Het HondenForum

In oktober zijn wij verhuisd en hebben we onze pup erbij gekregen. Sindsdien heeft onze reu, Guus, een rare ontwikkeling in zijn gedrag.

Als er vreemde mannen binnenkomen hapt hij zachtjes in de broekspijp aan de achterkant van het been. Hij bijt tot nu toe nog niet, dat zie ik ook niet gebeuren (je weet maar nooit). Hij gromt er soms ook zachtjes bij en hij is erg aan het sluipen. Zodra ik zeg dat dat niet mag dan is het ook meteen weer over. Hij is na een minuut of tien ook weer even dikke vrienden met de vreemde man.
Hij heeft dit alleen naar mannen en niet naar mannen die hij al kent.

Voorheen was het juist een erg enthousiaste hond. Hij vond visite geweldig en ik denk dat zelf een dief de boel van harte had kunnen leegroven. Hij schijnt ook heel duidelijk te weten dat ik de baas ben omdat hij echt wel naar me luistert als ik aangeef dat hij te ver gaat. Het lijkt wel een reflex of een misstap waarvan hij zelf ook steeds een beetje schrikt.

Mijn vraag is, hoe komt deze plotselinge verandering en wat doe je eraan?
Komt het door de verhuizing? Is het een beschermingsdrang t.o. Cody (de pup)?
Ik ben een beetje bang om hem eens heel goed op zijn flikker te geven, want ik heb het idee dat je hem daardoor juist een reden geeft om visite niet leuk te vinden. Hetzelfde denk ik van mijn hond wegstoppen als de deurbel gaat.

Wie heeft er tips?

Om wat voor hond gaat het en hoe oud is de hond nu? Is er in de tussentijd iets naars gebeurd waardoor je zijn wantrouwen (want dat is het als ik het zo lees) zou kunnen verklaren?
Ik zou ook niet zo snel kiezen voor straf, maar eerder voor het weer leuk maken van die mannen. Laat ze maar eens wat lekkers geven en de hond verder negeren. Je kan ze lekkers laten geven en dan je hond wegroepen. belangrijk is wel zelf de regie in handen te houden. Wij neigen er nogal eens toe onzekere honden maar aan telaten modderen omdat we moeilijk vinden te sturen. Zeggen wat ie moet doen geeft hem ieder geval niet het gevoel dat hij alles moet regelen.

He dat was snel!

Zo probeer ik het inderdaad nu op te lossen. Ik zeg de man in kwestie Guus even te aaien of ik geef ze een koekje om te geven. Als dat achter de rug is dan is het meestal al over, zo niet dan roep ik guus en geef hem speelgoed of ik ga even met ze naar buiten kijken door de tuindeur (zijn hobby )
Ondertussen praat ik gewoon met de visite en dan is hij tot nu toe wel weer vertrouwd met de situatie.

Het is trouwens een kooiker x corgi. Hij is nu 6 jaar en gecastreerd. Ik heb nog nooit rare dingen naar mensen toe gemerkt van hem. Hij is altijd juist heel erg gesteld geweest op aanwezigheid van mensen, maakte niet uit wie, iedereen was fantastisch. Dus tenzij er iets zonder dat ik het weet is gebeurd, dan is er niets gebeurd. Hij is trouwens wel de laatste twee jaar een stuk gevoeliger geworden, maar dat schreef ik een beetje toe aan het echt volwassen zijn. Zo rond zijn vierde jaar gebeurde dat, hij is toen ook pas echt goed gaan reageren op training (ik wist toen niet hoeveel er mogelijk was met deze hond) en hij werd rustiger in zijn doen en laten.

Wat ik net nog bedacht: Kan het misschien zijn dat het aan mij of mijn vriend ligt? Niet dat wij problemen hebben met vreemde mannen, maar misschien dat we onbewust iets uitstralen?

wanneer komen er vreemde mannen in huis dan?? en dan zo regelmatig dat de hond het af moet leren?? Ik zou trouwens dan niet de vreemde man laten aaien.....bij mij mogen ze (graag zelfs) wel even laten weten aan een vreemde man dat hij in de gaten wordt gehouden!!

Vreemde mannen... Wat moet er nou wel niet over me gedacht worden :N:

Nee het gaat om voor Guus vreemde mannen, bijvoorbeeld, vrienden die hij nog niet gezien had, collega's, mannen die de keuken geinstalleerd hebben, de bouwopzichter. Die kennen wij allemaal wel (vaag of goed) maar Guus heeft hun nog nooit gezien.

Je hebt wel gelijk dat ze best even mogen laten zien dat ze waaks zijn, maar ik vind het wel vervelend dat hij hapt naar de broekspijpen. Het ziet er onschuldig uit, maar je weet nooit of hij echt aan het bijten slaat. Een hond is nooit 100 procent te vertrouwen, hoe graag ik dat ook wil. Maar ik zie het eerlijk gezegd niet gebeuren hoor.
Bovendien is dit niet iets wat hij altijd al had, maar wat juist een erge verandering is van de laatste drie maanden. Daar maak ik me ook wel zorgen over.

Dus toch ook afleiden met wat leuks he.
Misschien is het inderdaad wel beschermingsdrang naar Cody toe.

Zou het dan zo zijn dat als je Cody uit de ruimte haalt, voordat ze weten dat er visiste komt dan, dat die beschermingsdrang weg is? Ik kan dat eens testen?