Het HondenForum

Poosje terug voor het eerst met Noa naar het strand geweest. Ze vond het hélemaal te gek! Het zand, de ruimte, de branding en natuurlijk de vele andere honden die daar losliepen en met haar wilden spelen.

So far so good...
Tot er twee vrouwen met twee grote bouviers ons voorbijliepen met hun honden, die erg geïnteresseerd waren in Noa en -op zich vrolijk- op haar afstormden. De vrouwen liepen gezellig te kwebbelen en hadden verder weinig aandacht voor hun honden.

Noa schrok toch wel van het 'aanstormend geweld' en trok haar staart tussen haar benen en ging een stukje lager naar de grond. Ze werd omver gelopen en rende weg, in rondjes om ons heen. De twee bouviers renden als een speer achter haar aan en om beurten 'tikten' ze haar op haar kop. Noa probeerde te ontkomen, piepte wat en toen dat geen effect meer had, grauwde ze van zich af. De twee vrouwen keken even op en lieten het voor wat het was.

Ik zag dat het Noa (en mij) uiteindelijk toch echt effe teveel werd en ze rende naar ons groepje toe en verschool zich hevig hijgend tussen onze benen. De bouviers bleven evengoed gewoon tussen ons door Noa najagen. Ik was eigenlijk stomverbaasd dat de bazinnen van die bouviers zelf niet ingrepen, maar ik vond het welletjes. Wellicht een verkeerde beslissing, maar ik heb de twee honden weggestuurd, nadat ik luid opmerkte: "En nou is het welletjes..!! Hup, wegwezen, naar je baas...! " Gelukkig gingen ze.... .

Hoe hadden jullie hiermee omgegaan...?

P.S. Noa is niet onderdanig of dominant te noemen; een middenmootje dus...

Annelies

Ik had denk ik hetzelfde gedaan in jouw situatie. Je mag best ingrijpen. Je hoeft het echt niet allemaal maar te laten begaan.

En of ik had ingegrepen.
Als ik zie dat mijn hond het niet leuk vindt en ik het idee heb dat ze er in haar eentje niet uitkomt dan grijp ik in.
Dalijk zit je met een hond die bang gaat worden voor onbekende honden en dat wil je vast niet.
Gewoon wegsturen dus als je hond steun komt zoeken.

Annelies schreef:
Noa schrok toch wel van het 'aanstormend geweld' en trok haar staart tussen haar benen en ging een stukje lager naar de grond. Ze werd omver gelopen en rende weg, in rondjes om ons heen.

Ik had op dit punt al ingegrepen. Mijn hond hoeft geen speelbal te worden voor twee bouviers.

Anne

Ik had waarschijnlijk al eerder ingegrepen! (en ook wel wat richting "baasjes" van de bouviers geroepen!! )

Gonny schreef: Ik had waarschijnlijk al eerder ingegrepen! (en ook wel wat richting "baasjes" van de bouviers geroepen!! )

idd, had je trouwens nog mazzel dat ze zich weg lieten sturen !

Ik wilde niet direct ingrijpen en eerst eventjes aanzien hoe Noa er zelf mee om zou gaan. De twee honden kwamen beslist niet boosaardig over, maar waren iets te enhousiast in het 'puppy pesten'.
Noa rende wel weg, maar bleef in onze buurt en op het moment dat ze zich tussen onze benen verschool, was dat het teken voor mij dat ze bescherming zocht. Toen de bouviers daardoor niet het 'teken oppikten' van haar dat het echt genoeg was, heb ik ingegrepen door ze weg te sturen.
Als dat niet was gelukt had ik zéker een brul richting de bazinnen gegeven, die overigens beide hondentrainer bleken te zijn....

Annelies

Ik had meteen in het begin al ingegrepen, en dat doe ik dus ook met Saar. Nu is Saar een heel onderdanig, onzeker hondje, en als pup kwam dat helemaal duidelijk tot uiting.
Als een andere hond, en dan helemaal van het formaat Bouvier, het najagen in begon te zetten riep/roep ik Saar bij me en stuur die andere hond weg. Ophoepelen met de hap

Dit ook omdat ik dus niet wil dat Saar uit angst weg gaat snauwen, en dit wellicht verder uit gaat bouwen in andere situaties. Zodra ik dus doorheb dat het niet leuk is ga ik die andere honden wegsturen.

Noa is dus nooit onderdanig of onzeker geweest en ik had op dat moment het gevoel dat als ik direct zou ingrijpen, ik haar misschien de indruk zou geven dat er reden tot 'paniek' of angst zou moeten zijn en ze juist bang zou kunnen gaan worden voor grote (zwarte) honden.

Overigens speelt ze nu net zo graag met andere honden, groot of klein...
Wel is ze wat verward als er een veel kleiner en dominant reutje op haar af komt stormen en wel heel veel 'praatjes' heeft...

Annelies

Annelies schreef:Noa is dus nooit onderdanig of onzeker geweest en ik had op dat moment het gevoel dat als ik direct zou ingrijpen, ik haar misschien de indruk zou geven dat er reden tot 'paniek' of angst zou moeten zijn en ze juist bang zou kunnen gaan worden voor grote (zwarte) honden.

Overigens speelt ze nu net zo graag met andere honden, groot of klein...
Wel is ze wat verward als er een veel kleiner en dominant reutje op haar af komt stormen en wel heel veel 'praatjes' heeft...

Annelies

Nou weet je. Ik heb ook Moos, een zelfverzekerde reu, middenmoter eerder neigend naar zeker dan naar onderdanig. Moos snauwt naar grote drukke honden, en weet je waarom? Omdat ik hem als pup het vaak zelf (even) uit heb laten zoeken, omdat in de boekjes staat dat je anders je pup bang maakt. Gevolg; Moos is geplet, omvergewalsd en onder de voet gelopen, allemaal in spel, en hij verweerde zich ook wel redelijk. Maar leuk vond hij het niet. Als er nu een stuiterende labrador op hem afkomt kan hij een snauw krijgen. Niet zozeer uit angst, maar wel uit zelfbescherming omdat hij te vaak heeft meegemaakt dat hij onder de voet werd gelopen

Prima gedaan hoor. Toen Bram pup was en het werd hem te veel, gaf ik ook een brul naar de andere hond(en). Overigens wil dat niet zeggen dat constant er tussen sprong, want hij moet wel wat kunnen hebben vind ik. Kijk goed naar je pup wanneer het te veel wordt.

Je moet je gevoel volgen. Jij weet wat je hond aankan en wanneer genoeg ook echt genoeg is. Wat mij betreft heb je het prima gedaan.

Baasjes van de bouviers vind ik overigens wel wat TE onverschillig, snap dat niet....