Het HondenForum

Mijn pup is alweer bijna 9 maanden maar ze speelt soms wat ruw, dus daar wilde ik weer wat over vragen.
Ik stop dan altijd met spelen en in principe gaat dat ook wel goed eerlijk gezegd, maar ze komt ook wel eens met een knuffel aan, die ze dan eerst flink aan het vierendelen is en soms duwt ze die tegen me aan (ik denk dat ze dan aandacht wil ) en hapt ondertussen in de knuffel, maar soms ook in mijn arm …en niet dat ze doorbijt, zekers niet, maar ik heb dan wel de blauwe plekken op mijn arm van haar tandpuntjes. En behalve dat het zeer doet, ja mss heb ik ook wel een lage pijngrens, doet ze dat ook bij anderen en dat wil ik liever niet.

Overigens als ik haar iets geef, stukje leverworst en ik blijf dat vast houden, probeert ze dat heel voorzichtig tussen mijn vingers weg te eten!
Hoe leer ik het haar nu af? Ik stop meestal als ze hapt, ik roep au en stuur haar op haar plek, maar ja mss heeft ze het wel niet eens in de gaten dat ze bijv. in mijn arm hapt, dat denk ik namelijk.
En als ik haar uit de weg ga met knuffel komt ze toch achter me aan en duwt die knuffel tegen mijn benen en dan heb ik blauwe tandjes op mijn benen ...
Ze doet het niet elke dag hoor, maar soms heeft ze zo'n bui lijkt het wel.

Mss vraag ik iets doms? Ben dol op mijn hond hoor!

Als je pup het commando NEE kent is het denk ik niet zo moeilijk op te lossen. Of Foei natuurlijk. Maar goed, wat ik doe bij Lois die in al haar enthosiasme ook wel eens bijna mijn vingers eraf bijt bij een koekje Ik pak het koekje in de hand en houd het voor haar neus, op het moment dat ze wil happen zeg ik duidelijk NEE en trek het koekje bij haar neus weg. Als je dit een aantal keer herhaald zal ze uiteindelijk wel door hebben wat NEE betekend, en dan kun je proberen met het VOORZICHTIG (of welk commando je wilt geven) het koekje te pakken. Het koekje gaat weg als ze te gretig hapt of (per ongeluk) in je vinger bijt nu mag het koekje pas gegeven worden als ze het goed voorzichtig gepakt heeft. Zelfde bij de knuffel natuurlijk.Overgens mag Lois geen koekjes of snoepjes of eten pakken voordat ik het commando Pak MAar gegeven heb, dit in de ijdele hoop dat ze het strax niet van anderen aanneemt of van de grond eet

Als je het niet wil hebben moet je het dus verbieden, of laten merken dat het niet gewensd is.

Hier komt Moos vaak een knuffel brengen. Dan wil ie stoeien, maar ook apporteren. Vaak doen we dat wel, maar soms ook niet. Jammer dan voor Moosie
Ik weet eigenlijk niet hoe hij dat geleerd heeft, maar als ik 'nee Moos' zeg, en hem verder eventjes niet aankijk, dus echt negeer, dan loopt hij uiteindelijk wel weg.

Verder kent hij ook 'klaar', Moos kan ook erg wild spelen, en als ik het dan genoeg vind zeg ik 'Moos, KLAAR!'. Meestal sta ik dan ook meteen op om even wat drinken in te schenken ofzo, zodat de hele spelsituatie verbroken is.

Ik denk dat er niet veel mis is met ruw spelen, maar als je het niet wil dan mag het niet meer als jij het genoeg vindt, klaar.

Als Moos trouwens na een 'nee, klaar', nog achter me aan zou komen lopen en de knuffel tegen mijn benen zou duwen wordt het baasje wel even kwaad hoor
Dan is het dus echt even pissig "NEE" en wegsturen en zelf wat anders gaan doen. Maar eigenlijk komt het zover nooit meer hier.

