn hond te leren dat hij thuis niet mag blaffen :roll:

Re: krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 05 jan 2006 11:41
door @idoo
:slaap:

Re: krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 05 jan 2006 12:34
door Gordonsetter23
@idoo schreef:
Gordonsetter23 schreef:het lijkt mij dat als een hond goed geleerd word alleen thuis te blijven op een verantwoorde manier het dier ook geen reden heeft om te gaan blaffen, het leren alleen zijn is bij mij in ieder geval niet begonnen met mijn hond te leren dat hij thuis niet mag blaffen :roll:

Heb je volkomen gelijk aan.
Maar toen ik Teun kreeg had ze twee problemen, ze blafte aan één stuk door, en ze kon niet alleen thuis blijven.
Je hebt natuurlijk ook honden die helemaal nooit blaffen en honden die niet blaffen als je er bent, maar wel als je er niet bent, maar Teun blafte al als ik er was, dus ik leerde dat blaffen niet zozeer af als stap in het leren alleen blijven, maar omdat ik thuis geen geblaf wil!
met deze uitleg kan ik meer.
ik begrijp nu beter wat je bedoelde vanuit die startpositie begin je inderdaad anders om je hond het af te leren de manier waarop dat is een ander verhaal maar daar gaat het nu niet om.

Re: krijg nou wat.... een lang verhaal

Geplaatst: 05 jan 2006 12:53
door @idoo
:slaap:

Geplaatst: 05 jan 2006 23:53
door rubella
Rataplan schreef:Ik denk dat je gelijk hebt Rubella, soms zijn er gewoon honden (mijn ervaring zijn het vaak de terriers) die het gewoon volhouden, alsof ze zich sterker voelen na elke blaf :wink: Vindingrijk zijn is het belangrijkste bij die honden, elke keer een andere benadering, iets gaan doen wat hij niet verwacht en dat dan afwisselen. Hoe harder je er tegen in gaat, hoe harder hij terugkomt en die strijd is voor beide partijen niet leuk. Nooit iets doen wat tegen je gevoel indruist, dat gaat nooit werken. Verder is er niets mis in je rangorde en heb je geen enkel probleem met hem verder, apart exemplaar :mrgreen:
Ik ken ook terriers die blaffen naar de schaduw van een vogel, of ze proberen schaduwen te vangen, het zijn gewoon aparte honden.
Wat doet hij als je resoluut weg loopt als hij blaft? bijvoorbeeld in de gang staan tot hij ophoudt?

Ben het grotendeels met je eens. De strijd moet gemeden worden, maar is er onderhuids toch.
Een voorbeeld: bij blaffen, vanaf de eerste aanzet daartoe, wierp ik een pan tegen het parket. Hij schrok zich rot en hield op. De zin hiervan was: het schrikken en stoppen door het onverwachte geluid, daarmee het "conflict" met mij vermijdend.
De eerste tijd liep ik dus altijd met een ouwe pan door het huis. Heeft goed gewerkt, en dan opeens, kijkt hij over zijn schoudertje en blaft door! :mrgreen: Ergens beklijft het niet.
Natuurlijk ook vaak: stil en op je plaats! Gaat ook een tijdje goed= stil en wandelt naar zijn plaats en vervolgens gaat hij op zijn plaats liggen en blaft met intense krentenoogjesblik, uitdagend... :boos:
Ik verlaat dan de kamer, en de buren gaan bonken, want hij stopt niet en blaft weer harder door de buren (flat--snap ik ook best, afspreken werkt niet).
Dus dat onze rangorde ok is? :denken: Het leest wel prettig, als je dat schrijft :wink: . Maar hij blaft alleen als ik thuis ben :mrgreen: :mrgreen: Dus het moet iets te maken hebben met mij, toch :19: ? Verder hangt-ie in mijn enkels als ik langs hem loop, en bijt tot bloedens toe. :boos:
Ik word het wel eens zat, dat steeds weer iets bedenken en op mijn hoede zijn! Het is een typje, en verdomd ik mag hem ook nog zo graag en misschien is dat wel het hele probleem.

Geplaatst: 05 jan 2006 23:53
door rubella
Rataplan schreef:Ik denk dat je gelijk hebt Rubella, soms zijn er gewoon honden (mijn ervaring zijn het vaak de terriers) die het gewoon volhouden, alsof ze zich sterker voelen na elke blaf :wink: Vindingrijk zijn is het belangrijkste bij die honden, elke keer een andere benadering, iets gaan doen wat hij niet verwacht en dat dan afwisselen. Hoe harder je er tegen in gaat, hoe harder hij terugkomt en die strijd is voor beide partijen niet leuk. Nooit iets doen wat tegen je gevoel indruist, dat gaat nooit werken. Verder is er niets mis in je rangorde en heb je geen enkel probleem met hem verder, apart exemplaar :mrgreen:
Ik ken ook terriers die blaffen naar de schaduw van een vogel, of ze proberen schaduwen te vangen, het zijn gewoon aparte honden.
Wat doet hij als je resoluut weg loopt als hij blaft? bijvoorbeeld in de gang staan tot hij ophoudt?

Ben het grotendeels met je eens. De strijd moet gemeden worden, maar is er onderhuids toch.
Een voorbeeld: bij blaffen, vanaf de eerste aanzet daartoe, wierp ik een pan tegen het parket. Hij schrok zich rot en hield op. De zin hiervan was: het schrikken en stoppen door het onverwachte geluid, daarmee het "conflict" met mij vermijdend.
De eerste tijd liep ik dus altijd met een ouwe pan door het huis. Heeft goed gewerkt, en dan opeens, kijkt hij over zijn schoudertje en blaft door! :mrgreen: Ergens beklijft het niet.
Natuurlijk ook vaak: stil en op je plaats! Gaat ook een tijdje goed= stil en wandelt naar zijn plaats en vervolgens gaat hij op zijn plaats liggen en blaft met intense krentenoogjesblik, uitdagend... :boos:
Ik verlaat dan de kamer, en de buren gaan bonken, want hij stopt niet en blaft weer harder door de buren (flat--snap ik ook best, afspreken werkt niet).
Dus dat onze rangorde ok is? :denken: Het leest wel prettig, als je dat schrijft :wink: . Maar hij blaft alleen als ik thuis ben :mrgreen: :mrgreen: Dus het moet iets te maken hebben met mij, toch :19: ? Verder hangt-ie in mijn enkels als ik langs hem loop, en bijt tot bloedens toe. :boos:
Ik word het wel eens zat, dat steeds weer iets bedenken en op mijn hoede zijn! Het is een typje, en verdomd ik mag hem ook nog zo graag en misschien is dat wel het hele probleem.