Mara Roulette schreef:Als je pup het commando NEE kent is het denk ik niet zo moeilijk op te lossen. Of Foei natuurlijk. Maar goed, wat ik doe bij Lois die in al haar enthosiasme ook wel eens bijna mijn vingers eraf bijt bij een koekje Ik pak het koekje in de hand en houd het voor haar neus, op het moment dat ze wil happen zeg ik duidelijk NEE en trek het koekje bij haar neus weg. Als je dit een aantal keer herhaald zal ze uiteindelijk wel door hebben wat NEE betekend, en dan kun je proberen met het VOORZICHTIG (of welk commando je wilt geven) het koekje te pakken. Het koekje gaat weg als ze te gretig hapt of (per ongeluk) in je vinger bijt nu mag het koekje pas gegeven worden als ze het goed voorzichtig gepakt heeft. Zelfde bij de knuffel natuurlijk.Overgens mag Lois geen koekjes of snoepjes of eten pakken voordat ik het commando Pak MAar gegeven heb, dit in de ijdele hoop dat ze het strax niet van anderen aanneemt of van de grond eet

Ja die commando's kent ze wel en zoals ik al schreef, ze kan heel voorzichtig zijn, dan zeg ik 'zachtjes' en dan doet ze ook voorzichtig.
Maar ik ga dit nog wel met die knuffel oefenen al bedenk ik me dat ze het mss toch niet per ongeluk doet

En dat commando 'pak maar' ga ik haar nog aanleren, want eigenlijk wil ik ook niet dat ze zomaar een koekje van iemand anders aanpakt en dat ze van de grond eet wil ik ook niet.
Maar dat doet ze wel, laatst nog paardenpoep in het park, ik zag het te laat en ze had toch snel twee happen op :N:

Moos schreef: Als Moos trouwens na een 'nee, klaar', nog achter me aan zou komen lopen en de knuffel tegen mijn benen zou duwen wordt het baasje wel even kwaad hoor
Dan is het dus echt even pissig "NEE" en wegsturen en zelf wat anders gaan doen. Maar eigenlijk komt het zover nooit meer hier.

Ja nu ik zo je reactie lees valt me vooral dit stukje op! Ze duwt die knuffel tegen mijn benen (of armen, hand) en hapt tegelijkertijd in mijn been en knuffel, ik kan het even niet beter uitleggen.
Het is dus wel goed, dat ik het hier weer vraag, want ik realiseer me ineens dat het ook zou kunnen zijn, dat ze me weer uitprobeert ...
Het happen naar wanten en noem maar op doet ze niet meer en ik ben ook duidelijker naar haar toe, want ik merk dan best wel verschil!
Maar mss is dit weer iets nieuws?

Als ik met Rossi speel en hij hapt te ruw, zeg ik zachtjes. Dat doet hij dan keurig.
Ik kan je echter niet vertellen hoe hij dat geleerd heeft. Ik weet het echt niet meer.
Ik denk dat ik het spel stopte als het te ruw werd. Met belonen als hij het zachtjes deed.
Rossi uit schud z'n beertje ook wel 'dood'. Bij 'zachtjes' dan likt hij z'n beertje.

Bram kan ook nogal ruw zijn. Als we ruw gestoeid hebben, is hij helemaal opgewonden. Op een gegeven moment zeg ik 'klaar' en loop ik weg. Dan heeft hij altijd nog een aantal minuten nodig om op de normale stand over te gaan. Hij loopt achter me aan en bijt me wel eens in de broekspijpen. Of hij probeert in m'n mouw te bijten als ik ga zitten. Ik negeer dat en na een aantal minuten is hij weer rustig. Als ik helemaal door het dolle heen ben, heb ik ook wel even tijd nodig om weer rustig te worden. Dus die tijd geef ik hem ook. Dus ook mijn hond 'bijt' mij weleens.

Bij jou is het uitdagen om te spelen toch? Is ze dan ook al helemaal opgewonden zo van 'we gaan spelen?'. Het is natuurlijk drammerigheid, maar ook speelsigheid. Bram doet dat ook weleens met z'n grote bal of met een flostouw. Dan legt hij het de hele tijd voor me en duwt met z'n neus tegen m'n benen. De ene keer ga ik er op in en de andere keer niet. Volgens de 'regels' mag je er nooit op in gaan volgens mij. Ik negeer het de keren dat ik er niet op in wil gaan en dan taait hij af.

Jouw hond moet in ieder geval leren dat in de broek bijten betekent dat ze juist niet haar zin gaat krijgen. Dus zelf het initiatief nemen om te spelen en niet ingaan op het initiatief van de hond.

Wat een verhaal heb ik getikt en ik geloof niet dat er een duidelijk advies in staat

Rossi schreef:Als ik met Rossi speel en hij hapt te ruw, zeg ik zachtjes. Dat doet hij dan keurig.
Ik kan je echter niet vertellen hoe hij dat geleerd heeft. Ik weet het echt niet meer.
Ik denk dat ik het spel stopte als het te ruw werd. Met belonen als hij het zachtjes deed.
Rossi uit schud z'n beertje ook wel 'dood'. Bij 'zachtjes' dan likt hij z'n beertje.

O dat ga ik oefenen!

pepim schreef:

Moos schreef: Als Moos trouwens na een 'nee, klaar', nog achter me aan zou komen lopen en de knuffel tegen mijn benen zou duwen wordt het baasje wel even kwaad hoor
Dan is het dus echt even pissig "NEE" en wegsturen en zelf wat anders gaan doen. Maar eigenlijk komt het zover nooit meer hier.

Ja nu ik zo je reactie lees valt me vooral dit stukje op! Ze duwt die knuffel tegen mijn benen (of armen, hand) en hapt tegelijkertijd in mijn been en knuffel, ik kan het even niet beter uitleggen.
Het is dus wel goed, dat ik het hier weer vraag, want ik realiseer me ineens dat het ook zou kunnen zijn, dat ze me weer uitprobeert ...
Het happen naar wanten en noem maar op doet ze niet meer en ik ben ook duidelijker naar haar toe, want ik merk dan best wel verschil!
Maar mss is dit weer iets nieuws?

Ik denk dat het niet echt heel erg uitproberen is in de letterlijke zin van het woord. Ze wil gewoon heel graag spelen, en wil dat met jouw doen. Dat is speelsigheid maar op een bepaalde manier denk ik ook wat dwingerig, want ze wel het wel heeeeeel graag.
Ik werd bij Moos dan 'kwaad' omdat Moos nogal zelfverzekerd is, en nogal van het uitproberen geweest is als pup. Je zou ook kunnen negeren en kijken wat ze dan doet. Maar als het echt tever gaat wordt er hier weleens even luid 'NEE' geroepen
Bij Saar werkt negeren als een trein, Moos kon dan nog weleens doorslaan en nog harder zijn best gaan doen. Dan was 'nee' en zelf weglopen het beste.

Zoek stok! schreef:Bram kan ook nogal ruw zijn. Als we ruw gestoeid hebben, is hij helemaal opgewonden. Op een gegeven moment zeg ik 'klaar' en loop ik weg. Dan heeft hij altijd nog een aantal minuten nodig om op de normale stand over te gaan. Hij loopt achter me aan en bijt me wel eens in de broekspijpen. Of hij probeert in m'n mouw te bijten als ik ga zitten. Ik negeer dat en na een aantal minuten is hij weer rustig. Als ik helemaal door het dolle heen ben, heb ik ook wel even tijd nodig om weer rustig te worden. Dus die tijd geef ik hem ook. Dus ook mijn hond 'bijt' mij weleens.

Bij jou is het uitdagen om te spelen toch? Is ze dan ook al helemaal opgewonden zo van 'we gaan spelen?'. Het is natuurlijk drammerigheid, maar ook speelsigheid. Bram doet dat ook weleens met z'n grote bal of met een flostouw. Dan legt hij het de hele tijd voor me en duwt met z'n neus tegen m'n benen. De ene keer ga ik er op in en de andere keer niet. Volgens de 'regels' mag je er nooit op in gaan volgens mij. Ik negeer het de keren dat ik er niet op in wil gaan en dan taait hij af.

Jouw hond moet in ieder geval leren dat in de broek bijten betekent dat ze juist niet haar zin gaat krijgen. Dus zelf het initiatief nemen om te spelen en niet ingaan op het initiatief van de hond.

Wat een verhaal heb ik getikt en ik geloof niet dat er een duidelijk advies in staat

Nou ik ben wel blij met je antwoord, het stemt me tot nadenken. Is het uitdagen? Drammerig is een goed woord ervoor ja, maar dat happen doet echt zeer, dus dat wil ik gewoon niet. Spelen is ok en wat schrammen zal me ook een worst zijn maar blauwe plekken vind ik niets.
Meestal hebben we dan nog niet gespeeld en wil ze spelen en ik zie het al aan de manier waarop ze met haar knuffel aan komt lopen.
Ik moet haar dus beter leren spelen.

Moos schreef: Ik denk dat het niet echt heel erg uitproberen is in de letterlijke zin van het woord. Ze wil gewoon heel graag spelen, en wil dat met jouw doen. Dat is speelsigheid maar op een bepaalde manier denk ik ook wat dwingerig, want ze wel het wel heeeeeel graag.
Ik werd bij Moos dan 'kwaad' omdat Moos nogal zelfverzekerd is, en nogal van het uitproberen geweest is als pup. Je zou ook kunnen negeren en kijken wat ze dan doet. Maar als het echt tever gaat wordt er hier weleens even luid 'NEE' geroepen
Bij Saar werkt negeren als een trein, Moos kon dan nog weleens doorslaan en nog harder zijn best gaan doen. Dan was 'nee' en zelf weglopen het beste.

Dat sluit wel aan bij wat Linda ook schrijft. Alleen negeren is geen optie of ik moet dat happen voor lief nemen.
Ik kan beide opties uitproberen, kan ik gelijk zien hoe hoog (of laag liever gezegd) mijn pijngrens is.
Ik ga maar aan dat spelen werken en dat 'zachtjes' nog beter oefenen. Ze is de laatste tijd ook al niet zachtjes met kleine hondjes, ze liep er vandaag zo één omver. Hondje (en haar baasje) vond het overigens niet erg, maar dat wil ik niet.
Och het duurt even, maar ik/wij komen er uiteindelijk wel.

pepim schreef:
Dat sluit wel aan bij wat Linda ook schrijft. Alleen negeren is geen optie of ik moet dat happen voor lief nemen.
Ik kan beide opties uitproberen, kan ik gelijk zien hoe hoog (of laag liever gezegd) mijn pijngrens is.
Ik ga maar aan dat spelen werken en dat 'zachtjes' nog beter oefenen. Ze is de laatste tijd ook al niet zachtjes met kleine hondjes, ze liep er vandaag zo één omver. Hondje (en haar baasje) vond het overigens niet erg, maar dat wil ik niet.
Och het duurt even, maar ik/wij komen er uiteindelijk wel.

Je mag het laten weten als je iets niet wilt hebben hoor, tenminste dat vind ik Er zijn dingen die ik niet erg vindt, er zijn dingen die ik niet heel erg vindt en er zijn dingen die ik gewoon niet wil hebben. Bij de dingen die ik gewoon niet wil hebben, ben ik onvermurvbaar. Als jij dit echt heel vervelend vindt, moet je ook heel duidelijk zijn. En dat consequent volhouden! Dus het niet af en toe wel toelaten. Uiteindelijk win jij, als je het maar belangrijk genoeg vindt Het is nu al een gewoonte geworden, dus het kan wel even duren voordat het weer afgeleerd is.

Inge O schreef:toch nog een toemaatje hier vandaan.


petra, zie jij eruit als een speeltje ? nee? laat je dan ook niet als een speeltje gebruiken .

De speeltjes van Mizou zien er niet uit dus ik hoop van niet Het besef komt, al is het langzaam.

Zoek stok! schreef:
Je mag het laten weten als je iets niet wilt hebben hoor, tenminste dat vind ik Er zijn dingen die ik niet erg vindt, er zijn dingen die ik niet heel erg vindt en er zijn dingen die ik gewoon niet wil hebben. Bij de dingen die ik gewoon niet wil hebben, ben ik onvermurvbaar. Als jij dit echt heel vervelend vindt, moet je ook heel duidelijk zijn. En dat consequent volhouden! Dus het niet af en toe wel toelaten. Uiteindelijk win jij, als je het maar belangrijk genoeg vindt Het is nu al een gewoonte geworden, dus het kan wel even duren voordat het weer afgeleerd is.

Ja dit is vervelend en ik hoef het dus niet goed te vinden! Nieuw gedrag waarvan ik niet zo goed wist, wat ik er mee aan moest, maar ok.
Consequent zijn kan ik en geduld heb ik een schuur vol van, dus dat moet dan in orde komen!